Expoſitionis Sancti auguitini

Expoſirionis.jͣ. dens ait. Pater ignoſce illis: quia neſciūt quid faciūt. Neqꝫenim dixit. Pater viuāt iſti multo tempore: me quidem occidunt: ſed ipſi viuant. Sed quid ait? Ig noſce illis quia neſciunt quid faciūt. Mortem ſempiternam ab eis expellebatprece miſericordiſſima: et potentia preſtā tiſſima. Multi exeis crediderunt: et dimiſſus eſt eis fuſus ſanguis xp̄i. Primo fuderunt cum ſeuirent: biberunt cum crediderunt. In hͦcognoſcimus quia in ipſo ſumus: ſi in ipſo perfecti fuerimꝰ.De ipſa perfectione diligendorum inimicorum dominꝰ admonens ait. Eſtote ergo perfecti ſicut ⁊ pater veſter celeſtisperfectus eſt. Qui ergo dicit ſe in ipſo manere: debet ſicutipſe ambulauit: et ipſe ambulare. Quomodo fratres? Quidnos monet. Qui dicit ſe in ipſo manere: id eſt ī chriſto: debetſicut ipſe ambulauit et ipſe ambulare: forte hoc nos monet:vt ambulemus in mari? Abſit: Hoc ergo: vt ambulemus invia iuſticie. In qua via? Iam cōmemoraui. Fixus in cruceerat: et ī ip̄a via ambulabat ipſa via charitatꝭ. Pater ignoſce illis quia neſciunt quid faciunt. Si ergo didiceris orarepro inimicis tuis: ambulas viam domini. ¶ Dilectiſſimi nōmandatum nouumſcribo vobis: ſed mandatum vetus quodhabebatis ab initio. QQuod mandatum vetus dixit? Quodhabebatis inquit ab initio. Ideo ergo vetus: quia iam illudij. audiſtis. Alioquin contrarius erit domino vbi ait. Mandatum nouum do vobis: vt vos inuicem diligatis. Sed mandatum vetus quare? Nō quia ad veterem hominē pertinet.Sed quare? Quod habebatis ab initio. Mandatum vetuseſt verbuꝫ quod audiſtis. Ideo ergo vetus: quia iam audiſtis. Et idipſum nouum oſtendit dicens. ¶ Iterum mandatūnouum ſcribo vobis. Non alterum: ſed idemipſum qd̓ dixivetus: idem eſt et nouum. Quare? Quod eſt verum in ipſo:et in vobis Nam quare vetus audiſtis? Quiaiam illud noueratis. Quare autem nouum? Quia tenebre tranſierunt ⁊lux veraiam lucet. Ecce vnde nouum. Quia tenebre ad veterem hominem: lux vero ad nouum hominem ꝑtinet. Quiddixit apoſtolus paulus? Exuite vos veterem hominē: ⁊ iny. duite nouum. Et iterum quid dicit? Fuiſtis aliquādo tenebre: nunc autem lux in domino. Qui dicit ſe eſſe in lumine. )Modo manifeſtat totum quod dixi. Qui dicit ſe eſſe in lumine et fratrem ſuum odit: in tenebris eſt vſqꝫ adhuc. Eiafratres mei: qͣꝫdiu dicamus vobis: diligite inimicos? Uidete qd̓ peius eſt: ne adhuc fratres oderitis. Si fratres ſolumamaretis: nōdū eſſetis ꝑfecti: ſi aūt fratres oditis qͥd eſtis?Ubi eſtis? Reſpiciat vnuſquiſqꝫ corſuum: non teneatodiuꝫcontra fratrem pro aliquo verbo duro: pro cōtentione terre:ne fiat terra. Quiſquis enī odit fratrem ſuum: nō dicat quiain lumine ambulat. Quid dixi. Nō dicat quia in chriſto ambulat? Qui dicit ſe in luce et odit fratrem ſuum: in tenebris ēvſqꝫ adhuc. Neſcio quis enim ex pagano factus ē chriſtianꝰIntendite. Ecce tenebre erat quando paganus erat: modoiam chriſtianus factus eſt. Deo gratias. Omnes gratulant̉.y. Recitatur apoſtolus gratulās. Fuiſtis enim aliquando tenebre: nunc autē lux in domino. Adorabat idola: adorat deūAdorabat quem fecit: adorat qui eum fecit. Mutatꝰ eſt: deogratias. Omnes gratulantur chriſtiani. Quare? Quia iamadorator patris et filij ⁊ ſpirituſſancti. Etiam deteſtator demoniorum et idolorum eſt. Adhuc iſte iohānes ſollicitus ē.multis gratulātibus adhuc ſuſpectus eſt. Fratres: maternāſollicitudinem libēter amplectamur. Non ſine cauſa materſollicita eſt de nobis: cū alijgaudent. Matrē dico charitatēIpſa enī habitabat in corde iohānis cū iſta diceret. Quare?Niſi quia aliqͥd timet in nobis. Et cū iam nobis hoīes gratulentur: quid eſt qd̓ timet? Qui dicit ſe eſſe in lumine. Quideſt hoc? Iam dicit ſe eſſe xp̄ianū: ⁊ fratrē ſuū odit ī tenebriseſt vſqꝫ adhuc. Quod exponere nō eſt: ſed qd̓ gaudere ſi nonfiat: aut qd̓ plāgere ſi fiat. Qui diligit fratrē ſuū in luīe manet etſcādalū ī eo nō ē. Obſecro ꝑ xp̄m: paſcit nos xp̄s. Refecturi ſumus corpora in noīe xp̄i: ⁊ aliquātulū refecta ſunt⁊ reficiendaſunt: mens nr̄a paſcatur: non qꝛ diudicturꝰ ſumdico: nā ecce iā finit̉ lectio. Sed ne forte ex tedio minꝰ attēteaudiat̉ qd̓ maxime neceſſariū ē. Qui diligit fratrē ſuū ī luīemanet etſcandalū in eo non ē. Qui ſunt qͥ patiunt̉ ſcandalumaut faciūt? Qui ſcādalizant̉ in xp̄o ⁊ in eccleſia. Qui in xp̄oſcandalizant̉ tanqͣꝫ aſole vrunt̉. Qui in eccleſia: tanqͣꝫ a luna.x. Dicit aūt pſalmꝰ. Per diēſolnō vret te: neqꝫ luna ꝑ noctem:

