Sancti Auguſtini.

et ꝓpter quid erat hoc īpoſſibile legi? Infirmabat̉ ꝑ carnē.Quid ergo deꝰ? Contra carnē miſit carnē. Peccatū enī carnis occidit: carnis ſubſtantiā liberauit. Miſit deꝰ filiū ſuumin ſil̓itudinē carnis peccati. In carne quidē vera: ſed non incarne peccati. Quid aūt in ſil̓itudine carnis peccati? Id eſtvt eſſet caro: vera caro. Et vn̄ ſimilitudo carnis peccati? Qꝛde peccato mors. Mors eſt vtiqꝫ in omni carne peccati: de qͣdicit apl̓s. Ut euacuaret̉ corpus peccati. Quia gͦ eſt in om̄icarne peccati: ſꝫ vtrūqꝫ ibi eſt ⁊ mors ⁊ pctm̄ in carne. Ceteꝝin carne pctī et mors eſt et pctm̄ eſt: in ſil̓itudinē carnis pctīmors erat: ⁊ pctm̄ nō erat. Si enī caro peccati eſſet: ⁊ meritoj. peccati penaꝫ mortis lueret: nō diceret ipſe dn̄s. Ecce venitprinceps mūdi: et in me nihil inueniet. Quare gͦ me occidit?Quia q̄ nō rapui tūc exoluebā. Prorſus qd̓ fecit de tributohoc fecit de morte. Exigebat̉ tributū: didragma. Quare inquit tu ⁊ diſcipuli tui nō redditis tributū? Uocauit ad ſe petrū: ⁊ ait ei. Reges mūdi a quibꝰ exigūt tributū: a filijs ſuisan ab alienis? Reſpōſum ē. Ab alienis. Ergo inqͥt liberi ſūtfilij. Tn̄ ne ſcādalizemꝰ eos: vade ad mare: ⁊ mitte hamū: etqui pͥmꝰ ſurrexerit .i. pͥmogenitꝰ a mortuis: aperi inqͥt os eiꝰet inuenies ibi ſtaterē .i. duas didragmas: qͣttuor dragmas:quia didragma: id eſt duo dragmata ī capite exigebat̉. Inuenies ibi ſtaterē: hoc eſt qͣttuor dragmata: da eis ꝓ me ⁊ te.Quid eſt? Ipſe xp̄s: petrus: eccleſia xp̄i: eccleſie qͣttuor euāgelia. Myſteriū latebat: chriſtus tn̄ tributū nō debitū ꝑſoluebat. Sic ꝑſoluit ⁊ mortē: nō debebat ⁊ ꝑſoluebat. Ille niſiindebitū ſolueret nunqͣꝫ nos a debito liberaret. Qd̓ gͦ īpoſſitt bile erat legi q̄ faciebat p̄uaricationē: qꝛ nondū mēs cōuictaqueſier at ſaluatorē: in quo īfirmabat̉ ꝑ carnē: miſit deꝰ filiūſuū in ſil̓itudine carnis peccati: ⁊ de pctō dānauit pctm̄ ī carne. Quō ergo nō habebat peccatū: ſi de pctō dānauit pctm̄?Iā aliqn̄ expoſuimꝰ vobis hͦ: ſed qͥ meminerūt recognoſcāt:qui nō audierūt audiāt: qͥ obliti ſunt recolāt. Pctm̄ vocabat̉inlege ſacrificiū ꝓ peccato. Aſſidue lex hͦ cōmemorat. Nonſemel: nō iterū: ſed ſepiſſime pctā dicebātur ſacrificia ꝓ peccatis. Tale peccatū erat xp̄s. Quid enī dicamꝰ? Peccatuꝫhabebat? Abſit. Peccatū nō habebat: et pctm̄ erat. Peccatum erat: dixi ẜm intelligētiā: qꝛ ſacrificiū ꝓ peccato. Audiqꝛ hoc modo pctm̄ erat. Ipſuꝫ apl̓m audi: de illo loquēs ait.Eum qͥ nō nouerat peccatū. Ipſam ſententiā vobis exponevbam: qn̄ iſta dicebā. Eū inqͥt qui nō nouerat pctm̄: id eſt dominū noſtrū ieſum xp̄m. Deꝰ pater eū qui non nouerat pctm̄pro nobis pctm̄ fecit: cū ipſum xp̄m qͥ non nouerat pctm̄: depater ꝓnobis pctm̄ fecit: vt nos ſimꝰ iuſticia dei in ipſo. Uidete duo. Iuſticia dei nō noſtra: in ipſo nō in nobis. Inde ilv. li magni ſancti de quibꝰ dicit pſalmꝰ. Iuſticia tua ſicut mōtes dei. Et qͣſi diceret̉ in ipſo pſalmo: vbi dictū eſt. Iuſticiax. tua: nō enī iuſticia eorū: ſed iuſticia tua velut mōtes dei. Leuaui enī oculos meos in mōtes: vn̄ veniet auxiliū mihi: ſednō a mōtibus. Auxiliū meū a dn̄o: qui fecit celū et terrā. Ergo cū dixiſſet. Iuſticia tua ſicut montes dei: qͣſi quereret̉: vtquid gͦ aliqͥ naſcūtur qͥ nō ꝑtinēt ad iuſticiā dei: ſubiecit. Iudicia tua ſicut abyſſus multa. Quid eſt ſicut multa abyſſus?Altū eſt: īpenetrabile eſt: inacceſſū eſt hūane intētioni. Diuitie enī dei īſcrutabiles: Inſcrutabilia iudica eiꝰ: īueſtigabi5jles vie eiꝰ. Ergo ⁊ hūc miſit deꝰ filiū ſuū ꝓpt̓ p̄ſcitos et predeſtinatos: vocādos: iuſtificādos: glorificandos: vt mōtesviij dei ducāt. Si deꝰ pronobis: qͥs cōtra nos? Miſit deꝰ filiumſuum in ſil̓itudine carnis peccati: ⁊ de pctō dānauit pctm̄ incarne: vt iuſticia legis īpleret̉ in nobis. Non īplebat̉ ꝑ ſe: impleta eſt ꝑ xp̄m. Nō enī venit legē ſoluere: ſed īplere. Sꝫ quōiuſticia legis īpleret̉ in nobis: vel quō implet̉ nobis: vel quibus nobis? Uis audire in qͥbus nobis? Qui nō ẜm carnē ambulamꝰ: ſed ẜm ſpiritū. Quid ē ẜm carnē ambulare? Carna5libus cōcupiſcētijs ꝯſentire. Quid eſt ẜm ſpiritū ambulare:Adiuuari ſpiritu in mēte: ⁊ cōcupiſcētijs carnis nō obedire.viij. Sic gͦ implet̉ in nobis lex: implet̉ ī nobis iuſticia dei: modointerim īplet̉. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas. Poſt ꝯcupiſcētias tuas cū audis: illicitas accipe. Poſt concupiſcētiastuas nō eas: dꝫ īpleri ex volūtate noſtra. Adiuta gr̄a dei debet īpleri: poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas: Quicqͥd enī illa cōcupiſcētia carnis egit in nobis p̄teritoꝝ peccatorū ſiue in factis ſiue in dictis ſiue in cogitationibꝰ: totū deletū eſt ſacrobaptiſmate: oīa debita deleuit vna indulgētia. Reſtat ergo

