De verbis apl̓i.Deno. iii. Fo. lxxiiij
natura. Si ꝑ naturā iuſtitia: ergo xp̄s gratis mortuꝰ eſt. Qd̓ergo dictū eſt de iudeis: hoc oīno in iſtis videmꝰ. Zelū deihabēt: ſed nō ẜm ſciētiā. Quid eſt nō ẜm ſciētiā? Ignorātesenī dei iuſtitiā et ſuā volētes ꝯſtituere: iuſtitie dei non ſuntſubiecti. Fr̄es mei: cōꝑatimini mecū. Ubi tales īueneritis:occultare nolite: nō ſit in vobis ꝑuerſa miẜicordia: prorſusvbi tales īueneritis occultare nolite. Redarguite ꝯtradicētes: ⁊ reſiſtētes ad nos ꝑducite. Iā enī de hac cauſa duo concilia miſſa ſunt ad ſedē apl̓icā: inde etiā reſcripta venerunt.Cauſa finita eſt: vtinā aliqn̄ finiat̉ error. Ergo vt aduertantmonemꝰ: vt īſtruāt̉ docemꝰ: vt mutēt̉ orēꝰ. Cōuerſi ad dn̄ꝫ.¶ De verbis Apl̓i. Spū ambulate: ⁊ deſideriacarnis ne ꝑfeceritis. Sermo. iij. In quo apl̓s vtſapiēs architectꝰ q̄dā noua cōſtruēs ⁊ vetera deijciens: nouū hoīem indui et veterē cū ſuis actibus exui iubet.II conſideremꝰ fr̄es: an̄ gr̄am dn̄i qͥd fuerimꝰ: et ꝑ☞ Mgr̄am dn̄i qͥd eſſe ceperimꝰ: ꝓfecto inueniemꝰ: ſic̄hoīes in meliꝰ cōmutant̉: ita etiā terrarū loca queppriꝰ ꝯͣ dei gr̄am fuerūt: dei gr̄e dicāt̉. Nos enī (ſiij. cut dicit apl̓s) tēplū dei viui ſumꝰ: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ deꝰ. Inhabitabo in illis et deambulo. Que aūt hic ſimulachra fuerūt: figi nouerūt: ambulare nō nouerūt. Deambulat autē in nobispn̄tia maieſtatꝭ: ſi latitudinē īuenerit charitatꝭ. Adhuc nosvj. exhortās apl̓s: ait. Dilatamini: ne ſitis iugū ducētes cū īfidelibꝰ. Si dilatemur: deābulat in nob̓ deꝰ: ſed vt dilatemuroperet̉ ipſe deꝰ. Si enī latitudinē charitatꝭ facit: q̄ nō nouitanguſtias: videte qꝛ deꝰ ſibi in nobis latitudinē facit: ip̄o dicēte apl̓o. Charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is: ꝑ ſpm̄ſanctum qͥ datꝰ eſt nobis. Propter hāc latitudinē inqͣꝫ: ī nobisdeambulat deꝰ. Modo apl̓i epiſtola cū recitaret̉ audiuimꝰSpū ambulate: ⁊ deſideria carnis ne ꝑfeceritꝭ. Caro enī cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Hec inuicemaduerſant̉: vt nō ea q̄cūqꝫ vultꝭ faciatis. Baptizatꝭ dicebat:ſed tēplū dei edificabat adhuc: nōdū dedicabat. Uidete fratres mei quēadmodū cū loca ipſa terrena in meliꝰ ꝯuertant̉alia diruūtur atqꝫ frāgūtur: alia in meliores vſus ꝯmutant̉:ſic et nos ſumꝰ. Opera carnis fuerunt in nobis. Audiſtis cūcōmemorant̉. Manifeſta ſūt (inqͥt) oꝑa carnis: q̄ ſunt fornicationes: īmūdicie: idoloꝝ ſeruitꝰ: veneficia: non bn̄ficia .i.nō a bonis dicta ſꝫ a venenis: cōtētiones: īimicitie: hereſes:īuidie: ebrietates: ⁊ his ſil̓ia: deijciēda ſūt nō mutāda: q̄ predico vobis ſicut p̄dixi: qm̄ qͥ talia agūt: regnū dei nō poſſidebūt. Iſta in nobis tāqͣꝫ idola frāgēda ſūt: in vſus aūt meliores ꝟtēda ipſa corporis nr̄i mēbra: vt q̄ ſeruiebāt īmūdiciecupiditatꝭ: ſeruiāt gr̄e charitatis. Sꝫ videte qͥd dixerit: ⁊ diligēter aduertite. Operarij dei ſumꝰ: adhuc edificat̉ tēpluꝫdei: in capite ſuo iā dedicatū eſt: qm̄ dn̄s reſurrexit a mortuis: deuicta morte: mortalitate ꝯſumpta: aſcēdit incelum: qꝛſcriptꝰ de illo erat pſalmꝰ dedicationis domus. Ideo poſtix. paſſionē dicit. Cōuertiſti luctū meū in gaudiū mihi: cōcidiſti ſaccū meū: