Sancti Auguſtini.

ter alienum. Tanta ergo (ſicut dixi) illo in tēpore chriſtia-ne plebis deuotio fuit: vt nemo domū ſuam diceret: nemopropriū aliquid vendicaret: ſicut ait ſanctus Lucas dicēs.Nemo quicqͣꝫ ex eo qd̓ poſſidebat ſuū propriū eſſe dicebat.Non enī inqͣꝫ erat quiſqͣꝫ egens īter ipſos. Beata igit̉ plebsque dū plures in xp̄o habet diuites: nullū in ſeculo habet indigentē: et que dū eternas cogitat diuitias: a fratribꝰ tēporalem repulit paupertatē. Uendebant enī (ſicut ait ſcriptura) p̄dia et domos ſuas: et precia venditoꝝ ante pedes apoſtolorū ponebant: vt erogaret̉ prout cuiqꝫ opus erat. Uidete ſanctorū virorū fidē: quēadmodū propter xp̄m toto ſe expoliabāt patrimonio: et nihil ſibi relinqui faciebāt: non enīverebātur ne eſuriēt ipſi: dū timebāt ne alius eſuriret. Hecigit̉ ſub apoſtolis fuit plebis deuotio. Modo quid ſimile reperimus? Et certe xp̄s in nobis. Idem quidē xp̄s in nobis:ſed nō idem animus in nobis. Eadē plebis fides: ſed non inplebe eſt ipſa largitio. Ita alter de alteriꝰ inopia nō cogitatvt illud ſit qd̓ dicit apl̓s. Alius quidē eſurit: alius ebrius eſtſed etiā diripiūt aliena: nō ſolū inqͣꝫ colligētes pecunias ſuas ad pedes apoſtoloꝝ nō deferūt: ſed etiā cōfugientes fratres ſuos pertrahūt a pedibꝰ ſacerdotū. Nunc eſt illud temiij pus: qd̓ deſcribit beatus apl̓s dicēs. In nouiſſimis diebusi abūdabit iniqͥtas multorum: ⁊ refrigeſcet charitas. Modoabūdat auaricia et iniqͥtas: q̄ ante largitatis bonitate ceſſabant: ⁊ refrigeſcit charitas fraternitatis: q̄ prius xp̄i amoreferuebat. Tāta enī ſub apoſtolis fraternitatis dilectio fuit:vt tūc in cōuentu ſuo nō inueniret̉ indigētia. Tāta aūt modo chriſtianitatis diſſimulatio eſt: vt in cetu noſtro vix inuenias locupletē: locupletē autē nō tam facultatibꝰ dico vix invj. ueniri ſed operibꝰ. Ait enī apl̓s. Diuites ſint in bonis operibus. Locupletē enī in eccleſia intelligi voluit: qui diues inxp̄o eſt. Namēt ibi qd̓ ait ſub apoſtolis neminē indigentemfuiſſe oſtendit vtiqꝫ tota eos gr̄a fuiſſe fidei preditos: vt oēsceleſtiū diuitiarū abūdauerint largitate. Raro igit̉ hoc tēpore inuenimꝰ in xp̄iano populo locupletem: et ſi pleriqꝫ indomibꝰ auro ſint diuites: tn̄ in eccleſia ſunt mēdici. Dū enīcirca pauperes nō ꝓ eo qd̓ preualēt operant̉: nec hoc eſt gr̄atum qd̓ offerūt: nec illud eſt ſatīabile qd̓ reſeruāt. Dicit dn̄slj. ad Cain cū offerret munera. Si autē recte offeras: recte aūtnō diuidas: peccaſti. Sic et tu xp̄iane nō recte diuidis: qͥ detāto auro tuo maiorē partē māmone ſeruas qͣꝫ deo largirisSic nāqꝫ ananias in actibꝰ apl̓oꝝ. Dum putat ſe recte offerpre/ et nō recte diuidit: pecuniā quā obtulit perdidit: ⁊ quamdomi ſeruauit amiſit: pecuniā inqͣꝫ pariter ꝑdidit et ſalutēDū enim ex eo qd̓ ꝓmiſerat partē ſubtraxit: ſacrilegij ſimulcōdemnat̉ ⁊ fraudis. Sacrilegij: qd̓ deū in pollicitatione fefellerit. Fraudis: qd̓ integris muneribꝰ portionē quādā putauerit ſubtrahendā. Ait enī apl̓s petrus. Non es mētitus18hoībus ſed deo. Si ergo fratres ananias cōdēnat̉: ꝙ non totum dederit qd̓ de ſuo ipſe ꝓmiſerat: qͥd cēſemus de eo qͥ nōvult reddere qd̓ aliꝰ repromiſit? Uidete ergo et vos fratresquid ꝓmiſeritis deo: cū primū fidei gratiā percepiſtis. Ecce abūdant in ciuitate nr̄a hoſpites: facite qd̓ polliciti eſtisne dicat̉ ⁊ vob̓ qd̓ ananie dictū ē. Nō mētiti eſtꝭ hoībꝰ ſꝫ deo¶ De verbis ſancti Luce in actibꝰ apoſtolorū.vi. Petrus et Iohānes aſcendebant intemplū vbicenſu pauperes: fide diuites: claudo nato apl̓i ſanitatis opes largiūtur: vnde nō diaboli ꝯtra manicheos ſed dei opus eſſe caro comprobatur.Sermo. xxvj.IOſt reſurrectionē xp̄i: quorū operum patrocinio2xp̄dicatio apoſtoloꝝ muniat̉: lectio quaꝫ audiſtis2aexpoſuit. Aſcēdentes (inqͥt) petrus et iohānes inxtemplū. Materiā ſermoni .i. predicationi ingreſſum: ꝑ ſigna prepararūt. Precedere qͥppe ſtupor debuit: vtmirāde rei expoſitio ſequeret̉. Fulgor ergo ſignoꝝ populorū corda ꝑcuſſit. Nā erat qͥdā a natiuitate ſua claudus qͥ portabat̉ manibꝰ. Et mēdicabat (inqͥt) ad ſpecioſam porta tēpli. Qui cū ingrediētes vidiſſet apl̓os: elemoſinam ex morepoſcebat. Sed cū in eū ꝯuertiſſent intuituꝫ: nihil ille claudꝰvltra notū ſolamē operiēs: credidit affluiturā vilem de apoſtoloꝝ manibꝰ largitatē. Sed petrus apl̓s ait ad eū. Inte a-

