Fo. xcx.De verbis apoſtoli. Sermo. xxxj.

De verbis apoſtoni.Ideo pars dei nō ſum: qꝛ ſubſtātia dei: natura dei errare nōpoteſt. Ego aūt erro: nam et tuipſe confiteris. Sapientemte dicis: ab errore me liberare conaris. Unde gͦ erro: ſi natura dei ſum? Erubeſce: da honorē deo. Ego dico quia multūadhuc erras: ſed ſicut tui pſe ꝯfiteris erraueras. Erraueratergonatura dei? Ierat in immūdiciam natura dei? Adulteria cōmittebat natura dei? Stupra illicita faciebat naturadei? Ceca neſciebat qua iret natura dei? Facinoribus ⁊ flagicijs obruebatur natura dei?? Erubeſce: da honorem deo:lumen tibi eſſe non potes. Eratlumen verum. In comparatione iohannis dictum eſt. Erat lumē verum. Nunqͥd non ⁊iohānes lucerna? Ille erat lucerna ardēs et lucēs: dn̄s dixitNunqͥd lucerna lumen nō eſt? Sed erat lumē verū. Lucerna⁊ accēdi pōt: ⁊ extingui pōt: lumen verū accēdere pōt: extingui non pōt. Erat gͦ lumē verū: qd̓ illuminat omnē hoīem veniētem in hunc mundū. Illuminandi ſumus: nō lumē ſumꝰ.j. Expergiſcere: clama mecū. Dn̄s illuminatio mea. Quid eſtqd̓ dicis?: Ergo nō ſunt mala? Sunt mala: ſed mutant̉: ⁊ ip̄aerunt bona: qꝛ ipſa mala: vitioſunt mala: nō natura. Quid ēlibera nos a malo? Nonne poſſemus ⁊ poſſumus hec ꝟba dicere: libera nos a tenebris? A quibus tenebris? A nobiſipſisſi que in nobis ſunt reliquie tenebrarū: donec in totū lux efficiamur: nihil habētes in nobis qd̓ reſiſtat charitati: qd̓ repugnet veritati: qd̓ ſubiaceat infirmitati: qd̓ cōditione mortalitatis deficiat. Tūc totū videte qͥd erit: qn̄ erit. Corruptibilehͦ induetur incorruptiōe: et mortale hͦ induet̉ immortalitateTunc fiet ſermo qͥ ſcriptus ē. Abſorpta eſt mors in victoria.Ubi eſt mors cōtentio tua? Ubi ē mors aculeus tuus? Aculeus aūt mortis ē pctm̄. Ubi malū mō? Mala hominū queꝫError ⁊ infirmitas. Aut neſcis qͥd agas ⁊ errādo laberꝭ: autſcis qͥd agi debeat ⁊ infirmitate ſuperaris. Ergo om̄e malūvi. hoīs error ⁊ infirmitas. Contra errorē clama. Dn̄s illūiatiomea. Cōtra infirmitatē adde. Et ſalꝰ mea. Crede: bonꝰ eſto:tu es malus: tu eris bonꝰ. Noli diuidere. Natura ī te ſanādaeſt: nō ſeparāda. Uis noſſe qͥd es? Tenebre. Quare tenebreHomo qui dicis corrumpit̉ deus: aliqͥd his tenebris pōt eēꝓfundius? Crede: agnoſce xp̄m ī carne veniſſe: accepiſſe qd̓non erat: non amiſiſſime quod erat: hoīem in ſe mutaſſe: nonin hoīem fuiſſe mutatū. Agnoſce: et tuipſe ex malo eris bonꝰex tenebris eris lux. An mentior: ⁊ nō eſt vnde cōuincā? Apoſtolū accipis: ſi te nō fingis accipere apl̓ꝫ: legis ⁊ deciperis:⁊ decipis. Unde deciperis? Errādo malo tuo teipſo. Si aūtcredideris: errorēqꝫ diſcuſſeris: audies ab apoſtolo. Fuiſtienim aliqn̄ tenebre: nunc autem lux. Sed addit lux. Sꝫ vbi?In dn̄o. Ergo tenebre ī te: lux in dn̄o: qꝛ nō tibi potes lucereaccēdendo illuminaris: recedēdo tenebraris: quia non tibiij. lumē tuip̄e es: aliunde illuminaris. Accedite ad eū et illūiamini. Scio chariſſimi de iſta lectiōe ſancti iohānis ī re vnamultū me fuiſſe immoratū: nec vos eē fatigādos vltra videovel vltra capacitatē replēdos: et nr̄a infirmitas cogitāda ē.Nam hec ꝟba ſācti iohānis habēt adhuc magnas latebrasſuas. Interim eos qͥ negāt xp̄m ī carne veniſſe repellite. Cōſtat enī eos non eſſe ex deo inquātū errant: inquātū peccant:inquantū blaſphemant nō ſunt ex deo: ſanent̉ et ex deo eruntqꝛ et natura ex deo erāt. Hinc quantūcunqꝫ diſputaui: atteniij. dite ſcripturas. Nolite credere eis qͥ negāt xp̄m in carne veniſſe. Sed certe dicturus es mihi. Ergo qui dicit chrſtuꝫ incarne veniſſe ex deo eſt. Audiamus donatiſtas qͥ confitēturxp̄m in carne veniſſe. Audiamus arrianos qͥ confitent̉ xp̄min carne veniſſe. Audiamꝰ eunomianos qͥ confitent̉ chriſtuꝫin carne veniſſe. Audiamꝰ fotinianos qͥ confitent̉ xp̄m ī carne veniſſe. Si enim oēs ſpūs qͥ cōfitent̉ xp̄m in carne veniſſeex deoſunt: qͣꝫ multe ſunt hereſes mēdaces: deceptatrices inſane: cōfitent̉ tn̄ xp̄m ī carne veniſſe? Quid gͦ dicturi ſumus?Quō iſtā q̄ſtionē ſoluturi? Quomodocūqꝫ ſoluēda ſit hodieſolui nō poteſt. Tenete me debitorē: ſed deū ꝓ me: et pro vobis orate adiutorem.iij. ¶ De verbis beati Iohannis. Oīs ſpūs qͥ cōfitetur ieſum xp̄m ī carne veniſſe: ex deo ē: ex qͥbusoſtendit nequaqͣꝫ ſequi oportere arrianos: eunomianos: ſabellianos: aut fotinianos: ex deo eſſeꝙ xp̄m ī carne veniſſe dicāt. ⁊ cetera. Ser. xxxj.

