Sancti Auguſtini.

offers baptizandū? Quē: Infantē. Cui offers? Chriſto. Eicerte qͥ venit in mūdū. Ita inqͥt. Quare venit ī mundū? Peccatores ſaluos facere. Ergo quē offers: hꝫ quod in illū ſaluūfiat? Si dixeris habet: cōfitendo deles: ſi dixeris nō habet:negādo tenes. Peccatores inqͥt ſaluos facere: quorū primꝰego ſum. Ante paulū non erāt peccatores? Certe vel ipſe adāante oēs: et plena pctōribꝰ terra deleta diluuio: et deincepsqͣꝫ multi. Unde verū eſt: ego pͥmus ſum? Primū ſe dixit: nonpeccatoruꝫ ordine: ſed peccati magnitudine. Magnitudinepeccati ſui vn̄ ſe primū dixit peccatoꝝ: quō dicunt̉ inter aduocatos: verbi gr̄a: primi: pͥmus eſt iſte nō qꝛ plures annoshꝫ ex quo cauſas agit: ſꝫ qꝛ ex qͦcepit ceteros ſuꝑauit. Dicatergo apl̓us alio loco: vn̄ primus ſit peccatoꝝ. Ego inqͥt ſumnouiſſimꝰ apl̓orum: qͥ nō ſum dignus vocari apl̓us: qꝛ ꝑſecutus ſum eccleſiā dei. Nemo acrior īter perſecutores: gͦ nemopeior inter pctōres. Sed miſericordiā (inqͥt) cōſecutus ſum.Et quare ſit miſericordiā cōſecutus: exponit cauſam. Ut inme inqͥt oſtēderet xp̄s ieſus omnē longanimitatē: ad īformationem eoꝝ qui credituri ſunt illi in vitā eternā. Chriſtus inquit daturus veniā cōuerſis ad ſe peccatoribꝰ vſqꝫ ad inimicos ſuos: me primo elegit acriorē inimicū: quē cum ſanaret:nemo in ceteris deſperaret. Faciūt hoc medici qn̄ ad ea locaveniūt vbi ignoti ſunt: qͦs curent pͥmitus eligūt deſperatos:vt in eis ⁊ beniuolentiā exerceāt: et commendēt doctrinā: vtvnuſqͥſqꝫ in illo loco dicat ꝓximo ſuo. Uade ad illū medicū:ſecurꝰ eſto ſanat te. Et ille. Me ſanat? Non vides qͥd patiar?Ego noui qͥd ſimile. Tu qd̓ paterꝭ: et ego quidē paſſus ſum.Sic dicit paulus vnicuiqꝫ egroto: ⁊ de ſe volenti deſperare.Qui curauit memiſit me ad te: ⁊ dixit mihi. Illi deſperantiix. vade ⁊ dic̄ qͥd habuiſti: qͥd in te ſanaui: qͣꝫ cito ſanaui. De celo vocaui: vna voce percuſſi ⁊ deieci: alia erexi ⁊ elegi: tertiaimpleui ⁊ miſi: quarta liberaui et coronaui. Uade dic egro. tis: clama deſperatis. Fidelis ſermo et omni acceptione dignus: qꝛ chriſtus ieſus venit in mundū peccatores ſaluos facere. Quid timetis? Quid trepidatꝭ? Quorū primus ego ſūEgo/ inquit) vobis loquor: ſanꝰ egrotātibus: ſtās iacētibꝰ:ſecurꝰ deſperatis. Ideo enī miſericordiā cōſecutus ſum: vtin me oſtēderet xp̄s ieſus omnē lōganimitatē. Morbū meūdiuꝑtulit et ſic abſtulit: tanqͣꝫ bonꝰ medicus phreneticū patienter tolerauit: ſuſtinuit me ferientē ſe: donauit mihi feriripro ſe. Omnē inquit lōganimitatē oſtēdit in me: ad informationem eoꝝ qui credituri ſunt illi in vitā eternā. Nolite ergodeſperare. Egroti eſtis: accedite ad eum et ſanamini. Cecieſtis: accedite ad eū ⁊ illuminamini: et qui ſani eſtis: ei gr̄asij. agite: ⁊ qui egrotatis: ad eū ſanandi currite: dicite oēs. Uenite adoremus: ⁊ ꝓſternamur ei: ⁊ ploremus corā dn̄o qui fecit nos et hoīes et ſaluos. Nā ſi ille nos fecit hoīes: nos autēF ipſi nos fecimꝰ ſaluos: aliquid illo melius fecimus. Melioreſt eniꝫ ſaluus hō: qͣꝫ quilibet hō. Si ergo te deꝰ fecit hoīem:et tute feciſti bonū hoīem: qd̓ tu feciſti meliꝰ eſt. Noli te extollere ſuꝑ deum: ſubde te: deū adora: ꝓſternere: cōfitere illiqui fecit te: qꝛ nemorecreat: niſi qͥ creat: nemo reficit: niſi qͥ.ix. fecit. Hoc ⁊ in alio pſalmo. Ipſe fecit nos et nō ipſi nos. Sane quādote fecit: quid tu faceres nō habebas. Quādo auteꝫiam es: habes ⁊ tu ipſe qͥd facias: ad medicū curras: medicūimplores: qui vbiqꝫ eſt. Et vt īplorares excitauit cor tuū: etpoſſe īplorare donauit tibi. Deꝰ eſt eniꝫ (inqͥt) qui operat̉ inj.vobis: et velle et oꝑari pro bona volūtate: qꝛ vt haberes bonam volūtatē: illius vocatio p̄ceſſit. Clama. Deꝰ meus: mi-ſericordia eiꝰ p̄ueniet me. Ut eſſes: vt ſentires: vt audires:vt cōſentires: preuenit te miſericordia eius. Preuenit te inomnibꝰ: preueni ⁊ tu in aliquo irā eius. In quo inquis: in qͦꝫCōfitere iſta oīa a deo te habere quicqͥd boni habes: a te qͥcquid mali. Ne in bonis tuis illū contēnas: te laudes: ne ī malis tuis illū accuſes: te excuſes: ipſa eſt vera confeſſio. Illeqͥin tātis bonis p̄uenit te: vēturus eſt ad te: et inſpecturus dona ſua et mala tua: quō bona eius vſus fueris inſpicit te. Ergo qꝛ in oībus iſtis donis p̄uenit te: vide ī quo tu p̄uenias faiij. ciem vēturi. Audi pſalmū. Preueniamꝰ faciē eius in cōfeſſione. Preueniamus faciē eius. Anteqͣꝫ veniat ꝓpitiet̉: anteqͣꝫ aſſit placet̉. Habes enī ſacerdotē per quē poſſis placaredeum tuū: et ipſe cū patre deꝰ eſt ad te: qui hō eſt propter te.Ita iubilabis in pſalmis: preueniens faciē eius in cōfeſſioue. Iubila in pſalmo: p̄ueniens faciē eius in cōfeſſionē. Ac-

