Expoſitionis ſancti Auguſtini

Expoſitioniscramētoꝝ temꝑaliter ꝓ eterna ſalute nr̄a geſtoꝝ vt nutritusatqꝫ roboratꝰ ꝑueniat ad māducandū cibū. Qd̓ eſt in principio erat verbū: ⁊ verbū erat apud deuꝫ: ⁊ deus erat verbum.Tac nr̄m xp̄s humilis eſt: Cibus noſter: idē ipſe xp̄s equalis patri. Lacte te nutrit vt pane paſcat. Nā corde ꝯtingereieſumſpiritaliter: hoc eſt cognoſcere: qꝛ eqͣlis eſt patri. Propterea ⁊ mariā ꝓhibebat ſe tangere ⁊ dicebat ei: Noli me tāgere: nondū em̄ aſcēdi ad patrē meū. Quid eſt hoc: Diſcipulis ſe palpandū prebuit: ⁊ marie cōtactū vitauit? Nōne ipſeeſt qui dubitāti diſcipulo dixit: Mitte digitos tuos ⁊ palpacicatrices? Nunqͥd iaꝫ ad patrē aſcēderat? Quare ergo mariā ꝓhibet ⁊ dicit: Noli me tangere: nondū em̄ aſcendi ad patrē meū. An hoc dicturi ſumꝰ: ꝙ a viris ſe tāgi nō timuit: ⁊ amulieribꝰ ſetangitimuit; Cōtactꝰ illius oēm carnē mūdat.Quibꝰ primo voluit manifeſtari: ab his ſe timuit ꝯtrectari:Nōne viris reſurrectio eiꝰ ꝑ feminas nūciata eſt: vt ꝯtrariaarte ſerpēs vinceret̉? Ꝙꝛ em̄ ille mortē primo homini ꝑ feminā nunciauit: ⁊ viris vita ꝑ feminā nunciata eſt: Quare ergoſe tangi noluit: niſi qꝛ cōtactū illū ſpiritalem intelligi voluit:Cōtactꝰ ſpiritalis de corde mūdo. Ille ꝯtingit de corde mūdo xp̄m: qui eū intelligit patri coequalē ⁊ coeternū. Qui aūtnondū intelligit diuinitatē xp̄i: vſqꝫ ad carnē venit: vſqꝫ addiuinitatē nō venit. Quid aūt magnū eſt vſqꝫ illuc attingere: vſqꝫ quo ꝑſecutores qui crucifixerūt? Illud eſt magnū intelligere verbū deū apud deū in prīcipio: ꝑ qd̓ facta ſunt oīaiij. qualē ſe cognoſci volebat qn̄ ait philippo: Tāto tꝑe vobiſcūſum: ⁊ nō cognouiſtis me: Philippe q̄ videt me videt ⁊ pr̄eꝫ.Sed ne quis piger ſit ad ꝓficiendū audiat: Pueri nouiſſima hora eſt: Proficite: currite: creſcite: nouiſſima hora eſt.Ipſa nouiſſima hora diuturna eſt: tn̄ nouiſſima hora eſt. Horam em̄ pro tꝑe poſuit nouiſſimo: qꝛ ī nouiſſimis temporibꝰveniet dn̄s noſter ieſus xp̄s. Sꝫ dicturi ſunt aliqui: Quō noniſſimū tempꝰ: quō nouiſſima hora: certe priꝰ venit antixp̄s⁊ tūc veniet dies iudicij? Uidit iohānes cogitationes iſtas:ne quaſi ſecuri fierēt: ⁊ ideo nō eſſe horā nouiſſimā putarent:qd̓ vēturꝰ eēt antixp̄s: ait illis. ¶ Et ſicut audiſtis ꝙ antixp̄sſit venturꝰ: Nūc antixp̄i multi facti ſunt. NNunqͥd poſſet habere