De verbis apoſtoli.Sermo. Vij. Io. lxxviij.

De verbis apoſtoli.non ſtetiſti: et tuis viribꝰ ſurrexiſti? Si qͥs ſpiritū chriſti nōhabet. Ipſe enī ſpiritus dei: qui ſpūs xp̄i et patris: eſt enī etfilij. Si qͥs ſpiritū dei nō habet: nō ſe fallat: hic nō eſt eiꝰ. Ecce adiuuāte ipſius miſericordia ſpiritū xp̄i habemꝰ: ex ipſadilectione iuſticie: ītegra fide: catholica fide ſpiritū dei nobis īeſſe cognoſcimꝰ. Sed quid de carne illa mortali? Quidde lege in mēbris noſtris repugnāte legi mētis? Quid de illogemitu; Audi. Si autē xp̄s in vobis: corpus qͥdē mortuūeſt ꝓpter peccatū: ſpūs autē vita eſt ꝓpter iuſticiā. Ergo decorꝑe mortuo ꝓpter pctm̄ iā deſperandū eſt? Nulla ſpes eſt?Sic dormit: vt nō adijciat vt ſurgat? Abſit. Corpꝰ qͥdē mortuū eſt ꝓpter pctm̄: ſpūs autē vita eſt ꝓpter iuſticiā. Remāv̓. ſit triſticia de nr̄o corꝑe. Nemo aūt carnē ſuam odio habuit.Uidemus qͣꝫ ſollicite curet̉ ſepultura mortuoꝝ. Corpus quidem mortuū eſt ꝓpter pctm̄: ſpūs aūt vita eſt ꝓpter iuſticiā.Iam dicebas ad ꝯſolationē. Uellē quidē ⁊ corpus meū eſſein hac vita: ſed qꝛ nō pōt: ſit vel ſpūs meꝰ: ſit vl̓ aīa mea. Exviij pecta noli eſſe ſollicitꝰ. Si enī ſpūs eius qͥ ſuſcitauit ieſum amortuis: habitat in vobis: qͥ ſuſcitauit xp̄m ieſum a mortuisviuificabit ⁊ mortalia corꝑa vr̄a. Quid timetis? Quid etiaꝫ.xj. pro ipſa carne ſolliciti eſtis? Capillus capitis veſtri nō peribit. Adā peccādo dānauit in mortē corꝑa veſtra: ſꝫ ieſus ſi ēſpūs eiꝰ in vobis: viuificabit ⁊ mortalia corꝑa veſtra: qꝛ ſuūſanguinē dedit ꝓſalute veſtra. Promiſſum reddi dubitas:qui tale pignꝰ tenes? Sic gͦ hō non erit mortis illa cōtentio:ſic īplebit̉ qd̓ dictū eſt. Miſer ego hō: qͥs me liberabit de corpore mortis huiꝰ? Quia xp̄s ieſus ſi ſpūs eius in vobis eſt:viuificabit ⁊ mortalia corꝑa veſtra: ſic liberaberis de corꝑemortis huiꝰ: nō corpus nō habēdo: vl̓ alteꝝ habēdo: ſꝫ nō vlteriꝰ moriēdo. Si enim nō adderet. Mortis huiꝰ: ⁊ diceret.Quis me liberabit d̓ corꝑe: forte ſuggereret̉ error cogitationi humane: ⁊ diceret̉. Uides qꝛ nō vult deꝰ nō eſſe cū corꝑe?De corꝑe inqͥt mortis huiꝰ. Mortē tolle: et bonū eſt corpus.Detrahat̉ mors nouiſſima inimica: ⁊ erit mihi ī eternū carov. mea amica. Nemo enī vnquā carnem ſuā odio habuit. Et ſiſpūs cōcupiſcit