Sancti Auguſtini

in tali itinere abūdant fluctus et tēpeſtates diuerſarū tentationū: incrucifixū crede: vt fides tua lignū poſſit aſcēdere.Nō mergeris: ſed ligno portaberis. Sic ſic in huiꝰ ſeculi fluctibꝰ nauigabat ille qͥ dicebat. Mihi autē abſit gloriari: niſiin cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Mirū eſt autē ꝙ p̄dicato xp̄o crucifixo: audiūt duo: vnꝰ cōtēnit: alter aſcēdit. Qui cōtenit: īputet ſibi: qͥ aſcēdit nō arroget ſibi. Audiuit enī a veraci magiſtro. Nemo venit adme: niſi datū fuerit eī a patre. Gaudeatqꝛ datū eſt: gr̄as agat dāti corde humili: nō arrogāti: ne qd̓humilis meruit: ſuꝑbus amittat. Nā etiaꝫ qui iā in ipſa viāambulāt: ſi ſibi eā tribuerīt ⁊ viribꝰ ſuis: pereūt de illa. Iōhumilitatē docēs nos ſctā ſcriptura: ꝑ apl̓m dicit. Cūtimo-re ⁊ tremore veſtrā ipſoꝝ ſalutē operamini. Et ne ſibi aliqͥdinde darent qꝛ dixit: oꝑamini: cōtinuo ſubiūxit. Deꝰ enī eſtqͥ operat̉ in vobis: et velle ⁊ oꝑari ꝓ bona volūtate. Deus eſtqui oꝑat̉ in vobis: ideo cū timore et tremore vallē facite: imbremſuſcipite: dep̄ſſa īplent̉: alta ſiccātur. Gratia pluuia ē.ij. Quid gͦ miraris: ſi deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰ aūt dat gr̄atiam? Ideo cū timore ⁊ tremore .i. cū humilitate. Noli altūſapere: ſedtime. Time vt īplearis: noli altū ſapere ne ſiccerꝭSed iā (īquis) ambulo viā iſtā: opus erat vt diſcerē: opuserat vt ꝑ doctrinā legis ſcirē qͥd agerē. Habeo liberū voluntatis arbitriū. Quis me ab iſta viaſeparabit? Si legas diligēter: īuenies quēdā deſua qͣdā abūdātia quā tn̄ acceperatextollere ſecepiſſe: dn̄m aūt mi ẜicordē vt doceret hūilitatēqd̓ erat abſtuliſſe: illū ꝟo ſubito inopē remāſiſſe: ⁊ miſericorx. diā dei recordatione ꝯfeſſum dixiſſe. Ego dixi in abūdātiamea: nō mouebor in eternū. Ego dixi in abūdātia mea. Sꝫego dixi: hō dixi. Oīs hō mendax. Ego dixi. Ego gͦ dixi inabūdātia mēa. Tāta erat abūdātia vt hoc dicere auderem.x. Nō mouebor in eternū. Quid deinde? Dn̄e in volūtate tuap̄ſtitiſti decori meo ꝟtutē. Auertiſti autē faciē tuā: ⁊ factusſum ꝯturbatꝰ. Oſtēdiſti (īquit) mihi: qꝛ illud qd̓ abundabāde tuo erat. Oſtēdiſti mihi vnde petere: cui tribuerē qd̓ acceperā: cui gr̄as agere deberē: ad quē currerē ſitiēs vnde īplerer: et qͦ īpletꝰ eſſem ad quē cuſtodirē. Fortitudinē enimmeā ad te cuſtodiā. Qd̓ te largiēte impleā: te ſeruatore nonij. perdā. Fortitudinē meā ad te cuſtodiam. Hoc vt oſtēderesmihi: auertiſti faciē tuā: ⁊ factꝰ ſum ꝯturbatꝰ. Cōturbatus:qꝛ ſiccatꝰ: ſiccatꝰ: qꝛ exaltatꝰ. Dic ergo ſiccus ⁊ aridꝰ: vt rurij. ſus īplearis. Aīa mea velut terra ſine aqͣ tibi. Dic anīa meax. velut terra ſine aqͣ tibi. Tu enī dixeras: nō dn̄s dixerat. Nōmouebor in eternū. Tu dixeras p̄ſumēs de te: ſed nō de tuoij. et qͣſi putabas de tuo. Ꝙ gͦ dn̄s dicit. Seruite dn̄o in timore: et exultate ei cū tremore: ſic apl̓s. Cū timore et tremore:veſtrā ipſoꝝ ſalutē oꝑamini. Deꝰ eſt enī qͥ operat̉ in vobis.Ergo exultate cū tremore: ne qn̄ iraſcat̉ dn̄s. Uideo qꝛ clamādo p̄uenitis. Quid enī dicturꝰ ſum ſcitis: clamādo p̄uenitis. Et hͦ vnde habetis: niſi qꝛ docuit ad quē credendo veniſtis? Hoc gͦ dicit: audite qd̓ noſtis: nō doceo: ſꝫ ꝯmemorop̄dicādo: īmo nec doceo qꝛ noſtis: nec ꝯmemoro qꝛ meminiſtis: ſed ſimul dicamꝰ qd̓ nobiſcum tenetis. Hoc dn̄s dicit.Apprehēdite diſciplinā et exultate: ſꝫ cū tremore vt ſemperhūiles teneatis qd̓ accepiſtꝭ: ne qn̄ iraſcat̉ dn̄s: vtiqꝫ ſuꝑbisij. ſibi qd̓ habēt tribuētibꝰ: nō illi a qͦ habēt gr̄as agētibꝰ. Neqn̄ iraſcat̉ dn̄s: ⁊ pereatis de viā iuſta. Nūqͥd dixit: neqn̄ iraſcatur dn̄s ⁊ nō veniatis ad viā iuſtā. Nūquid ne qn̄ iraſcat̉dn̄s: ⁊ nō vos ꝑducat ad viam iuſtā: aut nō vos admittat adviā iuſtā? Iā in illa ambulatis: nolite ſuꝑbire: ne etiā de illapereatꝭ. Et pereatꝭ (īquit) de via iuſta: cū exarſerit in breuiira eiꝰ ſuꝑ vos. Nō in lōgum. Ubi ſuꝑbis: ibi qd̓ acceperasperdis. His territꝰ hō qͣſi diceret. Quid gͦ faciā? SequiturBeati oēs qͥ ꝯfidūt ī eū: nō ī ſe ſed ī eū. Gr̄a ſalui facti ſumꝰnō ex nobis: ſed dei donū ē. Forte dicatis. Quid ſibi vult qd̓hoc ſepe dicit? Iterū hoc: ⁊ in tertio hoc: ⁊ ꝓpe nūqͣꝫ loquit̉niſi qn̄ dicit. Utinā nō ſine cauſa dicā. Sūt enī hoīes ingrati gr̄e: multū tribuētes inopi/ ſaucieqꝫ nature. Uerū eſt: magnas arbitrij liberi vires hō cū cōderet̉ accepit: ſed peccando amiſit. In mortē lapſus eſt: infirmꝰ factꝰ eſt: a latronibꝰſemiuiuꝰ in via relictꝰ eſt. In iumentū ſuū leuauit eū trāſiens ſamaritanꝰ: qd̓ interp̄tat̉ cuſtos: ad ſtabulū adhuc ꝑducit̉. Quid extollit̉? Adhuccurat̉. Sed ſufficit (inquit) mihiꝙ in baptiſmo accepi remiſſionē oīm pctōꝝ. Nūqͥd qꝛ deleta eſt iniqͥtas: finita eſt infirmitas? Accepi (īquit) remiſſio-