Eſtre charitatis expectatio: mei debiti exactio ēNon dubito meminiſſe vos: quid ī adiutorio dn̄ideſancti iohannis lectione ꝓmiſerim. Cum ergoMMaudiſtis lectorem: credo vos cogitaſſe me debereeſſe debiti redditorē. Magnam quippe queſtionē ſermone īlongum ꝓcedente diſtulimus: quō recte poſſit intell igi qd̓ait ī epiſtola ſua beatus iohānes: nō baptiſta ſed euāgeliſtaOīs ſpūs qui confitetur ieſum xp̄m in carne veniſſe ex deo ē j.Uidemus enī multas hereſes cōfiteri xp̄m in carne veniſſeet tn̄ nō eas poſſumus dicere ex deo eſſe. Negat chriſtum incarne veniſſe manicheus. Non eſt laborandū neqꝫ vobis di 41utius ſuadendum: ꝙ iſte error non ſit ex deo. Sed arrianusvcōfitetur xp̄m in carne veniſſe: eunomianus: ſabellianus: fotinianus. Quid iſtis conuincendis querimus teſtes? Quistot numerat peſtes? Sed interim que ſunt notiora tractemꝰ.Multis quippe hereſes ille quas nominiani ignote ſunt: ⁊ ēiſta ignorātia tutior. Certe quod nouimus donatiſta cōfitet̉xp̄m in carne veniſſe: tamen abſit vt ſit hīc error ex deo. Utde recētioribꝰ hereticis loquar: pelagianiſta cōfitetur xp̄min carne veniſſe: tn̄ oīno nō ē hīc error ex deo. Proinde chariſſimi diligēter cōſideremꝰ: qm̄ nō dubitamus verā eē ſentētiam. Oīs ſpūs qui confitetur xp̄m in carne veniſſe ex deoeſt. Conuincēdi ſunt iſti ꝙ nō cōfiteant̉ xp̄m in carne veniſſeNam ſi eis iſtā conceſſerimus cōfeſſionē: ex deo illos eē fatebimur. Quomodo vos ab eoꝝ erroribus vel ꝓhibemus:vel deterremꝰ: vel aduerſus eos ſcuto veritatis defendimꝰ:Adiuuet nos dn̄s: quia et veſtra expectatio ꝓ nobis or̄o eſt:vt cōuincantur iſti qͥ confitent̉ xp̄ꝫ in carne veniſſe. Arrianꝰaudit: et predicat partū virginis marie. Confitetur gͦ xp̄m īcarne veniſſe? Non. Quomodo probamus? Si adiuuet dn̄sintelligētias veſtras: facillime. Quid ē qd̓ exigimus? Utrūconfiteatur ieſum xp̄m in carne veniſſe. Quomō cōfiteri pōtͣin carne veniſſe ieſum xp̄m qͥ negat ipſum xp̄m? Quis enimxp̄s? Beatū petrū interrogemus. Modo cum euāgelium legeretur audiſtis: cū queſiſſet dn̄s ipſe ieſus xp̄s: quem illuꝫ7dicerent hoīes filium hoīs. Reſpōderunt diſcipuli opiniones alienas ⁊ dixerūt. Alij iohānem baptiſtā: alijheliaꝫ: alihieremiā: aut vnū ex ꝓphetis: Qui hec confitebant̉ vel confitentur ieſum xp̄m plus qͣꝫ hoīem nō nouerunt. Si aūt ieſuꝫxp̄m