Sancti Auguſtini

Sancibaptizari nō debeat? Quomodo libet accipias iſtam ſanctitatem. Multi enim modi ſunt ſanctitatis: et multi modi ſuntſanctificationis. Nonenim omne qd̓ ſanctificatur ad regnūiij celorummittitur. De eſca noſtra: dixit apoſtolus. Sanctificatur per verbum dei et orationē. Nunquid quia eſca noſtraſanctificatur: non ſcimus quomittat̉? Diſce ergo eē aliquemmodum: et quaſi vmbraculū quoddam ſanctificationis: qd̓non ſufficiat ad perceptionem ſalutis. Diſtat: et quid diſtetdeo notum eſt. Tamen cū filio fideliū curratur ad baptiſmūnon ſic errent parentes vt putent eum iam fidelem natū. Natum enī poſſunt dicere: non renatū. Nam vt noueris quomōintelligas ſanctificatos filios fidelium: vt modo non queraꝫquia longum eſt modūſanctificationis huius: ibi et maritūj. habes infidelem: ibi habes ⁊ vxorem fideleꝫ. Sanctificaturinquit vir infidelis in vxore: ſanctificat̉ mulier infidelis infratre. Nunquid quia eſt ibi fortemodus aliquis ſanctificationis: vt vir fidelis ſanctificetur in vxore fideli: ideo iam ſecuritatem debet accipere ꝙ in regnū celorum intraturus eſt:⁊ non baptizandus: non regenerandus: non chriſti ſanguineredimendus? Quomodo ergo ſanctificatur vir infidelis invxore: et tamen perit niſi baptizetur: ſic filij fidelium: ⁊ ſi adquendam modū ſanctificati: pereunt tamē ſi non fuerintbaptiſati. Rogo vos vt paululum acquieſcatis. Lego tantumSanctus cyprianus eſt quē in manus ſumpſi: antiquus epiſcopus ſedis huius: quid ſenſerit de baptiſmo paruulorum:immoquid ſemper eccleſiam ſenſiſſe monſtrauerit: paululūaccipite. Parum eſt enim quia iſti diſſerunt et diſputant neſcio quas impias nouitates: ⁊ nos conantur arguere ꝙ aliqͥdnouum dicamus. Ad hoc ergo lego ſanctum cyprianū vt videatis quomodo ſit intellectus canonicus et catholicus ſenſus in his verbis que paulo ante tractaui. Interrogatus eſtvij. vtrum infans baptizari debeat ante octauum diem: quia inveteri lege non licebat circuncidi infantem niſi octauo die.Queſtio inde erat nata de die baptizandi: nā de origine peccati nulla erat queſtio: et ideo ex eare vn̄ nulla erat queſtio:ſoluta eſt exorta queſtio. Sanctus cyprianꝰ dixit inter cetera que ſuperius dixit. Propter quod nemineꝫ putamus adgratiam conſequēdam impigendū eſſe a lege que iam ſtatuta eſt: nec ſpiritalem circūciſionem impediri carnali circumciſione debere: ſed oēm oīno admittendū eſſe ad gratiā xp̄iquando et petrus in actibus apoſtolorum loquatur et dicat.Deus mihi dixit neminem hominē communē dicendum etimmundū. Ceterum ſi homines impedire aliquid ad conſecutionem gratie poſſit: magis adultos et prouectos et maiores natu poſſint impedire grauiora peccata. Porro aūt etiāgrauiſſimis delictoribus et in dn̄o multū ante peccantibuscū poſtea crediderūt remiſſio peccatorū datur: ⁊ abaptiſmoatqꝫ gratia nemo prohibetur: quantomagis non debet ꝓhiberi infans: qui recens natus nihil peccauit: niſi ꝙ ẜm adaꝫcarnaliter natus contagiū mortis antique prima natiuitatecontraxit: qui ad remiſſa peccatorū accipienda: hoc ipſo facilius accedit: quod illi dimittuntur non propria ſed alienapeccata. Uidete quemadmodū de hac re nihil dubitās: ſoluit illam vnde dubitabatur. Hoc de fundamēto eccleſie ſuꝑpreſſit: ad confirmandū lapidem mutantē. Impetremꝰ ergoſi poſſumus a fratribus noſtris: ne nos inſuper appellent hereticos: quod eos talia diſputātes nos appellare poſſimus:forſitan ſi vellemus: nectamen appellamus. Suſtineat eosmater pijs viſceribus ſanandos: portet docendos: ne plāgatmortuos. Nimium eſt quo progrediuntur: multū eſt: vix ferendū eſt: magne patientie adhuc ferri. Non abutantur hacpatientia eccleſie: corrigant̉ bonū eſt: vt amici exhortamur:non vt inimici litigamus. Detrahunt nobis: ferimus: canoni detrahunt: veritati non detrahant. Eccleſie ſancte proremiſſione peccati originalis paruulorū quotidie laborāti nōcōtradicant. Fundata iſtares eſt: ferendus eſt diſputator errans in alijs queſtionibus non diligenter digeſtis: nondumplena eccleſie auctoritate firmatis: ibi ferēdus eſt error: nōtantum progredi debet vt etiam fundamētuꝫ ipſum eccleſiequatere moliatur. Non expedit: adhuc forte noſtra non ē reprehendenda patientia: ſed debemus timere ne culpet̉ etiānegligentia. Sufficiat charitati veſtre: habete ad illos qͥ noſtis illos: habete cum illis amice: fraterne: placide: amanterdolenter: quicquid poteſt faciat pietas: quia poſtea diligen

