De verbis apoſtoli.Sermo. v. Fo. lxxv

iij. uit quē tāgeret in ſe: ſicut dixit quodā loco. Hec aūt oīa trāſfiguraui in me ⁊ appello ꝓpter vos: vt a vobis diſcatꝭ. Si gͦapl̓s loquit̉: qd̓ nemo dubitat: et cū dicit. Non qd̓ volo ago:ſed qd̓ odi illud facio: non de altero ſed de ſeipſo dicit: qͥd ſumus ītellecturi fratres mei? Ita ne apl̓s paulꝰ nolebat: ꝟbigratia: facere adulteriū: ⁊ faciebat adulteriū? Nolebat eſſeauarꝰ: et erat auarꝰ? Quis aūt noſtrū audeat ſe includere tali blaſphemia: vt de apl̓o hoc ſentiat? Forte gͦ aliꝰ eſt aliqͥs:forte tu ēs: aut tu es: aut ille eſt: aut ego ſum. Si gͦ aliqͥs nr̄meſt: ip̄m qͣſi de ipſo audiamꝰ: ⁊ nō irati nos corrigamus. Siaūt ipſe eſt: forte enī ⁊ ipſe eſt: nō ſic ītelligamꝰ qd̓ dixit. Nōqd̓ volo ago: ſed qd̓ odi illud facio: tāqͣꝫ velit eſſe caſtꝰ ⁊ eſſetadulter: aut velit eſſe miſericors ⁊ eſſet crudelis: aut velit eēpius ⁊ eſſet īpiꝰ. Nō ad hoc accipimꝰ. Nō enī qd̓ volo agoſed qd̓ odi illud facio. Sed ad qͥd? Uolo nō ꝯcupiſcere: et cōcupiſco. Lex qͥd dicit? Nō cōcupiſces. Hō lege audiuit: vitiū agnouit: bellū indixit: captiuitatē īuenit: ſed forte aliqͥshō: nō apl̓s. Quid gͦ dicimꝰ fr̄es mei? Nō habet vllā cōcupiſcentiā apl̓s in carne ſua quā habere nollet: cui tn̄ exiſtēti: titillanti: ſuggerēti: ſollicitati: eſtuāti: tentāti nō ꝯſentiret? Dico charitati veſtre. Si crediderimꝰ apl̓m nullā ꝓrſus habuiſſe infirmitatē cōcupiſcētie cui reluctaret̉: multū credimusde illo: atqꝫ vtinā ita ſit. Nō enī inuidere nos oportet apl̓is:ſed apl̓os imitari. Uerūtn̄ chariſſimi audio ip̄m apl̓m cōfitētem nōdū eū ad tantā ꝑfectionē iuſtitie ꝑueniſſe: qͣꝫtam inangelis eſſe credimꝰ: quoꝝ angelorū eqͣlitatē ſperamꝰ: ſi adhoc qd̓ volumꝰ ꝑueniamꝰ. Quid enī aliud nobis ꝓmittit in.ij. reſurrectione vbi ait. In reſurrectione mortuoꝝ neqꝫ nubētneqꝫ vxores ducēt: nō enī incipiēt mori: ſed erūt eqͣles angelis dei? Dicit gͦ aliqͥs. Et tu vnde ſcis qꝛ paulus apl̓s angeliiuſtitiā ⁊ ꝑfectionē nōdū habebat? Non facio iniuriā apl̓o:nō credoniſi apl̓o: aliū teſtē nō quero: ſuſpicātē nō audio: nimium laudantē nō curo. Dic mihi ſancte apl̓e de teipſo: vbivij. nemo dubitat: quia de teipſo loqueris. Nā vbi dixiſti. Nonqd̓ volo ago: ſed qd̓ odi illud facio: exiſtāt qͥ dicant: ꝙ aliū inte neſcio quē trāſfiguraueris laborantē: deficiētē: victū: captiuum. Tu mihi dic de te: vbi nemo dubitat qꝛ loq̄ris de teiij. Fratres: ait apl̓s: ego meipſum nō arbitror app̄hēdiſſe. Etqͥd facis? Unū autē: q̄ retro oblitꝰ in ea q̄ antea ſūt extētus:ẜm intētionē ait: nō ẜm ꝑfectionē: ẜm intētionem ſequor adpalmā ſuꝑne vocationis dei in xp̄o ieſu. Supra iā dixerat.Nō qꝛ iā acceperim: aut iā ꝑfectꝰ ſim. Adhuc ꝯtradicit̉ ⁊ dr̄Dicebat iſta apl̓s: qꝛ nōdū ꝑuenerat ad īmortalitatē: non qꝛnō ꝑuenerat ad iuſtitie ꝑfectionē. Iā ergo tā iuſtꝰ erat qͣꝫ ſūtangeli: ſed nōdū īmortalis ſicut angeli ſūt. Ergo ꝑfectionēiuſtitie iā tenebat: ſed ſequēdo palmā ſuꝑnā īmortalitatē q̄rebat. Dic nobis ſctē apl̓e aliū aliquē manifeſtiorē locū: nōvbi q̄ris īmortalitatē: ſed vbi cōfiteris mortalitatē. Et hiciā ſuſurrat̉: iā ꝯtradicit̉. Uideor mihi audire quorūdā cogitationes: et hic dicit̉ mihi. Uerū eſt: noui qͥd dicturꝰ es. Cōfitet̉ infirmitatē: ſed carnis nō mētis: cōfitet̉ infirmitatē: ſedcorporis nō animi. In aīo autē eſt ꝑfecta iuſtitia: non in corpore. Nā qͥs ignorat vtiqꝫ apl̓m in corpore fuiſſe fragilē: coriiij pͥore fuiſſe mortalē: ſicut dicit. Habemꝰ theſaurū iſtū in vaſis fictilibꝰ? Quid tibi ergo cuꝫ vaſe fictili? De theſauro aliquid loq̄re. Si aliqͥd minꝰ habuit: ſi erat qd̓ ei ad aurū iuſtitie poſſit addi inueniamꝰ: ip̄m audiamꝰ: ne iniurioſi exiſtimemur. Et ne magnitudine reuelationū mearū apl̓s dicit.ij. In magnitudine reuelationū meaꝝ ne extollar. Nempe hicagnoſcatis apl̓m habētem magnitudinē reuelationū: et timentē elationis p̄cipitiū. Ut ergo noueris qꝛ et ipſe apl̓s qͥvolebat alios ſaluos facere adhuc curabat̉: vt noueris qꝛ etip̄e adhuc curabat̉: ſi magnipēdis ipſiꝰ honorē: audi nō meip̄m audi: audi cōfitentē vt ſentias docentē. Audi. Et ne magnitudine reuelationū mearū extollar. Ecce iā poſſum dicere apl̓o paulo. Ne extollaris ſancte apl̓e: tune extollaris: adhuc cauendū eſt tu ne extollaris? Adhuc timēdum eſt: tu neextollarꝭ: Adhuc huic īfirmitati medicina q̄rēda eſt? Quidmihi (īquit) dicis tu? Et tu audi qͥd ſim: etnoli altū ſapere:ſed time. Audi quō breuis agnꝰ ingrediat̉: vbi aries ſic periciitat̉. Ne magnitudine (īquit) reuelationū mearū extollar: datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee: angelus ſathane qͥ mecollaphizet. Qualē tumorētimuit: qͥ mordaciſſimū epithema accepit? Iā ergo modo dic qꝛ tāta illorum erat iuſtitia:

Sermo. v. Fo. lxxv.quāta eſt in angelis ſanctis: an forte ⁊ angelꝰ ſanctus in celone extollat̉: accepit ſtimulū angelū ſathane a qͦ collaphizet̉?:Abſit hoc a ſctīs angelis ſuſpicari. Hoīes ſumꝰ: apl̓os ſanctos hoīes agnoſcamꝰ: vaſa electa ſꝫ adhuc fragilia: adhucin hac carne ꝑmanētes: nōdū in celeſti patria triūphantes.Ergoqm̄ dn̄m ter rogauit vt ab illo ille ſtimulus auferret̉:nec auditꝰ eſt ad voluntatē: qꝛ exauditꝰ eſt ad ſanitatē: fortenō indecēter ipſe loquit̉ vbi dicit. Scimꝰ aūt qꝛ lex ſpirita­ Ilis eſt: ego aūt carnalis ſum. Ergo carnalis apl̓s qͥ alijs dicebat. Uos qͥſpiritales eſtis inſtruite hmōi in ſpū lenitatis: Lalios tāqͣꝫ ſpiritales alloquit̉: et ipſe carnalis eſt? Sed qͥd dixit et ipſis ſpiritalibꝰ: qꝛ nōdū erāt ſecuri: nōdū erāt in ꝑfectione celeſti et angelica: nōdū erāt in illiꝰ patrie ſecuritateſed in huiꝰ peregrinatiōis ſollicitudine ꝟſabant̉? Quid eisdixit? Certe ſpiritales eos vocauit. Uos (inquit) qͥ ſpiritales eſtis: īſtruite huiuſmodi in ſpūlenitatis: intēdēs teip̄mne et tu tēteris. Ecce quā ſpiritalē iā appellauit etatem. Timuit illi tētationis fragilitatē: vnde poſſit tētari ſpiritalis.Et ſi nō ex mēte: vtiqꝫ ex carne. Spiritalis enī qꝛ ẜm ſpm̄ viuit: adhuc autē ex ꝑte mortalis carnis: idē ſpiritalis: idēqꝫcarnalis. Ecceſpiritalis. Mēte ſeruio legi dei: ecce carnalis. Carne aūt legi peccati. Idē ergo ipſe ⁊ ſpiritalis ⁊ carnalis? Idē plane qͣꝫdiu hic viuit ita eſt. Noli mirari qͥſquis esquicūqꝫ carnalibꝰ cōcupiſcētijs cedis atqꝫ cōſentis: qui easvel bonas putas ad explendā libidinis ſaturitatē: vel certeſic iā vides malas vt eis tn̄ cedēdo cōſentias: et quo ducuntſequaris et ea q̄ male ſuggerūt ꝑpetres: totꝰ carnalis es tu:tu tu quiſqͥs talis ⁊ totꝰ carnalis es. Si aūt ꝯcupiſcis quidēqd̓ lex vetat cū dicit. Nō ꝯcupiſces: ſeruas tn̄ aliud qd̓ itemᵏlex iubet. Poſt cōcupiſcētias tuas nō eas: mente ſpiritalisᵉᶜes: carne carnalis. Aliud eſt enī cōcupiſcere: aliud poſt concupiſcētias ſuas nō ire. Nō cōcupiſcere oīno ꝑfecti eſt: poſtcōcupiſcētias ſuas nō ire pugnātis eſt: luctātis eſt: laborantis eſt. Ubi feruet pugna: quare deſperat̉ victoria? Quādoerit victoria: Qn̄ abſorbet̉ mors in victoria: tūc enī vox eritʰtriūphātis: non ſudor pugnātis. Qn̄ futura eſt vox illa triūphātis? Cū corruptibile hoc induerit incorruptionē: ⁊ mortale hoc induerit īmortalitatē. Uides victoriā: audi exultātem: expecta triūphantē. Tūc fiet ſermo