De verbis apoſtoli. Sermo. xxxij. et xxxiij. Fo. xcviiij.

bis et ſacerdotibus et occidi: et tertia die reſurgere. Ibi petrus de ſuo expauit: et horruit mortem xp̄i: expauit eger medicinam ſuam. Abſita te dn̄e inquit: propitius tibi eſto: nonfiat hoc. Et vbi eſt. Poteſtatem habeo ponendi animā meāet poteſtatem habeo iterū ſumendi eam? Oblitus es petreOblitus es. Maiorem charitatem nemo habet qͣꝫ vt animāſuam ponat pro amicis ſuis? Oblitus es? Obliuio illa de ijſius: trepidatio: horroret timor mortis: totū de petri: immode ſymōis nō de petri. Et dn̄s. Uade retro ſathanas. Beatꝰ.vj. es ſymō bariona: ſed de dei. Uade retroſathanas. Un̄? Recolite vnde beatus. Iam dixi: quia non tibi reuelauit caro ⁊ſanguis: ſed pater meus qͥ in celis eſt. Unde ſathanas dic at̉dn̄s. Neqꝫ enim ſapis que dei ſunt: ſed que ſūt hoīm. Sperate in dn̄o: et vere fidei bona facta cōiungite. Cōfitemini xp̄ꝫin carne veniſſe: et credendo et bene viuendo: et vtrumqꝫ abillo acceptum tenete: ab illo augendum et perficiendum ſpevii rate. Maledictus enim omnis homo qui ſpem ſuam ponit īhoīe. Et bonū ē homini: vt qͥ gloriatur in domino glorietur.iij. ¶ De verbis apoſtoli. Ut de dormientibus nōcontriſtemur ſicut et ceteri. et cetera. Et de oꝑibmīe quibus mortui adiuuantur. Sermo. xxxij.MDmonet nos beatus apoſtolus vt de dormiētibꝰPhoc eſtmortuis chariſſimis noſtris non cōtriſteaĘmur: ſicut et ceteri qui ſpē non habēt: ſpēſcꝫ reſurrectionis et incorruptionis eterne. Nam ideo etdormientes eos appellat ſcripture veraciſſima conſuetudo:vt cū dormiētes audimus: euigilaturos minime deſperemUnde etiā cātatur ī pſalmo. Nunqͥd qui dormit: nō adijcietvt reſurgat?. Eſt ergo de mortuis eis qui diliguntur: quedātriſticia quodāmodo naturalis. Mortem quippe horret: nōopinioſed natura Nec mors hōi accederet: niſi ex pena quāpreceſſerat culpa. Qua ꝓpter ſi aīalia que ita creata ſunt vtſuo quoqꝫ tempore moriātur mortem fugiūt: diligunt vitaꝫquantomagis hō qui ſic fuerat creatus vt ſi viuere ſine peccato voluiſſet: ſine termino viueret? Hinc itaqꝫ neceſſe eſt vttriſtes ſimus quandonos moriēdo deſerunt quos amamusquia et ſi nouimus eos: non in eternū nos manſuros: ſed aliquantulum precedere ſecuturos: tamen mors ipſa quam natura refugit cū occupat dilectū: contriſtat in nobis ipſius dilectionis affectum. Ideo admonuit apoſtolus: non vt nō cōtriſtemur: ſed non ſicut ceteri qui ſpē non habent. Contriſtamur ergo nos in noſtrorum mortibus neceſſitate amittendiſed cūſpe recipiendi. Inde agimur: hinc conſolamur. Indeinfirmitas afficit: hinc fides reficit. Inde dolet humana cōditio: hinc ſanat diuina promiſſio. Proinde pōpa funeris:agmina exequiarū: ſumptuoſa diligentia ſepulture: monumentorum opulēta conſtructio: viuorum ſunt qualicunqꝫ ſolatia: non adiutoria mortuorū. Orationibꝰ veroſancte eccleſie etſacrificio ſalutari: et elemoſynis que pro eorū ſpiritibꝰerogantur: non eſt dubitanduꝫ mortuos adiuuari: vt cū eismiſericordius agatur a dn̄o qͣꝫ eorū peccata meruerūt. Hoc3enim apatribus traditū vniuerſa obſeruat eccleſia: vt ꝓ eisqui incorporis et ſanguinis chriſti cōmunione defuncti ſūt:cum ad ipſuꝫ ſacrificiū loco ſuo cū memorantur oretur: ac ꝓillis quoqꝫ id offerri cōmemoretur. Cū vero eorū cōmendatorū cauſa opera mīe celebrantur: quis eis dubitet ſuffragari: pro quibus orationes deo non inaniter allegātur? Non oīnō ambigēdū eſt iſta prodeſſe defunctis: ſed talibus qui itavixerint ante mortē: vt poſſint eis hec vtilia eſſe poſt mortē.Nam qui ſine fide q̄ per dilectionē operatur: eiuſqꝫ ſacramētis de corporibus exierūt: fruſtra illis aſuis huiuſmodi pietatis impēduntur officia: cuius dū hic eſſent pignore caruerunt: vel non ſuſcipiētes vel inuacuū ſuſcipientes dei gr̄am:et ſibi non mīam theſaurizantes ſed irā. Non ergo mortuisnoua merita cōparantur: cū ꝓ eis boni aliquid operant̉ ſui:ſed eorū precedētibus cōſequentia iſta reddunt̉. Non enimdictū eſt niſi cū hic viuerēt: vt eos hec aliquid adiuuarēt: cūhic viuere deſtitiſſent. Et ideo iſtā finiēs quiſqꝫ vitā: niſi qd̓L meruit in ipſa non poterit habere poſt ipſam. Permittāturitaqꝫ pia corda charoꝝ de ſuorū mortibꝰ cōtriſtari dolore ſanabili: ⁊ cōſolabiles lachrymas fundant cōditione mortali:qͣs cito reprimat fidei gaudiū: qͣ credunt fideles qn̄ moriunt̉paululū a nobis abire ⁊ ad meliora trāſire. Conſolentur eos

