In epl̓am btī Ioan.Tractatus. ij. o. c

Fo. CI.

In epl̓am btī Ioan.ignoratur ab iſtis qui oderūt fratres: qꝛ in tenebris ambulāt⁊ neſciunt quo eunt: qꝛ tenebre excecauerunt oculos eorum.Montē nō vidēt: Nolo mirerꝭ: oculos nō habēt. Un̄ oculosnō habent? Quia tenebre excecauerunt eos. Unde ꝓbamusQuia fratres oderūt: qꝛ cum offendunt̉ in afris: ſeꝑant ſe aborbe terraꝝ: qꝛ nō tolerant pro pace xp̄i quos infamant: ⁊ tolerant pro parte donati quos damnant.Tractatus. ij.¶ Scribo vobis filioli. qm̄ remittunt̉ vobis peccata vr̄a ꝓpter nomen eiꝰ. Scribo vobis patresqm̄ cognouiſtis eū qui ab initio eſt. Scribo vobis adoleſcentes: qm̄ viciſtis malignuꝫ. Scribovobis infantes qꝛ cognouiſtis patrē. Scribo vobis iuuenes: qm̄ fortes eſtis ⁊ verbuꝫ dei manetin vobis: ⁊ viciſtis malignū. Nolite diligere mūdū: neqꝫ ea q̄ in mūdo ſūt. Si qͥs diligit mūdū nōeſt charitas pr̄is in eo: qm̄ oē qd̓ eſt ī mūdo ꝯcupiſcētia carnis ē: ⁊ ꝯcupiſcētia oculorū: ⁊ ſuꝑbia vite: q̄ nō eſt ex pr̄e ſꝫ ex mūdo ē: ⁊ mūdꝰ trāſit: ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ qͥ aūt facit volūtatē dei manet ī eternū.Mnia que legunt̉ in ſcripturis ſanctis: ad inſtruIctionē ⁊ ſalutē nr̄am intēte oportet audire. Maxime tn̄ memorie ꝯmendāda ſunt: que aduerſus heOreticos valēt plurimū: quoꝝ inſidie infirmioresquoſqꝫ ⁊ negligentiores circūuenire nō ceſſant. Mementotedn̄m noſtrū ⁊ ſaluatorē ieſum xp̄m ⁊ mortuū eſſe pro nobis ⁊liſ. reſurrexiſſe. Mortuū ſcilicet ꝓpter delicta noſtra: reſurrexiſſe ꝓpter iuſtificationē noſtrā. Sicut mō audiſtis: qꝛ diſcipulorū duorū quos inuenit in via: tenebant̉ oculi ne eum agnoſcerent: inuenit eos deſperantes de redēptione q̄ erat in xp̄o⁊ exiſtimātes iam illum paſſum: ⁊ mortuū fuiſſe ſicut hoīemnec tanqͣꝫ filiū dei putaſſe ſemꝑ viuere ⁊ in carne ita mortuuꝫvt nō reuiuiſceret: ſꝫ tanqͣꝫ vnū ex ꝓphetis: ſicut verba eoruꝫpaulo ante qui intēti eratis: audiſtis. Tūc apperuit illis ſcripturas: incipiens a moyſe: ꝑ oēs ꝓphetas oſtendēs eis oīaque paſſus erat p̄dicta fuiſſe: ne illi magis mouerent̉ ſi reſuirexiſſet dn̄s ⁊ magis ei nō crederent: ſi de illo iſta ante dictanon eſſent. Firmitas em̄ fidei in eo eſt: qꝛ omīa q̄ euenerūt inchriſto p̄dicta ſunt. Diſcipuli ergo nō eum agnouerūt: niſi infractione panis: Et vere qui nō ſibi iudiciū māducat ⁊ bibitin fractione panis xp̄m agnoſcit. Poſtea ⁊ illi vndecim putabant ſe ſpiritū videre: prebuit ſe palpandum: qui ſeprebuitcrucifigendū. Crucifigendū inimicis: palpādū amicꝭ: Medicus tn̄ oīm ⁊ illorū impietatis ⁊ iſtoꝝ incredulitatis. Nāquod audiſtis cū actꝰ apoſtolorū legerent̉: quot milia crediderunt ex interfectoribꝰ chriſti: ſi crediderūt poſtea qui occiderūt: nō erant credituri qui paululū dubitabāt? Et ipſostamē qd̓ maxime debetis animaduertere ⁊ memorie vr̄e mādare: qꝛ ꝯtra inſidioſos errores deꝰ voluit ponere firmamētum in ſcripturis: cōtra quas nullus audet loqui qui quoquomodo ſe vult videri chriſtianū: Cum ſe palpandū prebuiſſetnō illis ſuffecit: niſi de ſcripturis cōfirmaret cor credentiuꝫ.Proſpiciebat em̄ nos futuros. In quo palpemꝰ nos nō habemus: ⁊ qd̓ legamꝰ habemꝰ. Si em̄ ꝓpterea illi crediderūtqꝛ tenuerūt ⁊ palpauerūt: nos quid facimꝰ? Iaꝫ xp̄s aſcēditin celū: non eſt venturꝰ niſi in fine: vt iudicet de viuis ⁊ mortuis. Unde credituri ſumꝰ: niſi vnde ⁊ ipſos palpātes voluitiiij. cōfirmare? Aperuit em̄ illis ſcripturas: ⁊ oſtēdit eis qꝛ oportebat pati xp̄m: ⁊ impleri omīa que de illo ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis. Omnē veterē ſcripturā circūplexꝰ eſt. Quicqͥd illarū ſcripturaꝝ eſt: xp̄mſonat: ſꝫ ſi auresinueniat. Et aperuit eis ſenſuꝫ: vt ītelligerēt ſcripturas. Un̄⁊ nobis hoc orandū eſt: vt ipſe ſenſuꝫ nr̄m aꝑiat. Quid auteꝫoſtēdit dn̄s ſcriptuꝫ de ſe in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis?Quid oſtēdit? Ip̄e dicat. Breuiter hoc euāgeliſta poſuit vtnos noſcemꝰ qͥd in tanta latitudine ſcripturaꝝ credere ⁊ intelligere debeamꝰ. Certe multe ſūt pagine: ⁊ multi libri: hochn̄t oēs qd̓ dixit dn̄s breuiter diſcipulis ſuis. Quid eſt hoc?Ꝙꝛ oportebat pati xp̄m: ⁊ reſurgere tertia die. Habes iaꝫ deſpōſo: qꝛ oportebat xp̄m pati ⁊ reſurgere. Cōmendatꝰ eſt nobis ſpōſus: de ſponſa videamꝰ qͥd dicat: vt tū cū cognoueris

