Sanci. Auguitini

Sancti Arnō qꝛ ago qd̓ nolo. Ipſum enī agere cōcupiſcere eſt: nō cōcupiſcētie cōſentire: ne aliqͥs iā in apl̓o peccādi ſibi q̄rat exemplū: et det̓malū exēplū: nō qd̓ volo ago. Quid enī lex dicit:Nō cōcupiſces. Et ego nolo cōcupiſcere: ⁊ tn̄ cōcupiſco: qͣꝫuis cōcupiſcētie mee aſſenſum nō prebeā: qͣꝫuis poſt eā noneam: reſiſto enī: auerto mentē: nego arma: teneo mēbra: ⁊ tn̄ſit in me qd̓ nolo. Qd̓ nō vult et lex: nolocū lege: qd̓ non vultnolo: ergo cōſentio legi. Sed qꝛ ego ſum in carne: egoſum inmēte: ſed magis egoſum in mēte qͣꝫ in carne. Ꝙꝛ ego ſum incarne: ego ſum in mēte: egoſum in regēte. Mēs enī regit: caro regit̉: et magis ſum ego in eo qd̓ rego: qͣꝫ in eo in qd̓ regorꝘꝛ ergomagis ego inmēte: nūc autē iā no ego operor illud.Nūc autē qͥd eſt? Nunc autē iā redēptꝰ: qͥ fui antea ſub pctōvenūdatꝰ: iā accepta gr̄a ſaluatoris: vt mēte cōdelecter legidei: nō ego operor illud: ſed qd̓ habitat in me pctm̄. Scio enīqꝛ nō habitatin me. Iterū ergo in me: audi quod ſequit̉: hoceſt in carne mea bonū. Uelle eniꝫ mihi adiacet. Scio. Quidſcis? Quia non habitat in me: hoc eſt in carne mea bonū. Iādudū dixeras: qd̓ operor ignoro. Si ignoras: quō ſcis? Modo dicis ignoro: modo dicis ſcio: ego quō intelligaꝫ neſcio.An hoc eſt qd̓ intelligo? Ubi enī ait: qd̓ operor ignoro: dixitignoro: nō approbo: nō accepto: nō mihi placet: nō cōſentio:non laudo. Nō enī et xp̄s eos ignorabit quibꝰ dicturus eſt.Nō noui vos. Prorſus etiā hoc intelligo. Qd̓ enim operorj.ignoro: qꝛ nō qd̓ facio ignoro. Nō enī ego operor illud: ſꝫ idqd̓ in me habitat pctm̄: ideo ignoro: qꝛ nō ego facio: ſicut dictum eſt de dn̄o. Eū qui nō nouerat pctm̄. Quid eſt qͥ non nouerat? Ergo nō nouerat qd̓ arguebat? Nō nouerat quod puniebat? Si ergo non nouerat qd̓ puniebat: iniuſte puniebat.Quia ꝟo iuſte puniebat: nouerat qd̓ puniebat: et tn̄ pctm̄ nōnouerat: qꝛ peccatū nō fecerat. Qd̓ enī operor ignoro: nō enīqd̓ volo ago: ſed qd̓ odi illud facio. Si aūt qd̓ nolo hoc faciocōſentio legi qm̄ bona eſt. Nūc autē accepta iam gratia: nonego operor illud: libera eſt mens: caro captiua. Nō ego operor illud: ſed id quod in me habitat pctm̄. Scio enī quia nonhabitat in me: hoc eſt in carne mea bonū. Uelle eniꝫ adiacetmihi: ꝑficere aūt bonū nō. Nō