De verbis apoſtoli.Sermo. xxij.Fo. xci

auari ingreſſi ſunt: auari deſcēdunt: ego loquēdo cōtra iſtasſarcinas laboraui. Si clamatis: ponite qd̓ portatis. Poſtremo me nolite audire: imperatore veſtrum audite clamantēUenite ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis. Non enī venitis: niſi laborare deſinatis. Uultis ad me currere: ſed cumgrauibus ſarcinis nō poteſtis. Uenite īquit ad me qui laboratis et onerati eſtis: ⁊ ego vos reficiā. Do veniā preteritoꝝpeccatoꝝ: tollam qd̓ premebat oculos veſtros: ſanabo qd̓ nocuit humeris veſtris. Tollā quidē ſarcinas: ſed inanes a ſarcinis nō dimittā. Tollam ſarcinas malas ⁊ imponā bonas.Cum enī dixiſſet. Et ego vos reficiā: adiunxit. Tollite iugūmeū ſuper vos. Male te ſubiugauerat cupiditas: ſalubriterte ſubiuget charitas. Tollite iugū meum ſuꝑ vos: ⁊ diſcite ame. Si vobis viluit humanū qͦualecūqꝫ magiſteriū: diſcite ame. Chriſtus clamat magiſter: vnicus filiꝰ dei: ſolus verax:verus: veritas clamat: diſcite a me. Quid? Quia ī principioerat verbū: et verbū erat apud deū: ⁊ deus erat verbū: et oīaper ip̄m facta ſunt. Nunqͥd hoc ab eo diſcere poterimꝰ: mundum fabricare: cecos luminibꝰ implere: diei noctiſqꝫ viciſſitudines ordinare: tēpora ⁊ ſecula iubere ꝑcurrere: ſeminibꝰvim tribuere: aīalibus terraꝫ replere? Nihil horū nos iubetdiſcere magiſter celeſtis: illa facit vt deꝰ. Sed qꝛ iſte deus ethō eſſe dignatus eſt: in eo ꝙ deꝰ eſt audi vt recreeris: in eo ꝙhō eſt audi vt imiteris. Diſcite inqͥt a me: nō mundū fabricare ⁊ creare naturas: nec illa quidē alia que hic latēs deus: hōmanifeſtus effecit: nec ipſa dicit: diſcite a me febres ab egrotantibus pellere: fugare demonia: mortuos ſuſcitare: vētis ⁊fluctibus īperare: ſuꝑ aquas ambulare: nec hoc dicit: diſcitea me. Hec enī dedit quibuſdā diſcipulis ſuis: quibuſdā nondedit. Hoc aūt diſcite a me: oībus dicit: ab hoc precepto nemoſe excuſet: diſcite a me qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. Quare dubitas hanc ſarcinā ferre? Hec ſarcina grauis eſt: humilitas ⁊ pietas? Hec ſarcina grauis eſt: fides: ſpes: charitas?Iſta enī humilem: iſta mītē reddūt. Et vide qꝛ oneratus nōeris: ſi ip̄m audieris. Iugū enim meū leue eſt ⁊ ſarcina mealeuis eſt. Quid eſt: leuis eſt? Quid ſi habet pōdus? Sed minus. Plus habet auaricia: minꝰ iuſticia. Nolo ſic ītelligas.Hec ſarcina nō eſt pondus onerati: ſed alevolaturi. Habentenī et aues pēnarū ſuarū ſarcinas. Et qͥd dicimus? Portātillas: et portātur. Portāt illas interra: portant̉ ab illis in celo. Tu miſericordiā velis p̄bere aui: p̄ſertim eſtate ⁊ dicas:miſerā iſtam auiculā onerant pēne et detrahas onus hoc: interra remanebit: cui ſubuenire voluiſti. Porta gͦ pennas pacis: alas accipe charitatis. Hec eſt ſarcina: ſic implebit̉ lexchriſti. Diſtincta ſūt onera. Uidete nūc neſcio qͥs auarus intrat: noſti illū auarū: ſtat tecum ⁊ tu nō es auarus ſed etiā miſericors: das pauperi qd̓ habes: nō inhias in ea q̄ nō habes:vj. audis dicētem apl̓m. Precipe diuitibꝰ huius mūdi: nō ſuꝑbe ſapere: neqꝫ ſperare in īcerto diuitiaꝝ: ſed in deo viuo quipreſtat nobis oīa abūdanter ad fruendū. Diuites ſint in operibus bonis: facile tribuāt: cōmunicēt: theſaurizent ſibi fundamentū bonū in futurū: vt apprehēdant verā vitam. Audiſti: agnouiſti: didiciſti: tenuiſti: feciſti. Fac qd̓ facis: noli pi-greſcere: noli ceſſare. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰerit. Bene feciſti homini: ingratꝰ hō: non te peniteat bn̄ feciſſe: ne fundas penitēdo qd̓ impleſti miſerādo: dic ī corde tuo.Non videt iſte in quē feci: videt ille ꝓpter quēfeci: qꝛ iſte ſivideret: ſi ingratꝰ nō eſſet: ſibi potiꝰ qͣꝫ mihi ꝓdeſſet. Ad deūme teneam quē non latet qd̓ facio: nō ſolum qd̓ facio: ſed etiāquo corde facio: illū ſperē retributorē: quia facti mei nō queretteſtē. Talis es ⁊ forte in populo dei ſtat iuxta te auarꝰ raptor inhiās rebꝰ alienis. Quē noſti talē: et fidelis eſt: vel potius fidelis vocat̉: nō eū potes de eccleſia pellere: nō habesaliquē aditum caſtigādo ⁊ corripiēdo corrigere: acceſſuruseſt tecū ad altare: noli timere: vnuſquiſqꝫ ꝓpriū onus portabit: memēto apl̓i vt ſecurus accedas. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriū onusportabit: tantūmodo tibi nō dicat: porta mecū. Nam ſi cū illo cōmunicare volueris auariciā: onus non minuit̉: ſed duograuabūtur. Portet ſarcinā ſuam: ⁊ tū tuā: quoniā qn̄ ex humeris dn̄s tuus talē ſarcinā excuſſit: alterā impoſuit. Excuſſit cupiditatis: impoſuit charitatis Ergo ſcd̓m cupiditatesmalas vnuſquiſqꝫ ſarcinā ſuā portat: malus malā: bonus bonam. Conuerte te iam ⁊ ad illud preceptū. Inuicē onera vr̄aportate. Habes enī ſarcinā chriſti: vn̄ portes cū altero onus