o. xxxij. et xxxiij. v. xcietiā fraterna obſequia ſiue que funeribꝰ exhibent̉: ſiue q̄ dolentibus adhibent ne ſit iuſta querela dicētiū. Suſtinui qui pꝰſimul cōtriſtaret̉ et non fuit: et conſolantes et nō inueni. Sitpro viribus cura ſepeliendi et ſepulchra conſtruēdi: quia ethec in ſcripturis ſanctis inter bona opera deputata ſūt. Necſolū in corporibus patri archarū aliorumqꝫ ſanctorū: ⁊ hūa­ Enis cadaueribus quorūqꝫ iacentiū: verū etiam in ipſius dn̄i Icorpore predicati atqꝫ collaudati ſunt qui iſta fecerunt. Impleāt hec hoīes erga ſuos officia poſtremi muneris: ⁊ ſui humani lenimēta meroris. Uerū illa q̄ adiuuāt ſpūs defunctorū oblationes: orationes: erogationes: multo ꝓ eis obſeruātius: inſtantius: abundantius impendant: qui ſuos carne nōſpū mortuos: non ſolum carnaliter: ſꝫ etiā ſpiritualiter amāt¶ De celebratione dierū fratrū defunctorum: etreſurrectione mortuorum. Sermo. xxxiijIUando celebramus dies fratrū defunctoꝝ: in mēIte habere debemus et quid ſperādū: et quid timēMQadum ſit. Scd̓m hoc enimſperandum eſt: quia pre Icioſa in cōſpectu dn̄i mors ſanctoruꝫ eius: ẜm hocauttimendum eſt: quia mors peccatorū peſſima. Ideoqꝫ ꝓ­ Ppter ſpem in memoria eterna erit iuſtus: ꝓpter timorē ab auditu malo non timebit. Erit enim auditus quo nullus ſit maior: quando dicitur ſiniſtris. Ite in ignem eternum. Ab hocauditu malo iuſtus non timebit. Erit enim ad dexterā interillos quibus dicitur. Uenite benedicti patris mei percipite Iregnum. In hac autē vita q̄ media ante ſumma bona ⁊ anteſumma mala ducitur: in medio bonorū malorumqꝫ mediorūid eſt in neutra ꝑte ſummoꝝ: quia et bona quecūqꝫ hic fuerīthomini: in cōparatione bonorum eternoꝝ nulla ſunt: et malaq̄cunqꝫ in hac vita experitur hō incōparatione ignis eterninec comparanda ſunt. In hac ergomedietate vite illd̓ quodaudiuimus nunc ex euangelio tenere debemus. Qui creditinquit in me: licet moriatur viuit: ⁊ vitam ꝓnunciat: ⁊ mortēnon negat. Qui credit in me: licet moriatur viuit. Quid ē mo 3riatur viuit? Licet moriatur corpore: viuit ſpū. Deinde adiungit. Et qui viuit et credit in me: non morietur in eternumCerte licet moriatur. Quomodo ſi nō morietur? Sed lꝫmoriatur ad tempus: non morietur in eternū. Sic iſta ſoluiturqueſtio vt nō ſint inter ſe contraria verba veritatis: ⁊ poſſintinſtruere affectū pietatis. Ergo licet