id ē ſi tenueris charitatē: nec in xp̄o ſcādalū patieris nec ineccleſia: nec xp̄m relinques nec eccleſiā. Qui enim eccleſiārelinquit: quō eſt in xp̄o qͥ in mēbris xp̄i non eſt? Quō ē ī xp̄oqui in corpore xp̄i nō eſt? Illi gͦ patiuntur ſcandalū: qͥ relinquunt aūt xp̄ꝫ aūt eccleſiā. Unde intelligimus qꝛ inde dixitpſalmus. Per diem ſol non vret te: neqꝫ luna ꝑ noctē: Quiaipſam vſtionem ſcandalū vult intelligi. Primo ipſam ſimilitudinē attende. Quō qͥ vrit̉ dicit: non tolero: non fero ⁊ ſubducit ſe: ſic qui quedā non fuerūt in eccleſia et ſubtrahunt ēvel noī xp̄i vel eccleſie: ſcādalum patiunt̉. Uidete quō paſſiſunt ſcādalū tanqͣꝫ a ſole illi carnales quibus p̄dicabat carnēſuam xp̄s et dicebat. Qui non manducauerit carnē filij hoīs Iet biberit eius ſanguinē: non habebit in ſe vitā. Septuagītaferme hoīes dixerūt. Durus ē hic ſermo: et receſſerunt ab eo⁊ remāſerunt duodecim. Oēs illos vſſit ſol ⁊ receſſerunt: nonvalentes ferre vim verbi. Remanſerunt gͦ duodecim. Et neforte putarent hoīes: qꝛ ipſi preſtant deo credēdo in xp̄m: etnon ab ipſo illis preſtat̉ bn̄ficiū: cū duodecim remāſiſſēt: aitillis dn̄s. Nunqͥd ⁊ vos vultis ire? Ut noueritis quia vobisneceſſariꝰ ego ſum: nō vos mihi. Illi aūt quos nō vſſerat ſolreſpōderūt voce petri. Dn̄e: ꝟbū vite eterne habes: qͦ ibimꝰQuos aūt vrit eccl̓ia tanqͣꝫ luna ꝑ noctē: qͥ ſciſmata feceruntaudi ip̄m verbū poſitū in apl̓o. Quis infirmat̉ et ego non in j. ſfirmor? qͥs ſcandalizat̉ ⁊ ego nō vr̄or. Quō gͦ nō eſt ſcādalū ineo qͥ diligit fratrē? Quia qͥ diligit fratrē: tolerat omīa ꝓptervnitatē: qꝛ ī vnitatē charitatis ē frat̓na dilectio. Offendit teneſcio qͥs: ſiue malus: ſiue vt tu putas malꝰ: ſiue vt tu fingismalꝰ: ⁊ deſeris tot bonos: qͣlis dilectio ē frat̓na? Qualis apparuit ī iſtis: cū accuſāt afros: deſeruer̄t orbē terraꝝ. Nūqͥdī orbe terraꝝ ſancti nō erāt? Aut inauditi a vobis dānari potuerūt? Sꝫ oſi diligeretꝭ fratres: ſcādalū ī vobis nō eēt. Audi pſalmūqͥd dicat Pax multa diligētibꝰ legē tuā: ⁊n̄ ē illis p̄ꝫſcādalū. Pacē multā dixit eis qͥ diligūt legē dei: ⁊ iō nō eiseē ſcādalū. Illi gͦ qͥ ſcādalū patiūt̉ pacē ꝑdūt. Et qͦs dixit nōpati ſcādalū: aut nō facere? Diligētes legē dei. Ergo ī charitate poſiti ſūt. Sꝫ dicit aliqͥs. Legē dei dixit diligētibꝰ. Nōfratres. Audiqͥd dn̄s dicat. Mādatū nouū do vobis: vt vos Iinuicē diligatꝭ. Quidē lex niſi mādatū? Quō aūt nō patiūt̉ſcādalū: niſi dūſufferūt