Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
LXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sancti Auguſtini

rēdo adeſt: ne p̄properā īplet volūtatē: ꝑfectā non īpleatſanitatē. Non enī fratres mei apl̓o paulo aderat: certaret ne extolleret̉ timebat. In magnitudine (īquit) reuelationū meaꝝ ne extollar. Uidete in ꝯflictatione certantē: in ſecuritate triūphantē. In magnitudine reuelationuꝫmeaꝝ ne extollar. Quis dicit: ne extollar? Oterror: o tremorQuis dicit: ne extollar? tāta eiꝰ ꝟbaſunt recōdentia elationē: cōcupiſcētia tumorē: dicit: ne extollar? Parū eſt qꝛdicit: ne extollar: videte medicamentū: qd̓ ſibi dicit appoſi. Ne extollar (īquit) datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee: angelus ſathane. O venenū qd̓ non curat̉ niſi veneno. Datꝰ eſtmihi ſtimulꝰ carnis mee angelus ſathane: me colaphizet.Caput cedebat̉: ne caput extolleret̉. O antidotum: qͣſi qd̓ deſerpēte cōficit̉: ꝓpter ea tyriacū nūcupat̉. Serpens enī illeſuꝑbiā ꝑſuaſit. Guſtate et eritis ſicut dij: ſuꝑbie ꝑſuaſio eſt.Unde cecidit: inde deiecit. Merito venenū ſerpētꝭ ſanat̉.ij. Qd̓ ait apl̓s. Propter qd̓ ter dn̄m rogaui: vt auferret eum a. Ubi eſt. Adhuc te loquēte dicam: ecce aſſum? Propterqd̓ ſemel: ſed iterū tertio dn̄m rogaui. Nōne tūc ip̄e dicebat. Et tu dn̄e vſqꝫ? Sed nūqͥd qꝛ differebat: inde adij. erat: falſum erat. Adhuc te loquente dicā: ecce aſſū? Quidenī? Medicꝰ qn̄ dat qd̓ deſideras adeſt: qn̄ ſecat non adeſt?Nōne ſub medici ferramēto clamas vt parcat? Et qꝛ magisadeſt: magis ſecat. Deniqꝫ vt ſcias qꝛ aderat: videte qd̓ terij. rogāti rn̄dit. Dixit (īquit) mihi. Sufficit tibi gr̄a mea.virtꝰ ī īfirmitate ꝑficit̉. Ego (īqͥt) noui medicꝰ optimꝰ: ego(inqͥt) noui in quē tumorē ꝑgat qd̓ volo ſanare: qͥeſce: adhibeam qd̓ ſcio. Sufficit tibi gr̄a mea: tibi ſufficit volūtastua. Hec erāt vtiqꝫ ꝟba certātis: in certamīe periclitātis:et diuinū auxiliū poſtulātꝭ. Triūphātꝭ aūt ꝟba erūt? Uerba certātꝭ domꝰ edificat̉: ꝟba triūphātꝭ domꝰ in vltīov. dedicat̉. Ubi eſt mors ꝯtētio tua? Ubi eſt mors aculeꝰ tuꝰ:Aculeꝰ aūt mortꝭ ē pctm̄. Sic iſta dicebat apl̓s: qͣſi ip̄e ibieſſet. Deniqꝫ poſt hec ꝟba ꝯſtat eſſe de futura ꝑceptiōe:de pn̄ti ꝯflictatiōe: qn̄ qͥdē dic̄: tūc fiet: fit: ſed tūc fiet.Quid tūc fiet? Sermo ſcpͥtꝰ ē. Abſorpta ē mors ī victoriāUbi ē mors ꝯtētio tua? Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ; Tūc fiet vtnuſqͣꝫ ſit aculeꝰ mortꝭ: nuſqͣꝫ poſſit inueniri pctm̄. Quid feſtinas? Tūc fiet: tūc fiet. Mereat̉ in te hūilitas vt tūc ī te fiat:ne ſuꝑbia ꝑmittat: vt vel tūc inte fiat. Tūc fiet: interī pugnas: laboras: ꝑiclitaris: dic dic. Dimitte nob̓debita nr̄a. Dic oīno pugnaſ: veꝝ dic: ex aīo dic. Si dixerimꝰ qꝛ pctm̄ habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ. Tu tibi diabolus eris: noſipſos ſeducimꝰ: ꝟitas in nob̓ eſt. enī ve dicimꝰ: dicēdo nos hr̄e pctm̄: hic ſimꝰ ſine pctō.Dicamꝰ ꝟitatē: vt aliqn̄ īueniamꝰ ſecuritatē. Sit ꝟitas inpugna: vt acqͥrat̉ ſecuritas ī victoria. Tūc fiet. Ubi ē morsaculeꝰ tuꝰ; Aculeꝰ enī mortꝭ ē pctm̄. Sꝫ de lege p̄ſumis: qꝛiij. data eſt tibi lex: datū eſt tibi p̄ceptū. Bonū eſt tibi vt ſpūste viuificet: ne lr̄a occidat. Uolo vt velis: ſꝫ ſufficit vt velis. Adiuuādꝰ es vt plene velis: īpleas qd̓ velis. vis viv. dere: qͥd valeat ſine ſpū adiuuāte lr̄a iubens? Ibi dixit.dictū eſt. Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ: aculeꝰ aūt mortꝭ eſt pctm̄.cōtinuo ſubiūxit. Uirtꝰ aūt pctī lex. Quid eſt virtꝰ pctī lex: mala iubēdo: vl̓ bona ꝓhibēdo: īmo ꝟo mala ꝓhibēdo bona iubēdo. Uirtꝰ aūt eſt pctī lex: qꝛ ſubītrauit (inqͥt) lexvt abūdaret delictū. Quid eſt vt abundaret delictū? Qꝛ vbigr̄a erat: auxit ꝓhibitio deſideriū: qͣſi de ꝓprio p̄ſumit̉ ꝟtꝰ: factū eſt grāde cōuitiū. Sꝫ qͥd fecit gr̄a? Ubi abundauit pctm̄: ſuꝑabūdauit gr̄a. Uenit dn̄s: totū qd̓ de adamtraxiſti: totū qd̓ tuis prauis moribꝰ addidiſti: totū dimiſit:totū deleuit: or̄onē docuit: gr̄am ꝓmiſit: certamen indixit.ij. laborāti ſubuenit: victorē coronauit. Itaqꝫ inqͥt apl̓s. Lexqͥdē ſctā: mādatū ſctm̄ iuſtū bonū. Qd̓ bonū eſt: mihifactū ē mors? Abſit. Sꝫ pctm̄: vt appareat pctm̄: qn̄ꝓhibebarꝭ erat: ſꝫ apparebat. ꝯcupiſcētiā (inqͥt) neſciebā: niſi lex diceret. ꝯcupiſceſ. Occaſiōe igit̉ accepta.iij. pctm̄ mādatū fefellit me: illud occidit. Ecce qd̓ eſt: lr̄aoccidit. Si vis euadere legē minātē: ad ſpm̄ fuge adiuuā. Quod enī lex īperat: fides ſperat. Clama ad deū tuū: adiuuet te: remaneas ſub lr̄a reꝰ: ſꝫ ſpū ſuo te adiuuet deꝰ:.v. ne ſil̓is ſit tibi ſuꝑbꝰ iudeꝰ. enī aculeꝰ mortꝭ eſſet pctm̄:virtꝰ aūt pctī lex: qͥd ageret hūana īfirmitas: in fatigabat̉volūtas? Uelle (inqͥt) adiacet mihi: ꝑficere aūt bonū in