cōtra carnē: et caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū: et ſi mō rixa eſt in iſta domo: maritꝰ litigās nō perniciēſed cōcordiā querit vxoris. Abſit fratres mei: abſit: vt ſpūscōcupiſcēdo ꝯtra carnē oderit carnē. Uitia carnis odit: pruv. dentiā carnis odit: ꝯtentionē mortis odit. Corruptibile hocinduat īcorruptionē: ⁊ mortale hͦ induat̉ īmortalitate: ſeminetur corpus aīale: reſurgat corpꝰ ſpiritale: ⁊ vide plenā perviij fectāqꝫ cōcordiā: videbis creaturā: lauda creatorē. Si ergoſpūs eius qͥ ſuſcitauit ieſum a mortuis habitat in vobis: quiſuſcitauit xp̄ꝫ a mortuis: viuificabit ⁊ mortalia corꝑa veſtrapropter inhabitātē ſpiritum qui habitat in vobis: nō ꝓptermerita veſtra: ſed ꝓpter munera ſua. Cōuerſi ad dominum.iij. ¶ De verbis Apl̓i. Peto nō infirmari in tribulationibꝰ meis pro vobis: q̄ eſt gloria veſtra. Etde libero arbitrio. Sermo. vij.Poſtolū audiuimus: pſalmū audiuimꝰ: euangeI ¶ Alium audiuimꝰ: cōſonant oēs diuine lectiones vtaſpem nō in nobis ſꝫ in dn̄o collocemꝰ. Peto (inqͥtapl̓us) vos nō infirmari intribulationibꝰ meis ꝓAvobis: q̄ eſt gloriā veſtra. Peto inqͥt vos nō infirmari: id eſtvt nō īfirmemini: qn̄ audiſtis mepati ꝓ vobis tribulatiōes:qꝛ hec eſt gloria vr̄a. Petit gͦ eos vt non infirment̉: qd̓ nō faceret niſi eoruꝫ vellet excitare volūtatē. Si enī reſpōderent.Quid nos petis qd̓ in poteſtate nō habemus? Nunqͥd nō viderent̉ ſibi iuſtū reddidiſſe reſpōſum? Et tamē apl̓s niſi ſciret eē in eis volūtatis ꝓprie cōſenſionē: vbi ⁊ ipſi aliqͥd agerent: nō diceret: peto. Et ſi diceret: iubeo: niſi eos noſſet adhibere poſſe iuſſioni ſue volūtatē: ſine cā hoc verbū de eiusore ꝓcederet. Sed rurſus ſciēs ſine dei adiutorio īfirmā eēhominis voluntatē: non ſolū ne dicerēt: voluntatis arbitriūnō habemus: dixit peto: verū etiaꝫ ne dicerēt: volūtatis arbitriū ſufficit nobis: videte: quid addit. Huiꝰ rei gr̄a. Cuiꝰrei gr̄a: niſi quia ſupra dixerat. Peto nō infirmari ī tribulationibus meis ꝓ vobis: que eſt gloria veſtra? Quia ergo voluntatis habetis arbitriū: peto. Quia vero vobis volūtatisnō ſufficit arbitriū ad implendū qd̓ peto. Huius rei gr̄a flecto genua mea ad patrē dn̄i noſtri ieſu xp̄i: ex quo oīs paternitas in celo ⁊ in terra noīatur. Det̄ vobis. Quid det vobis?

