Licti Auguſi. a.

anCF1 Adicerent? Quo euaderent incluſi retibus veritatis? Ut hecretia violēter rumperēt: quid dixerūt breuiter et abſolutē ꝓnobis? Equidē multa ⁊ pene oīa pro nobis ſicut geſta indicabant: q̄ iam veſtra charitas ꝓponēda lectura eſt. Sed hocloco rogo vos: obſecro ꝑ xp̄m vt teneatis: dicatis: inore ſemper habeatis. Nō potuit enī pro nobis breuior ⁊ certior ⁊ liquidior ferri ſentētia. Quid ergo dixit: cū hoc obijceremus:ſic nō preiudicāt iſti ceciliano: quō nec illi primiano. Et illedefēſor illoꝝ: nec cā cauſe preiudicat: nec ꝑſona ꝑſone. Oreſpōſum breue: liquidū: verū. Non enī ſciuit qͥd dixit: ſed cayphe ſimilis cū eſſet pōtifex ꝓphetauit. Nec cauſa cauſe preiudicat: nec ꝑſona perſone. Si nec cauſa cauſe: nec ꝑſona perſone preiudicat: gͦ vnuſquiſqꝫ ſarcinā ſuam portat. Eat nuncet obijciat tibi cecilianū: non tibi cuicūqꝫ homini ſed ipſi orbi terraꝝ obijciat cecilianū. Quod cū facit: īnocentē obijcitinnocētibus. Prorſus geſta īdicabūt. Liqͥdiſſime purgatꝰeſt cecilianꝰ. Sed fac eū nō purgatū: fac criminoſuꝫ īuentū.Audi vocē tuam ab orbe terraꝝ. Nec cauſa cauſe: nec ꝑſonaperſone preiudicat. Aīa heretica: īſanabilis: animoſa: cū inte ſententiā dicas: iudicē quid accuſas? Si illuꝫ ego corrupiIvt iudicaret pro me: te qͥs corrupit vt dānares te? Utinā hecaliquādo cogitēt: vel detumeſcēte aīoſitate cogitēt: ad ſe redeant: ſe interrogēt: ſe diſcutiant: ſibi reſpōdeant ꝓ veritate:non timeāt eos quibꝰ falſitatē diutiſſime vēdiderūt. Ipſosenī timēt offendere: erubeſcūt humane infirmitati: et nō erubeſcūt inuictiſſime veritati. Utiqꝫ hoc timēt ne dicatur eis.Quare ergo nos decepiſtis? quare nos ſeduxiſtis: qͣre tantamala ⁊ falſa dixiſtis? Reſpōdere deberēt ſi deum timerent.Humanū fuit errare: diabolicū eſt ꝑ aīoſitatē in errore manere. Meliꝰ quidē erat ſi nunqͣꝫ erraremꝰ: ſed vel qd̓ ſcd̓m eſtfaciamꝰ: vt errorē aliquādo emēdemus. Decepimꝰ qꝛ decepti eramus: falſa p̄iudicauimꝰ: qꝛ preiudicātibꝰ falſa credidimus. Dicāt ſuis: ſimul errauimus: ſimul ab errore recedamus. Duces vobis fuimus ad foueā: ⁊ ſecuti eſtis cū duceremus ad foueā: et nō ſequimini cū ducimꝰ ad eccleſiā? Poſſent iſta dicere: indignātibus dicerēt: iratis dicerēt: aliquādo ⁊ illi ponerēt indignationē: amarēt vel ſero vnitatē. Nostamē fratres patiētes circa illos ſimus. In feruore ſunt ⁊ tumore oculi quos curamus: nō dico vt curare ceſſemus: ſed vtnō inſultātibꝰ ad maiores amaritudines ꝓuocemus: ratio.ij. nem leniter reddamus: nō de victoria ſuꝑbe exultemꝰ. Seruum enī dn̄i litigare nō oportet: apl̓us dicit: ſed mitē eſſe adoēs: docibilē: patientē: in modeſtia corripientē diuerſa ſentientes: ne forte det illis deꝰ penitētiā: ⁊ reſipiſcāt a diabolilaqueis a quo captiui tenent̉ ẜm ipſius voluntatē. Patiēterergo ferte ſi ſani eſtis: patiēter ferte inquantū ſani eſtis. NāI. quis ꝑfecte ſanus cū rex iuſtus ſederit in throno? Quis gloriabitur mundū ſe hr̄e cor? Aut qͥs gloriabit̉ mundū ſe eſſe apeccato: Ergo qͣꝫdiutales ſumus: hoc nobis debemꝰ vt in-uicem onera noſtra portemus. Conuerſi ad dominū.viij ¶ De verbis Apl̓i. Spe ſalui facti ſumꝰ. Spesautē que videtur nō eſt ſpes. vbi aperit̉ cur nobiseternā ſperātibꝰ q̄ nō videmꝰ: ceteri falſo ſperareſe dicant temporanea que vident. Sermo. xxiij.Icut apoſtolū dixiſſe meminit ſanctitas vr̄a fraMAtres chariſſimi. Speſalui facti ſumus. Spes aūtA Ainqͥt q̄ videt̉ nō eſt ſpēs. Quod enī videt qͥs: qͥd ſperat? Si autē qd̓ nō videmus ſperamꝰ: ꝑ patientiāeexpectamus. Hinc vobis exhortatoriū et cōſolatoriū p̄bereſermonē admonet nos ipſe dn̄s deꝰ noſter cui dicit̉ ī pſalmo.lijSpes mea es tu: portio mea in terra viuentiū. Ipſe inqͣꝫ quiſpes nr̄a eſt in terra viuentiuꝫ: iubet vt vos alloqͣmur in hacterra morientiū: vt nō reſpiciatis q̄ vident̉: ſed q̄ nō vident̉.iiij Que enī vident̉ tꝑalia ſunt: q̄ autē nō vident̉ eterna. Qꝛ gͦ qd̓nō videmꝰ ſperamꝰ: ⁊ ꝑ patiētiā expectamꝰ: merito nobis inpſalmis dicit̉. Suſtine dn̄m viriliter age: ⁊ cōfortet̉ cortuū:jet ſuſtine dn̄m. Mūdi enī promiſſa ſemꝑ fallūt: dei autē promiſſa nunqͣꝫ fallunt. Sed qꝛ mūdus qd̓ pollicet̉ hic videt̉ daturus .i. in hac terra moriētium in qua nūc ſumus: deꝰ: autēqd̓ pollicet̉ in terra viuentiū nobis daturꝰ eſt. Multi fatigātur expectare veracē: et nō erubeſcūt amare fallacē. De talibus dicit ſcriptura. Ue his qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā: ⁊ diuerterunt ī vias prauas: cū etiā viriliter agētibꝰ ⁊ corde cōfortato