cuſate: iubilās in pſalmo. Lauda illū accuſando te: ⁊ laudādo eū qui fecit te. Ueniet qui mortuus eſt prote et viuificabit te. Hec tenete: in hoc ꝑſiſtite. Nemo variet: nemo leproſus ſit. Doctrina incōſtans: non habēs vnum colorē: mentislepram ſignificat: et iſtā chriſtus mūdat. Forte in aliquo va? Liriaſti et inſpexiſti: ⁊ in meliꝰ ſententiā cōmutaſti: ⁊ qd̓ variūerat vnius coloris effectū eſt. Noli tibi tribuere: ne ſis internouē qui gratias non egerūt. Unus egit gratias. Ceteri iudei erant. Ille alienigena erat: gētes alienigenas ſignificabat: numerus ille xp̄o decimas dedit. Illi ergo debemus qd̓ſumus: qd̓ viuimus: qd̓ intelligimus: qd̓ hoīes ſumus: quodbene viximus: qd̓ recte intelligimus: illi debemꝰ. Noſtrumnihil niſi peccatū qd̓ habemꝰ. Quid enī habes qd̓ non acce­ j. ¶piſti? Uos ergo maxime qui ſcitis quid audiatis: curandūab egritudine: mundatū a varietate ſurſum cor ponite: ⁊ deogratias agite.¶ De pſalmo nonageſimoquarto videlicet ploremus corā domino qui fecit nos ⁊cͣ. vbi creationem bonorū ac malorū ſinceriſſime exponit. Cūconfutatione pelagianorum. Sermo. xj.Salmus que cantauimus domino: ⁊ nos inuiceꝫijAxexhortati ſumꝰ vt adoremus eū: et proſternamur PV Ailli: ⁊ fleamus ante dn̄m qui fecit nos: admonet q̄c ¶rere aliquāto diligētius: qͥd ſibi velit qd̓ ait. Quinos fecit. Quod eniꝫ homo a deo creatus eſt: nullus dubitathomo: niſi qui ingratus eſt. Nouimus enī qꝛ ita legimus: etita credimꝰ: ꝙ fecit deus hominē inter multa q̄ fecit ad ima­ G.ginem ſuā. Hec hoīs eſt prima cōditio: hec eſt humana prima creatura. Non tn̄ arbitror hoc nos ꝓ magno voluiſſe cōmonere ſpiritū ſanctum in hoc pſalmo: qd̓ ait. Fleamus ante 1ndominū qui fecit nos. Alio enī loco dicit. Ipſe fecit nos ⁊ nōipſi nos. Unde quidē vt dixi: chriſtianꝰ dubitat nemo: qꝛ nōſolū deus creauit primū hoīem ex quo oēs hoīes: ſed deꝰ hodieqꝫ creat ſingulos hoīes: ille qui ait cuidā ſancto ſuo. Priyuſqͣꝫ te formare in vtero noui te. Prius ergo creauit hominēſine hoīe: ſiue hominē ex hoīe. Ipſe fecit nos et nō ipſi nos.Ad iſtū itaqꝫ primū verboꝝ iſtoꝝ ⁊ facilē ſenſum: ſed tn̄ veꝝ:adoremus eū fr̄es: ⁊ ꝓſternamur ei: ⁊ ploremꝰ ante dn̄m qͥ fecit nos. Non enī fecit ⁊ deſerit: nō enī curauit facere: ⁊ nō curat cuſtodire. Ploremꝰ ante dn̄m qui nos fecit: qꝛ nō plorauimꝰ qn̄ nos fecit: ⁊ tn̄ fecit. Qui gͦ fecit anteqͣꝫ rogaret̉: deſerit cū rogat̉? Tanqͣꝫ ergo dubitaret hō vtrū exaudiret̉ orāsadmonuit eū ſcriptura cū dicit. Ploremus ante dn̄m qui fecit nos. Utiqꝫ exaudit qͦs fecit: vtiqꝫ non pōt nō curare qͦs fecit. Uerūtamē iuxta altiorē intellectū ⁊ qͣꝫtum exiſtimo vtiliorē: vidit quoſdā ſpūs ſanctus dicētes vel dicturos: ꝙ deꝰeos fecerit hoīes: iuſtos autē ipſi ſe faciūt: preuidit eos: admonuit eos: ⁊ ab hac extollētia reuocauit eos dicēs. Ipſe fe 1cit nos ⁊ nō ipſi nos. Quare enī addidit. Et non ipſi nos: cūſufficeret dicere. Ipſe fecit nos: niſi qꝛ illā factura voluit admonere: vbi dicūt hoīes. Ipſi fecimꝰ nos: id eſt vt iuſti eſſemus: iuſtos nos libera volūtate fecimus: quādo ꝯditi ſumꝰ:liberū arbitriū accepimus? Ut ergo iuſti ſimꝰ: libero id arbitrio agimus. Quid adhuc deū inuocamꝰ: vt iuſtos nos faciat: qd̓ habemus ī poteſtate: vt noſipſi iuſtos faciamꝰ: Audite audite: ⁊ iuſtos ⁊ īiuſtos ip̄e fecit nos ⁊ nō ipſi nos. Creatus eſt primus hō in natura ſine culpa: innatura ſine vitio:creatꝰ eſt rectꝰ: nō ſe fecit rectū. Quid ſe autē ipſe fecerit no­ Etuꝫ eſt: cadēs a manu figuli fractū eſt. Regebat enī eū ipſe qͥfecerat: voluit deſerere a quo factꝰ erat: ꝑmiſit deꝰ tanqͣꝫ dicens. Deſerat me ⁊ īueniat ſe: et miſeria ſua ꝓbet qꝛ nihil pōtſine me. Hoc mō ergo oſtēdere voluit deꝰ homini qͥd valeatliberum arbitriū ſine deo. Omalū liberuꝫ arbitriū ſine deoExperti ſumꝰ quid valeat ſine deo. Ideo miſeri factiſumꝰ:qꝛ ſine deo qͥd valeat exꝑti ſumus. Experti ergo tandē aliqn̄nouerimus: ⁊ venite adoremꝰ eum: ⁊ ꝓſternamur ei. Uenite Iadoremus et ꝓſternamur illi: ⁊ fleamus coram dn̄o qui fecinos: vt ꝑditos nos ꝑ nos: reficiat nos qͥ fecit nos. Ecce bonꝰfactus eſt hō: et ꝑ liberū arbitriū factꝰ eſt hō malus. Quādofacturus eſt bonū hoīem malus hō: per liberū arbitriū deſerens deū? Seruare ſe nō potuit bonus bonū: et facturꝰ eſt ſemalus bonū? Cū eſſet bonꝰ nō ſe ſeruauit bonū: et cū ſit malus dicit: facio me bonuꝫ? Quid facis malus: qͥ periſti bonꝰ:

j. Tim̄. j.

j. Cor. xv.

psͣ. lviii.

Gen̄. iij.Gen̄. vij.

Actuū.

Psͣ. xci.

j. Tim̄ j.

psͣ. xciiij.

Phil̓. ij.

psͣ. xciii

Phil̓. jj

I5C

Gen̄. j.

Hiere .j.

Ecc̄s. vij.

Lu .xvij.

Psͣ. xcix.

Psͣ. xcix.

Psͣ. xciiij

j. Cor. iiij.

APsͣ. xciiij