De verbis apoſtoli.Sermo. ix. et. x. Fo. lxxx.
Ime: quia ꝓpter peccatores deſcendit nō propter iuſtos. Reſpondit enī tibi. Si medicū agnouiſti: febrem quare non timuiſti. Utiqꝫ medicus ad egrotū venit: conſtat: ſed ideo venit medicus ad egrotuꝫ: ne ille ſit ſemper egrotꝰ. Quid ergodicimus? Quid pronunciamus? Quid definimus? Egrotūamat medicus: anſanū? Quod vult facere amat: nō quod inuenit. Ad egrotum quidē venit: ad ſanū non venit. Noli attēdere qꝛ ad illuꝫ venit: ad illū non venit. Plus enī amatſanū:qͣꝫ egrotum. Nam vt noueritis quia plus amat ſanū qͣꝫ egrotum: nunquid faceret qd̓ dediſſet? Ergo paulū apoſtoluꝫ attende. Fidelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus: qꝛ chriſtusieſus venit in mundū peccatores ſaluos facere: quorum primus ego ſum. Dixit: quoꝝ primus ego ſum: quō erat primꝰ:Ante illū non fuerūt peccatores: toti iudei? Ante illū nō fuerunt peccatores in genere humano? Ante illum in oībus hominibus nō peccato tenebatur adā? Non ante illuꝫ fuit quiprimus peccauit: et nos et oēs in mortē precipitauit? Quideſt: quoꝝ primꝰ ego ſum? Ad quos venit: pͥmus ego ſum. Sꝫij. nec hoc verū eſt. Primus electꝰ eſt petrus: pͥmus andreas:primi alij apoſtoli: tu apoſtolꝰ es nouiſſimꝰ: quō dicis: quorum primus ego ſum? Ergo apl̓s nouiſſimus: pͥmus peccator. Et hoc quo primꝰ peccator? Ante te peccauit petrus: qn̄xvj ip̄m dn̄m ter negauit. Nolo dicere: qꝛ et ipſe niſi peccator inuentus eſſet: de ſiniſtra ad dexterā non trāſiſſet. Quid eſt ergo: quorū primꝰ ego ſum? Qꝛ oībus peior ſum. Ergo peiorēvoluit ītelligi primū. Quō in artificibꝰ: quicūqꝫ vult edificare qͥd dicit? Quis eſt hic pͥmus ſtructor? Quis eſt primus faber? Aut ſi curari vult: qͥs eſt hic pͥmus medicus? Non vtiqꝫinterrogat qͥs prior ſit etate: aut quis prior ſit ꝓfeſſione: ſedquis pͥor ſit arte. Quō illi in arte pͥmi: ſic iſte in iniqͥtate primus. Quare paulus in iniqͥtate pͥmus? Recolite ſaulū: ⁊ inuenietis. Attēdite paulū: ⁊ obliti eſtis ſaulum. Attēditis adpaſtorē: obliti eſtis lupū. Nōne ille eſt cui ad lapidandū ſtephanū manus vna nō ſufficiebat: ⁊ aliorū veſtimenta ſeruabat? Nōne ipſe eſt qui eccleſiaꝫ vbiqꝫ ꝑſequebat̉? Nōne ipſelx. eſt qui litteras acceperat a pͥncipibus ſacerdotū: quia parūilli erat ꝑſequi xp̄ianos qui erāt in hieruſalē: ſed volebat adalia loca venire vbi eos inueniret: et ligaret? Nōne cum iteragens ſpirat et anhelat ad cedes: de celo ꝑcuſſus eſt: et vocēdomini audiuit ad ſalutē fulminatꝰ? Dum ambulat proſternitur: vt videat excecat̉. Ipſe ē ergo qui pͥmus erat perſecu-tor: illo peior nō fuit. Audite vn̄ plus intelligatis. Ananie loquebat̉ ipſe dn̄s chriſtus: iā illo ꝓſtrato: iā erecto: ⁊ dicebatei: Uade ad vicū illum: ibi īuenies ſaulū a tharſo cilicie: loquere ei. Quoniā videt virū ananiā intrātem ad ſe: ⁊ baptizātem ſe. Ille audiuit nomē ſauli: et īter manꝰ ipſiꝰ medici tremuit. Quid eſt autē dulciꝰ? Saulus vnde vocaret̉: credo qꝛrecolitis: ⁊ ꝓpter eos qui nō recolunt cōmemorē. Saul eratm ille ꝑſecutor dauid. In dauid chriſtꝰ erat: in dauid xp̄s prefigurabat̉: in ſaule ſaulus p̄figurabat̉. Tanqͣꝫ dauid ſauli diix. ctū eſt de celo. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris? Ananias ouisinterpretat̉. Loquebat̉ oui paſtor: ⁊ timebat ouis lupū. Tāta huius lupi fama preceſſerat: vt non ſe putaret tutaꝫ ouis:nec inter manus paſtoris. Et dominus ad illū: quaſi ad ouētrementē. Ille eniꝫ cum audiſſet hoc: dixit. Domine: audiuide iſto homine quāta mala fecit ſanctis tuis in hieruſaleꝫ: etmodo dicit̉ epiſtolas accepiſſe a principibꝰ ſacerdotum: vtquoſcūqꝫ tenuerit: alligatos ducat. Quo me mittis? Ouē adlupum? Sed ille non audiuit hanc excuſationē. Iam enī dixerat paucis ouiculis ſuis. Ecce mitto vos ſicut oues in medio luporū. Si miſſe ſunt oues in medio lupoꝝ: quare trepidas ire anania ad eū qui iam nō eſt lupus? Lupū timebas:ſed reſpondet tibi dn̄s deus tuus. De lupo ouē feci: facio deoue paſtorem. Quō ergo ipſe ſaulus poſtea paulus gratulat̉ſe ad dei perueniſſe miſericordiā: quia primꝰ: hoc eſt excellens in peccatis inuētus eſt? Et tamē miſericordiā conſecutus ſum: vt in me oſtēderet chriſtꝰ ieſus omnē longanimitatem propter eos qui credituri ſunt illi in vitam eternā: vt dicant ſibi omnes. Si paulus ſanatus eſt: ego quare deſpero?Si a tanto medico tam deſperatus eger ſanatus eſt: ego cuꝫvulneribus meis illas manus nō optabo: ad illas manus nōfeſtinabo? Ut hoc dicerēt hoīes: ideo ſaulus factꝰ eſt ex perſecutore apoſtolus: quia quo venit medicus: querit aliquemibi deſperatū: ⁊ ipſuꝫ ſanat: et ſi pauperrimū inueniat: tamē
Sermo. ix. et. x. Fo. lxxx.deſperatuꝫ inueniat: nō ibi querit mercedem: ſed cōmendatartem. Dicā ergo quod ceperā. Quomodo ergo ſaulus tumgratulabat̉ ſe a chriſto: qꝛ peccator erat: aſſumptū atqꝫ ſanatum: nec dixit. Maneā in peccato: quia ꝓpter me venit chriſtus: non ꝓpter iuſtuꝫ: ita et ante qꝛ audieras: quia chriſtuspropter peccatores venit: noli tibi dormire in dulci ſtratu: ſꝫaudi ipſum paulum dicentem. Surge qui dormis: ⁊ exurge Ea mortuis: et illuminabitte chriſtus. Noli amare ſtratū peccati: totum ſtratū eius vertiſti in infirmitate eius. Dictū eſtantea. Surge: ſanus eſto: ſanitatē ama: et noli rurſus per ſuperbiam de dextera ire ad ſiniſtraꝫ: de monte ad vallem: dehumilitate ad tumorem. Cum factus fueris ſanus: id eſt cūiuſte ceperis viuere: deo tribue: non tibi. Non enim laudando te ſaluus factus es: ſed contra te pronūciando. Nam ſi telaudaueris per ſuperbiā: grauius egrotabis. Oīs enim qui 1ſe exaltat humiliabitur: etqui ſe humiliat exaltabitur.¶ De eiſdeꝫ verbis. Apoſtoli: quibꝰ in ſermone j.precedēti. In quibꝰ primū ſe peccatoreꝫ paulusappellat: qd̓ auguſtino placet ītelligi: nō peccatorum ordine ſed peccandi magnitudine. Ser. x.E diuinis lectionibꝰ quod dn̄s admonere dignaAtur: intēti audite fratres: illodāte: me miniſtrāte.