ICIIFIMI.deū ſuſtinētibus filij ſempiterne mortis inſultare nō ceſſantiactātes ſuas delitias tꝑales que ad tēpus obdulcāt fauceseorū: poſtea vero amariores felle īueniūt eas. Dicūt enī nobis. Ubi eſt qd̓ vobis ꝓmittit̉ poſt hanc vitā? Quis huc inde reuerſus eſt ⁊ indicauit vera eſſe q̄ creditis? Ecce nos innoſtrarū voluptatū ſacietate letamur: qꝛ qd̓ videmus ſperamus: vos autē in laboribꝰ cōtinētie cruciamini: credēdo qd̓nō videtis. Deinde ſubiūgūt qd̓ cōmemorauit apl̓s. Mādu j. ſicemus ⁊ bibamꝰ: cras enī moriamur. Sed videte qͥd ipſe cauendū monuerit. Corrūpūt inqͥt mores bonos colloqͥa malajͣSobrij eſtote iuſti: et nolite peccare. Cauete gͦ fratres: ne talibꝰ colloquijs mores veſtri corrūpant̉: euertat̉ ſpes: eneruetur patiētia: ⁊ diuertatis in vias prauas. Immo vero mitesatqꝫ māſueti tenete vias rectas: qͣs vos docet dn̄s: de quibꝰpſalmꝰ dicit. Diriget mites ī iudicio: docebit māſuetos vias vaſuas. Patientiā quippe in laboribꝰ huius vite ſine qua nonpōt cuſtodiri ſpes future vite: nemo pōt ꝑpetuo retinere niſimitis atqꝫ māſuetus: qͥ nō reſiſtit volūtati dei: cuius iugū le­ Tue eſt ⁊ ſarcina leuis: ſed credētibꝰ deo et ſperātibus in eū etdiligētibus eū. Ita qͥppe mites atqꝫ māſueti nō ſolū cōſolationes eiꝰ amabitis: ſed etiā flagella eiꝰ tanqͣꝫ boni filij tolerabitis: vt qm̄ qd̓ nō videtis ſperatis: ꝑ patiētiā expectetis.Sic agite: ſic ambulate. In xp̄o enī ambulatꝭ: qͥ dixit. Ego vſum via. Quō in illo ambulandū ſit diſcite: nō ſolū eius verbo: ſed etiā eius exēplo. Huic enī ꝓprio filio ſuo nō pepercit ippater: ſed ꝓ nobis oībus tradidit illū: nō vtiqꝫ nolentē: neqꝫrecuſantē: ſed pariter volentē: qꝛ vna eſt volūtas patris ⁊ filijẜm eqͣlitateꝫ forme dei: in qua cū eſſet nō rapinā arbitratꝰ eſt Peſſe eqͣlis deo ⁊ ſingulariter obedientē: ẜm qd̓ ſemetip̄m euacuauit formā ſerui accipiēs. Nā ipſe dilexit nos: et tradidit Eſemetipſuꝫ ꝓ nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo in odorē ſuauitatis. Sic gͦ pater ꝓprio filio nō peꝑcit: ſed ꝓnobis oībus tradidit eū: vt et ipſe filiꝰ traderet ſemetip̄m pro nobis. Traditus eſt gͦ excelſus: ꝑ quē facta ſunt oīa. Traditus ꝓpter for­ lxmā ſerui ī opprobriū hoīm ⁊ abiectionē plebis: ī ꝯtumelias:in flagella: in morteꝫ crucis. Docuit ergo nos exēplo paſſionis: cū quanta patiētia in illo ambulemꝰ: ⁊ firmauit nos exēplo ſue reſurrectionis: qͥd ab illo patiēter ſperare debeamꝰ.Si enī qd̓ nō videmus ſperamꝰ: ꝑ patientiā expectamꝰ. Qd̓nō videmꝰ quidē: ſperamꝰ: ſed corpus ſumus illiꝰ capitis inquo iā perfectū eſt qd̓ ſperamꝰ. De