Iſēpiam bci Ioannis. o ractatus. iij. Fo ciii

In exrmanibꝰ diſcipuloꝝ p̄buit palpandū. Et cū adhuc illi dubitaxiiij. rent: ait illis: Oportebat xp̄m pati ⁊ reſurgere tertia die: ⁊ p̄dicari in nomīe eius penitētiaꝫ ⁊ remiſſionē peccatoꝝ. Ubi?Qua? Quibꝰ: Per oēs gētes incipiētes ab hierl̓m. Securiſumꝰ de vnitatē hereditatis. Quiſqͥs huic hereditati nō cōmunicat: foras exijt. Sed nō cōtriſtemur: Ex nobis exierūtſed nō erant ex nobis. Nam ſi fuiſſent ex nobis: ꝑmanſiſſentvtiqꝫ nobiſcū. Si ergo ex nobis exierūt: antichriſti ſunt. Sianti chriſti ſūt: mēdaces ſunt. Si mendaces ſunt: negāt ieſuꝫeſſe xp̄m. Iterū redimꝰ ad difficultateꝫ q̄ſtionis. Singulosinterroga: confitent̉ ieſum eē xp̄m. Coartat nos anguſtꝰ intellectꝰ in hac epl̓a. Uidetis certe q̄ſtionē. Hec queſtio ⁊ nos⁊ ipſos turbat: ſi nō intelligat̉. Aut nos ſumꝰ antixp̄i: aut illiſunt anti xp̄i. Illi nos anti xp̄os vocāt: ⁊ dicūt qd̓ exiuimꝰ abeis: nos illos ſimiliter. Sed deſignauit hec epl̓a antixp̄os:Quicūqꝫ negat ꝙ ieſus nō ſit xp̄s: ipſe eſt antixp̄s. Iaꝫ ergoqueramꝰ: quis neget: ⁊ nō attēdamꝰ ad linguā ſed ad facta.Si em̄ oēs interrogent̉: om̄es vno ore ꝯfitent̉ ieſum eſſe xp̄mQuieſcat paululū lingua: vitā interroga. Si inueneritꝭ hocſi ipſa ſcriptura nobis dixerit: qꝛ negatio eoꝝ non tm̄ linguaſit ſed ⁊ factis. Certe inuenimꝰ multos antixp̄os: qͥ ore confitent̉ xp̄m: ⁊ moribꝰ diſſentiūt a xp̄o. Ubi inuenimus hoc inn. j. ſcriptura? Paulū audi apl̓m de talibꝰ cū loqueret̉ ait: Cōfitent̉ em̄ ſe noſſe deū: factis aūt negāt. Inuenimꝰ ⁊ ipſos antixp̄os. Quiſqͥs factis negat xp̄m: antixp̄s eſt: Nō audioquidſonet: ſed video qͥd viuat. Oꝑa loquunt̉: ⁊ verba requirimusQuis em̄ malus nō bene vult loqui? Sꝫ qͥd dicit de talibꝰ doxij. minꝰ. Hypocrite quō poteſtis bona loqui cū ſitis mali? Uoces vr̄as ad aures meas affertis: ego cogitationes vr̄as inſpicio: volūtatē ibi malā video: ⁊ falſos fructꝰ oſtēditis. Noui qͥd inde colligā: Nō colligo de tribulis ficꝰ: nō colligo devij. ſpinis vuas. Unaqueqꝫ em̄ arbor a fructu cognoſcit̉. Magismēdax eſt antixp̄s: qui ore profitet̉ ieſum eſſe xp̄m: ⁊ factisnegat. Iō mēdax: aliud loquit̉: aliud agit. Iā ergo fratresIſi facta interroganda ſūt: nō ſolū multos inuenimꝰ anti xp̄osforas exijſſe: ſed multos nondū manifeſtos ꝙ foras exieriniQuotquot em̄ hꝫ eccleſia ꝑiuros: fraudatores: