Sancti auguſtini

brorū officia cōquieuerūt: nō eſt qͥ moueat greſſus ad ambulandū: manus ad operandū: ſenſus ad percipiendū. Nonneiſta eſt domus: quā neſcio qͥs inuiſibilis habitator ornabat?Diſceſſit qui nō videtur: remāſit qd̓ cū dolore videat̉. Iſta ēcauſa triſticie. Si hec eſt cauſa triſticie: huius triſticie q̄ conſolatio: Quia ipſe dn̄s ī iuſſu ⁊ in voce archangeli in nouiſſima tuba deſcēdit decelo: et mortui in xp̄o reſurgent primi:deinde nos viuentes: qui reliqui ſumus: ſimul cū illis rapiemur in nubibus obuiam xp̄o in aera: et ita ſemper cum dn̄oerimus. Pereat cōtriſtatio: vbi tanta eſt ꝯſolatio: detergat̉luctus ex aīo: fides expellat dolorē. In tanta ſpe nō decet eētriſte templū dei. Ibi habitat bonus conſolator: ibi qui nonfallit promiſſor. Scio vt mortuuꝫ diu plangamus: qm̄ morsamara eſt: ꝑ illam tranſiuit et dn̄s. Sufficiāt hec pauca charitati veſtre: cōſolet̉ abundantius qͥ nō migrat de corde vr̄oſed ita dignetur habitare: vt nos dignetur etiā ī fine mutare¶ De verbis apoſtoli. Omnes nos manifeſtarioportet ante tribunal xp̄i: vt recipiat vnuſquiſqꝫprout geſſit ſiue bona ſiue mala: vbi totaꝫ huiusmundi adminiſtrationem teſtimonium ait eſſe reſurrectionis future. Sermo. xxxiiij.Mnium xp̄ianorū ſpes fratres chariſſimi in futurū tꝑs extenditur: vt quod hic ſeruimus deo: alibios ſeruiſſe letemur. Hic enī nobis poſita ſunt cerꝘ tamina: ſed in futuro ſeculo certaminū premia reſeruata. Iuſte ſiquidem et prouide diuina ſapiētia ſeꝑauittꝑs laboris ⁊ premij. Hic gͦ laboramus: hic ſeruimus deo etmandata eius ſeruamus: vt in futuro ſeculo: id eſt in celorūregno eterna premia capiamꝰ. Scire enim debemꝰ fratresdilectiſſimi quid nobis ſcriptura diuina commēdat: id ē futurum eſſe iudiciū dei: qd̓ poſt reſurrectionē complebit̉ mortuorū. Hoc eſt qd̓ precipue chriſtianos a gentili errore ſecernit: qꝛ illi hāc tantūmodo vitā eſſe credūt: et ideo ſine deo eēet diuerſis peccatis atqꝫ criminibus non metuūt inquinari.Nos vero ita ī hac vita ꝯuerſemur: vt nos ad aliā p̄paremꝰin qͣ ⁊ bonis bona et malis mala retribuent̉: ſicut dixit apl̓s.yOm̄s nos manifeſtari oportet ante tribunal xp̄i: vt recipiatvnuſquiſqꝫ proutgeſſit ſiue bōa ſiue mala. Sicut hic modoaſtamus in eccleſia ⁊ nos inuicē preſentes aſpicimꝰ: ita etiāpoſtreſurrectionē mortuorū aſtituri ſumꝰ ante tribunal xp̄iHanc enim etiā ipſam aīam tunc habebimus quā mō habemus: et in hoc ipſo qͦ nūc induimur ſumus corꝑe reſuſcitādi.Non enim ſicut muta aīalia factiſumus: nō ſicut equi et boues vt eterna morte pereamus: qꝛ poſtqͣꝫ hic vixerimꝰ: alibiiudicabimur: vt aūt ꝓ peccatis penas: aut ꝓ bonis operibꝰp̄mia ꝯſequamur eterna. Nemo gͦ fratres mei chariſſimi dereſurrectiōe deſperet: in qͣ xp̄ianorum ſpes tota ꝯſiſtit. Creditefratres apl̓o predicanti: ⁊ nihil de reſurrectiōe dubitantes: ad diē iudicij vos p̄parate. An forte ſicut impij ⁊ incre-duli non putatis fieri poſſe: vt a mortuis reſurgamus? Plane dicat hoc qͥ oīpotentē nō credit eſſe deū: qͥ hoc ꝓmittit futurū: nos aūt qͥ ſcimus dei oīpotētis eſſe ꝟtutē: qꝛ ꝓmiſiſſedeū legimus ꝙ reſurrectionē mortuoꝝ faciat: nō poſſumusde reſurrectione mortuoꝝ dubitare: quā ſe facturuꝫ eſſe promittit: qꝛ ⁊ oīpotens ē: et mētiri neſcit. Sed te appello qͥcūqꝫinfideli aīo de reſurrectione dubitas: et putas nō poſſe mortuos reſuſcitari. Quid eſt amplius: exnihilo hoīes facere qͥviuāt: an eos qͥ facti ſunt atqꝫ vixerūt reparare poſt morteꝫ?Utiqꝫ plus eſt facere qd̓ nunqͣꝫ fuit: qͣꝫ reparare quod fuerit.Quō gͦ impoſſibile eſſe dicis: vt deꝰ qui hoīem formauit exnihilo reformet? Quō nos ſuſcitare non pōt cōuerſos in puluerem: qͥ ſi etiā in nihilū rediremꝰ: facere poterat vt eſſemꝰ:ſicut ⁊ fecit nos eſſe: cū anteanunqͣꝫ fuiſſemus? Ita enī btūsapl̓s paulus dixit. Sed dicūt aliqui. Quō reſurgūt mortui?.xv. Quali aūt corpore veniunt? Inſipiēs tu qd̓ ſeminas nō viuificatur niſi prius moriatur: et qd̓ ſeminas non corpus qd̓ futurum ē ſeminas: ſed nudūgranū: vt pote tritici aūt alicuiꝰceterorū. Deus aūt dat illi corpus ſicut voluit: et vnicuiqꝫ ſeminum ꝓpriū corpus: Noli gͦ incredule hō de reſurrectionedubitare. Qui granaſeminuꝫ mortua ⁊ putrefacta viuificatꝑ que in hoc ſeculo viuas: multomagis teipſum reſuſcitabitvt viuas in eternū. Qui illa reparat q̄ tibi ſūt neceſſaria: quōteipſum nō reparat ꝓpter quē ⁊ alia reparare dignatus eſt?