illo enī ſcriptū eſt: ꝙ ipſe Coeſt caput corꝑis eccleſie: pͥmogenitꝰ: ipſe primatū tenēs. Etde nobis ſcriptū eſt. Uos autē eſtis corpus xp̄i ⁊ mēbra. Si j. Cautē qd̓ nō videmꝰ ſperamꝰ: per patiētiaꝫ expectamꝰ ſecuriqm̄ qui reſurrexit caput noſtrū eſt: ſeruat ſpem noſtrā. Et qꝛpriuſqͣꝫ reſurgeret: flagellatū ē caput noſtrū: firmauit patiētiā noſtrā. Scriptū ē enī. Quē enī diligit dn̄s corripit: flagellat aūt oēm filiū quē recipit. Nō itaqꝫ in flagello deficiamꝰvt ī reſurrectiōe gaudeamꝰ. Ita enī verū eſt: ꝙ flagellat oēmfiliū quē recipit: vt nec vnicoſuo peꝑcerit: ſꝫ ꝓ nobis oībꝰ tra indiderit eū. Intuētes gͦ eū qui ſine pctī merito flagellatꝰ eſt:qui mortuꝰ eſt ꝓpter delicta nr̄a ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtifica­ Rtionē noſtrā: notimeamꝰ ne abijciamur flagellati: ſꝫ potiꝰ cōfidamus qꝛ recipiemur iuſtificati. Ꝙͣuis enī nōduꝫ veneritnr̄i gaudij plenitudo: nec mō tamē ſine gaudio relicti ſumꝰ:qꝛ ſpe ſalui facti ſumꝰ. Ideo ⁊ ipſe apl̓s qͥ ait. Si qd̓ nō vide­ Rmus ſperamꝰ: per patiētiā expectamꝰ. Dicit alio loco. Spe Rgaudētes: in tribulatiōe patiētes. Habētes ergo talē ſpem:multa fiducia vtamur: ⁊ ſermo noſter in gr̄a cōditꝰ ſit ſale: vt Ciſciamus quēadmodū oporteat vnicuiqꝫ reſpōdere. Dicēdūeſt enī eis qͥ cum ꝑdidiſſent vel nunqͣꝫ ſuſcepiſſent ſuſtinētiā:nobis ſuſtinētibꝰ dn̄m: qꝛ qd̓ nō videmus ſperātes: ꝑ patientiā expectamꝰ: etiā inſultare audēt: cū imitari deberēt. Ubiſunt delitie vr̄e: ꝓpter qͣs ambulatis ꝑ vias prauas? Nō dicimꝰ vbi erūt: cū hec vita trāſierit: ſed mō vbi ſūt? Cū heſternum diē hodiernꝰ abſtulerit: ⁊ hodiernū craſtinus ablaturꝰſit: qͥd eoꝝ que diligitis nō trāſcurrit ⁊ trāſuoluat? Quid nonfugit pene anteqͣꝫ capit̉: cuꝫ ex ipſo hodierno die nulla poſſitvl̓ hora retineri? Ita enī ſcd̓a excludit̉ a tertia: ſicut pͥma excluſa eſt a ſcd̓a: ipſiꝰ hore vniꝰ q̄ preſens videt̉: nihil ē p̄ſens:oēs enī ꝑtes eiꝰ ⁊ oīa momēta fugitiua ſūt. Propter qͥd peccat hō: ſi nō cecat̉?: Cū peccat vl̓ cū peccaret attēdat: poteratvidere qꝛ voluptas trāſitura ſine prudentia deſideratur: velcuꝫ trāſierit: cū penitētia cogitat̉. Nos irridetis qꝛ ſperam

ꝓt rb̓. r.

ꝓuerb̓. xx.Gal̓. vj.Rom̄. viij

ij. Cor. iiii.

Rom̄. viij

ij. Tim̄. ii.

psͣ. xxvj.

Gal̓. vj.

Ecc̄i. ij.

Ioh̓. xj.

Psͣ. cxlj.

S

A

j. Cor. xij.

Heb̓. xij.

Col̓.j.

Rom̄. viij

Rom̄. viijRom̄. xij.Col̓. iiij

Ephe. v.

Col̓. iiij.

Rom̄. viijRom̄. xij.

Rom̄. viij

Rom̄. iiij.

Hsͣ. xxj.

Mat. xj.

Phil̓. ij.

Ioh̓. xiiij.

j. Cor. xv.

j. Cor. xv.

iiij

psͣ. xxiiij.

TB