nem oīm peccatoꝝ. Prorſus verū eſt: deleta ſunt cūcta peccata in ſacramēto baptiſmatis: cūcta ꝓrſus: dicta: facta: cogitata: cūcta deleta ſunt. Sed hͦ eſt qd̓ īfuſum eſt in via: oleūet vinū. Retinetis: ſemiuiuꝰ in via ille a latronibꝰ ſauciatusquō ſit cōſolatꝰ: accipiēs oleū et vinū vulneribꝰ ſuis. Iamvtiqꝫ errori eiꝰ indultū fuit: et tamē ſanat̉ lāguor in ſtabulo.Stabulū ſi agnoſcitis: eccleſia eſt. Stabulū modo qꝛ viuendo trāſimꝰ: domꝰ erit vnde nūqͣꝫ migrabimꝰ cū ad regnū celoꝝ ſani ꝑuenerimꝰ. Interim in ſtabulo libēter curemur: nōadhuc laguidi de ſanitate gloriemur: nenihil aliud ſuꝑbiēdo faciamus niſi vt nunqͣꝫ curādo ſanemur. Bn̄dic aīa meadn̄m: dic aīe tue: dic. Adhuc in hac vita es: adhuc carnē fra Sgilē portas: adhuc corpus qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam: adhuc poſt ītegritatē reſurrectiōis accepiſti remediū or̄onisadhuc vtiqꝫ dicis: donec ſanētur lāguores tui. Dimitte no­ Cbis debita nr̄a. Dic gͦ aīe tue: humilis vallis: nō erectꝰ collisdic̄ aīe tue. Bn̄dic aīa mea dn̄m: ⁊ noli obliuiſci oēs retribu­ 1tiones eiꝰ. Quas retributiones? Dic: enumera: gratias age.Quas retributiones? Qui ꝓpitiꝰ fit oībꝰ iniqͥtatibus tuis.Hoc factū eſt in baptiſmo. Quid fit modo? Qui ſanat omēslāguores tuos. Hoc fit mō. Agnoſco. Sꝫ qͣꝫdiu hic ſum: corpus qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīam. Dic gͦ et qd̓ ſequit̉. Qui redimit de corruptiōe vitā tuā. Poſt redēptionē de corruptiōeqͥd reſtat? Qn̄ corruptibile hͦ induerit īcorruptionē: et mor­ j. itale hͦ īduerit īmortalitatē: tūc fit ẜmo qͥ ſcriptꝰ ē. Abſorptaeſt mors in victoria. Ubi ē mors ꝯtētio tua? Ibi recte. Ubieſt mors aculeꝰ tuꝰ? Queris locū eiꝰ ⁊ nō inuenies. Quid eſtaculeꝰ mortis? Quid eſt: vbi eſt mors aculeꝰ tuus? Ubi eſtpctm̄? Queris: ⁊ nuſqͣꝫ eſt. Aculeꝰ enī mortis eſt pctm̄. Apl̓i:nō mea ꝟba ſunt. Tūc dicet̉. Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ? Nuſqͣꝫerit pctm̄: nec qd̓ te capiat: nec qd̓ te īpugnet: nec qd̓ ꝯſciētiātuā titillet. Tūc nō dicet̉. Debita nr̄a dimitte nobis: ſed qͥd 4dicet̉? Dn̄e deus nr̄ pacē da nobis: oīa enī reddidiſti nobis. EDeniqꝫ poſt redēptionē ab om̄i corruptiōe: qͥd reſtat niſi corona iuſtitie? Ipſa certe reſtat: ſꝫ etiā in ipſa vel ſub ipſa nō ij.