De verbis apoſtoli.Ser. xvij. Fo. lxxxviij

ij. ꝓpter te inqͥt mortificabimur tota die. Propter te. Et vbieſt? Beati qui non viderunt ⁊ crediderūt: Ecce vbiē. Inteeſt: quia ⁊ fides ip̄a in teipſo eſt. Anfallit nos apoſtolus: quiij. dicit habitare chriſtū per fidem incordibꝰ noſtris? Modoper fidem: tunc ꝑ ſpecie? modo ꝑ fidem qͣꝫdiuin via: qͣꝫdiu inperegrinationē. Ꝙͣdiu enī ſumus ī corpore: peregrinamura dn̄o. Per fidem enim ambulamus: non ꝑ ſpeciē. Si hoc ēv. fides: quid erit ſpeciēs? Audiquid erit. Ut ſit deus omīa inoībus. Quid eſt omnia? Quicquid hic q̄rebas: quicquid hicꝓ magno habebas: ip̄e tibi erit: quicquid hic volebas: qͥcqͥdhic amabas māducare ⁊ bibere: ipſe tibi erit cibus: ip̄e tibierit etpotꝰ: quicquid hic volebas: ſanitatē corporis fragilē:trāſeuntem: ipſe tibi immortalitas erit: quicquid hic querebas: diuitias amare. Quid enim tibi ſufficit: ſi deus ipſe nōſufficit? Sꝫ qͥd amabas? Gloriā: honores. Deꝰ tibi erit gl̓iacui et mō d̓r. Gl̓ia mea ⁊ exaltans caput meū iā enī exaltauitcaput meū. Caput nr̄m xp̄s eſt. Sed qꝛ miraris: qꝛ caput etcetera mēbra: tūcerit deus oīa in oībus. Hoc mō credimꝰ: hͦmō ſperamus: cū venerimꝰ tenebimus: et iam viſio erit: nōfides: cum venerimus tenebimus: et iam res erit: non ſpes.Charitas quid? Nunquid et ipſa modo eſt: et tunc non erit?Si amamus credendo et non videndo: quomodo amabimꝰvidendo et tenendo: Ergo charitas erit: ſed perfecta erit: ſilij. cut apoſtolus ait. Fides: ſpes: charitas: tria hec: maior autēhorū charitas. Hanc habentes et in nobis nutriētes: ſecuriiij illo adiuuante perſeuerantes in eo dicamꝰ. Quis nos ſeꝑarabit acharitate chriſti: donec ipſe miſereatur? Tribulatio:an anguſtia: anfames: an nuditas: an periculum: an gladiꝰ:.ij. Qm̄ propter te mortificabimur tota die: deputati ſumus vtoues occiſionis. Et quis ſupportat? Quis oīa tolerat? Sedin his oībus ſuperamus. Unde? Per eum qui dilexit nos.Ergo ſi deus pro nobis quis contra nos?1 ¶ De verbis apoſtoli. Humanum dico ꝓpterinfirmitatem carnis veſtre: exponit etiā illud Iacobi. Omne gaudiū exiſtimate fratres mei: cumintentationes varias incideritis: vbi de iuſticiamulta interſerit quomodo colat̉. Sermo. xvij.¶ Eſterno die de iuſtificatione noſtra q̄ nobis eſt adn̄o deo noſtro ſermo productus eſt: miniſtrātibꝰnobis donāte illo: audientibus vobis: ⁊ cū ſimusyꝘ A ī hac vita onerati ſarcina corruptibilis carnis: nōvtiqꝫ ſine peccato. Quia ſi dixerimus quia peccatum nō habemus: noſipſos ſeducimus: ⁊ veritas in nobis nō eſt. Iuſtificatos tn̄ nos eſſe ẜm modum peregrinationis nr̄e viuētesex fide quouſqꝫ fruamur ſpecie: claruit (quātū arbitror) charitati veſtre. Incipitur ergo a fide: vt perueniat̉ ad ſpeciemvia curritur: patriaqueritur. In peregrinatiōe dicit animavij noſtra. Qm̄ ante te eſt omne deſiderium meuꝫ et gemitꝰ meꝰa te non eſt abſcōditus. In patria vero nullus orandi locuserit: ſed tantum laudandi. Quare orandi locus nullus erit?IQuia nihil deeſt: Quod hic creditur: ibi videtur: qd̓ hic ſperatur: ibi tenebitur: quod hic petitur ibi accipit̉. Perfectiotamen in hac vita nulla eſt: ad quamſancti martyres peruenerunt. Ideoqꝫ habet eccleſiaſtica diſciplina quod fidelesnouerunt: cum martyres eo loco recitantur ad altare dei: ibinon pro ipſis oretur: pro ceteris autem cōmemoratis defunctis oretur. Iniuria eſt enim pro martyre orare: cuiꝰ nos debi. bemus orationibus cōmendari. Certauit enim contra pctm̄qui vſqꝫ ad ſanguinem. Quibuſdam vero adhuc imꝑfectis ⁊ tn̄ex parte iuſtificatis: ad hebreos dicit apoſtolus. Nōdū enī.j.vſqꝫ ad ſanguinem pugnaſtis: aduerſus peccatum certātes.Si ergo illi nondū vſqꝫ ad ſanguinē: proculdubio aliqͥ vſqꝫad ſanguinem. Qui vſqꝫ ad ſanguinem; Utiqꝫ ſancti martyres: de quibus lectio ſancti apoſtoli iacobi modo audita eſt.l. j. Omne gaudiū exiſtimate fratres mei cū in tentationes varias incideritis. Perfectis iam dicitur qͥ etiā poſſūt dicereProba me dn̄e ⁊ tēpta me. Scientes inquit quia tribulat iopatiētiam operat̉: patientia aūt opus perfectū habet. Amāj.da eſt enī iuſticia: ⁊ in hac iuſticia amāda gradus ſunt proficientium. Prius eſt vt amori iuſticie nō preponantur omīaq̄ delectant: ipſe ē pͥmus gradus. Quid ē qd̓ dixi vt inter oīaq̄ delectant plus te delectet ipſa iuſticia: non vt alia nō dele