uguſtiniuenio. Quid ageret: Ecco aculeꝰ mortꝭ pctm̄: ecce ꝟtꝰ pctī R.lex .i. lex ſubītrauit vt abūdaret delictū: Si enī lex poſſet vi R.uificare: oīmō ex lege eſſet iuſtitia. Sꝫ ꝯcluſit ſcriptura oīa Gſub pctō. Quō ꝯcluſit? Ne vagareris: ne p̄cipitarerꝭ: ne mergererꝭ. Cācellos tibi fec̄ lex: vt īueniēdo exires: ad gr̄aꝫcōuolares. Sꝫ ꝯcluſit ſcpͥtura oīa ſub pctō vt ꝓmiſſio. Quiꝓmiſit qd̓ facit: ꝓmiſit qd̓ tu facis. Si tu facturꝰ eſſes:nūciator eſſet deꝰ: ꝓmiſſor. Sꝫ ꝯcluſit (inqͥt) ſcpͥtura oīaſub pctō: vt ꝓmiſſio ex fide ieſu xp̄i daret̉ credētibꝰ. Audi:daret̉. Quid ſuꝑbis? Audt: daret̉. Quid enī habes qd̓ ac j.cepiſti: Ergo qꝛ aculeꝰ mortꝭ ē pctm̄: virtꝰ aūt pctī lex: etde bona ꝓuidētia dei: vt ꝯcluderent̉ hoīes ſub pctō: et q̄rerēt adiutorē: q̄rerēt gr̄am: q̄rerēt deū: de ſua ꝟtute p̄ſumerēt. Ideo dixiſſet. Aculeꝰ aūt mortꝭ pctm̄: ꝟtꝰ aūt pctījlex: qͥd times? qͥd laboras? qͥd ſudas. Audi qd̓ ſequit̉. Gr̄asautē deo dedit nob̓ victoriā dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. Certetu tibi das victoriā? Gr̄as deo dedit nobis victoriā dn̄ꝫnr̄m ieſū xp̄m. Ergo ceperꝭ laborare pugnās ꝯͣ ꝯcupiſcētias carnis: ſpū ambula: ſpū īuoca: donū dei q̄re: ſi lex ībris repugnat legi mētꝭ tue ex ꝑte īferiori .i. a carne captiuūte tenet ſub lege pctī: emēdabit̉: trāſiet ī iura victorieTu tātū clama: tu tm̄ īuoca. Oportet ſemꝑ orare defice­ Lire. Inuoca oīno: īuoca adiutorium. Adhuc te loq̄nte dicitEcce aſſum. Intellige audi dicētē aīe tue. Salus tua ego Ciſum. lex carnis repugnare ceperit legi mētꝭ: captiuū psͣte ducere in lege pctī eſt ī mēbris tuis: orādo dic: cōfitēdo Rdic̄. Miſer ego. Quid eſt enī aliud? Quid ē: niſi qꝛ Rmemor es eius? Dic: miſer ego: qꝛ niſi veniſſet filiꝰ hoīs:periſſet. Exclama ī anguſtijs. Quis me liberabit de cor­ lpore mortis huiꝰ: vbi lex in mēbris meis repugnat legitis mee? Cōdelector enī legi dei ẜm interiorē hoīem. Quisme liberabit de corpore mortis huiꝰ? Si fidelit̓: ſi hūilit̓dicis: ꝟiſſime rn̄det̉? Gr̄a dei ieſū xp̄m dn̄ꝫ nr̄m. Cōuerſiad dn̄ꝫ deū patrē oīpotētē puro corde ei qͣꝫtū pōt ꝑuitas nr̄amaxīas atqꝫ vberes gr̄as agamꝰ: p̄cātes toto aīo ſingularēmāſuetudinē eiꝰ: vt p̄ces nr̄as in bn̄placito ſuo exaudire dignet̉: īimicū quoqꝫ a nr̄is actibꝰ cogitatiōibꝰ ſua ꝟtute expellat: nob̓ multiplicet fidē: mētē gubernet: ſpiritales