multos antixp̄os: qͣꝫ hora nouiſſima? Quos dixit antichriſtos: ſequit̉ ⁊ exponit. Un̄ cognouimus ꝙ nouiſſima ſithora? Unde? Ꝙꝛ anti xp̄i ml̓ti facti ſūt. ¶ Ex nobis exierūt)Uidete antixp̄os. Ex nobis exierūt. Ergo plangimꝰ dānūAudi cōſolationē Sed nō erāt ex nobis. Pēs heretici: oēsſciſmatici ex nobis exierūt: id ē ex eccleſia exeūt. Sꝫ nō exirent ſi ex nobis eſſent. Anteqͣꝫ exirent ergo nō erāt ex nobis.Si anteqͣꝫ exirēt nō erant ex nobis: multi intꝰ ſūt: nō exierūt⁊ tamē anti xp̄i ſunt. Audemꝰ hoc dicere? Ut qͥd? Niſi vnuſquiſqꝫ cū intꝰ eſt nō ſit antixp̄s. Deſcripturꝰ em̄ antixp̄os ⁊deſignaturꝰ eſt: ⁊ videbimꝰ eos. Nūc īterrogare debet vnuſquiſqꝫ ꝯſcientiā ſuā: an ſit antixp̄s. Latine em̄ antixp̄s contrariꝰ eſt xp̄o: Nō quō nōnulli intelligūt antixp̄m ideo dictūꝙ ante chriſtū venturꝰ ſit: id eſt poſt eū venturꝰ ſit xp̄s. Nonſic dicit̉: nō ſic ſcribit̉: ſed antixp̄s. id eſt cōtrariꝰ xp̄o. Iamqͥs ſit cōtrarius xp̄o: nūc aduertetis ipſo exponēte: ⁊ intelligētis nō poſſe exire foras niſi antixp̄os. Eos autē qui nō ſūtxp̄o cōtrarij: foras exire nullo mō poſſe. Qui em̄ non eſt xp̄ocontrariꝰ: in corꝑe ipſius heret: ⁊ membrū computat̉. Nūqͣꝫſibi ſunt mēbra cōtraria. Corporis integritas vniuerſis mēij. bris cōſtat. Et qͥd de concordia mēbroꝝ dicit apl̓s? Si patit̉vnū membrū: cōpatiunt̉ oīa mēbra. Et ſi glorificatur vnummēbrum: cōgaudēt oīa mēbra. Si ergo in glorificationē mēbri cetera mēbra ꝯgaudēt ⁊ in paſſione oīa mēbra patiunt̉:cōcordia mēbroꝝ nō habet antixp̄m. Et qui ſunt intus: certeſunt in corꝑe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: qn̄ quidē adhuc curat̉ corpusipſiꝰ: Et ſanitas ꝑfecta nō erit niſi in reſurrectione mortuoꝝSic ſunt in corꝑe xp̄i: quō humores mali. Qn̄ euomunt̉: tūcreleuatur corpꝰ. Sic ⁊ mali qn̄ exeūt: tūc eccleſia releuat̉. Etdicit quādo eos euomit atqꝫ ꝓijcit corpꝰ: Ex me exierūt humores iſti: ſed nō erant ex me. Quid eſt: Nō erant ex me? Nōde carne mea p̄ciſi ſunt: ſed pectꝰ mihi premebant cum ineſſent. Ex nobis exierūt: ſed nolite triſtes eſſe: nō erant ex nobis. Unde probas? Qd̓ ſi fuiſſent ex nobis: ꝑmāſiſſent vtiqꝫnobiſcū. Hinc ergo videat charitas veſtra: qꝛ multi qui nonſunt ex nobis: accipiūt nobiſcū ſacramēta: accipiūt nobiſcuꝫbaptiſmū: accipiūt nobiſcum qd̓ norunt fideles accipere: bn̄

dictionē: euchariſtiā: ⁊ quicqͥd ī ſacramētis ſanctꝭ eſt. Ipſiꝰaltaris cōmunicationē accipiūt nobiſcū: ⁊ nō ſunt ex nobis.Tētatio probat qꝛ nō ſunt ex nobis. Qn̄ illis tētatio venerit:velut occaſione venti volāt foras: qꝛ grana nō erant. Oēs autē tunc volabūt (qd̓ ſepe dicēdū eſt) cū area dn̄ica ceperit vētilari in die iudicij. Ex nobis exierūt: ſꝫ nō erāt ex nobis. ꝙſi fuiſſent ex nobis: ꝑmāſiſſent vtiqꝫ nobiſcū. Nā vultis noſſechariſſimi: ꝙ certiſſime dicat̉ hoc: vt qui forte exierunt ⁊ redeūt: nō ſint anti xp̄i: nō ſint ꝯtrarij xp̄o: ſed de volūtate ſuavnuſquiſqꝫ aūt antixp̄s: aut in xp̄o eſt. Aut in mēbris ſunt viuis: aut in humoribꝰ malis: Qui ſe in meliꝰ cōmutat: in corpore mēbrū eſt: qͥ aūt in malicia ꝑmanet humor malꝰ eſt. Etqn̄ exierit: releuabunt̉ qui p̄mebant̉. Ex nobis exierunt: ſednō erāt ex nobis. Ꝙ ſi fuiſſent ex nobis: ꝑmāſiſſent vtiqꝫ nobiſcū: ¶Sed vt manifeſtarent̉: ꝙ nō oēs erant ex nobis. Iōaddidit: vt manifeſtarent̉: qꝛ ⁊ intꝰ cum ſunt: nō ex nobis ſūtnō tn̄ manifeſti ſunt: exeūdo manifeſtant̉. ¶ Et vos vnctioneꝫhabetis a ſancto: vt ipſi vobis manifeſti ſitis. Unctioſpiritalis: ipſe ſpirituſſanctꝰ eſt: cuiꝰ ſacramentū eſt in vnctiōe viſibili. Hanc vnctionē xp̄i qui hn̄t: dicit oēs cognoſcere malos ⁊ bonos: nec opus eſſe vt doceantur: qꝛ ipſa vnctio docet.¶ Scribo vobis: Nō ꝙ neſciretis veritatē: ſꝫ qꝛ noſtis eā: ⁊ qꝛom̄e mendaciū nō eſt ex veritate. Ecce admoniti ſumꝰ quōcognoſcamꝰ antixp̄m. Quid eſt xp̄us? Ueritas. Ipſe dixit:Ego ſuꝫ veritas. Om̄e aūt mendaciū nō eſt ex veritate. Oēs Ioigit̉ qui mētiunt̉: nō ſunt ex xp̄o. Nō dixit quoddā mēdaciūex veritate: ⁊ quoddā mēdaciū nō ex veritatē: Sentētiā attēde: Ne vos palpetis: ne vobis aduletis: ne vos decipiatꝭ: nevos illudatis: Oē mendaciū nō eſt ex veritatē. Uideamꝰ ergo quō antixp̄i mentiunt̉: qꝛ nō eſt vnū genꝰ mēdacij. Quiseſt mēdax: niſi is qui negat ꝙ ieſus nō ſit xp̄s? Aliā ſignificationē hꝫ ieſus: aliā hꝫ xp̄s. Cum ſit vnū: ieſus xp̄us ſaluatornoſter: ieſus tn̄ propriū nomē eſt illi: quō Moyſes ꝓprionoīe appellatꝰ eſt: quō helias: quō abraā: ſic tanqͣꝫ propriumnomē habet dn̄s noſter ieſus. Chriſtus aūt ſacramēti nomē Ieſt: quō ſi dicat̉ ꝓpheta: quō ſi dicat̉ ſacerdos. Sic xp̄s ꝯmēdatur vnꝰ: in quo eſt redēptiototiꝰ populi iſrael. Iſte chriſtꝰſperabat̉ venturꝰ a populo iudeoꝝ. Et qꝛ humilis venit