adulteros ēbrioſos: feneratores: māgones: ⁊ oīa que numerare nō poſſumus ſi ꝯtraria ſunt doctrine xp̄i: cōtraria ſūt verbo dei. Uerbū aūt dei xp̄us eſt. Quicquid ꝯtrariū eſt verbo dei: in antixp̄o eſt. Antixp̄s em̄ ꝯtrariꝰ eſt xp̄o. Et vultis noſſe qͣꝫ aperte reſiſtāt iſti xp̄o: aliqn̄ eueniat vt aliqͥd mali faciant: ⁊ incipiāt corripi: qꝛ xp̄m nō audent blaſphemare: miniſtros eiusblaſphemāt a quibꝰ corripiunt̉. Si aūt oſtēderis illis: qꝛ xp̄iverba dicis nō verba tua: conant̉ quantū poſſunt: vt te cōuincant verba tua dicere: nō verba xp̄i. Si aūt manifeſtū fueritqꝛ verba xp̄i dicis: eunt ⁊ in xp̄m: incipiūt rep̄hendere xp̄m.Quō inquiūt ⁊ quare tales nos fecit? Nōne dicūt hoc quotidie hoīes ꝯuīcti de factis ſuis? Praua volūtate ꝑuerſi artificē accuſant. Clamat illis artifex de celo: qꝛ ipſe nos fecit: qͥnos refecit. Quid te feci? Ego hoīem: nō auariciā. Ego hominē feci nō latrociniū. Ego hominē feci: nō adulteriū. Audiſtis qꝛ laudāt me oꝑa mea. Ex oretriū pueroꝝ ip̄e hymnꝰerat qui ab ignibꝰ defendebat. Laudāt oꝑa dn̄i dn̄m. Laudant celi: terra: mare. Laudāt oīa que ſunt in celo. Laudantangeli: laudāt ſtelle: laudāt luminaria: laudāt quicqͥd natat:quicqͥd volat: quicqͥd ambulat: qͥcquid repit. Laudāt iſta oīadn̄m. Nunqͥd audiſtis qꝛ laudat dn̄m auaricia? Nunqͥd audiſtis qꝛ laudat dn̄ꝫ ebrioſitas? qꝛ laudat luxuria: laudat nugacitas? Quicqͥd ibi non audis laudē dare dn̄o: nō fecit dn̄sCorrige qd̓ tu feciſti: vt ſaluet̉ qd̓ ī te deꝰ fecit. Si aūt nō vis⁊ amas ⁊ amplecteris pctā tua: cōtrariꝰ es xp̄o. Intꝰ ſis: foris ſis: antixps es. Intꝰ ſis: foris ſis: palea es. Sꝫ quare foris nō es? Ꝙꝛ occaſionē venti nō inueniſti. Iā iſta manifeſtaſunt fratres. Ne qͥs dicat: Chriſtū nō colo: ſed deū colo patrēipſiꝰ: Oīs qui negat filiū: nec filiū nec patrē habet. Et qͥ cōfitet̉ filiū: et filiū et patreꝫ habet. Uos grana alloquit̉. Et qͥpalea erāt: audiāt: grana fiāt. Unuſquiſqꝫ ꝯſiderans ꝯſcientiā ſuā: ſi mundi amator eſt: mutet̉: fiat amator xp̄i: ne ſit antixp̄s. Si quis ei dixerit ꝙ antixp̄s ſit iraſcit̉: iniuriā ſibi factā putat: fortaſſis inſcriptionē minat̉. Si audiat a litiganteꝙ ātixp̄s ſit: dicit ei xp̄s. Patiēs eſto. Si falſuꝫ audiſti: gaude mecū: qꝛ ⁊ ego falſa ab antixp̄iſ audio. Si aūt veꝝ audiſticōueni ꝯſcientiā tuā. Et ſi audire times: eē plus time. Ergo