i Auguſtinidanonerit impietas. Conuerſi ad dominum.¶ De verbis apoſtoli. Nos enim ſumus circun Rciſio qui ſpiritui dei ſeruimus. vbi quidnam ſpiritu: quidqꝫ carne deo ſeruire: quid ī carne fiderecur circunciſio octaua die fieret: quo deniqꝫ ſenſununc imperfectum: modo perfectum ſe paulꝰ nominet aperitur. Sermo. xv.Poſtolicamlectionē aure et aīo intendat ſanctiFA Itas veſtra: adiuuādo nos affectuapud dn̄m deuꝫ.nr̄m: vt ea q̄ illic nobis reuelare dignetur: ad vosS¶apte atqꝫ ſalubriter ꝓferre poſſimus. Ergo cūlegeretur: audiſtis dicentē apoſtolum paulū. Nos enī ſumuscircūciſio qui ſpūi dei ſeruimus. Scio pleroſqꝫ codices habere: qui ſpū deo ſeruimus. Quātū aūt inſpicere potuimus:plures greci hoc habēt: qͥ ſpūi dei ſeruimus. Sed nō ibi queſtio eſt. Manifeſtū eſt enī vtrūqꝫ: et cōgruū regule veritatisqꝛ et ſpūi dei ſeruimꝰ: ⁊ nō carne: ſed ſpū deo ſeruimꝰ. Carneenī ſeruit deo qͥ de rebꝰ carnalibus ſperat ſe placere deo. Cūvero et ipſa caro ad bona oꝑa ſpūi ſubdit̉: ſpū ſeruimus deo:qꝛ carnē domamus vt ſpūs obtēperet deo. Spūs enim regitcaro regit̉: nec ſpūs bn̄ regit: ſi non regat̉. Cū ergo ait. Nosſumus circūciſio: videte ꝗd voluerit intelligi in illa circūciſione q̄ in vmbra data ē: ſignificante: q̄ remota ē luce veniēteCur aūt nō dixerit. Nos habemus circūciſionem: ſꝫ nos ſumus circūciſio? Sic accipite hoc voluiſſe apl̓m dicere. Nosſumus iuſticia. Circūciſio enī iuſticia ē. Magis enī cōmendat cū dicit dicēdonos eē iuſticiā: qͣꝫ dicēdonos eſſe iuſtos:ita tn̄ vt cū iuſticiā dicit: eē iuſtos intelligamꝰ. Non enī illaincōmutabilis iuſticia cuiꝰ ꝑticipes facti ſumꝰ: ſꝫ quēadmodum d̓r: magna ibi iuuētus ē: ꝓ multis iuuenibꝰ: ſic d̓r iuſtitia vt intelligant̉ iuſti. Audite hoc ip̄m euidētius: eodeꝫ dicente apl̓o. Ut nos inquit ſimus iuſtitia dei ī ip̄o. Nos ſimꝰiuſtitia: nō nr̄a ſed dei: ab illo accepta nō a nobis aſſūpta: impartita nō vſurpata: donata nō rapta. Cuidā enī rapina erateē eqͣlis dei: ⁊ qm̄ q̄ſiuit rapinā: inuenit ruinā. Dn̄s aūt nr̄ ie­ Pſus xp̄s cū in forma dei eſſet: nō rapinā arbitratus ē eē equalis deo. Cui enī eqͣlitas dei natura erat: rapīa nō erat: ſed tn̄ſemetipſuꝫ exinaniuit formā ſerui accipiēs: vt nos eſſemusiuſtitia dei in ipſo. Si enī ille paupertatē vitaret: nos pauꝑtate nō careremus. Pauper enī ille factꝰ ē: cū diues eſſet: vt ij. lilliꝰ pauꝑtate (ſicut ſcriptū eſt) nos ditaremur. Diuitie illiqͥd nos facture ſunt: cuiꝰ pauꝑtas nos diuites facit? Apl̓usgͦ non tibi negauit circūciſionē: ſed expoſuit: lucē pretenditvmbrā remouit. Nos ſumus inquit circūciſio: qͥ ſpū deoſeruimus: et gloriamur in xp̄o ieſu: et nō in carne fidentes. Re3ſpexit quoſdā ī carne fidētes: ipſi erāt qͥ de carnis circūciſione gloriabant̉. De quibus alio loco dicit. Quorū deꝰ vēter ē P⁊ gloria in pudēdis eoꝝ. Intelligetū circūciſionē: ⁊ eſto circūciſio: intellige ⁊ eſto. Intellectꝰ enī bonus: ſed oībus qͥ fa­ Pciūt eū. Non vtiqꝫ fruſtra octauo die iuſſꝰ ē infās circūcidi: Geniſi qꝛ petra qͣ circūcidimur xp̄s erat. Cultellis enī petrinis Iocircūciſus ē populus. Petra aūt erat xp̄s. Quare gͦ octauo j. Ldie? Ꝙꝛ in hebdomadibꝰ idem pͥmus qͥ ⁊ octauus Cōpletisenī ſeptē diebus redit̉ ad pͥmū: finitus ſeptimus: dn̄s ſepultus: redit̉ ad pͥmū: dn̄s reſuſcitatus. Dn̄i enī reſuſcitatio premiſit nobis eternū diē: et cōſecrauit nobis dn̄icū diem. Quivocatur dn̄icus: ipſe videt̉ ꝓprie ad dn̄m ꝑtinere: qꝛ eo diedn̄s reſurrexit. Reddita ē petra: circūcidant̉ qͥ volūt dicere.Nos enī ſumꝰ circūciſio. Traditus ē enī ꝓpter pctā noſtra: R⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationē noſtrā. Iuſtificatio tua: circūciſio tua: nō eſt a te. Gr̄a ſalui facti eſtis ꝑ fidem: et hͦ nō ex Etvobis: ſꝫ dei donū eſt. Non ex operibꝰ: ne forte dicas. Promerui: ⁊ iō accepi. Nō putes te ꝓmerēdo accepiſſe: qͥ nō promereres niſi accepiſſes. Gr̄a preceſſit meritū tuū: nō gr̄a exmerito: ſed meritū ex gr̄a. Nā ſi gr̄a ex merito: emiſti: nō gratis accepiſti. Pro nihilo inquit ſaluos facies illos. Quid ē 1ꝓnihilo ſaluos facies? Nihil ī eis inuenis vn̄ ſaluēs: ⁊ tamēſaluas. Gratis das: gratis ſaluas. Oīa merita p̄cedis: vt dona tua ꝯſequāt̉ merita tua. Prorſus gratis das: gratꝭ ſaluaſqui nihil inuenis vn̄ ſaluēs: ⁊ multū inuenis vn̄ dānes. Nos Rgͦ inquit ſumus circumciſio qͥ ſpūi dei ſeruimꝰ: et gloriamurin xp̄o ieſu. Qui gloriatur in dn̄o gloriet̉. Et nō ī carne fidē. ij. l

i. Cor. vij.

NGen̄. xvij.

j Tim̄. iiij.

Actuū. r

Psͣ. cx.Gen̄. xvij.Ioſue. v1. Cor. x.

Ephe. ij.

Ephe. ij.

Phil̓. iij.

Rom̄. iiij.

Phil̓. iij.

Phil̓. ij.

Msͣ. lv.

ii. Cor. viij

ij. Cor. x.

Phil̓. iij.

G

A