Ser. xvij. Fo. lxxxviij.ctent: ſed prius ipſa delectet? Delectant enim quedam naturaliter infirmitatem noſtrā vt cibus: vt potus: delectant eſuriētes atqꝫ ſitientes: vt nos delectat hec lux q̄ de celo fundit̉ſole exorto: vel que ſyderibus et luna fulget: vel que interr aaccēditur luminibus cōſolātibus tenebras oculoꝝ: ꝯelectatcanora vox ⁊ ſuauiſſima cantilena: delectat odorbonus: delectant etiam tactum noſtrum quecunqꝫ pertinent ad carni ꝯaliquam voluptatē: et hec omnia que nos delectant in ſenſibus corporis aliqualicitaſūt. Delectāt enī (vt dixi) oculos ⁊ſpectacula iſta magna nature: ſed delectant oculos etiā ſpectacula theatrorū. Hec licita: illa illicita. Pſalmꝰ ſacer ſuauiter cantatus delectat auditum: ſed delectāt auditū etiamcātica hiſtrionum. Hoc licite: illud illicite. Delectāt olfactūflores et aromata: et hec dei creatura: delectant olfactū etiāthura inaris demoniorū. Hoc licite: illud illicite. Delectatguſtatū cibus nō ꝓhibitus: delectant guſtatum etiam epuleſacrilegorū ſacrificiorū. Hoc licite: illud illicite. Delectantcōiugales amplexus: delectāt etiā meretricū. Hoc licite illd̓illicite. Uidetis ergochariſſimi ī iſtis corꝑis ſenſibꝰ licitaseſſe ⁊ illicitas delectationes. Iuſticia ſic delectet vt vincatetiā licitas delectatiōes: et ei delectationi qua licite delectaris p̄pone iuſticiam. Conſtituamus ante oculos propter h̓quod dixi exemplū certaminis. Interrogo vtrū ames iuſticiam: reſpōdebis: amo. Quod nō reſpōderes veraciter: niſite aliquatenus delectaret. Nō enim amatur niſi qd̓ delectatjͣDelectare in domino: ſcriptura dicit. Dn̄s autem iuſticia eſt psͣNon enim tibi fingere debes deū quaſi idolū. Inuiſibilibꝰſimilis eſt deus: et ea in nobis ſunt meliora q̄ ſunt inuiſibiliaMelior eſt fides qͣꝫ caro: melior eſt fides qͣꝫ aurū: et melior ēfides qͣꝫ argētū: qͣꝫ pecunia: qͣꝫ predia: qͣꝫ familia: qͣꝫ diuitie: ⁊iſta oī a vident̉: fides nō videtur. Cui ergo ſimiliorē putauimus deum: viſibilibus: an inuiſibilibꝰ: an precioſis inuiſibilibus? De vilioribus loquar Habes duos ſeruos: vnū deformem corpore: aliū pulcherrimū: ſed illuꝫ deformē fidelē:alterū infidelē. Dic mihi quē plus diligas: ⁊ video te amareinuiſibilia. Quid ergo? Qn̄ plus amas ſeruū fidelē: licet corpore deformē: qͣꝫ pulchrū infidelem erraſti: et feda pulchrisprepoſuiſti? Utiqꝫ non: ſed pulchriorafedis p̄poſuiſti. Contempſiſti enī oculos carnis: et erexiſti oculos cordis. Interrogaſti oculos carnis: et quid tibi renunciauerūt? Ille