Tractatus. ij. 0. clſpōſum ⁊ ſponſaꝫ: nō ſine cauſa ad nuptias venias. Celebratio em̄ nuptiaꝝ oīs celebratio. Eccleſie em̄ nuptie celebrant̉Ducturꝰ eſt vxorē filiꝰ regis: ⁊ ipſe filiꝰ regis rex: ⁊ qͥ frequētant ipſi ſūt ſpōſa. Nō quo in nuptijs carnalibꝰ alij frequētātnuptias ⁊ alia nubit. In eccl̓ia qͥ frequētant: ſi bn̄ frequentātſpōſa fiūt. Oīs em̄ eccl̓ia ſponſa xp̄i eſt: cuiꝰ pͥncipiū ⁊ primitie caro xp̄i eſt. Ibi iūcta eſt ſponſa ſponſo in carne: Meritocarnē ipſaꝫ cū comendaret: panē fregit: ⁊ merito in fractiōepanis aꝑti ſunt oculi diſcipuloꝝ ⁊ agnouerūt euꝫ. Quid ergodixit dn̄s ſcriptū eſſe de ſe ī lege ⁊ ꝓph̓is ⁊ pſalmis? Qꝛ oportebat pati xp̄m: ſi nō adderet ⁊ reſurgere: recte illi plāgerentquoꝝ oculi tenebant̉. Sꝫ ⁊ reſurgere p̄dictū ē. Et vt qͥd hoc?Quare hoc oportebat pati xp̄m ⁊ reſurgere? Propter illumpſalmū quē vobis maxime cōmendauimus: qͣrta ſabbati ſtatiōe pͥma nouiſſime hebdomadis. Quare oportebat xp̄ꝫ pati ⁊ reſurgere? Propter pſalmū: Cōmemorabunt̉ ⁊ conuertē 1xtur ad dn̄m vniuerſi fines terre: ⁊ adorabūt in cōſpectu eiusvniuerſe patrie gētiū. Nā vt noueritꝭ: qꝛ oportebat pati xp̄⁊ reſurgere. Et hic qͥd addidit: vt poſt cōmendationē ſponſicōmēdaret ⁊ ſpōſaꝫ? Et p̄dicari inqͥt in noīe eiꝰ penitentiā ⁊ Lremiſſionē pctōꝝ ꝑ oēs gētes: incipiētes ab hierl̓m. Audiſtꝭfratres: tenete. Nemo dubitat de eccleſia: qꝛ ꝑ oēs gētes eſt.Nemo dubitat: qꝛ ab hierl̓ꝫ cepit: ⁊ oēs gētes īpleuit. Agnoſcimꝰ agrū vbi vitis plātata ē cū aūt creuerit nō agnoſcimꝰqꝛ totū occupauit. vn̄ cepit? Ab hierl̓ꝫ. Quo ꝑuenit? Ad oēsgētes. Pauce remāſerūt: oēs tenebit: Intereacū oēs tenetaliquaſarmenta inutilia viſa ſūt agricole precidēda: ⁊ fecerūt hereſes ⁊ ſciſmata. Nō vos inducant p̄ciſa vt p̄cidamini:hortamini magis que p̄ciſa ſunt: vt iterū inſerant̉. Manifeſtū eſt em̄ xp̄m paſſum: reſurrexiſſe: aſcēdiſſe in celū: Manifeſtū eſt ⁊ eccleſie qꝛ p̄dicat̉ in nomīe eiꝰ penitētia ⁊ remiſſiopctōꝝ in oēs gētes. Un̄ cepit? Ab hieruſalē. Audi ſtultus vanus: Et qͥd ampliꝰ dicturꝰ ſum? Ꝙ cecos qui tā magnū mōtem nō vidēt: qͥ contra lucernā oculos in candelabro poſitaꝫclaudūt? Cū eis dicimꝰ: ſi xp̄iani catholici eſtꝭ: cōicate illiseccleſijs: vnde euāgeliū toto orbe diffundit̉. Illi hieruſaleꝫcōmunicate: qn̄ dicimꝰ: Reſpondēt nobis: Nō cōicamus illi ciuitati vbi occiſus eſt rex noſter: vbi occiſus