Sermo. vij. Fo. lxxviijQd̓ peto a vobis: rogo det vobis. Peto enī a vobis propterarbitriū volūtatis: rogo det vobis ꝓpter auxiliū maieſtatꝭ.Sed apoſtoli verba preuenimus. Adhuc fortaſſe expectatꝭaudire: qui textū eiuſdē lectionis memoria nō tenetis: vtrūreuera ideo apl̓us pro ipſis ad patrē genua flectat: vt det illis qd̓ dixerat eis: peto. Memētote ergo qͥd petierit ab eis.Peto vos nō infirmari in tribulationibus meis pro vobis.Hoc ab eis petit. Modo videte qͥd illis petit. Flecto genuamea ad patrem dn̄i mei ieſu xp̄i: vt det vobis ſcd̓m diuitiasglorie ſue virtute corroborari. Quid ē aliud: niſi nō infirmari? Uirtute corroborari inqͥt per ſpiritū eius. Iſte ſpūs gr̄e:vidēte quid petit. Hoc a deo petit qd̓ ab hoībus exigit: qꝛ videus velit dare: debes et tu ad accipiendū accōmodare voluntatē. Quō vis accipere gratiā diuine bonitatis: qui ſinūnō aperis volūtatis: Det inqͥt vobis. Nō enim habetis: niſidet vobis. Det vobis virtute corroborari per ſpiritū eiꝰ. Sienī dederit vobis virtute corroborari: ibi dabit vobis nō infirmari: in īteriore hoīe habitare xp̄m per fidē in cordibꝰ veſtris. Totū hoc det vobis. In charitate radicati ⁊ fundati:vt p̄ualeatis cōprehēdere cū oībus ſanctis. Quid cōprehendere? Detvobis ꝑ ſpirituꝫ ſuū virtute corroborari: ⁊ habitaꝫre in īteriore hoīe veſtro chriſtum per fidē: atqꝫ ita in charitate radicati ⁊ fundati poſſitis cōprehēdere. Quid? Que ſitlatitudo: longitudo: altitudo: et ꝓfundū. Altitudo quidē inlatina lingua vtrūqꝫ ſignificat: ⁊ qd̓ ſurſum verſum eſt altitudinis nomē habet: ⁊ qd̓ in ꝓfundū altū eſt altitudinis nomēhabet. Ideo bene reſpōdet interpres ad id qd̓ ſurſū eſt altū:altitudinē dicere: ad illud qd̓ deorſum altū eſt: ꝓfundū dicere. Quid eſt ergo fratres mei? Exponā hoc vobis: qd̓ faciliꝰforte ſit cuiqͣꝫ qͣꝫ ſibi ſit quis? Quid ergo: Quia latitudineꝫ:longitudinē: altitudinē ⁊ ꝓfundū: qͣttuor iſta q̄ dixit apl̓us:minus idoneus ſum vel cōprehēdere vel ꝓferre: trāſibo abhoc: an forte pulſabo: ⁊ vt vobis ſalubre aliqͥd ꝓferā: veſtrisorationibus adiuuabor. Quid corde pergis hō chriſtiane ꝑlatitudinē terre: longitudinē tempoꝝ: altitudinē celi: ꝓfunditatē abyſſi? Quādo iſta cōprehēdis vel mēte vel corpore:hoc eſt ſiue cogitādo ſiue carnis oculis ītuēdo? Quādo iſtacōprehēdis? Ipſum audi apoſtolū dicentē ſibi. Mihi autē Eabſit gloriari: niſi ī cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. Et nos in illa gloriamur: vl̓ quia ſuꝑ illā incūbimus? In illa gloriemuromnes o boni fratres: ī illa gloriemur. Ibi forte īueniemuset latitudinē: et longitudinē: ⁊ altitudinē: et ꝓfundum. Hisenī apoſtoli verbis: crux quodāmodo nobis ante oculos cōſtituta eſt. Habet enī latitudinē in qua manus figant̉: habetlongitudinē qd̓ inde vſqꝫ ad terrā ducit̉ lignū: habet ⁊ altitudinē qd̓ ab ipſo trāſuerſo in quo figunt̉ manꝰ excedit aliquātum vbi caput crucifixi ponit̉: habet et ꝓfundū hoc eſt qd̓ interra figit̉ et nō videt̉. Uidete magnū ſacramētū. Ab illo ꝓfundo qd̓ non vides: ſurgit totū quod vides. Ubi ergo eſt altitudo? Cōfertte ad vita moreſqꝫ ſanctoꝝ: qui dicunt. Abſit vlgloriari niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. Inuenimꝰ in moribus eorū latitudinē charitatis. Unde illos admonuit ipſeapoſtolus dicēs. Dilatamini: ne ſitis iugū ducentes cū infi­ ij.delibus. Et qꝛ ipſe latus erat qui eos ad latitudinē exhortabatur: audi quid dicat. Os noſtrū patet ad vos ocorinthij:cor noſtrū dilatatū eſt. Latitudo ergo charitas eſt: q̄ ſola bene operat̉. Latitudo facit vt hylarē datorē diligat deus. Si ij.enī anguſtiā paſſus fuerit: triſtis dabit: ſi triſtis dabit: peritqd̓ dabit. Opus eſt eniꝫ latitudine charitatꝭ: ne pereat qͥcqͥdboni facitis. Sed quoniā ait dn̄s. Ubi abūdabit iniquitas:refrigeſcet charitas multorū. Da mihi et longitudinē. Que ꝓeſt longitudo? Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē: hic ſaluus erit. xjHec eſt lōgitudo crucis: vbi totū corpus corrigit̉: vbi quodāmodo ſtatur: quo ſtādo ꝑſeuerat̉. Si ergo q̄ris qui in cruce gloriaris habere crucis latitudinē: habeto bene operādivirtutē. Si vis habere crucis longitudinē: habeto perſeuerandi longanimitatē. Si autē vis habere crucis altitudinē:noſti qͥd audias ⁊ vbi audias. Surſum cor. Quid eſt: ſurſumcor? Ibi ſpera: ibi ama. Inde pete virtutē: ibi expecta mercedē. Nā ſi bene oꝑaris ⁊ hylariter tribuis: videris hr̄e latitudinē. Si in hiſdē bonis operibꝰ vſqꝫ in finē ꝑſeueraueris:videris hr̄e lōgitudinē. Sꝫ ſi oīa hec non ꝓpter ſuꝑnā mercedē facis: altitudinē nō habebis: et illa iā nec latitudo erit:nec lōgitudo. Quid ē enim hr̄e altitudinē: niſi cogitare deū:

vbi ſupra

Ephe ij.

j. Cor. xv.

Rom̄. viij

Luce. xvi.

Ephe. v.Gal̓. v.

Rom̄. viij

Ephe. v̓.

Pialſū. .ſ.Ephe. v̓.

Pſalm̄. xl

A

Mattheixxiiij.

ij. Cor. vj.

vbi ſupra

Gal̓. vj.

ij. Cor. ix.

B