De verbis apoſtoli. Sermo. xij. Fo. lxj.

I01ρ Ferbis Mo.4.arbiter ꝯſcientie. Ego me noui non qd̓ volo agere: ⁊ tu dicisquod vis agis? Nemo ſcit quid agat̉ in hoīe: niſi ſpūs hominis qͥ in ip̄o eſt. Et tu homo es: ſi nō vis credere mihi: intēdetibi. Itane tu ita viuis in hoc corruptibili corꝑe qd̓ aggrauataīam: vt caro non cōcupiſcat ad ſpūm tuum: et ſpiritꝰ aduerſus carnē tuam? Iſtarixa nō eſt in te? Nulla ē cōcupiſcētia carnis: q̄ reſiſtat legi mentis? Si nihil in te alteri reſiſtitvide totū vbi ſit. Si ſpūs tuus a carne cōtra cōcupiſcente nōdiſſentit: videne forte carni mens tua tota cōſentiat: vide neforte iō nō ſit bellū: qꝛ pax peruerſa eſt. Forte in totum carniconſentis: ⁊ nulla rixa eſt. Quā ſpem habes qd̓ poſſis aliquādo vincere: qͥ nondū cepiſti pugnare? Si aūt condelectarislegi dei ſcd̓m interiorē hominē: vides autē aliā legem in mēbris tuis repugnantē legi mētis tue: ſi hac ꝯdelectaris: hacligaris: liber in mente: ſeruus in carne: ſi iam ita eſt: cōꝑatere potius homini dicenti. Nō qd̓ volo ago. Tu em̄ nō vis vtcōcupiſcentia illa que reſiſtit menti tue: omīno non ſit inte:Mali voti homo es: ſi tali aduerſarionō vis carere. Ego fateor tibi: quicqͥd in me rebellat aduerſus mentē meam ⁊ litigat mecū delectatione cōtraria: quicqͥd tale in me eſt omīnointerficere volo. Et ſi ei forte adiuuante dn̄o nō cōſentio: nōlo habere cūquo litigem. Multo eſt mihi optabilius inimicū nō habere qͣꝫ vincere. Neqꝫ em̄ illud ip̄m qd̓ caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm: nō eſt mecū. Aut vero ex cōtraria naturacōpactus ſum? Et illud meū eſt: ⁊ ꝙ ei non ꝯſentio meum eſtPars aliquantū libera reſiſtit reliquijs ſeruitutꝭ: totū ſanūſit volo: qꝛ totꝰ ſum. Ergo nolo vt a me caro mea tanqͣꝫ extranea in eternū ſeparet̉: ſed vt mecū tota ſanet̉. Si hoc totū nōvis: neſcio qͥd de carneſentias: arbitror te putare qd̓ neſciovnde ſit: quaſi de gente contratria. Falſum eſt: hereticū eſt:blaſphemū eſt: mentis ⁊ carnis vnus eſt artifex: ip̄e qn̄ hominē creauit vtrūqꝫ fecit: vtrūqꝫ coniunxit: carnē anime ſubdidit: aīam ſibi. Si ſemꝑ illa ſtaret ſub dn̄o ſuo: ſemꝑ ⁊ iſta obediret dn̄eſue. Noli ergomirari: ſi ea q̄ deſeruit ſuperiorem:penas patit̉ per inferiorē. Caro em̄ concupiſcit aduerſus ſpiritū: ſpūs aūt aduerſus carnē. Hec em̄ ſibi