corpore morituri ſimꝰviuimus ſi credimus. Eſt auteꝫ fides noſtra maxīe diſcretaab omni fide gentiliū in reſurrectione mortuorum. Hāc enīilli omnino nō recipiūt: quia vbi recipiāt non habent. A dn̄o3enim preparatur voluntas hoīs: vt ſit fidei receptaculū. Dicit iudeis dn̄s. Sermo meus non capit in vobis. Ergo ī hiscapit ī quibus inuenit quod capiat. In his enim inuenit qd̓capiat ſermo qͥ capit quod deus pollicendo non decepit: illeenim qͥ querit ouem perditā: et quā querit nouit: et vbi q̄rat:et quō eius mēbra diſperſa colligat: et in vnā ſalutē reducatet ita conſtituat vt eā vlterius nō perdat. Conſolemur gͦ nos j.inuicem: et in his ſermonibus noſtris. Poteſt nō dolere cohumanū defuncto chariſſimo: melius tn̄ dolet et ſanatur corhumanū: qͣꝫ non dolendo ſit inhūanum. Maria dn̄o cohere­ Ibat: et mortuū fratrem dolebat. Sed quid mitaris qꝛ mariadolebat: tūc cū ipſe dn̄s flebat? Mouere autē quēuis poteſtquō flebat mortuū: ſi continuo iubet victurū? Non mortuuꝫflebat quem ipſe ſuſcitauit: ſed mortem quā ſibi hō peccādocomparauit. Si enim peccatum non preceſſiſſet: ſine dubiomors ſecuta nō fuiſſet. Secuta eſt gͦ mors etiā corporis: quāpreceſſit mors aīe. Mors aīe preceſſit deſerēte deo: et morscorporis ſecuta eſt deſerente aīa. Deſeruit volens: ⁊ coacta ēdeſerere nolens. Tanqͣꝫ illi diceretur. Receſſiſti ab eo quemdiligere debuiſti: recede ab eo quem dilexiſti. Quis enī vultmori? Prorſus nemo: et ita nemo: vt beato petro diceretur.Alter te cinget et ducet quo tū nō vis. Si ergonulla eēt mortis amaritudo: non eſſet magna martyrū fortitudo. Ideo etapoſtolus de dormiētibꝰ inquit. Nolo vos ignorare fratres jvt nō cōtriſtemini ſicut et gētes q̄ſpem non habent. Nō tātūait. Ut nō contriſtemini ſed vt non ſic cōtriſtemini quemadmodū gentes q̄ ſpem non habent. Neceſſe eſt enim vt contriſtemini. Sed vbi contriſtari? Ubi corpus quod viuit ex aīafit exanime. Diſcedente aīa qͥ ambulabat iacet: loq̄bat̉ tacetoculi lucem nō capiunt: aures nulla voce pateſcunt: oīa mēn. ij

n. ij

Gal̓. v.

Ioh̓. x.

vbilipra

Ioh .xv.

¶ R v.

hiere xvij. Cor. j.j. theſ. iiij.

Psͣ. xl.

Mat. xvi

x

C

Ioh̓. xj.

i. theſ. iiij.

i. theſ. iiij.

Ioh̓ .xxj.i. theſ. iiij.

Luce xv.

Gen̄. xlix.Ioh̓. xix.

iii

Ioh̓. xiiij.

Psͣ. cxv.

Psͣ. cxv.Psͣ. iij.

Ioh̓. xj.

Psͣ. iij.

psͣ. lxviij

Pat xxv

B

A