et accinxiſti me iocūditatē: vt pſallat tibi gl̓iamea: et nō cōpūgar. Facta eſt gͦ illa poſt paſſionē dedicatioin reſurrectiōe. Ergo ⁊ nr̄a mō ſit edificatio ꝑ fidē: vt fiat etip̄a dedicatio ꝑ vltimā reſurrectionē. Deniqꝫ poſt iſtū pſalmū dedicationis domꝰ: vbi oſtēdit̉ reſuſcitatio capitis nr̄i:aliꝰ eſt pſalmꝰ poſt iſtū: nō ante iſtū. Sic habet titulꝰ. Qn̄ domus edificabat̉ poſt captiuitatē. Recolite captiuitatē: vbian̄ fuerimꝰ qn̄ totū mūdū velut maſſam īfideliū diabolꝰ poſſidebat. Propter hāc captiuitatē redēptor aduenit: p̄ciumnr̄m ſanguinē ſuū fudit. Fuſo ſuo ſanguine: captiuitatis nr̄eij. inſtrumēta deleuit. Lex (īquit apl̓s) ſpiritalis eſt: ego autēcarnalis ſum venūdatꝰ ſub pctō. Antea ſub pctō venūdatiſed poſtea gr̄a liberati. Poſt iſtā captiuitatē domꝰ mō edificat̉: et vt edificet̉ euāgelizat̉. Sic enī incipit pſalmꝰ iſte. Cātate dn̄o canticū nouū. Et ne putes domū iſtā in vno angulo edificari: ſicut edificāt ſciſmatici vel heretici: attende qd̓ſequit̉. Cātate dn̄o oīs terra. Cātate dn̄o canticū nouū: ꝯtracāticū vetꝰ: teſtamētū nouū: qꝛ priꝰ teſtamētū vetus. Nouꝰhomo: vt deponat̉ vetꝰ hō. Exuite vos (īquit) veterē hoīeꝫij cū actibꝰ ſuis: reinduite nouū qͥ ẜm deū creatꝰ eſt: in iuſtitiaet ſctītate ꝟitatis. Ergo cātate dn̄o cāticū nouū: cātate dn̄ooīs terra. Cātate ⁊ edificate: cātate ⁊ bn̄ canite. Annunciate
Sermo. iij. Fo. lxxiiij.diē ex die ſalutare eiꝰ: annūciate diē ex die xp̄m eiꝰ. Quid ēenī ſalutare eiꝰ: niſi xp̄m eiꝰ? Pro iſto ſalutari orabamꝰ inpſalmo. On̄de nobis dn̄e mīam tuā: ⁊ ſalutare tuū da nobis.Deſiderabāt hoc antiqͥ iuſti ſalutare: de qͥbꝰ dn̄s dicebat di liſcipulis. Multi voluerūt videre q̄ vos videtis: et nō potue Irūt. Et ſalutare tuū da nobis. Dixerūt hͦ antiqͥ iuſti. Salutare tuū da nobis: xp̄m tuū cū in hac carne viuimꝰ videamꝰ:videamꝰ in carne qͥ nos liberet a carne: veniat caro mūdanscarnē: patiat̉ caro: ⁊ redimat aīam etcarnē. Et ſalutare tuū pꝰda nobis. In hͦ deſiderio erat ille ſanctꝰ ſenex ſymeon. In hͦ lxinqͣꝫ deſiderio erat ſenex ille ſctūs et de deo bn̄ meritꝰ ſymeōſine dubio ⁊ ipſe dicebat. Oſtēde nobis dn̄e mīam tuā: ⁊ ſalutare tuū da nobis. In hͦ deſiderio: in talibꝰ p̄cibꝰ rn̄ſum accepit: qꝛ nō guſtaret mortē niſi videret xp̄m deū. Natꝰ ē xp̄sveniebat ille: ille ibat: ſed donec veniret ille ire nolebat. Iāſenectꝰ matura excludebat: ſed ſincera pietas detinebat. Atvbi venit: at vbi natꝰ eſt: at vbi eū portari matris manibꝰ vidit: ⁊ diuinā infantiā pia ſenectꝰ agnouit: accepit eū ī manꝰſuas ⁊ dixit. Nūc dimittis dn̄e ſeruū tuū in pace: qꝛ viderūt ꝓoculi mei ſalutare tuū. Ecce vn̄ dicebat. Oſtende nobis dn̄emīam tuā: et ſalutare tuū da nobis. Impletū eſt deſideriū ſenis: mūdi ipſiꝰ ſenectute vergēte. Ipſe ad ſenem hoīem venit: qͥ mūdū veterē inuenit. Ergo ſi mūdū veterem inuenit:audiat mūdus. Cātate dn̄o cāticū nouū: cātate dn̄o oīs terra. Deſtruat̉ vetuſtas: nouitas ſurgat. Cātate dn̄o cāticū nouum: cātate dn̄o. Uidete certamen edificantiū. Cātate dn̄o:bn̄dicite nomen eiꝰ: bn̄ nūciate: quod eſt grece euāgelizate.Quid? Diē ex die. Quē diē ex die? Lumen ex lumine: filiūde patre: ſalutare eiꝰ. Annūciate