inquit inuicē advij. uerſantur: vt nō ea q̄ vultis faciatis. Inde et iſte. Nō qd̓ volo ago. Concupiſcit em̄ aduerſus ſpūm: et nolo vt ꝯcupiſcat:pro magno habeo ſi nō conſentiā: opto tn̄ vt careā. Ergo nōqd̓ volo ago. Uolo em̄ vt nō cōcupiſcat caro aduerſus ſpūm:et nō poſſū: hoc eſt qd̓ dixi. Nō qd̓ volo ago. Quid mihi calūniaris hic? Ingrate medico qͥd calūniaris īfirmo? Sine me.iij. vt medicū roge. Redime me a calūnijs hoīm: et cuſtodiā legem tuā. Cuſtodiā per redēptionē tuā: non per poteſtatē meam. Iō mihi ſanitatē quā nondū habeo non arrogo: qꝛ medicū rogo. Tu aūt nature defenſor: qd̓ vtinā non eſſes: nō quaſi ſane defenſionem falſam adhiberes: ſed pro nondum ſanamedicūrogares. Nūc vero tu nature defenſor vel potius oppugnator: dū quaſi de natura ſana laudas creatorem: excludis a lāguida ſaluatorē. Qui creauit ſanat: ruētē per ſeip̄amleuat per ſeip̄m. Ip̄a fides eſt: ip̄ā veritas: hoc eſt xp̄iane fidei fundamentū: vnus et vnus. Unus hō per quē ruina? alius hō per quē ſtructura. Per illūruina: per hunc ſtructura.Cecidit qͥ nō māſit: erigit qͥ non cecidit. Ruit ille qꝛ dimiſitmanentē: manēs ille deſcēdit ad iacentē. Si ergo cōcupiſcitcaro aduerſus ſpūm: vt in hoc ip̄o non qd̓ vis agas: qꝛ vis vtnō cōcupiſcat: ⁊ nō potes: tene ſaltē in gr̄a dn̄i voluntatē: ⁊ ineius adiutorio perſeuera. Dic ei qd̓ cantaſti. Greſſus meosdirige ẜm verbū tuū: ⁊ nō dominet̉ mei oīs iniquitas. Quidvj. eſt: ne dn̄etur mihi omīs iniquitas? Audi apl̓m. Nō regnetpeccatū in veſtro mortali corꝑe. Quid eſt regnet? Obediendo deſiderijs eius. Non dixit: noli habere deſideria mala.Quō em̄ in hac carne mortali: vbi caro cōcupiſcit aduerſusſpūm: et ſpūs aduerſus carnē: nō habeo deſideria mala? Illud ergo fac. Nō regnet pctm̄ in veſtro mortali corꝑe ad obediendum deſiderijs. Et ſi ſunt deſideria: nō eis obediatur:ne iniquitas dominetur. Nec exhibeatis membra veſtra: arma iniquitatis peccato. Non fiant membra tua arma iniquitatis: et non dominat̉ tibi omnis iniquitas. Sed etiam hocvt non fiant membra arma iniquitatis: nunquidtu tibi viribus tuis preſtas? Hoc ip̄m inquā: hoc ip̄m ꝙ non ſint membra tua arma iniquitatis. Eſt quideꝫ iniquitas in membristuis in deſiderijs illicitis: ſed non regnat. Quomodo regetqui arma non habet? Pars tua: caro tua: concupiſcentia car

