Sancti Auguſtini
rēdo adeſt: ne p̄properā cū īplet volūtatē: ꝑfectā non īpleatſanitatē. Non enī fratres mei apl̓o paulo nō aderat: qͥ cū certaret ne extolleret̉ timebat. In magnitudine (īquit) reuelationū meaꝝ ne extollar. Uidete in ꝯflictatione certantē: nōdū in ſecuritate triūphantē. In magnitudine reuelationuꝫmeaꝝ ne extollar. Quis dicit: ne extollar? Oterror: o tremorQuis dicit: ne extollar? Cū tāta eiꝰ ꝟbaſunt recōdentia elationē: cōcupiſcētia tumorē: ⁊ dicit: ne extollar? Parū eſt qꝛdicit: ne extollar: videte medicamentū: qd̓ ſibi dicit appoſitū. Ne extollar (īquit) datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee: angelus ſathane. O venenū qd̓ non curat̉ niſi veneno. Datꝰ eſtmihi ſtimulꝰ carnis mee angelus ſathane: qͥ me colaphizet.Caput cedebat̉: ne caput extolleret̉. O antidotum: qͣſi qd̓ deſerpēte cōficit̉: ⁊ ꝓpter ea tyriacū nūcupat̉. Serpens enī illeſuꝑbiā ꝑſuaſit. Guſtate et eritis ſicut dij: ſuꝑbie ꝑſuaſio eſt.Unde cecidit: inde deiecit. Merito gͦ venenū ſerpētꝭ ſanat̉.ij. Qd̓ ait apl̓s. Propter qd̓ ter dn̄m rogaui: vt auferret eum amē. Ubi eſt. Adhuc te loquēte dicam: ecce aſſum? Propterqd̓ nō ſemel: ſed iterū ⁊ tertio dn̄m rogaui. Nōne tūc ⁊ ip̄e dicebat. Et tu dn̄e vſqꝫ qͦ? Sed nūqͥd qꝛ differebat: inde nō adij. erat: ⁊ falſum erat. Adhuc te loquente dicā: ecce aſſū? Quidenī? Medicꝰ qn̄ dat qd̓ deſideras adeſt: qn̄ ſecat non adeſt?Nōne ſub medici ferramēto clamas vt parcat? Et qꝛ magisadeſt: magis ſecat. Deniqꝫ vt ſcias qꝛ aderat: videte qd̓ terij. rogāti rn̄dit. Dixit (īquit) mihi. Sufficit tibi gr̄a mea. Nāvirtꝰ ī īfirmitate ꝑficit̉. Ego (īqͥt) noui medicꝰ optimꝰ: ego(inqͥt) noui in quē tumorē ꝑgat qd̓ volo ſanare: qͥeſce: adhibeam qd̓ ſcio. Sufficit tibi gr̄a mea: nō tibi ſufficit volūtastua. Hec erāt vtiqꝫ ꝟba certātis: ⁊ in certamīe periclitātis:et diuinū auxiliū poſtulātꝭ. Triūphātꝭ aūt ꝟba q̄ erūt? Uerba certātꝭ dū domꝰ edificat̉: ꝟba triūphātꝭ cū domꝰ in vltīov. dedicat̉. Ubi eſt mors ꝯtētio tua? Ubi eſt mors aculeꝰ tuꝰ:Aculeꝰ aūt mortꝭ ē pctm̄. Sic iſta dicebat apl̓s: qͣſi ip̄e iā ibieſſet. Deniqꝫ poſt hec ꝟba q̄ ꝯſtat eſſe de futura ꝑceptiōe: nōde pn̄ti ꝯflictatiōe: qn̄ qͥdē dic̄: tūc fiet: nō mō fit: ſed tūc fiet.Quid tūc fiet? Sermo qͥ ſcpͥtꝰ ē. Abſorpta ē mors ī victoriāUbi ē mors ꝯtētio tua? Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ; Tūc fiet vtnuſqͣꝫ ſit aculeꝰ mortꝭ: nuſqͣꝫ poſſit inueniri pctm̄. Quid feſtinas? Tūc fiet: tūc fiet. Mereat̉ in te hūilitas vt tūc ī te fiat:ne ſuꝑbia nō ꝑmittat: vt vel tūc inte fiat. Tūc fiet: mō interīdū pugnas: dū laboras: dū ꝑiclitaris: dic dic. Dimitte nob̓debita nr̄a. Dic oīno dū pugnaſ: veꝝ dic: ex aīo dic. Si dixerimꝰ qꝛ pctm̄ nō habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ. Tu tibi diabolus eris: noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ ꝟitas in nob̓ nō eſt. Nō enī verū dicimꝰ: dicēdo nos nō hr̄e pctm̄: cū hic nō ſimꝰ ſine pctō.Dicamꝰ gͦ ꝟitatē: vt aliqn̄ īueniamꝰ ſecuritatē. Sit ꝟitas inpugna: vt acqͥrat̉ ſecuritas ī victoria. Tūc fiet. Ubi ē morsaculeꝰ tuꝰ; Aculeꝰ enī mortꝭ ē pctm̄. Sꝫ de lege p̄ſumis: qꝛiij. data eſt tibi lex: ⁊ datū eſt tibi p̄ceptū. Bonū eſt tibi vt ſpūste viuificet: ne lr̄a occidat. Uolo vt velis: ſꝫ nō ſufficit vt velis. Adiuuādꝰ es vt plene velis: ⁊ īpleas qd̓ velis. Nā vis viv. dere: qͥd valeat ſine ſpū adiuuāte lr̄a iubens? Ibi dixit. Cūdictū eſt. Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ: aculeꝰ aūt mortꝭ eſt pctm̄.cōtinuo ſubiūxit. Uirtꝰ aūt pctī lex. Quid eſt virtꝰ pctī lex:Nō mala iubēdo: vl̓ bona ꝓhibēdo: īmo ꝟo mala ꝓhibēdo⁊ bona iubēdo. Uirtꝰ aūt eſt pctī lex: qꝛ ſubītrauit (inqͥt) lexvt abūdaret delictū. Quid eſt vt abundaret delictū? Qꝛ vbigr̄a nō erat: auxit ꝓhibitio deſideriū: ⁊ cū qͣſi de ꝓprio p̄ſumit̉ ꝟtꝰ: factū eſt grāde cōuitiū. Sꝫ qͥd fecit gr̄a? Ubi abundauit pctm̄: ſuꝑabūdauit gr̄a. Uenit dn̄s: totū qd̓ de adamtraxiſti: totū qd̓ tuis prauis moribꝰ addidiſti: totū dimiſit:totū deleuit: or̄onē docuit: gr̄am ꝓmiſit: certamen indixit.ij. laborāti ſubuenit: victorē coronauit. Itaqꝫ inqͥt apl̓s. Lexqͥdē ſctā: ⁊ mādatū ſctm̄ ⁊ iuſtū ⁊ bonū. Qd̓ gͦ bonū eſt: mihifactū ē mors? Abſit. Sꝫ pctm̄: vt appareat pctm̄: Nā qn̄ nōꝓhibebarꝭ erat: ſꝫ nō apparebat. Nā ꝯcupiſcētiā (inqͥt) neſciebā: niſi lex diceret. Nō ꝯcupiſceſ. Occaſiōe igit̉ accepta.iij. pctm̄ ꝑ mādatū fefellit me: ⁊ ꝑ illud occidit. Ecce qd̓ eſt: lr̄aoccidit. Si vis gͦ euadere legē minātē: ad ſpm̄ fuge adiuuātē. Quod enī lex īperat: fides ſperat. Clama ad deū tuū: adiuuet te: nō remaneas ſub lr̄a reꝰ: ſꝫ ſpū ſuo te adiuuet deꝰ:.v. ne ſil̓is ſit tibi ſuꝑbꝰ iudeꝰ. Cū enī aculeꝰ mortꝭ eſſet pctm̄:virtꝰ aūt pctī lex: qͥd ageret hūana īfirmitas: in qͣ fatigabat̉volūtas? Uelle (inqͥt) adiacet mihi: ꝑficere aūt bonū nō in