Itaqꝫ ſi velimus ꝯſiderare q̄ in iſtoſeculo videmus: diuineadminiſtrationis oꝑa ſigna ſunt futuroꝝ. Tota ergo huiusmūdi adminiſtratio teſtimoniū ē reſurrectionis future. Uidemus certe hyemis tꝑe vel aduētu arbores ſpoliari pomisnudari folijs: ſed eas rurſus verno tꝑe ſpeciē reſurrectionisexprimere: q̄ primo quidē incipiūt turgere in gēmīs: tūc ornari floribus: veſtiri et folijs: et poſtmodum pomis grauariInterrogo te infidelis hō qͥ de reſurrectiōe dubitas: vbi ſintiſta q̄ tꝑe quo deus diſpoſuit ꝓducūtur? Dic mihi vbi latitant anteqͣꝫ ꝓducant̉: q̄ nuſqͣꝫ quidem vidētur: ſed tn̄ deꝰ quiop̄s eſt ⁊ ea ex nihilo cōdidit: ſecreta ſua ꝟtute ꝓducit: Hīciam ad cāpos ⁊ prata reſpicite: q̄ eſtate trāſacta herbis ſuisſpoliantur ac floribꝰ: et nuda re anēt ipſaſpacia terraꝝ: ſediterum verni tp̄e reueſtiunt̉: et nouo vbiqꝫ germine incipiēteletatur agricola. Certe herba q̄ ante vixit et moritur: rurſusreuiuiſcit ex ſemine: ſic etiam et noſtrū corpus reuiuiſcit expuluere. Sed dicis o hō incredule. Ideo credimus futuruꝫvt arbores et herbe ⁊ oīa reuiuiſcāt: quia illa iā facta cognoſcimus. Unde aūt cognoſcere poſſumus qꝛ mortui reſurgūtcū adhuc a mortuis nemo ſurrexerit? Quiſqꝫ hoc dicis vl̓ cogitas: audi patiēter: et intellige ſapiēter. Ideo enim dn̄s nr̄ieſus xp̄s mori voluit ⁊ reſurgere: netu de reſurrectione dubitares. Tn̄ quō potes dubitare qꝛ non ſumus reſurrecturia mortuis: cū hoc ꝓmittat deus qͥ neſcit aliqn̄ mentiri: qͥ pōtfacere quicqͥd vult qꝛ op̄s ē: et implet oīa q̄ ꝓmittit: qꝛ veraxeſt: et mēdaciū ī eo nō eſt? Et dedit nobis pius ⁊ miſericorsdn̄s virtutis ſue pignus: et grādi teſtimonio ſpem nobis reſurrectionis oſtendit: quia vnigenitū filiū ſuū pro nobis hominem factū ⁊ mortuū a mortuis ſuſcitauit. Ideo enim dn̄snoſter ieſus xp̄s naſci ex hoīe: id ē ex maria virgine ē dignatus ⁊ a iudeis crucifigi et die tertia reſurgere: vt nos tali exemplo aīati: reſurrectionē ex mortuis certiſſime crederemꝰquā qui non credit futurā: nec hoc quidē credit ꝙ xp̄s reſurrexit a mortuis. Qui aūt dn̄m ieſum reſurrexiſſe a mortuisconfitetur: nec de ſuapoterit dubitare. Abſtinete gͦ vos aboī oꝑe malo: ab inimicitijs: ab ebrietate: a fornicatiōe: a furto: a periurio: a falſo teſtimonio: detractione: qꝛ hec oīa oditdeus: ⁊ eos qͥ iſta faciūt puniet in futuro. Eſtote aūt benignimiſericordes: inuicem honorē habētes: ⁊ ea ſemꝑ operātesq̄ inſanctis ſuis diligit deꝰ: vt poſſitis cūſanctis eiꝰ ad eternā ⁊ immortalē gloriā ꝑuenire: ⁊ viuere ī ſecula ſcl̓oꝝ. Amē.