qͥ ſcriptꝰ eſt. Abſorpta eſt mors in victoria. Ubi eſt mors cōtentio tua? Ubi eſtmors aculeꝰ tuꝰ? Ubi eſt? Ecce erat: et nō eſt. Ubi eſt morscōtentio tua? Ecce mortis cōtentio. Scimꝰ qꝛ lex ſpiritalis τeſt: ego autē carnalis ſum. Si ergo apl̓s de ſeipſo dicit: ſi dico nō firmo: ſi apl̓s dicit. Scimꝰ qꝛ lex ſpiritalis eſt: ego aūtcarnalis ſum: mēte enī ſpiritalis: corpore carnalis. Qn̄ totꝰ j. lſpiritalis; Cū ſeminat̉ corpus aīale: reſurget corpus ſpiritale. Modo ergo qn̄ feruet mortis cōtētio: non qd̓ volo ago:ex parte ſpiritalis: ex ꝑte carnalis. Ex parte meliori ſpiritalis: ex ꝑte inferiori carnalis. Adhuc cōfligo: nōdū vici: magnū mihi eſt nō vinci. Non qd̓ volo ago: ſed qd̓ odi illud fa­ incio. Quid facis? Cōcupiſco. Et ſi cōcupiſcētie nō conſentioet ſi poſt cōcupiſcētias meas nō eo: tn̄ adhuc concupiſco: etvtiqꝫ etiā in ipſa parte nō ſum. Nō enī ego inmēte: et aliꝰ incarne. Sed qͥd igit̉ ipſe ego: Q ego in mente: ego in carne.Nō enī due nature cōtrarie: ſed ex vtroqꝫ vnꝰ homo: qꝛ vnꝰdeꝰ a quo factꝰ eſt hō. Igit̉ ipſe ego: ego ipſe mēte ſeruio legi dei: carne aūt lege peccati: mēte nō cōſentio legi pctī: ſedtn̄ nollē eſſet in mēbris meis lex vlla pctī. Ꝙꝛ ergo nollē ⁊ tn̄eſt: nō qd̓ volo ago: qꝛ cōcupiſco et nolo: nō qd̓ volo ago: ſedqd̓ odi illud facio. Quid odi? Cōcupiſcere. Odi cōcupiſcere: et tn̄ ago illud carne: nō mente. Qd̓ odi illud facio. Si autē qd̓ nolo illud facio: cōſentio legi qm̄ bona eſt. Cōſentireslegi: ſi qd̓ velles faceres: facis qd̓ lex odit: quō conſentis legi? Prorſus ſi qd̓ nolo hoc facio: cōſentio legi qm̄ bona eſt.Quomodo: Ꝙꝛ iubet lex. Nō concupiſces. Quid volo egoNō cōcupiſcere. Uolēdo qd̓ vult lex: cōſentio legi qm̄ bonaeſt. Si diceret lex nō cōcupiſces: et ego vellē concupiſcere:nō cōſentirē legi: et oīno ab illa volūtatis ꝑuerſitate diuerſus exiſterē. Dicente enī lege: nō cōcupiſces: et ego vellemcōcupiſcere: nō cōſentirē legi dei. Quid modo? Quid dicisolex? Nō cōcupiſces. Et ego nolo cōcupiſcere: et ego nolo:qd̓ nō vis: nolo. ideo cōſentio: qꝛ qd̓ nō vis nolo. Nō impletlegē infirmitas mea: ſed legē laudat volūtas mea. Ergo ſiqd̓ nolo hoc ago: et ideo conſentio legi: qꝛ nolo qd̓ non vult:k iiij

k iiij

¶ Cor. iiij.

Mat. xvij.

ij. Cor. xi.

Rom̄. xj

Rom̄. vij.

ij. Cor. iiii.

Phil̓. iij.

C

Rom̄. vij.Gal. vj.

Rom̄. vij.

Gal. vj.

Rom̄. vij.ecc̄i. xviij.

Rom̄. vij

Rom̄. vij.

j. Cor. xv.

j. Cor. xv.