ſit caput turgidū: vt recipiat coronā. Audi: attende pſalmū iiiqͣꝫ nolit coronā turgidū caput. Cū dixiſſet. Qui redimet decorruptiōe vitā tua: qͥ coronat te īquit. Iā hic dicturꝰ eras.Corona te: merita mea fatētur: ꝟtus mea fecit hͦ: debitū reddit̉: nō donat̉. Audi potius pſalmū. Nā ⁊ hͦ tu dicis. Oīs hōmēdax. Audi deꝰ qͥd dicat. Qui coronat te ī miẜatione ⁊ miſeri cordia. De miẜicordia te coronat: de miẜatione te coronat. Nō enī dignꝰ fuiſti quē vocaret: ⁊ vocatū iuſtificaret: ⁊iuſtificatū glorificaret. Reliquie ꝑ electionē gr̄e ſalue facte ſẜſunt. Si aūt gr̄a: nō ex oꝑbꝰ: alioqͥn gr̄a iā nō eſt gratia. Nāei qͥ operat̉: merces non īputabit̉ ẜm gratiā: ſed ẜm debitū.Apl̓s loquit̉. Nō ẜm gr̄am: ſed ẜm debitū. Te autē coronatin miẜatione ⁊ miẜicordia. Et ſi tua merita p̄ceſſerūt: dicittibi deꝰ. Diſcute bona meritatua: ⁊ videbis quia dona ſuntmea. Hec eſt iuſtitia dei. Quō dicit̉. Dn̄i eſt ſalꝰ: non qͣſaluꝰ 1xeſt dn̄s: ſed quā dat eis qͦs ſaluos facit: ſic ⁊ dei gr̄a ꝑ ieſumxp̄m dn̄ꝫ nr̄m iuſtitia dei dr̄: nō qͣ iuſtꝰ eſt dn̄s: ſꝫ qͣ iuſtificat ineos qͦs ex īpijs iuſtos facit. Quidā ꝟo qm̄ aliqn̄ iudei ⁊ xp̄ianos ſe dici volūt: et adhuc ignorātes dei iuſtitiā: ſuā voluntꝯſtituere: etiā tēporibꝰ nr̄is: tēporibꝰ aꝑte gr̄e: tēporibꝰ nūc Freuelate: priꝰ occultate gr̄e: nūc in area manifeſte gr̄e q̄ aliqn̄ latebat in vellere: paucos ītellexiſſe video: plures nō intellexiſſe neqͣqͣꝫ tacēdo fraudabo. Quidā de antiquis iuſtis Igedeon: petiuit a dn̄o ſignū ⁊ dixit. Peto dn̄e vt vellꝰ qd̓ inarea pono cōpluat̉: ⁊ area ſicca ſit. Factū eſt: cōplutū eſt vellus:: area tota ſicca erat. Exp̄ſſit mane vellꝰ in peluī: qm̄ hu Imilibꝰ dat̉ gr̄a: ⁊ in pelui dn̄s (noſtꝭ) qͥd fecerit diſcipul̓ ſuisItē petiuit alterū ſignū. Uolo (īquit) dn̄e: vt vellꝰ ſiccū ſit Iarea cōpluta. Et hͦ factū eſt. Repete tēpus veterꝭ teſtamēti:gr̄a occultata eſt in nube tāqͣꝫ imber in vellere. Attēde mō tēpus noui teſtamēti: diſcutē gentē iudeoꝝ: qͣſi vellꝰ ſiccū īuenies: orbis ꝟo totꝰ tāqͣꝫ illa area plenꝰ eſt gr̄a: nō occulta: ſedmanifeſta. Un̄ multū plāgere cogimur fr̄es nr̄os: qͥ nō ꝯtraoccultā: ſꝫ ꝯͣ ſaꝑtā gr̄am manifeſta qͣꝫ ꝯtēdūt. Igno ſcit̉ iudeis. Quid xp̄iani? Quare īimici gr̄e xp̄i? Quare de vobis p̄ſumētes? Quare īgrati? Quare enī xp̄s venit? Nunqͥd natura h̓ non erat? Natura nō erat: quā multū laudādo decipitꝭ:Nūqͥd lex hic nō erat? Sꝫ ait apl̓s. Si ꝑ legē iuſtitia: gͦ xp̄sgratis mortuꝰ eſt. Qd̓ ait apl̓s de lege: hͦ nos iſtis dicimꝰ de

Ephe. ij.

Psͣ. cxlij.Psͣ. xxix.

Psͣ. cxlij.Psͣ. xxix.Pſalm̄. ij.Phil̓. ij.

Pſalm̄. ij.Phil̓. ij.

Psͣ. xxix.

Psͣ. xxix.Psͣ. cxv.Psͣ. xxix.

Iaco. iiij.Rom̄. xj.

Luce. x.

Gal̓. vj.

Mgͣ xi

Nsͣ. cv

Pſalm̄. ij.

Psͣ. lviij.

Phil̓. ij.

aco. iiij.om̄. xj.

C

Rom. iiij.

Rom̄. xj.

Rom̄. x.

Mat. vj.Eſa. xxvj.

Msͣ. cij.Sap̄. ij.

Iudi. vj.

Iudi. vj.

j. Cor. xv.

Psͣ. iij.

Iudi. vj.

Mat. vj.

Gal̓. ij.

Iaco. iiij.

Psͣ. cij.

iij.E