.Tractatus. iij. Fo. ciijlvos qd̓ ab initio audiſtis: in vobis maneat. Qd̓ ſi in vobismanſerit qd̓ ab initio audiſtis: ⁊ vos in filio ⁊ patre manebitꝭHec eſt illa pollicitatio: quā ipſe pollicitus eſt nobis. Forteem̄ mercedē q̄reres ⁊ diceres. Ecce inme qd̓ ab initio audiui cuſtodio: obtēꝑo: ꝑicula: labores: tētatiōes ꝓ iſta māſione ſuſtineo. Quo fructu? Qua mercede? Quid mihi poſteadabit: qꝛ ī hoc ſeculo me video laborare inter tētatiōes? Nōvideo hic requiē eſſe aliquā: mortalitas ipſa aggrauat aīam⁊ corpꝰ qd̓ corrūpit̉: premit ad inferiora: ſed tolero oīa: vt illud qd̓ ab initio audiui: maneat in me: ⁊ dicā deo meo: Propter verba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodiui vias duras: Ad quā er Igo mercedē: Audi ⁊ noli deficere. Si deficiebas in laboribꝰꝓmiſſa mercede fortis eſto. Quis eſt qͥ oꝑet̉ in vinea: ⁊ recedat illi de corde qd̓ accepturꝰ eſt? Fac illū oblitū mercedemſuā: deficiūt manꝰ. Memoria ꝓmiſſe mercedis ꝑſeueranteꝫfacit in oꝑe. Et hō ꝓmiſit qui te pōt fallere. Quāto fortior eēdebes in agro dei: quāto ꝓmiſit veritas: cui nec ſuccedi poteſt nec mori nec fallere poteſt eum cui ꝓmiſſuꝫ eſt? Et quideſt promiſſum? Uideamus quid ꝓmiſit. Aurū eſt: quod hicmultū amāt hoīes: an argentum? An poſſeſſiones ad qͣs fundunt hoīes aurū: qͣꝫuis multū amēt aurum? An amena p̄dia:ample domus: multa mācipia: aīalia numeroſa? Nō eſt hecmerces q̄daꝫ ad quā nos hortat̉ vt in labore duremꝰ. Quiddicit̉ merces iſta? Uita eterna. Audiſtis ⁊ gauiſi exclamaſtꝭAmate qd̓ audiſtis ⁊ liberamini a laboribꝰ vr̄is in requiē vite eterne. Ecce qͥd ꝓmittit deꝰ? Uitā eternā. Ecce qͥd minat̉deꝰ? Ignē eternū. Quid illis ad dexterā ꝯſtitutꝭ: Uenite benedicti pr̄is mei: ꝑcipite regnū qd̓ vobis ꝑatū eſt ab originemūdi. Ad ſiniſtrā qͥd? Itē in ignē eternū: qui paratꝰ ē diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Illud nondūamas: vel hoc time. Memētote ergo frēs mei: qꝛ vitā eternaꝫ nobis ꝓmiſit. Hec eſt inqͥtpollicitatio quā ipſe pollicitꝰ eſt nobis vita eterna. Hec ſcribo vobis de his qͥ vos ſeducūt. Nemo vos ſeducat ad mortēPromiſſionē vite eterne deſiderate. Quid pōt mūdꝰ ꝓmittere? Quicqͥd libet ꝓmittat: fortaſſis in craſtino morituro ꝓmittit. Et qua fronte ad illū qui manet in eternū exiturꝰ es:Sꝫ qͥd minat̉ mihi potēs hō: vt aliqͥd mali faciam? Quid minat̉? Carceres: cathenas: ignes: tormēta: beſtias. Nunquidignē eternū? Exhorreſce qd̓ minat̉ oīpotens: ama qd̓ pollicetur oīpotens: ⁊ vileſcit oīs mundꝰ: ſiue ꝓmittēs ſiue terrēs.Hec ſcribo vobis de his qͥ vos ſeducūt: Ut ſciatꝭ qꝛ vnctio­ Dnē habetis. Et nos vnctionē quā accepimꝰ ab eo: ꝑmaneat ī lj.nobis: Inctiōis ſacramentū eſt: virtꝰ ipſa inuiſibilis. Un̄ctio inuiſibilis: ſpūſſanctꝰ. Unctio inuiſibilis: charitas illaeſt: q̄ in quocūqꝫ fuerit: tanqͣꝫ radix illi erit: Ꝙͣuis ardēte ſole areſcere nō pōt: Om̄e qd̓ radicatuꝫ eſt: nutrit̉ calore ſolis:nō exareſcit. ¶ Et nō habetis neceſſitatē vt aliqͥs vos doceatqꝛ vnctio ipſiꝰ docet vos de oībus. PQuid ergo nos facimfrēs: qꝛ docemꝰ vos? Si vnctio eiꝰ docet nos de oībus: quaſinos ſine cauſa laboramꝰ. Et vt qͥd tm̄ clamamꝰ? Dimittamꝰvos vnctioni illiꝰ: vt doceat vos vnctio ipſiꝰ. Sed mō mihifacio queſtionē: ⁊ illi ipſi apl̓o facio. Dignet̉ audire paruulūquerēte a ſe: ipſi iohāni dico: Unctionē habebāt quibꝰ loq̄baris? Tu dixiſti: qꝛ vnctio ipſiꝰ docet vos de omībꝰ: vt qͥdtalē epl̓am feciſti? Quid illos tu docebas? Quid inſtruebasQuid edificabas? Iam hic videte magnū ſacramentuꝫ fratres. Sonus verboꝝ noſtroꝝ aures ꝑcutit: magiſter intꝰ eſt.Nolite putare quēqͣꝫ hominē aliqͥd diſcere ab homīe. Admonere poſſumꝰ ꝑ ſtrepitū vocis noſtre: ſi nō ſit intꝰ qui doceatinanis fit ſtrepitꝰ noſter. Adeo frēs vultis noſſe: nunqͥd nonſermonē iſtuꝫ oēs audiſtis? Ꝙͣ multi hīc indocti exituri ſūtQuantū ad me ꝑtinet omnibus locutꝰ ſuꝫ: ſꝫ quibꝰ vnctio illa intꝰ nō loquit̉: quos ſpūſſanctꝰ intꝰ nō docet: īdocti redeūtMagiſteria forinſecꝰ: adiutoria quedā ſunt ⁊ admonitiōes:cathedram in celo habet: qui corda docet. Propterea ait etipſe in euangelio: Nolite vobis dicere magiſtrum in terra. LUnus eſt ergo magiſter chriſtus. Ipſe vobis ergo intꝰ loqͥtur: qn̄ nemo hoīm illic eſt. Qꝛ etſi aliqͥs eſt a latere tuo: nullꝰeſt in corde tuo. Et nō ſit vllus in corde tuo: Chriſtꝰ ſit in corde tuo: vnctio ipſiꝰ ſit in corde: ne ſit in ſolitudine cor ſitiens⁊ nō habēs fontes quibꝰ irriget̉. Interior ergo magiſter eſtqui docet. Chriſtꝰ docet: inſpiratio ipſius docet. Ubi illiꝰ inſpiratio ⁊ illiꝰ vnctio nō eſt: forinſecus inaniter ꝑſtrepūt verba. Sic ſunt iſta fratres que forinſecus dicimꝰ: quomō eſt a

cgDan̄. iij.

Lu. xxiiji.

Dan̄. iij.

Mat. xij.

Mat. vij.

Titumⁱ

E

Mat. xxiij

HDe pe. diſij. vnctio.

Psͣ .xvj.

Mat .xxv.

TX

G