eſt dominusnoſter: quaſi oderint ciuitatē vbi occiſus eſt dn̄s noſter. Occiderūt iudei quē inuenerūt in terra: exufflant iſti qͥ ſedet incelo. Qui ſunt peiores: qui contēpſerūt qꝛ homineꝫ putabāt:an̄ qui ſacramēta eiꝰ exufflant quē iam dn̄m ꝯfitent̉? Sꝫ oderūt videlicet ciuitatē in qua dn̄s ipſoruꝫ occiſus eſt. Pij homines ⁊ miſericordes: multū dolēt occiſum eſſe xp̄m: ⁊ occidunt in hominibꝰ xp̄m. Et ille dilexit illā ciuitatē: ⁊ miſertꝰeſt eius. Inde dixit incipere predicationem ſuā incipiēs abhieruſalē. Ille ibi principiū fecit predicatiōis noīs ſui: ⁊ tuexhorreſcis cōmunicationē illiꝰ ciuitatis? Nō eſt mirū ſi p̄ciſus odiſti radicē. Quid ait ipſe diſcipulis ſuis: Eſtote ſe­ Addentes in ciuitate: qꝛ ego mitto ꝓmiſſionē meā in vos. Eccequā ciuitatē oderūt: forte amarēt: ſi iudei interfectores xp̄iin illa habitarēt. Manifeſtū eſt em̄ oēs interfectores xp̄i: idē iudeos expulſos eē de illa ciuitate. Que habebat ſeuiētesin xp̄m: habet adorātes xp̄m. Propterea illā iſti oderūt: qꝛxp̄iani in illa ſunt. Ibi voluit ſedere diſcipulos ſuos: ⁊ ibi illis mittere ſpm̄ſanctū. Ubi inchoat eccl̓ia: niſi vbi venit decelo ſpūſſanctꝰ: ⁊ impleuit vno loco ſedentes centū vigintiꝫDuodenariꝰ ille numerꝰ decuplatꝰ erat. Sedebant centū vi Acginti hoīes: ⁊ venit ſpūſſanctꝰ: ⁊ impleuit totū locū: ⁊ factuseſt ſonꝰ quaſi ferret̉ flatꝰ vehemēs ⁊ lingue diuiſe ſunt velutignis. Audiſtis actus apl̓oruꝫ hodie: ibi lecta eſt ipſa lectio:Ceperunt linguis loqui quō ſpūſſanctꝰ dabat eis ꝓnūciare.Et oēs qui aderāt illic: de diuerſis gētibus veniētes iudei:agnoſcebat vnuſquiſqꝫ linguā ſuam. Et mirabant̉ illos idiotas ⁊ imꝑitos ſubito didiciſſe: nō vnā aūt duas līguas: ſꝫ oīꝫoīnogētiū. Ubi ergo iā oēs lingue ſonabāt: oēs līgue crediture oſtēdebant̉. Iſti aūt qͥ multū amāt xp̄ꝫ: ⁊ iō nolūt cōicareciuitati q̄ īterfecit xp̄ꝫ: ſic honorāt xp̄ꝫ: vt dicāt illū remāſiſſe ad duas līguas: latinā ⁊ punicā .i. afrā. Solas duas lingͣuas tenet xp̄s. Iſte em̄ due līgue ſole ſūt ī parte donati: plꝰnō habēt. Euigilemꝰ fratres: videamꝰ potiꝰ donū ſpūſſancti: ⁊ credamꝰ ante dictis de illo: ⁊ videamus impleta eſſe q̄antedicta ſūt in pſalmo: Nō ſūt loquele neqꝫ ſermones quoꝝ Pnon audiantur voces eorū. Et ne forte ⁊ ipſe lingue venerint

Lu. xxj. i.

Rom̄. iiij.

A

B

Actuū. ij.

Actuū. j.

Lu. xxiiij.

Psͣ. xxj.

Psͣ. xviij

C