uguſtiniuenio. Quid gͦ ageret: Ecco aculeꝰ mortꝭ pctm̄: ecce ꝟtꝰ pctī R.lex .i. lex ſubītrauit vt abūdaret delictū: Si enī lex poſſet vi R.uificare: oīmō ex lege eſſet iuſtitia. Sꝫ ꝯcluſit ſcriptura oīa Gſub pctō. Quō ꝯcluſit? Ne vagareris: ne p̄cipitarerꝭ: ne mergererꝭ. Cācellos tibi fec̄ lex: vt n̄ īueniēdo qͣ exires: ad gr̄aꝫcōuolares. Sꝫ ꝯcluſit ſcpͥtura oīa ſub pctō vt ꝓmiſſio. Quiꝓmiſit qd̓ facit: nō ꝓmiſit qd̓ tu facis. Si tu facturꝰ eſſes: ꝓnūciator eſſet deꝰ: nō ꝓmiſſor. Sꝫ ꝯcluſit (inqͥt) ſcpͥtura oīaſub pctō: vt ꝓmiſſio ex fide ieſu xp̄i daret̉ credētibꝰ. Audi:daret̉. Quid ſuꝑbis? Audt: daret̉. Quid enī habes qd̓ nō ac j.cepiſti: Ergo qꝛ aculeꝰ mortꝭ ē pctm̄: virtꝰ aūt pctī lex: et h̓de bona ꝓuidētia dei: vt ꝯcluderent̉ hoīes ſub pctō: et q̄rerēt adiutorē: q̄rerēt gr̄am: q̄rerēt deū: nō de ſua ꝟtute p̄ſumerēt. Ideo ⁊ h̓ cū dixiſſet. Aculeꝰ aūt mortꝭ pctm̄: ꝟtꝰ aūt pctījlex: qͥd times? qͥd laboras? qͥd ſudas. Audi qd̓ ſequit̉. Gr̄asautē deo qͥ dedit nob̓ victoriā ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. Certetu tibi das victoriā? Gr̄as deo qͥ dedit nobis victoriā ꝑ dn̄ꝫnr̄m ieſū xp̄m. Ergo cū ceperꝭ laborare pugnās ꝯͣ ꝯcupiſcētias carnis: ſpū ambula: ſpū īuoca: donū dei q̄re: ⁊ ſi lex ī mēbris repugnat legi mētꝭ tue ex ꝑte īferiori .i. a carne captiuūte tenet ſub lege pctī: ⁊ hͦ emēdabit̉: ⁊ hͦ trāſiet ī iura victorieTu tātū clama: tu tm̄ īuoca. Oportet ſemꝑ orare ⁊ nō defice Lire. Inuoca oīno: īuoca adiutorium. Adhuc te loq̄nte dicitEcce aſſum. Intellige ⁊ audi dicētē aīe tue. Salus tua ego Ciſum. Cū gͦ lex carnis repugnare ceperit legi mētꝭ: ⁊ captiuū psͣte ducere in lege pctī q̄ eſt ī mēbris tuis: orādo dic: cōfitēdo Rdic̄. Miſer ego hō. Quid eſt enī aliud hō? Quid ē hō: niſi qꝛ Rmemor es eius? Dic: miſer ego hō: qꝛ niſi veniſſet filiꝰ hoīs:periſſet hō. Exclama ī anguſtijs. Quis me liberabit de cor lpore mortis huiꝰ: vbi lex in mēbris meis repugnat legi mētis mee? Cōdelector enī legi dei ẜm interiorē hoīem. Quisme liberabit de corpore mortis huiꝰ? Si gͦ fidelit̓: ſi hūilit̓dicis: ꝟiſſime rn̄det̉? Gr̄a dei ꝑ ieſū xp̄m dn̄ꝫ nr̄m. Cōuerſiad dn̄ꝫ deū patrē oīpotētē puro corde ei qͣꝫtū pōt ꝑuitas nr̄amaxīas atqꝫ vberes gr̄as agamꝰ: p̄cātes toto aīo ſingularēmāſuetudinē eiꝰ: vt p̄ces nr̄as in bn̄placito ſuo exaudire dignet̉: īimicū quoqꝫ a nr̄is actibꝰ ⁊ cogitatiōibꝰ ſua ꝟtute expellat: nob̓ multiplicet fidē: mētē gubernet: ſpiritales cogitationes cōcedat ⁊ ad beatitudine ſuam perducat. Per do.