noneſt agnitꝰ: qꝛ lapis paruꝰ erat: offenderūt in illū: ⁊ fracti ſuntSꝫ creuit lapis ⁊ factꝰ eſt mōs magnꝰ. Et qͥd ait ſcriptura? VaQuicūqꝫ offenderit in lapidē iſtū ꝯquaſſabit̉: ⁊ ſuꝑ quē vene Lirit lapis iſte cōteret euꝫ. Diſcernēda ſunt verba. Offendentēdixit cōquaſſari: ſuꝑ quē aūt venerit conteri. Primo qꝛ humilis venit offenderūt in illū hoīes: qꝛ excelſus venturus ēad iudiciū: ſuꝑ quē venerit cōteret eū. Sꝫ illū nō conteret vēturꝰ: quēnō quaſſauit cū venit. Qui in humilem nō offendit:nō formidabit excelſuꝫ. Breuiter audiſtis: qui in humilē nōoffendit: nō formidabit excelſuꝫ. Oībꝰ em̄ malis lapſis offenſionis eſt xp̄s: Quicqͥd dicit xp̄s: amarū eſt illis. Etenī audite ⁊ vidēte: Oēs certe qui exeūt de eccleſia: ⁊ ab vnitate eccleſie p̄cidunt̉: antixp̄i ſunt. Nemo dubitat: ipſe em̄ deſignauit. Ex nobis exierūt: ſed nō erāt ex nobis. Nā ſi fuiſſent exnobis ꝑmāſiſſent vtiqꝫ nobiſcū. Quicūqꝫ ergo nō manent nobiſcū: ſꝫ exeūt ex nobis: manifeſtū eſt ꝙ antixp̄i ſunt. Et quōꝓbant̉ anti xp̄i? Ex mēdacio. Et qͥs eſt mendax: niſi qͥ negatquoniā ieſus eſt chriſtus? Interrogemꝰ hereticos. Queꝫ inuenis hereticū? Qui negat quia ieſus nō eſt chriſtꝰ. Uideatcharitas veſtra magnū ſacramentū: Attendite quid inſpirauerit nobis deꝰ: ⁊ quid inſinuare nobis velit. Ecce exierūt anobis ⁊ facti ſunt donatiſte. Interrogemꝰ eos: vtrū ieſus ſitchriſtꝰ: ſtatim cōfitent̉ qꝛ ieſus xp̄us eſt. Si ergo ille eſt antichriſtꝰ qͥ negat ieſuꝫ eſſe xp̄m: nec nos poſſunt illi dicere anti xp̄os: nec nos illos: qꝛ ⁊ nos confitemur ⁊ illi. Si ergo necilli nos dicūt: nec nos illos: ergo nec illi a nobis exierūt: necnos ab ipſis. Si ergo nō a nobis exiuimꝰ: in vnitate ſumꝰ. ſiin vnitate ſumꝰ: qͥd faciūt in hac ciuitate duo altaria: Quidfaciūt diuiſe domꝰ: diuiſa ꝯiugīa? Quid facit cōmunis lectꝰ⁊ diuiſus xp̄s: admonet nos: vult nos fateri qd̓ veꝝ ē. An ip̄ia nobis exierūt: aut nos ab ip̄is? Sꝫ abſit vt nos ab ip̄is. habemꝰ em̄ teſtamentū dn̄icē hereditatꝭ recitamꝰ: ⁊ ibi nos īuenimꝰ. Dabo tibi gētes hereditatē tuā ⁊ poſſeſſionē tuā termi Pnos terre. Tenemꝰ hereditatē xp̄i: illi eā nō tenēt: nō cōicantorbi terraꝝ: nō ꝯmunicāt vniuerſitati redēpte ſanguine dn̄iHabemꝰ ipſuꝫ dn̄m reſurgentē a mortuis: qͥ ſe dubitantibus

Ioh̓. j.

Ioh̓. xx.

Ioh̓. xiiij.

j. Cor. xii.

E

dan̄. ij.Luce. xx.

Ioh̓. xiiij.

Psͣ. .ij.

Te

D

C