Sermo. xxij..V.xcij.propriū. Pauper eſt: diues es: onus illius paupertas eſt: tutale onus nō habes. Uide ne forte cū te īterpellauit paupertas: dicas. Unuſquiſqꝫ onus ꝓpriū portabit. Hic alterū pre G.ceptum audi. Inuicē onera veſtra portate. Paupertas noneſt onꝰ meū: ſed ē onus fratris mei. Uide ne diuitie ſint maius onus tuū. Nā non habes onus pauꝑtateꝫ: ſed habes onꝰdiuitias: ſi bn̄ intēdas onus eſt: ille alterū onus habet: tu alterum. Porta cū illo: et portat tecū: vt inuicē onera vr̄a portetis. Quid eſt onꝰ pauꝑtatis? Nō habere. Quid eſt diuitiarumonus? Plus qͣꝫ opus eſt habere. Et ille oneratꝰ eſt: ⁊ tuoneratus es. Porta cuꝫ illo nō habere: portet tecū plus hr̄e:vt fiant equales ſarcine veſtre. Si enī dederis indigēti: minuis illi nō habētionus ipſiꝰ qd̓ erat nō hr̄e: ſi ei dederis incipit habere: minutū eſt illionus qd̓ vocat̉ nō hr̄e: minuit etipſe onus tuū qd̓ vocatur plus hr̄e. Duo ambulatis viā dei īperegrinatione huiꝰ ſeculi: tu portabis ſumptꝰ magnos ſuꝑfluos: ille autē ſumptꝰ non habebat: adheſit tibi comes tuuseſſe deſiderās: noli negligere: noli ſpernere: noli relinquere.Non vides qͣꝫtum portes? Nihil portāti ⁊ nō habenti da aliquid: et comitē adiuuabis: ⁊ te releuabis. Apl̓ica ſentētia ſatis quantū opinor expoſita eſt. Nō vobis fumos vendāt quidicunt. Sancti ſumus: nō portamus ſarcinas veſtras: iō vobis non cōmunicamꝰ. Maiores iſti portāt ſarcinas diuiſionis: maiores portant ſarcinas p̄ciſionis: ſarcinas ſciſmatis:ſarcinas hereſis: ſarcinas diſſenſionis: ſarcinas aīoſitatis:ſarcinas falſorū teſtimoniorū: ſarcinas calūnioſarū criminationum. Has ſarcinas conati ſumꝰ: ⁊ conamur deponere dehumeris fratrum noſtrorū. Illi amāt tenētes illas ad ſe: minores eſſe nolunt: qꝛ ipſis ſarcinis tumuerūt. Nam et qui ponit ſarcinā quā geſtabat colloquaſi minor fit: ſed pondus poſuit nō ſtaturā. Sꝫ ego inqͥt non cōmunico peccatis alienis:quaſi hoc dicā: veni cōmunica peccatis alienis. Non hoc dico: noui quid dicat apl̓s: ſed illud dico ꝓpter peccata alienaSi vera eſſent: ⁊ nō tua magis eſſent: gregē dei mixtū ouibꝰet hedis nō deſereres: areā dn̄icam qͣꝫdiu palea triturat̉ nonrelinq̄res: rhetia dominica qͣꝫdiu bonos et malos piſces ad Llitus trahit non dirūperes. Et quō inquit ferrē quē noui malum? Nōne meliꝰ ip̄m ferres: qͣꝫte foras efferres? Ecce