de innos. Quos cū reſpexiſſet. Argentū (inqͥt) et aurū noneſt mihi: qd̓ autē habeo hoc tibi do. In noīe ieſu xp̄i naͣzareni ſurge et ambula. Uerborū ipſoꝝ ordinē debemꝰ diligenter exponere. Neqꝫ enī ꝑtinebat ad rem: cuꝫ virtutū diuitieſequerent̉: vt cēſus pauperies narraret̉: niſi ip̄am virtutemvoluiſſet apl̓s cū ſui atteſtatione ꝓferre. Ne eniꝫ mirarerispoſſeſſorē virtutū: ante ꝓfeſſus eſt abrenūciatorē diuitiaꝝ.Iuſte nāqꝫ ſequebat̉ vt largiret̉ ſigna: qui opes contēpſeratQuid hac pauꝑtate ditius? Quid hac virtute pauperius:Teſtimoniū ergo virtutis ſecutura eſt ꝓfeſſio paupertatisUnde apl̓s loquebat̉. Tanqͣꝫ nihil habētes: et oīa poſſiden iites. Quid igit̉ hac paupertate ditius: argentū et aurum nōhabeo? Sed qͥd habet qui argentū nō habet? Eloquiū vehe 1xmens: eloquiū igne purgatū. Qui aurū nō habet: fidem habet. Uideamꝰ qͥd amplius coruſcet: aurū qd̓ ita eſt in abſcōdito vt illud videat̉ ꝓuidens hominibꝰ natura dānaſſe: necexpoſuiſſe in rem ſucceſſurā oculis cupidoꝝ: atqꝫ vt adiuuaretur pauꝑtas: difficultate parādarū diuitiarū cū labore fecit queri: qd̓ noluerat īueniri. Ergo videamꝰ qui aurum nōhabet: qͥd habet. Fidē habet: virtutē habet. Expēdamꝰ qd̓diximus: qͥd ampliꝰ coruſcet. Aurū qd̓ erūna perqͥrit: quodauaricia cupit: qd̓ ſollicitudo cuſtodit: aurūmaterialaboꝝ:periculoſa res poſſidentiū: aurū eneruatio virtutū: aurummalus dn̄s: ꝓditor ſeruus. Ergo qͥ aurū nō habet: quid habet? Fidē habet Uideamꝰ (vt diximꝰ) qͥd ampliꝰ coruſcet.Aurū qd̓ nemo tutū habet: niſi qͥ ſemꝑ abſcondit: Aurū qd̓in perniciē dn̄i fulgēt? Aurū qd̓ per tenebras querit̉: ꝑ tenebras cuſtodit̉ Aurū cuiꝰ inqͥſitio dānatos habet: cuiꝰ amorIudā facit: ⁊ ne alicui ſit nomen ignotū: de apl̓o proditorē:Aurū qd̓ apud auarū animū prefert̉ xp̄o? In cuiꝰ appetitucōgrua magiſter gentiū auctoritate detonuit dicens. Aua. Loricia q̄ eſt idolorū ſeruitus. Quid ergo amplius refulget: aurum qd̓ ſordidus dn̄s habꝫ: aurū qd̓ amplius cruciat: apudquē largius fuerit: aurū qd̓ amāti ſe nihil de ſua poſſeſſioneꝑmittit: refundēs ei reatū ſuū: cui vſum ſuū negat grauis accuſatio: erūnoſa poſſeſſio? Nec tn̄ cū hec dicimus: dei creatura dānatur: ſed qm̄ obcecata prudētia hoīm id in magnūpreciū receptū eſt: iam in infamiā rei redūdat: quicquid demala cupiditate ſuſcipit̉. Ideo ergo res