inuicē? Sicut paulꝰ dicit. Sufferen Etes inuicē ī dilectiōe: ſtudētes ẜuare vnitatē ſpūs ī vinculopacis. Et qꝛ ip̄a eſt lex xp̄i: eundē audi apl̓mcōmēdātē ipſālegē. Inuicē (inqͥt) onera vr̄a portate: ⁊ ſic adimplebitꝭ legēxp̄i. Nā qͥ odit fratrē ſuū ī tenebris ē: ⁊ ī tenebris ambulat ⁊neſcit qͦ eat. Magnares fratres: attēdite rogamꝰ vos Quiodit fratrē ſuū ī tenebris ambulat: et neſcit qͦ eat: qm̄ tenebreexcecauer̄toculos eiꝰ. Quid tā cecū qͣꝫ iſti ꝗ oderūt fratresNā vt noueritis qꝛ ceci ſūt: in mōtē offender̄t. Eadē dico: nevobis excidāt. Nōne lapis iſte qͥ p̄ciſus ē de mōte ſine manibus: xp̄s ē de regno iudeoꝝ ſine oꝑe maritali? Nōne ille lapis ꝯfregit oīa regnaterraꝝ: id ē oēs dn̄ationes idoloꝝ ⁊ demonioꝝ? Nōne ille lapis creuit ⁊ factꝰ ē mōs magnꝰ: ⁊ īpleuit vniuerſū orbē terraꝝ? Nūqͥd digito oſtēdimꝰ iſtū mōtē:quō oſtēdit̉ hoībus tertia luna? Uerbi gr̄a. Qn̄ volūt hoīesvidere lunā nouā dicūt: ecce lūa: ecce vbi ē. Et ſi ſūt ibi qͥ nōvaleāt intēdere aciē: ⁊ dicāt: vbi? Intēdit̉ illis digitꝰ vt videāt. Aliqn̄ dū erubeſcūt: ne ceci putēt̉: dicūt ſe vidiſſe qd̓ n̄vider̄t. Nūqͥd ſic oſtēdimꝰ eccl̓iam fr̄es mei? Nōne aꝑta ē:nōne maīfeſta? Nōne obtinuit oēs gē es? Nōne īplet̉ qd̓ an̄tot ānos ꝓmiſſū ē abrae ī ſeīe eiꝰ bn̄dici oēs gētes? Uni fide Gli ꝓmiſſū ē: ī milibꝰ fideliū mūdꝰ īpletꝰ ē. Ecce mōs implēsvniuerſā faciē t̓re. Ecce ciuitas de qͣ dictū ē. Nō pōt ciuitas Aabſcōdi ſuꝑ mōtē ꝯſtituta. Illi offendūt ī mōtē. Et cū eis d̓rAſcēdite: nō ē mōs dicūt: ⁊ faciliꝰ illuc faciē impīgūt qͣꝫ illichabitaculū q̄rūt. Eſaias heſterna die lectꝰ ē. Quiſqͥs vr̄ꝫ vigilabat: nō ocl̓is tm̄: ſꝫ aure: nec aure corꝑis: ſꝫ aure cordꝭ aduertit. Erit īnouiſſimis diebꝰ maīfeſtꝰ mōs domꝰ dn̄i: ꝑatꝰ Eī cacumine mōtiū. Quid tā maīfeſtū qͣꝫ mōs? Sꝫ ſūt ⁊ mōtesignoti: qꝛ ī vna ꝑte terraꝝ poſiti ſūt. Quis vr̄ꝫ nouit olympūmontē? Quō ibi qͥ habitāt: giddabā nr̄m nō nouerūt. In ꝑtibus ſūt iſti mōtes. Ille aūt mōs nō ſic: qꝛ impleuit vniuerſafaciē terre Et de illo dicit. Paratꝰ ī cacumīe mōtiū. Mosē ſuꝑ cacumīa oīm mōtiū. Et ꝯgregabūt̉ inqͥt ad eū oēs gentes. Quis erat ī hͦ mōte? Quis frāgit faciē offēdēdo in illū?Quis igͦrat ciuitatē ſuꝑ mōtē ꝯſtitutā. Sꝫ nolite mirari: qꝛ

Lu. xxiij.

Mat. v.

Col̓. iij.Ephe. v.

Ephe. v.

Ioh̓. xiii

Mat. v.

Psͣ. cxx.

Ꝙ

G

Eſa. ij.

Pat. j.

Gen̄. xxij.

Ephe. iij

psͣ. cxviij.

Gal̓. vj.

Ioh̓. xiij.

Han̄. ij.

i. Cor. xj.

Ioh̓. vj.

I