pulcher eſt: ille fedꝰ. Repuliſti eos: eorū teſtimoniū reprobaſtierexiſti oculos cordis inſeruū fidelē: et non ī ẜuum pulchrūIllum inueniſti feduꝫ carne: illum pulchrū: ſed pronūciaſtiet dixiſti. Quid fide pulchriꝰ? Quid infidelitate deformiꝰ:Ergo pre omnibus voluptatibus: hoc eſt delectationibusetiam licitis amāda eſt iuſticia. Si enim habes ſenſus interiores: omnes illi interiores ſenſus delectantur delectaiōeiuſticie. Si habes ocl̓os interiores vide iuſticie lumē. Qm̄ Fapudte eſt fons vite: in lumine tuo videbimꝰ lumen. De illolumine dicit apoſtolus. Illumina oculos meos ne vnquam Eobdormiam ī morte. Item ſi habes aures interiores audisiuſticiā. Tales aures querebat qui dicebat. Qui habet au­ Lres audiēdi audiat. Si habes olfactum interius: audis apoſtolum. Chriſti bonus odor ſumus deo in omni loco. Si hac ij.bes guſtatum interius audis. Guſtate et videte quoniā ſua: psͣuis eſt dominus. Si habes tactū interius: audi quid ſponſacantet deſponſo. Siniſtra eius ſub capite meo: ⁊ dextera eiꝰ Lamplexetur me. Exemplū ergo (vt dicere ceperam) huiuscertaminis proponamꝰ. Uideamus fratres mei quis naͣmſit: interroget et reſpōdeat: quod dicturus ſum: vtrum ſic delectemur iuſticia vt eam ceteris ad hos ſenſus corporis pertinentibus delectationibus anteponat. Ecce delectat te aurum tuum: oculos tuos delectat: metallū eſt pulchrum: fulgentiſſimum: delectat: pulchrum eſt non nego: nā ſi pulchrūnegauero: creatori iniuriam facio. Uenit ergo temptator etdicit tibi. Tollotibi aurum niſi dixeris pro me falſum teſtimonium: ſi autem dixeris: addotibi. Delectantur in te duedelectationes. Modo interrogo te quid preponas: qͥd tē plꝰdelectet: aurum an veritas: aurum an verum teſtimoniū: anhoc lucet et illud non lucet? Fides queritur in vero teſtimonio. Aurum lucet: fides non lucet? Erubeſce: habeto oculosquod amabas in ſeruotuo: redde domino tuo. Iamdudumenim cuꝫ interrogarem de duobus ſeruis tuis: vno deformifideli: alio pulchro infideli: quem magis diligeres: reſpōde

Iacobi .j.Pſalm̄.cxxxviij.

demHeb̓. xij.

iiij. ſen. di.xlv. eſt quidemHeb̓. xij.

ſalm̄.cxxxviij.

psͣ. xxxv.

Uo c ohi .j.

1. Cor. xxij.

1 Cor. xiii.

j. Ioh. .j.

Psͣ. xliii

Rom̄. viij

Rom̄. vi.

Ephe. iij.

i. Cor .xv.

j. Cor. xv.

Psͣ. xiiij.Ioh̓. x.Ephe. iij.

ij. Cor. v.

Psͣ. xiiij.Ioh̓. x.

S

Canti. ij.

ij. Cor. xijpsͣ. xxxiij.

viiiij. Cor. xijpsͣ. xxxiij.

Psͣ. xxxv

Psͣ. xxxvQsͣ. xi.Luce. vii

Luce. viij

d. xij.

SXpsͣ. xxxvj.