¶ De eiſdē verbis Apoſtoli quibus in ſermoneprecedenti: quibus admonemus ſedula mēte reuoluere quales indie iudicij futuri ſumus: puriſſimis angelorū cōſpectibꝰ offerēdi. Ser. xxxv.☞Ratres chariſſimi: dū diuina lectio legeret̉: audiuimus beatū apl̓m terribiliter nos ⁊ ſalubrit̉ adOmonētē. Sic enim ait. Oēs nos manifeſtari opor ij. iſtet ante tribunal xp̄i: vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpriacorporis ſui prout geſſit: ſiue bonū ſiue malū. Quā rē etiamdn̄s in euangelio denūciat dicēs. Filius hoīs venturus ē in 4gloria ſua cū angelis ſuis: et tūcreddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſuaDiligēter queſo attēdite fratres ⁊ mecū pariter paueſcite: qꝛnō dixit qd̓ reddat vnicuiqꝫ ẜm mīam ſuam: ſed ẜm oꝑa ſua.Hic enī eſt miſericors: ibi iuſtus. Nam qd̓ non ſtatim ī peccatores vindicat: patientia eſt nō negligētia. Non ille potentiamꝑdidit: ſed nos ad penitentiā reſeruauit. Unde valdetimendū ē: ne quanto diutius expectat vt corrigamur: tantograuius vindicet ſi emēdari noluerimꝰ. Scire ⁊ intelligeredebemus fratres chariſſimi nihil nobis eſſe ſalubrius: qͣꝫ vtdānatis oīꝫ preſentiū rerū voluptatibꝰ: id potius cogitemꝰqn̄ erimus de hoc ſeculo trāſituri: vel qn̄ tabernaculū corꝑisvltimo die ſuꝑueniēte depoſituri: ⁊ iterū illud reſurrectiōistꝑe recepturi: vt cū eodē recipiamus ꝓut geſſimꝰ: ſiue bonūIſiue malū. Et ideo rogo fratres: vt quotidie cogitemus qͣleserimus ī die iudicij: puriſſimis angeloꝝ ꝯſpectibꝰ offerēdi:⁊ eterno iudici rationē de libris ꝯſciētie reddituri: remotisoībus ꝓbationibus. Certū eſt in die illa ipſum ante ſe hoīeꝫcōſtituendū: ⁊ ipſam ſui vitā in cordis ſpeculo demonſtrādā⁊ teſtes cōtra eā nō deforis aliqn̄: ſed intus de ipſa aīa proferendos. Adijciēda erūt nō aliqua peregrina: ſed nimiū notateſtimonia: id eſt oꝑa ſua. Ordinabūtur an̄ infelicē animampeccata vel crimina ſua vt eā ⁊ cōuincat probatio ⁊ ꝯfundat

ij. Cor. v.

ij. Cor. v.

ij. Cor. xv

E

Mat. xvj.

.i Cor. v.

H

A

d

C