nis tue: languor rebellat aduerſus te: languor iſte tyrannuseſt. Si vis te tyranni eſſe victorem: chriſtum inuoca imperatorē. Nā ſcio quid mihi eris dicturus: vel quid apud teipſuꝫmodo dicas. Quiſquis talis hic es et audis me: ſcio quid tibi intus loquatur iniquitas. Adhuc em̄ ſub iugo es iniquitatis: quando non agnoſcis preciū redemptoris. Scio quid tibi dicas. Ecce cōcupiſcit caro mea aduerſus ſpiritū meum:concupiſcit adulterium: ſed non conſentio: non annuo: nō decerno: non ſolum non ago: ſed nec agere conſentio. Non ſolūforis per carnem non perpetro: ſed nec ipſa mente ſequor rebellantem. Conſentio repugnanti: cedo luctanti? Non facioEcce nō dominat̉ mihi omnis iniquitas. Ita eſt: verum eſt.Gratias age ſi ita eſt ei qͥ tibi donauit vt ita ſit. Noli tibi hocarrogare: ne perdas quod accepiſti: et incipias fruſtrarogare. Non times. Deus ſuꝑbis reſiſtit: humilibus autē dat gr̄a Itiā? Ergotu tibi preſtas: vt non dn̄etur tibi omīs iniquitas?Si vera eſt iſta tua preſumptio: vana ē noſtra oratio: vbi dicimus deo. Non dominetur mihi omnis iniquitas. Cantaſti verba iſta hodie: an nō? Hic eras quādo omēs dicebamꝰGreſſus meos dirige ẜm verbum tuū: et nō dominetur mihi psͣomīs iniquitas? Hic eras: cantaſti verba iſta: puto te nō negaturum. Ergo cantaſti in populo dei: ⁊ rogaſti deū dicensGreſſus meos dirige ẜm verbum tuū: et non dominet̉ mihiomnis iniquitas. Si tibi hoc preſtabas: quare mecum rogabas? Teneo precantem: conuinco laborantem. Simul ergoaudiamus dicentē. Uenite ad me omnes qui laboratis. Audiamus et veniamus. Quid eſt veniamus? Credendo proficiamus: gratias agēdo accipiamus: perſeuerādo perueniamus: veniamus ad eū qui dicit. Uenite ad me omnes qui la Lboratis. Et tu laboras: et ego laboro: illum audiamus: ad illum veniamus: intra nos quare litigamus? Ambo audiamꝰquia ambo laboramus. Quare intra nos litigamꝰ? An vt medicum vocantem non audiamus? O infelix infirmitas. Adſe vocat medicus: ⁊ litibus occupatur egrotus. Uide qͥd dicat vocando. Uenite ad me omnes qui laboratꝭ. Ubi laboratis: niſi ſub ſarcinis peccatorum: niſi ſub iugo male dn̄e iniqͥtatis? Uenite ergo ad me omēs qui laboratis: et onerati eſtet ego vos reficiam. Ego quifeci reficiam: ego inquit vos reficiam: quia ſine menihil poteſtis facere. Quō vos reficiam ITollite iugum meum ſuper vos: et diſcite a me. Quid diſci­ Lmus a te? Nouimus te dn̄e in principio verbū: verbū deum: Iverbum apud deū: omīa per te facta nouimus que vidimuset que nō vidimꝰ. Quid diſcimus ate? Non em̄ aliūmundūdiſcipuli tui tanqͣꝫ diſcipuli artificis ⁊ fabricatoris cōdituriſumus: vnū mundū condidiſti: celum et terrā feciſti: vtrūqꝫſuis creaturis ornamentiſqꝫ illuſtraſti. Quid a te diſcimus:Diſcitis a me inquit: cum eſſem in principio apud deū creaui vos? Hoc nolo diſcatis a me: ſed factꝰ ſum quod feci ne periret q̄ feci. Unde ſuꝫ factus quod feci? Semetip̄m exinani 1uit: formam ſerui accipiens: in ſimilitudinē hominū factus:et habitu inuentus vt homo: humiliauit ſemetip̄m. Hoc diſcite a me. Humiliauit em̄ ſemetip̄m inquit. Diſcite a meqꝛmitis ſum et humilis corde. Non em̄ inquit: hoc vos doceo:quaſi in forma dei aliquādo fuiſſetis: non rapinā arbitrāteseſſe vos equales deo. Illi proprium erat: illi rapina non eratcui natura inerat. In patris equalitate: natus eſt de patreQuid tamen fecit propter te? Semetip̄m exinaniuit: formāſerui accipiens: in ſimilitudinē hominū factus: et habitu inuentus vt homo. Ecce propter te deus factus eſt homo: ⁊ nōte vis agnoſcere: cū ſis homo. Ecce propter te deus factꝰ eſthomo ſine peccato: ⁊ non vis te agnoſcere cum peccato: vt venias ad illum qͥ ait. Uenite ad me oēs qui laboratis et onerati eſtis: et ego vos reficiā. Tollite iugū meū ſuper vos. Tuſti hoc iugū? Tuliſti? Sentis te habere ſeſſorē? Tuliſti hociugum? Dicis: tuli. Sentis te habere ſeſſorem? Sentis te habere rectorem? Sentio inquis. Illi ergo dic. Greſſus meos Pdirige ẜm verbum tuum. Regit te ſub iugo ſuo: ⁊ ſub ſarcinaſua. Ut em̄ ſarcina eius ſit tibi leuis: et iugum eius ſuaue: ille tibi amorē inſpirauit. Amanti ſuaue eſt: nō amanti durumeſt. Amanti ſuaue eſt: dn̄s dedit ſuauitatē. An forte quia velveniſti: audiens: venite ad me: hoc ip̄m tibi arrogare intendis: qꝛ veniſti? Ecce inquis veni ad illum arbitrio meo: voluntate mea. Quia veni reficit me: quia veni: iugumſuum imponit mihi ſuaue: quia dat amorem: ſarcinam ſuam leuē imiij

iij

Rom̄ vii.

Rom̄. vij

ZRom̄. vj.

Sap̄. ix.Gal̓. v.

Sap̄. ix.Gal̓. v.

Gal̓. v.

psͣ. cxviii

1. Cor. ij.

Gal̓. v.

C

psͣ. cxviij

Mat. xj.

Iaco. iiij

Ioh̓ .xv.Mat .xj.Ioh̓ .j.

osͣ. cxviij.

Phil̓. ij.

E