¶ M Primā lectionē audiuimꝰ Apoſtoli. Fidelis ſer vlImo ⁊ omni acceptione dignꝰ: qꝛ xp̄s ieſus venit inmundū peccatores ſaluos facere: quoꝝ primꝰ ego ſum. Sedideomiſericordiā conſecutꝰ ſum: vt ī me oſtēderet xp̄s ieſusomnē longanimitatē ſuam ad īformationē eorū qui credituri ſunt illi in vitā eternam. Hoc de apoſtolica lectione p̄cepimus. Deinde cātauimus pſalmū exhortātes nos inuicē vnavoce: vno corde dicētes. Uenite adoremꝰ et ꝓſternamur ei: ⁊et fleamꝰ coram dn̄o qui fecit nos: et ibi preueniamꝰ faciemeius in cōfeſſione: ⁊ in pſalmis iubilemꝰ ei. Poſt hec euāge Llica lectio: decē leproſos mūdatos nobis oſtēdit: et vnum exeis alienigenā gratias agentē mūdatori ſuo. Has tres lectiones qͣꝫtuꝫ pro tꝑe poſſumus ꝑtractemus: dicētes pauca deſingulis: et qͣꝫtum conari poſſumꝰ adiuuāte dn̄o: non in aliqͣearū ſic immorātes vt alijs duabus īpedimentū afferamus.Proponit nobis apl̓us: ſcientiaꝝ ⁊ gratiarū actiones. Memētote qͥd vltima euāgelica lectio reſonet: quō ieſus dn̄s laudat gr̄as agētem: ingratos īprobat mūdatos in cute: leproſos in corde. Quid ergo apl̓s? Fidelis inqͥt ſermo: ⁊ omni acceptiōe dignꝰ. Quis eſt iſte ſermo? Quia xp̄s ieſus venit inmundū. Ut qͥd? Peccatores ſaluos facere. Quid tu? Quoꝝprimꝰ egoſum. Qui dicit vel nō ſum peccator: vel nō fui: ingratus eſt ſaluatori. Nullus hominū in iſta q̄ ex adā defluitmaſſa mortaliū: nullus oīno hoīm nō egrotꝰ: nullus ſine gratia chriſti ſanatus. Quid de ꝑuulis pueris: ſi ex adā egroti?Nā et ipſi portant̉ ad eccl̓iaꝫ: ⁊ ſi pedibꝰ illuc currere nō poſſunt: alienis pedibꝰ currūt vt ſanent̉: accōmodat illis matereccleſia alioꝝ pedes vt veniāt: aliorū cor vt credāt: aliorumlinguā vt fateant̉: vt quoniā ꝙ egri ſunt alio peccāte pregrauant̉: ſic cū hic ſani ſunt alio pro eis ꝯfitente ſaluent̉. Nemoergo vobis ſuſurret doctrinas alienas. Hoc eccl̓ia ſemꝑ habuit: ſemꝑ tenuit: hoc a maiorū fide percipit: hoc vſqꝫ in finēperſeuerater cuſtodit. Quoniā nō eſt opus ſanis medicus: ſꝫ Aegrotātibus. Quid neceſſariū ergo habuit infans chriſtū ſino egrotat? Si ſanꝰ eſt: quare ꝑ eos qui eum diligūt medicūquerit? Si quādo portant̉ infantes dicūtur oīno nullū ꝓpaginis hr̄e peccatū: ⁊ veniūt ad chriſtū: cur nō eis dicit̉ in eccleſia qui eos apportāt: auferte hinc innocētes iſtos. Nō eſtopus ſanis medicus: ſed male habētibus. Nō venit xp̄s vocare iuſtos: ſed peccatores? Nunquā dictū eſt: ſed nec aliqn̄dicet̉. Quiſqꝫ ergo qd̓ poteſt fratres loquat̉ pro eo qͥ loqui ꝓſe non pōt. Pro magno cōmendātur epiſcopis patrimoniapupillorū: quāto magis gratia paruulorū? Pupillū tueturep̄s: ne mortuis parētibus ab extraneis opprimat̉. Clametplus ꝓ paruulo: cui timet ne a par ētibꝰ occidat̉: clamet cumapoſtolo. Fidelis ſermo ⁊ omni acceptione dignꝰ: qꝛ xp̄s ieſus venit in mundū: nullā aliā ob cauſaꝫ: niſi pctōres ſaluosfacere. Qui venit ad xp̄m: habet qd̓ in eo ſanet̉: qui nō hꝫ: nōeſt cā qͣre medico offerat̉. Eligāt parētes vnū de duobꝰ: autꝯfiteant̉ ī paruulis ſuis ſanare pctm̄: aut eos medico offerredeſināt. Hoc nihil ē alid̓: qͣꝫ velle medico ſanū offerre. Quid
Mat. x.
j. Tim̄. j.
j. Regumxviij.Actuū. ix.
¶ Liiū. j.
i. T im̄. j.
Mat. iiij.
Act̉. vij.
Actuū. j.
Mat. xxvj.
D
Lu. xiiij
Lu. xiiij
Ephe. v.
j. Tim̄. j.
vbi. ſupra
Mat. ix.
Lu. xvij.
Psͣ. xciiij
Psͣ. xciiij
A
B