ligriſtini.cū carne cōflictus: qꝛ deleta eſt iniqͥtas ſed manet īfirmitas:ineſt: titillat delectatio illicite ꝯcupiſcētie: pugna: reſiſte: nōlicōſentire: ⁊ implet̉ hic. Poſt cōcupiſcētias tuas nō eas: qꝛet ſi qn̄ ſurrepūt: ⁊ vſurpant ſibi oculū: aurē: linguā: volaticācogitationē: nec ſic deſperemꝰ de ſalutē noſtra. Ideo qͦtidiedicimus. Dimitte nobis debita nr̄a. Iuſticia inqͥt legis im­ Mplet̉ in nobis. Sed ī quibꝰ nobis? Qui nō ẜm carnē ambulamus: ſed ẜm ſpiritū. Qui enī carnis ſunt: qͥ carnis ſūt ſapiūt: mōqui autē ẜmſpiritū: q̄ ſunt ſpūs. Prudētia eniꝫ carnis morsEeſt: prudētia autē ſpūs vita et pax. Prudētia enī carnis inimica in deū. Legi enī dei nō eſt ſubiecta: neqꝫ enī pōt. Quideſt neqꝫ pōt? Non hō non pōt: non aīa non pōt: nō deniqꝫ ipſacaro: qꝛ dei creatura nō pōt: ſed prudētia carnis non pōt: vitium nō pōt: nō natura: quō ſi diceres: claudicatio recte ambulationi nō eſt ſubiecta: neqꝫ enī pōt. Pes pōt: ſed claudicatio nō pōt. Tolle claudicationē: et videbis rectā ambulationem. Sꝫ qͣꝫdiu claudicatio eſt nō pōt: ſic qͣꝫdiu prudētia carnis eſt nō pōt. Non ſit prudētia carnis: et hō pōt. Prudētiaſpiritꝰ vita ⁊ pax. Ꝙ ergo ait. Prudētia carnis inimica indeū: noli ſic acciꝑe qͣſi inimica iſta poſſit ledere deū. Reſiſtēdo inimica eſt: nō occidēdo. Illi autē nocet in qͦ eſt prudētiacarnis: qꝛ vitiū nature nocet in qͣ natura īeſt. Medicina autēideo inuēta eſt: vt pellat̉ vitiū ⁊ ſanet̉ natura. Uenit gͦ ſaluator ad genꝰ humanū: nullū ſanū inuenit: iō magnus medicꝰvenit. Hoc ꝓpterea dixi: qꝛ manichei volētes aliā ꝯtra deūinducere naturā: qͣſi de hoc apl̓i teſtimonio errorē ſuū exiſtimāt adiuuari: et putant qͣſi naturaliter dictū: qꝛ dictū eſt: nōpōt: inimica ē in deū. Legi enī dei nō eſt ſubiecta: neqꝫ enimpōt ⁊ nō attēderūt nō de carne dictū eſſe: non pōt: nō de hoīedictū eſſe: nō pōt: nō de aīa dictū eſſe: nō pōt: ſed de prudētiacarnis. Prudētia iſta vitiū eſt. Uis noſſe quid eſt? Sapereẜm carnē mors eſt. Sed ille ipſe vnꝰ hō eadēqꝫ natura a dn̄odeo vero ⁊ bono cōdita: heri ſapiebat ẜm carnē: hodie ſapitẜmſpiritū: expulſum ē vitiū: ſanata eſt natura. Nā qͣꝫdiu eētprudētia illa carnis: oīno legi dei ſubiecta eē nō poſſet. Ꝙͣdiu enī ineſt ꝑ vitiū claudicatio: nullo mō poteſt eē recta ambulatio. Sanato autē vitio: reparata eſt natura. Fuiſtis ali­ Equādo tenebre: nūc aūt lux in dn̄o. Uidete gͦ qͥd ſequit̉. Quiaūt in carne ſunt: id eſt qͥ in carne confidūt: qui ꝯcupiſcētiasſuas ſequūtur: qui in his