¶ De ꝟbis apl̓i. Cū eſſemꝰ in carne: paſſiones Rpctōꝝ q̄ ꝑ legē ſunt operabant̉ in mēbris nr̄is vtfructū ferrēt morti. Cū manicheoꝝ cōfutatiōe qͥlegē moſaycā nō a deo datā: eāqꝫ euāgelio ꝯtrariam eſſe falſo contendūt. Sermo. iiij.Udiuimꝰ cōcorditerqꝫ rn̄dimꝰ: ⁊ deo nr̄o cōſonaI voce cātauimꝰ. Beatꝰ vir quē tu erudieris dn̄e: ⁊ Rex lege tua docuerꝭ eū. Silentiū ſi p̄beatꝭ: audit¶. FNNō īuenit locū ſapiētia: vbi nō eſt patiētia. Nosloqͥmur: ſꝫ erudit deꝰ: nos loqͥmur: ſꝫ deꝰ docet̉. Nō enī beatus dictꝰ ē quē docet hō: ſꝫ quē tu erudierꝭ dn̄e. Nos plātarepoſſumꝰ ⁊ rigare: ſꝫ dei eſt incremētū dare. Qui plātat ⁊ qͥ rigat forīſecꝰ oꝑat̉: qͥ ꝟo dat īcremētū intꝰ opitulat̉. Que nob̓lectio de ſctī apl̓i epl̓a ꝓpoſita ſit ad loquēdū: qͣꝫ difficil̓: qͣꝫlatebroſa: qͣꝫ ſi nō ītelligat̉ aūt male ītelligat̉ ꝑiculoſa: putofr̄es: īmoſcio q̄ nob̓ cū recitaret̉ audiſtis et fluctuaſtꝭ ſi aduertiſtꝭ: aut ſi aliqͥ ītellexiſtꝭ qͣꝫ ſit arduū: ſine dubitatiōe vidiſtis. Hāc itaqꝫ lectionē totūqꝫ ip̄m moleſtū ⁊ obſcurū: ſedītelligētibꝰ ſalubrē epl̓e apl̓i locū ſuſcepimꝰ: adiuuāte miſericordia dei exponere diſſerendo. Charitati vr̄e debitoresnos eſſe ſcio: exactores vos eē ſentio. Quēadmodū nos (vtiſta ꝑcipiatꝭ) oramꝰ: ſic ⁊ vos orate vt ea vob̓ explicare valeamus. Si enī or̄o nr̄a ꝯcordet: ⁊ vos facit deꝰ idoneos auditores ⁊ nos debiti huiꝰ fideliſſimos redditores. Cū enī eſſemꝰ in carne (ait apl̓s) paſſiones pctōꝝ q̄ ꝑ legē ſūt oꝑabant̉in mēbris nr̄is: vt fructū ferrēt morti. Hic videt̉ ꝙ ītelligentibꝰ pͥmū ⁊ grāde ꝑiculū ē: apl̓m rep̄hendere ⁊ culpare legedei. Dic̄ aliqͥs. Abſit hͦ ab aīo qͣliſcūqꝫ xp̄iani. Quis hͦ vel inſanꝰ audeat de apl̓o ſuſpicari? Et tn̄ fr̄es mei ꝟba iſta maleintellecta: fomitē inſanie furori manicheoꝝ ſubminiſtrarūtManichei enī legē dei ꝑmoyſen datā dicūt: nō a deo datā:et eā euāgelio ꝯͣria eſſe ꝯtēdūt: ⁊ qn̄ cū eis agit̉ in his teſtīonijs apl̓i pauli q̄ nō ītelligūt: conāt̉ cōuīcere. Quid dicā catholicos nō ītelligētes: ⁊ nō potiꝰ negligētes? Nō enī mul-
Gen̄. iij.
Psͣ.vj.Eſa. lviij.
ij. Cor. xii.
ij. Cor. xii.
ij. Cor. xj.
j. Cor. xv.
Mat. vj.j. Ioh̓. jͣ.
ij. Cor. iii.
j. Cor. xv.
Rom̄. v.
Rom. vij.
i. Cor. xij.
ij. Cor. iii.
j. Cor. xv.
G
ī Rom̄. vij.¶ Rom̄. v.1 Gal̓. iij.
Rom̄. vij.
Fſa. lviij.psͣ. xxxiiijRom. vij.Psͣ. viij.
Lu. xviij.
Rom. ij.
APsͣ. xciij.
i. Cor. xv.
j. Cor. iiij.
j. Cor. iij.