illa vituperatur: vtauaricia cōtēnet̉. Cęterū dn̄s ait ꝑ ꝓphetā. Aurū et argen Aętum meū eſt. At ſi per ſe mala res eſſet: dei eſſe nō poſſet. Uerum prebet materiā miſericordie apud bonos animos: ⁊ nouogenere: tūc magis ꝓdeſt quādo cōtemnit̉: vt ipſa ſua conditione teſtet̉: qꝛ mala eſt rei huiꝰ poſſeſſio: cuius abdicatiofructuoſa eſt. Prebet ergo materiam ſubueniēdi. Diſperſit xdedit pauperibꝰ: iuſtitia eiꝰ manet in eternū. Uis ergonoſſe qm̄ iuſti iudicis res ſint aurū ⁊ argentū? Auarus indetorquetur: inde miſericors adiuuat̉. Exerceat̉ ergo rei cōtemptus: per cōtemptū vtilis. Ad poſſeſſionē eiꝰ nō oēs idonei:ad cōtēptū eius oēs idonei. Nemo ergo nō poteſt inter eosreputari qͥ diſperſerūt/ tribuerūtqꝫ pauperibꝰ: iuſtitia eorūmanet in eternū. Nemo nō inter eos reputari poteſt: qͥ benevoluerit per fugatium rerū deſpectuꝫ placere deo. Magnefelicitatis eſt cōditio chriſtianoꝝ: quibꝰ claritudo regni inpaupertate poſita eſt. Poſſidere qd̓ cū labore requirit̉: paucorū eſt: cōtemere qd̓ cū fructu cōtēnas oīm eſt. Felicitasergo magna chriſtianoꝝ: quibꝰ datū eſt vt paupertate faciant preciū regni celorū. Non tibi diſpliceat paupertas tua:nihil ea poteſt ditius inueniri. Uis noſſe qͣꝫ locuples ſit?Celū emit. Quibꝰ theſauris cōferri poſſit: qd̓ videmꝰ paupertati indultū? Ut ad regnū celorū veniret diues: poſſeſſione ſua obtinere poſſit: nunc obtinet vt cōtemptu perueniat.Multo ergo plus fulget fides qͣꝫ aurū: auꝝ latebris tenebreſcit animū: fides īgenito ſplēdore cōſpicuat. Aurūtuto ꝓdinō ꝓdeſt: fides bono publico ſemꝑ fulget: dignitatē fidei fiducia ipſa teſtat̉. Aurū nō inter cōueniētes tutum eſt: fidesetiā inter pugnantes ſecura eſt. Quid gͦ donauit apl̓s pauꝑcenſu: diues fide: lectionis ordo proloquit̉. Aurū ⁊ argētumnō eſt mihi. Sed ꝓ his qͥd habet? Quod habeo: hoc tibi doIn nomine ieſu chriſti ſurge et ambula. De effectibus: precia rerū eſtimentur. Qui aurum donabant: implebant pauperis ventrem: maius onus pedibus debilibꝰ futurum: ſolabātur infirmitatem: ſanitatem reddere non valebant. Illeautē qui aurū non poſſidet: ſanitatem dedit. Deo diues eſt:

j. Cor. xj.

ij. Tim̄. iijMattheiꝰxxiiij.

Actuū.

Actuū. v.

j. Tim̄. vj.

Gen̄. iiij.

vbi ſupra

vbi ſupra

B

A

Aggel. ij.

ij. Cor. vj.

ij. Cor. vj.

Col̓. iij.

Pgͣ. xj.

Psͣ. cxj.

O

C