adiacet ꝑficere. Adiacet velle: ꝑficere nō adiacet. Nō dixit facere: ſed ꝑficere. Nō enimnihil facis? Rebellat cōcupiſcētia: et nō conſentis: delectatvxor aliena ⁊ nō annuis: mentē auertis: in ſecretariū mentisintras. Uide foris ſtrepentē cōcupiſcētiā: ꝓfer aduerſus eāſententiā: mūdans cōſcientiā. Nolo (inqͥs) nō facio. Putaqꝛ delectat: nō facio: habeo cui condelecter. Cōdelector enīlegi dei ẜm interiorē hoīem. Quid tu de carne tua tumultuaris? Quid delectationes ſtultas: tēporales: fluxas: vanas:noxias: tumultuoſe ſuggeris: et eas quaſi garrula mihi narij. ras? Narrauerūt mihi iniuſte delectationes: vnde eſt et iſtaꝯcupiſcētia. Narrat mihi delectationes: ſed nō ſicut lex tuadn̄e. Cōdelector enim legi dei: nō de me: ſed de gr̄a dei. Tucōcupiſcētia incarne tumultuaris: mentē tibi nō ſubdis. Indeo ſperabo: nō timebo qͥd faciat caro: hoc eſt mēte nō cōſentiente tumultuat̉ caro. In deo (īquit) ſperabo: non timeboqͥd faciat caro. Sicut nec aliena: ita nec mea. Qui ergo in ſehec ait: nihil facit? Multum facit: magnū eſt qd̓ facit: ſed tn̄nō ꝑficit. Quid eſt enī ꝑficere? Ubi eſt mors contentio tua:Ergo velle adiacet mihi: perficere autē bonū nō. Nō enimqd̓ volo facio bonū: ſꝫ qd̓ nolo malū hoc ago. Et repetit. Siaūt qd̓ nolo ego hoc facio .i. ꝯcupiſco: iā nō ego operor illudſed id qd̓ in me habitat pctm̄. Inuenio ergo legē mihi volēti facere bonū. Bonā īuenio legē: bonū eſt lex: bonum aliqͥdeſt lex. Unde ꝓbo? Quia īplere volo. Inuenio ergo legemmihi volēti facere bonū: qm̄ mihi malū adiacet. Mihi: et hͦmihi. Num enī caro nō mea: aut de alia ſubſtantia caro: autde alio principio caro: aut aīa ex deo: et caro de gente tenebrarū? Abſit. Lāguor repugnat ſanitati. Semiuiuꝰ iacebatin via: curat̉ adhuc: ſanētur oēs languores eiꝰ. Nō qd̓ voloago: ſed qd̓ odi illud facio. Si autē qd̓ nolo ego illud facio:inuenio ergo legē volenti mihi facere bonū: qm̄ mihi maluꝫadiacet. Quod malū? Cōdelector enī legi dei ſcd̓m interiorem hoīem. Uideo aliā legē in mēbris meis repugnantē legi mētis mee: et captiuū me ducētem in lege peccati q̄ eſt inmēbris meis. Captiuū: ſed ex carne. Captiuū: ſed ex parte.Nā mens repugnat et cōdelectat̉ legi dei. Sic enī intelligete debemꝰ: ſi de ſeipſo apoſtolꝰ loquit̉. Iā ergo ſi mens non

cōſentit peccatotitillāti: ſuęgerēti: blandiēti: ſi mens nō cōſentit qui habet alias interiꝰ delectationes ſuas delectationibus carnis nulla ex parte cōferēdas: ſi ergo nō cōſentit: eteſt in me quiddā mortuū: mors adhuc contēdit: ſed mēs viua non cōſentit. Nūquid ip̄a mors nō eſt in te? Nunqͥd illudqd̓ mortuū eſt nō ꝑtinet ad te? Adhuc tibi eſt cōtētio. Quidetiā inde ſperandū eſt? Miſer ego homo: et ſi nō in mente: tn̄in carne miſer homo. Nō enī in mente homo: et in carne nonhomo. Quis enī vnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit? Miſer ego ho­ Cmo: quis me liberabit de corpore mortis huius? Quid eſt hͦ Ffratres Quaſi carere vult corpore? Quid feſtinas: ſi tantumibi eſt intētio tua vt corpore careas? Mors qn̄qꝫ vētura eſtet te ab iſto corpore mortis dies adueniēs vltimus ꝓculdubio liberabit. Quid eſt ꝓ magno qd̓ gemis? Quid eſt qd̓ dicis: qͥs me liberabit? Mortalis loqueris: moriturꝰ loquerꝭ:ſeparatiomētis a carne quādoqꝫ vetura eſt: ꝓpter breuitatēvite nunqͣꝫ longe eſt: ꝓpter quotidianos caſus quādo ſit neſcis. Ergo ſiue feſtines/ ſiue tardes: omīs vita humana breuis eſt. Quid ꝓ magnogemis et dicis? Quis me liberabitde corpore mortis huius? Et adiūgit. Gratia dei per ieſumxp̄m dn̄m noſtrū. Pagani enī qui non habēt gratiā dei perieſum chriſtū dominū noſtrū: non morientur: non die vltimo a carne ſoluētur: non illo die a corpore mortis huius liberabunt̉? Tu quidē quid pro magno gratie chriſti: gratiadei per ieſum chriſtū dominū noſtruꝫ: vis tribuere: quia decorpore mortis huiꝰ liberaberis? Reſpondit tibi apoſtolusſi ſenſum eius cepimus: īmoquia domino adiuuāte ſine dubio cepimus: reſpondit tibi apoſtolus et dicit. Scio quidloquar. Paganos dicis liberari a corpore mortis huius. Ueniet dies vltimus vite huius et ſoluendus ad tempus a corpore mortis huius. Ueniet et dies quando omnes qui ſunt ꝯin monumentis audient vocem eius: et procedent qui benefecerūt in reſurrectionem vite. Ecce liberati a corpore mortis huius. Qui malefecerunt in reſurrectionē iudicij. Ecceredierunt ad corpora mortis huius. Corpus mortis huiusredit ad impiū: nec inde aliquādo ſoluetur. Tunc nō erit vita eterna: ſed mors eterna: quia pena eterna. Tu autem. Ochriſtiane roga qͣꝫtum potes: clama et dic̄. Miſer ego homoⁿquis me liberabit de corpore mortis huius? Reſpondeturtibi. Securus efficeris non de te: ſed de domino tuo. Securus efficeris de pignore tuo. Spera cum chriſto regnū chriſti: iam pignus tenes ſanguinem chriſti. Dic dic̄: quis meliberabit de corpore mortis huius? Ut reſpondeat̉ tibi. Gratia dei per ieſum chriſtum dominū noſtrum. Non enim ſic liberaberis de corpore mortis huius vt hoc corpus non habeas: habebis: ſed non mortis huius. Ipſum erit: ſed nō ipſum erit. Ipſum erit: quia ipſa caro erit. Non ipſum erit: qꝛmortale non erit. Sic ſic liberaberis a corpore mortis huiꝰ:vt mortale hoc induat immortalitatē: et corruptibile hoc induat incorruptionem. A quo? Per quē? Gratia dei: per ieſum chriſtum dominū noſtrum: quia per vnum hoīem mors⁊ per vnum hominem reſurrectio mortuoꝝ. Sicut in adamomnes moriunt̉: inde eſt quod gemis: inde eſt quod cū morte confligis: inde eſt corpus mortis huius. Sed ſicut in adāomnes moriuntur: ſic et in chriſto omnes viuificabūtur. Uiuificatꝰ accepto corpore īmortali: vbi dicas. Ubi eſt morscontentio tua? Liberatus eris a corpore mortis huius: nōtamen virtute tua: ſed gratia dei per ieſum chriſtum dominum noſtrum. Conuerſi ad dn̄m.¶ De verbis Apoſtoli. Igitur ipſe ego menteſeruio legi dei: carne autem legi peccati: etiam dediſtātia noue legis et legis veteris digito dei ſcripte. Sermo. vj.A ¶ Eſterna lectio ſancti apoſtoli eouſqꝫ termīata eſt:Avbi dictum eſt. Igitur ipſe ego mente ſeruio legidei: carne autem legi peccati. In qua cōcluſione¶ Ademonſtrauit apoſtolus ad hoc ſe dixiſſe que ſupra dixerat. Iam non ego operor illud: ſed id qd̓ in me habitat peccatū: qꝛ non mēte operabat̉ cōſentiendo: ſed carne cōcupiſcēdo. Hoc enī peccati noīe appellat: vn̄ oriunt̉ cunctapeccata: id ex carnali cōcupiſcētia. Quicquid enim eſt pec-

psͣ. cxviij.

Mat. vij

ij. Cor. v

j. Cor. xv

Luce. x.

Psͣ. lv.

G

Ioh̓. v.

Rom̄. vij.

Rom̄. vij.

Ephe. v.Rom̄. vij.

Avbi ſupra

i. Cor. xv.

H