In epl̓am btī Ioannis. Tractatus. iiij. Fo. ciiii

cAmbulabat et ip̄e dn̄s ieſus xp̄s ī carne. Erat deus: latebatin infirmitate. Et vnde nō eſt cognitus? Quia omīa pctā aguebat in hominibꝰ. Illi amādo delectatiōes peccatorū nōagnoſcebant deū. Amando quod febris ſuadebat: iniuriammedico faciebāt. Quid ergonos iam nati ſumꝰ ex ip̄o? Sedqꝛ in ſpe ſumꝰ. ¶ Dilectiſſimi inqͥt: nunc filij dei ſumus Iamnūc? Quid eſt ergo qd̓ ſpectamꝰ: ſi iam filij dei ſumus? ¶ Etnondū) inquit manifeſtū eſt quod erimꝰ Quid autē erimꝰaliud qͣꝫ filij dei? Audi quid ſequit̉. Scimꝰ qꝛ cum apparuerit: ſimiles ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ eum ſicuti eſt Intelligatcharitas veſtra. Magna res: Scimꝰ qꝛ cum apparuerit: ſi-miles ei erimus: qm̄ videbimus eum ſicuti eſt. Iā illud attendite quid vocat̉ eſt. Noſtis quid vocatur eſt? Quid vocatur: ⁊ nō ſolum vocatur: ſed vere eſt: incōmutabilis eſt: ſemꝑmanet: mutari neſcit: nulla ex parte corrumpit̉: nec ꝓficit qꝛperfectū eſt: nec deficit quia eternum eſt. Et quid eſt hoc: Inprincipio erat verbum: ⁊ verbū erat apud deum ⁊ deus eratverbum? Et quid eſt hoc: Qui cum in forma dei eſſet: nō raiipinam arbitratꝰ eſt eſſe ſe equalem deo? Hoc modo chriſtuꝫin forma dei verbum dei vnicū patri equalem patri: nō poſſunt videre mali. Scd̓m id vero quod verbū caro factum eſt:potuerunt ⁊ mali: qꝛ in die iudicij videbunt ⁊ mali: qꝛ ſic veniet iudicaturꝰ quomodo venit iudicandus. In ipſa formaxvij homo: ſed deus. Nam maledictus oīs qui ſpem ſuā ponit inhomine: Homo venit ⁊ vt iudicet. Et ſi nō videbit̉: quid eſtix. quod ſcriptum eſt: Uidebūt in quē tranſfixerūt: De impijsem̄ dictum eſt: qꝛ videbunt ⁊ confundent̉. Quomodo nō videbunt impij: quādo alios ponet ad dexterā: alios ad ſiniſtrā:cxv. Ad ſiniſtrā poſitis dicet: Ite in ignem eternū. Ad dexterampoſitis dicet: Uenite benedicti patris mei percipite regnū.Uidebunt: ſed formā ſerui: Formā dei nō videbunt. Quare.Quia impij ſunt. Et ipſe dominꝰ dicit: Beati mundo cordeqm̄ ipſi deum videbunt. Ergo viſuri ſumus quandā viſionēfratres: quā nec oculꝰ vidit: nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcendit. Uiſionem quandaꝫ: viſionem precellentemomnes pulchritudines terrenas: auri: argenti: nemoruꝫ atqꝫcampoꝝ: pulchritudinē maris ⁊ aeris pulchritudinē ſolis ⁊lune: ſtellarū: angelorū: omnia ſuperantē: qꝛ ex ipſo pulchraſunt omnia. Quid ergo nos erimꝰ quando videbimus qd̓ nobis promiſſum eſt? Similes ei erimus: qm̄ videbimus eū ſicuti eſt. Quomodo potuit: lingua ſonuit: cetera corde cogitētur. Quid em̄ ⁊ ipſe iohannes dixit ad comparationem rei qͦeſt: vel a nobis dici poteſt hominibus longe imparibꝰ meritis ipſius? Redeamꝰ ergo ad illā vnctionem: que intus docet: ⁊ loqui nō poſſumus. Et qꝛ modo videre nō poteſtis: officium veſtrum in deſiderio ſit. Tota vita chriſtiani boni ſanctum deſiderium eſt. Quod autē deſideras nondum vides:ſed deſiderando capax efficeris: vtcū venerit quod videasimplearis. Sicuti em̄ ſi velles implere aliquē ſinum: ⁊ noſtiqͣꝫ magnū eſt quod dabit̉: extendis ſinū vel ſacci vel vtris velalicuiꝰ rei. Noſti quantū miſſurꝰ es: ⁊ vides qꝛ anguſtus eſtſinus: extendēdo facis capaciorem. Sic deus differēdo extendit deſiderium: deſiderando extendit animū: extendēdofacit capaceꝫ. Deſideremꝰ ergo fratres: qꝛ implendi ſumusUidete paulum extendentē ſinū: vt poſſit capere quod venturum eſt. Ait: Nō quia iam acceperim: aut iaꝫ perfectꝰ ſim:iij. Fratres ego me nō arbitror cōprehendiſſe. Quid ergo agisin hac vita ſi nondū apprehendiſti? Unum autem: que retrooblitus: in ea que ante ſunt extētus: ẜm intentionē ſequor adpalmā ſuperne vocationis. Extentū ſe dixit: ⁊ ẜm intētioneꝫſequi ſe dixit: Minorē ſe ſentiebat ad capiendū quod oculꝰnō vidit: nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcendit. Heceſt vita noſtra: vt deſiderando exerceamur. Tantū autē nosexercet ſanctū deſideriū: quantū deſideria noſtra amputauerimꝰ ab amore ſeculi. Iam diximꝰ aliquādo ex inani: qd̓implendū eſt: Bono implendꝰ es: funde malū: Puta qꝛ mellete vult implere deꝰ: ſi aceto plenus es: vbi mel pones? Fūdendum eſt quod portat vas: mundandū eſt ipſum vas. Mitandū eſt: ⁊ ſi cum labore cum tritura vt fiat aptum cuidā rei.Mel dicamus: aurū dicamꝰ: vinū dicamꝰ: quicqͥd dicamqd̓ dici nō poteſt: quicqͥd volumus dicere: deus vocatur. Etquid diximus deꝰ: quid diximꝰ? Due iſte ſyllabe ſunt totumqd̓ expectamꝰ. Quicqͥd ergo dicere valuimꝰ infra eſt. Extēdamus nos in eū: vt cum venerit impleat. Similes ei erimꝰ:

qm̄ videbimꝰ eum ſicuti eſt. Et omnis qui habet ſpem hācin ipſo eſtI. Uidete qꝛ in ſpe nos poſuit. Uidetis quēadmodū nos ꝯgruit apl̓o paulo: coapoſtolo ſuo. Spe ſalui facti ſumus. Spes aūt que videt̉ nō eſt ſpes. Quod em̄ videt quis:quid ſperat? Si em̄ quod nō videmꝰ ſperamus: per patientiā expectamus: Ipſa patientia exercet deſideriū. Mane tuNam manet ille. Et ꝑſeuera in ambulando: vt peruenias: qꝛquo tēdis nō migrabit. Uidete. ¶ Et oīs qui habet ſpem hācin ipſo: caſtificat ſemetipſuꝫ: ſicut ⁊ ipſe caſtus eſt Uidetequēadmodū nō abſtulit liberū arbitriū: vt diceret caſtificatſemetipſum. Quis nos caſtificat niſi deꝰ? Sed deꝰ te nolentē nō caſtificat. Ergo qd̓ adiungis voluntatē tuā: deo caſtificas teipſum. Caſtificas te: nō de te: ſed de illo qui venit vt habitet in te. Tn̄ qꝛ agis ibi aliqͥd volūtate: ideo ⁊ tibi aliqͥd tributū eſt. Ideo aūt tibi tributuꝫ eſt: vt dicas ſicut in pſalmoAdiutor meꝰ eſto ne derelinqͣs me. Si dicꝭ: adiutor meꝰ eſto Ialiqͥd agis: nā ſi nihil agis quō ille adiuuat? Oīs em̄ qͥ facitpeccatum: ⁊ iniquitatem facit. Nemo enim dicat: Aliudeſt peccatuꝫ: atqꝫ aliud iniquitas. Nemo dicat. Ego peccator homo ſum: ſed iniquus nō ſum. Omnis qui facit peccatūet iniquitatē facit. Peccatū iniquitas eſtI. Quid ergo facimus de peccatis noſtris et iniquitatibꝰ? Audi qͥd dicit. ¶Etſcitis qꝛ ille manifeſtatus eſt: vt pctm̄ auferat: ⁊ peccatuꝫ inipſo nō eſt. n quonō eſt pctm̄: ip̄e venit auferre pctm̄: nā ſieſſet ī illo pctm̄ auferēdū eſſet illi: nō ip̄e auferretꝭ Oīs qui inip̄o manet non peccat: inquantum in ip̄o manet intātum nōpeccat. ¶Oīs qͥ peccat nō vidit eū neqꝫ cognouit eū j. Nō eſtmirū. Nō eū vidimꝰ: ſꝫ viſuri ſumꝰ. Nō eū cognouimꝰ: ſꝫ cognituri ſumꝰ. Credimꝰ in eū quē nō cognouimꝰ? An forte exfide cognouimꝰ ⁊ ſpecie nō cognouimꝰ? Magna ē iſta q̄ſtioOīs qͥ peccat nō vidit eū: nec cognouit eū. Nōdūcognouimꝰſed in fide et videmus ⁊ cognoſcimus. Si enī nondū videtfides: quare dicimur illuminati? Eſt illuminatio ꝑ fidē: eſtilluminatio ꝑ ſpeciē. Modo cū peregrinamur: ꝑ fidē ambu­ ijlamus: nondū ꝑ ſpeciē. Ergo et iuſticia nr̄a ꝑ fidē eſt: ⁊ nōſpeciem. Erit ꝑfecta nr̄a iuſticia cū videbimus ꝑſpeciemModo nō relinquamus eam iuſticiā que eſt ex fide: qm̄ iuſtus ex fide viuit: ſicut ait apl̓s. Omnis qui manet in ip̄o nō ipeccat. Nā oīs qui peccat nō vidit eū: neqꝫ cognouit eū. Nōcredidit iſte qui peccat? Si aūt credidit quantū ad fidē eiꝰpertinet nō peccat. Filioli nemo vos ſeducat. Qui facit iuſticiam iuſtus eſt: ſicut et ille iuſtus eſt j. Nunqͥd qn̄ audimꝰquia iuſti ſumus: ſicut equales nos debemꝰ putare deo: Debetis ſcire quid eſt. Sicut. Iamdudū enī dixit. Caſtificatſemetipſum: ſicut ipſe caſtus eſt. Iam ergo paret. Equaliseſt caſtitas noſtra caſtitati dei: ⁊ iuſticia noſtra iuſticie dei?Quis hoc dicat? Sed ſicut nō ſemꝑ ī equalitate dici ſolet.Quomodo: ꝟbi gratia. Uiſa baſilica iſta ampla: ſi velit facere aliquis minorē: ſed tamē ꝓportione ad mēſuras eius:vt verbi gratia: ſi lata eſt ſimplum: et longa duplum faciat:et ille latā ſimplum: et longam duplum: videtur ſic feciſſe ſicut eſt iſta. Sed iſta habet (verbi gratia) centū cubitos: illatriginta: ⁊ ſicut eſt: ⁊ impar eſt. Uidetis qꝛ nō ſemꝑ: ſicut: adparilitatē ⁊ eqͣlitatē refert̉. Uerbi gratia: Uidēte quantū ſitinter faciē hoīs ⁊ imaginē de ſpeculo. Facies in imagine: facies in corꝑe. Imago in imitatione: corpꝰ in veritate. Et qͥddicimus? Nā ſicut hic oculi: ita ⁊ ibi. Sicut hic aures: ita ⁊ibi. Diſpar eſt res: ſꝫ: ſicut: ad ſil̓itudinē dicit̉. Habemꝰ ergo⁊ nos imaginē dei: ſꝫ nō illam quā hꝫ filiꝰ equalis patri: Tn̄⁊ nos pro modo nr̄o: ſi nō ſicut ille eſſemꝰ: ex nulla parte ſimiles diceremur. Ergo caſtificat nos ſicut ⁊ ipſe caſtus eſt. Sꝫille caſtꝰ eternitate: nos caſti fide. Iuſti ſumꝰ ſicut ⁊ ipſe iuſtus eſt. Sꝫ ipſe in ip̄a incōmutabili ꝑpetuitate: nos iuſti credendo in quē non videmꝰ: vt aliqn̄ videamꝰ. Et cū perfectafuerit iuſticia noſtra: cū facti equales angelis fuerimus: nectūc illi equabimur. Quāto ergo modo ab illolōge eſt: qn̄ nectūc par erit? Qui facit pctm̄ de diabolo ē: qꝛ ab initio diabolus peccat. De diabolo ē. Noſtis qͥd dicat? Imitādo diabolū: Nā neminē fecit diabolꝰ: neminē genuit: neminē creauitSꝫ qͥcūqꝫ fuerit imitatꝰ diaboluꝫ: qͣſi de illo natꝰ ſit filiꝰ diaboli imitādo nō ꝓprie naſcendo. Quomodō es filius abraeNunquid abraaꝫ te genuit? Quomodo iudei filij abrae? Nōimitātes fidem abrae facti ſunt filij diaboli. De carne abraānati ſunt ⁊ fidem abrae non ſunt imitati. Si ergo qui inde

Phil̓. ij.

Mat. xv.

i. Cor. ij.

i. Co l

Mat. v.

hiere. xvij

hiere. xvij

Ioh̓. xj.v.

Ioh̓. j.Phil̓. ij.

IS

D

Rom̄. j.

.ij. Cor. v.

Rom̄. vii

Psͣ .xxvj.

F

E