cogitationes cōcedat ad beatitudine ſuam perducat. Per do. De ꝟbis apl̓i. eſſemꝰ in carne: paſſiones Rpctōꝝ legē ſunt operabant̉ in mēbris nr̄is vtfructū ferrēt morti. manicheoꝝ cōfutatiōelegē moſaycā a deo datā: eāqꝫ euāgelio ꝯtrariam eſſe falſo contendūt. Sermo. iiij.Udiuimꝰ cōcorditerqꝫ rn̄dimꝰ: deo nr̄o cōſonaI voce cātauimꝰ. Beatꝰ vir quē tu erudieris dn̄e: Rex lege tua docuerꝭ. Silentiū ſi p̄beatꝭ: audit. FNNō īuenit locū ſapiētia: vbi eſt patiētia. Nosloqͥmur: ſꝫ erudit deꝰ: nos loqͥmur: ſꝫ deꝰ docet̉. enī beatus dictꝰ ē quē docet: ſꝫ quē tu erudierꝭ dn̄e. Nos plātarepoſſumꝰ rigare: ſꝫ dei eſt incremētū dare. Qui plātat rigat forīſecꝰ oꝑat̉: ꝟo dat īcremētū intꝰ opitulat̉. Que nob̓lectio de ſctī apl̓i epl̓a ꝓpoſita ſit ad loquēdū: qͣꝫ difficil̓: qͣꝫlatebroſa: qͣꝫ ſi ītelligat̉ aūt male ītelligat̉ ꝑiculoſa: putofr̄es: īmoſcio nob̓ recitaret̉ audiſtis et fluctuaſtꝭ ſi aduertiſtꝭ: aut ſi aliqͥ ītellexiſtꝭ qͣꝫ ſit arduū: ſine dubitatiōe vidiſtis. Hāc itaqꝫ lectionē totūqꝫ ip̄m moleſtū obſcurū: ſedītelligētibꝰ ſalubrē epl̓e apl̓i locū ſuſcepimꝰ: adiuuāte miſericordia dei exponere diſſerendo. Charitati vr̄e debitoresnos eſſe ſcio: exactores vos ſentio. Quēadmodū nos (vtiſta ꝑcipiatꝭ) oramꝰ: ſic vos orate vt ea vob̓ explicare valeamus. Si enī or̄o nr̄a ꝯcordet: vos facit deꝰ idoneos auditores nos debiti huiꝰ fideliſſimos redditores. enī eſſemꝰ in carne (ait apl̓s) paſſiones pctōꝝ legē ſūt oꝑabant̉in mēbris nr̄is: vt fructū ferrēt morti. Hic videt̉ ītelligentibꝰ pͥmū grāde ꝑiculū ē: apl̓m rep̄hendere culpare legedei. Dic̄ aliqͥs. Abſit ab aīo qͣliſcūqꝫ xp̄iani. Quis vel inſanꝰ audeat de apl̓o ſuſpicari? Et tn̄ fr̄es mei ꝟba iſta maleintellecta: fomitē inſanie furori manicheoꝝ ſubminiſtrarūtManichei enī legē dei ꝑmoyſen datā dicūt: a deo datā:et euāgelio ꝯͣria eſſe ꝯtēdūt: qn̄ eis agit̉ in his teſtīonijs apl̓i pauli ītelligūt: conāt̉ cōuīcere. Quid dicā catholicos ītelligētes: potiꝰ negligētes? enī mul-

Gen̄. iij.

Psͣ.vj.Eſa. lviij.

ij. Cor. xii.

ij. Cor. xii.

ij. Cor. xj.

j. Cor. xv.

Mat. vj.j. Ioh̓..

ij. Cor. iii.

j. Cor. xv.

Rom̄. v.

Rom. vij.

i. Cor. xij.

ij. Cor. iii.

j. Cor. xv.

G

ī Rom̄. vij. Rom̄. v.1 Gal̓. iij.

Rom̄. vij.

Fſa. lviij.psͣ. xxxiiijRom. vij.Psͣ. viij.

Lu. xviij.

Rom. ij.

APsͣ. xciij.

i. Cor. xv.

j. Cor. iiij.

j. Cor. iij.