quōferres ſi attēderes apoſtolū dicētē. Unuſquiſqꝫ ꝓpriū onusportabit. Liberet te iſta ſentētia. Non enī cum illo cōmunicares auariciā: ſed cōmunicares cū illo xp̄i mēſam. Et qͥd tibi obeſſet: ſi cū illo cōmunicares xp̄i menſam? Apoſtolus dicit. Qui enī manducat ⁊ bibit indigne: iudiciū ſibi māducat j. ſet bibit. Sibi nō tibi. Sane ſi iudex es: ſi iudicādi poteſtatēaccepiſti: eccleſiaſtica regula ſi apud te accuſat̉: ſi īnumerisdocumētis teſtibuſqꝫ ꝯuincit̉: coerce: corripe: excōmunica:degrada. Sic vigilet tolerantia: vt non dormiat diſciplina.Sed dānatꝰ eſt inquiūt cecilianꝰ. Dānatus. A quibꝰ? Pri­ j. ͣmo abſens: deinde a traditoribꝰ innocēs. Allegata ſunt iſta: xxgeſtis inſerta: ꝓbata ſunt. Eneruare quidē vires veritatꝭ conati ſunt: ⁊ īaniū nebulis ꝑſecutionū: eiꝰ ſerenitatē nebularequantū potuerūt eniſi ſunt: affuit dn̄s: vicit ſerenitas eiꝰ nebulas eorū. Et videte quō neſcientes abſoluerūt eccleſiā orbis terrarū: cuius cōmunione gaudemꝰ: qͣleſcūqꝫ in ea ſimꝰ:nō ipſos nos ſed ipſam tuemur: defendimꝰ: obtinemus areādominicā defēdēdo. Pro area dn̄ica clamo: tu qͥs in ea ſimnolo cures. Uentilabrū expecto: nolo inqͣꝫ vt cures: aut ſi cu­ Rrare vis: noli cū lite curare: vt poſſis fratrē ſanare. Cura paleam ſi potes: ſed triticū noli relinq̄re ſi paleā curare nō potes. Excutiunt̉ aliquādo de area dn̄ica ⁊ palee: īterdū ⁊ grana: ſed nō longe. Sunt aūt operarij boni: circūeunt areā: ⁊ eaque foris excuſſa ſunt qͥbuſdā mūdatorijs trahunt ⁊ reuocātin areā ⁊ ſi trahēdo ⁊ ſi cogēdo. Mūdatoria inſtrumēta ſuntleges iſte mundane. Reuoca: etiam cū terra trahe triticū: nepropter terrā pereat triticū. Dānatꝰ eſt inquiūt cecilianꝰ: dānatus ſemel abſens: ter abſolutꝰ eſt p̄ſens. Reſpondimꝰ eis:et hoīes indocibiles: quantū potuimus breuiter de ſuis factis admonuimꝰ ⁊ diximus. Quid recitatis cōtra cecilianūconciliū ſeptuaginta ep̄orum ſentētias in abſentē ꝓferētiū?Plures ꝓlate ſunt a maximianiſtarū cōcilio cōtra abſenteꝫprimianū. Diximꝰ: abſens ab illis dānatus eſt cecilianꝰ: abſens ab iſtis dānatꝰ primianꝰ. Quō iſti nō preiudicāt abſenti primiano: ſic ⁊ illi preiudicare nō potuerūt abſenti ceciliano. Quid eos putatis in hac anguſtia reſpondiſſe? Quid enīin iiij

in iiij

Ioh̓. j.

j. Tim̄. vi.

Mat. x.

C

Gal̓. vj.

j. Retract..xx.

Mat. iij.

Vat. xiij.

8

j. Cor. xj.

E