in gētibꝰ gloriā eiꝰ: in oībꝰpopulis mirabilia eiꝰ. Ecce quō domꝰ edificat̉ poſt captiuitatē. Terribilis eſt ſuꝑ oēs deos. Suꝑ quos deos? Qm̄ oēsdijgentiū demonia: dn̄s aūt celos fecit. Sctōs fecit: apl̓os pꝫfecit. Qm̄ celi enarrāt gloriā dei. Nō ſunt loq̄le neqꝫ ſermones quoꝝ nō audiātur voces eoꝝ. In oēm terrā exiuit ſonꝰeoꝝ: qꝛ oīs terra cātat canticū nouū. Audiamꝰ gͦ et apl̓m: ar j. lchitectū magiſtri. Ut ſapiēs (īquit) architectꝰ fundamētūpoſui. Audiamꝰ ergo iſtū architectū q̄dā noua cōſtruentē: q̄ Edā vetera deijcientē. Spū (inquit) ambulate. Noua eſt iſtacōſtructio. Et ꝯcupiſcētias carnis ne ꝑfeceritis. Ueterū eſtiſta deſtructio. Caro enī (inqͥt) cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: etſpūs aduerſus carnē. Hec enī inuicē aduerſant̉: vt non ea q̄vultis faciatꝭ. Adhuc enī edificamini: nōdū dedicamini: vtnō ea q̄ vultis faciatis. Que enī vultꝭ? Ut oīno nulle ſint cōcupiſcētie malarū et illicitarū delectationū. Qui ſctūs hecnō velit? Sed nō efficit. Ꝙͣdiu hic viuit̉: hoc nō īplet̉. Caroenī cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnem. Hecenī inuicē aduerſant̉: vt ea q̄ vultis facere: vt nulle ſint in vobis ꝓrſus rerū illicitarū ꝯcupiſcētie nō poſſitis. Quid ergoreſtat? Spū ambulate. Et qꝛ nō poteſtis efficere vt cōcupiſcētias carnis ꝯſumatis: ꝯcupiſcentias carnis ne ꝑficiatis.Cōſumere qͥdē illas atqꝫ finire ⁊ penitꝰ extirpare oīno velledebetis: ſed qͣꝫdiu ſūt in vobis: ⁊ eſt alia lex in mēbris vr̄isrepugnās legi mētis veſtre: cōcupiſcētias carnis ne ꝑfeceritis. Quid enī vultis? Ut oīno nō ſint ꝯcupiſcētie carnis: nōvos ꝑmittāt īplere qd̓ vultis. Nolite eas ꝑmittere īplere qd̓volūt. Quid vultis? Ut oīno nō ſint: ſed ſūt. Caro ꝯcupiſcitaduerſus ſpm̄: cōcupiſcat ſpūs aduerſus carnē: vt non ea q̄vultis faciatis .i. vt nō ſint in vobis ipſe ꝯcupiſcētie carnisnec ipſe faciāt qd̓ volūt: vt opus eaꝝ ꝑficiatis. Si nō tibi intotū cedit̉: noli ⁊ tu cedere. Priꝰ equet̉ pugna: vt aliqn̄ ſit victoria. Etenī ꝓculdubio fr̄es mei erit: credamꝰ: ſperemus:amemꝰ: erit aliqn̄ victoria in dedicatione domꝰ q̄ modo edificat̉ poſt captiuitatē. Nouiſſima enī īimica deſtruet̉ mors j. ſcū corruptibile hoc induerit incorruptionē: et mortale hͦ induerit īmortalitatē. Premeditamini ꝟba triūphātiū. Ubieſt mors cōtentio tua? Triūphantiū iſta vox eſt: nō pugnātiū. Pugnātiū autē vox eſt. Miẜere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſū: Fſana me dn̄e qm̄ cōturbata ſunt oſſa mea: et aīa mea turbataeſt valde: ⁊ tu dn̄e vſqꝫ quo? Uide laborantē in certamine: ettu domine vſqꝫ quo: Quid eſt vſqꝫ quo? Quouſqꝫ probes: qꝛego ſubuenio. Si enī cito ſubuenirem: luctamē nō ſentires:taqͣꝫ de tuis viribꝰ ſuꝑbires: ⁊ ꝑ iſtā ſuperbiā nūqͣꝫ ad victoriā ꝑuenires. Dictū eſt quidē. Adhuc te loquente: dicā: ecce Eaſſum. Sed deꝰ ⁊ cū differt adeſt: et qd̓ differt adeſt: ⁊ diffek ij
k ii
Col̓. iij.Ephe. iiij
Rom̄. x.
Rom̄. vij
Psͣ.xcv.
Gal̓. v.
Psͣ.xcv.
ij. Cor. vi
Rom̄. v.
ij. Cor. vj.
Gal̓. v.
Psͣ. xxix.
IS
A
R
pſalmolxxxiiij
j. Cor. iij.
j. Cor. iij.
Luce. ij.
j. Cor. xv.
psͣ. xviij.
nsͣ. xcv.
Gal̓. v.
Eſa. lviij.
Pſalm̄.lxxxiiij.Luce. x.
Psͣ.vj.
D
E