plus qͣꝫ hoīem non nouerūt: ieſum xp̄m vtiqꝫ nonnorūtSi enim tantūmodo homo eſt nihil amplius: nō ē ip̄e ieſusxp̄s. Uos ergo inquit quem me eē dicitis? Reſpōdit petrꝰvnus ꝓ oībus: qꝛ vnitas in oībus. Tu es xp̄s filius dei viuiEcce habes cōfeſſionem verā: cōfeſſionē plenā. Iūgere enīdebes vtrūqꝫ qd̓ de ſe xp̄s: ⁊ quod de xp̄o petrus. Quid de ſechriſtus? Quem me dicūt hoīes eē filiū hoīs. Quid de xp̄opetrus? Tu es xp̄s filius dei viui. Utrūqꝫ coniunge: ⁊ venitxp̄s in carne. Hoc de ſe chriſtus quod minus eſt: hoc de xp̄opetrus quod maius eſt. Reſpōdit de veritate humilitas: etde humilitate veritas: hoc ē de veritate dei humilitas: ⁊ dehumilitate hominis veritas. Quem me dicūt homines eſſeinquit filium hominis? Dico ego ꝙ factus ſum propter vosdic tu petre quis eſt qͥ fecit vos. Qui gͦ confitetur ieſum xp̄min carne veniſſe: ꝓfecto confitetur filiū dei in carne veniſię.Dicat nūc arrianus: vtrū cōfiteatur xp̄m ī carne veniſſe. Sifiliū dei cōfitet̉ in carne veniſſe: xp̄m cōfitet̉ in carne veniſſeSi filiū dei negat xp̄m: neſcit xp̄m: aliū ꝓ alio dicit: nō ip̄mdicit. Quid eſt enim filius dei? Quō querebamus: qͥd ē xp̄s⁊ audiebamus ꝙ ſit filius dei: q̄ramus quid ē filiꝰ dei? Eccefilius dei. In principio erat verbū: ⁊ verbum erat apud deūet deus erat verbū: hoc erat in principio apud deū. In principio erat verbū. Quid dicis arriane? In principio ſicut dicit geneſis: fecit deus celū et terrā: tu aūt dicis. In prīcipiofecit deus ꝟbū. Factū enī dicis verbū: creaturam dicis ꝟbūTu ergo dicis. In principio fecit deus verbū: ſed euangeliſta dicit. In principio erat verbum. Et ideo in principio fecit deus celum ⁊ terrā: quia erat verbū. Omnia per ipſum facta ſunt: factum dicis. Si factum dicis: filiūnegas. Filiumenim querimus natura non gratia: filiū vnicum: vnigenitū:non adoptatum. Talem filium querimus: tam verum filiuꝫquerimus: qui cū in forma dei eſſet: apoſtoli verba ſunt: propter rudes commemoro ne mea putentur. Illum filium querimus: qui cum informa dei eſſet (ſicut dicit apoſtolus) nonrapinam arbitratus eſt eſſe equalis deo. Non rapina: quia

j. Ioh̓. ijij

psͣ. xxxiij

Ephe. v.

Ioh̓. v.

j. Ioh̓. lij.

j. Cor. xv.

Psͣ.xxvj..33331

Psͣ .xxvi.

Ma. vj.

p 33 xxvi

R

Ioh̓. .j.

Gen̄. j.

Phil̓. ij.

Mat. xvj.

j. Ioh̓. iiij.

E

E

A