habitāt: qui eaꝝ voluptatibꝰ oblectant̉: qui ī earū delectationibꝰ beatā felicēqꝫ vitā cōſtituūt:ipſi enī ſunt ī carne: deo placere nō poſſunt. Nō enī ſic dictūeſt. Qui aūt in carne ſunt: deo placere nō pn̄t: qͣſi dictū eſt: inhac vita cū ſunt hoīes: deo placere non pn̄t Ergo nō placuerunt ſancti pr̄iarche? Ergo nō placuerūt ſctī ꝓphete? Ergonō placuerūt ſancti apl̓i? Nō placuerūt ſancti martyres: quianteqͣꝫ corpꝰ patiēdo deponerēt xp̄m ꝯfitēdo: non ſolū voluptatē ꝯtēnebāt: ſed dolores qͦqꝫ patiētiſſime ꝑferebāt? Placuerūt: ſed ī carne nō fuerūt. Portabāt carnē: nō portabant̉ Ia carne. Iā enī ꝑalytico dictū erat. Tolle grabatū tuū. Quienī in carne ſūt: quēadmodū dixi: quēadmodū iam expoſui:nō in ſeculo viuēdo: ſꝫ carnis ꝯcupiſcētijs ꝯſentiēdo: deo placere nō pn̄t. Deniqꝫ audite ip̄m: q̄ſtionē ſine vlla dubitatiōeſoluēteꝫ. Uiuēs vtiqꝫ in hͦ corꝑe loquebat̉: ⁊ tn̄ adiūxit. Uos Fautē nō eſtis in carne. Putas ē hic aliqͥs in vobis cui dictuꝫeſt? Ecce ppl̓o dei dixit: eccl̓ie dixit: romanis quidē ſcribebat: ſed vniuerſe xp̄i eccleſie dixit: ſed tritico dixit nō palee:maſſe dixit latēti: nō ſtipule apparēti. Unuſqͥſqꝫ in corde ſuocognoſcat. Nos auribꝰ loqͥmur: ꝯſciētias nō videmꝰ: tn̄ ẜmea q̄ ſuperiꝰ locuti ſumꝰ exiſtimo in noīe xp̄i eē in plebe xp̄iquibꝰ dictū eſt. Uos aūt nō eſtis in carne: ſꝫ in ſpū: ſi tn̄ ſpūsdei habitat ī vobis. Nō eſtis ī carne: qꝛ nō facitꝭ oꝑa carniscōſentiendo ꝯcupiſcētijs carnis: ſed eſtis in ſpūqͥ ẜm īteriorem hoīem cōdelectamini legi dei: ⁊ hͦ eſt ſi tn̄ ſpūs dei habitat ī vobis. Nā ſi de ſpū vr̄o preſumitis: adhuc ī carne eſtis.Sic ergonō eſtis in carne vt inſpū dei ſitis: tūc enī incarnenō eſtis. Nam ſi recedat ſpūs dei: pōdere ſuo ſpiritꝰ hoīs reuoluit̉ in carnē: redit ad facta carnalia: redit ad cōcupiſcentias ſeculares. Et erūt illius hoīs peiora nouiſſima qͣꝫ erant jpͥma. Sic enī habete libeꝝ arbitriū: vt īploretꝭ auxiliū. Nō Ieſtis in carne: ⁊ hoc ex viribꝰ veſtris? Abſit. Un̄ ergo? Si tn̄ſpiritꝰ dei habitat in vobis. Si quis autē ſpiritū chriſti nonhabet: h̓ nō eſt eiꝰ. Non gͦ ſe extēdat: nō ſe iactet: nō ſibi arroget virtutē ꝓpriā: egena ⁊ vitiata natura. O adā qn̄ ſanꝰ eras

psͣ. lxviij.

psͣ. lxviij.

Rom̄. vj.

Mat. xvij

Ioh̓. xiiij.

De verbisdn̄i. Ser.xlviij. b.

psͣ. xxxv.

Rom̄. viij

ij. Cor. v

Psͣ. cxx.

Psͣ. cxx.

Rom̄. viij

Rom̄. xꝰ

ecc̄i. xviij.

Mat. v.

E

6

Luce. x.Rom̄. viij

Rom̄. viij

Ephe. .v.

Rom̄ viijTb

Rom̄. viij.Tb

Mat. vj.

Ioh̓. v.

E

H