Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
LXXv
Einzelbild herunterladen
 

ancti Auguſtini de verbis dn̄i

Sancti Auguſtinaliū locū. Uox ip̄a pr̄is: nec de terra: nec de aqͣ ſonuit: ſed decelo. Tria hec qͣſi ſeparant̉ locis: ſeparant̉ officijs: ſeparant̉operibꝰ. Dicat mihi aliqͥs. On̄de inſeparabilē trinitatē Memento catholicū te loqͥ: catholicis loqͥ. Fides em̄ nr̄a .i. fidesvr̄a: fides recta: fides catholica: opiniōe p̄ſumptiōis: ſedteſtimōiolectiōis collecta: nec heretica temeritate īcerta: ſꝫapl̓ica veritate fundata: hoc inſinuat: nouimus: hoc credimus. Hoc ſi videmꝰ oculis: nec adhuc corde qͣꝫdiu fidemūdamur: ip̄a tn̄ fide rectiſſime ac robuſtiſſime retīemꝰ patrē: filiū: ſpm̄ ſctm̄: inſeparabilē eſſe trinitatē: vnū deum: nontres deos Ita tn̄ vnū deū vt filius ſit pat̓: vt pat̓ ſit filius: vt ſpūſſctūs nec pr̄ ſit nec filius: ſꝫ pr̄is filij ſpūs. Hāc īeffabilē diuinitatē apd̓ſeip̄am manentē: oīa innouātē: creā: recreantē: mittentē: reuocātē: iudicantē. liberantē. Hācergo trinitatē īeffabilē ſimulnouimꝰ īſeꝑabilē. Quid ergoagimꝰ? Ecce ſeorſū venit filius ī hoīe: ſeorſū ſpūſſctūs de celo deſcēdit ī ſpē colūbe: ſeorſū vox de celoſonuit. Hic ē filiusmeꝰ. Ubi ē inſeꝑabilis trinitas? Fecit vos me deꝰ intētosOrate nob̓: et qͣſi aperientes ſinū: donec ip̄e vn̄ volumꝰ dicere qd̓ aꝑuiſtis īpleat̉: collaborate nobis. Uidetꝭ em̄ qͥd ſuſceꝑimꝰ: ſolū qͥd: verū ētiāqͥ: vn̄ volumꝰ dicere: vbi poſiti:quo poſiti in corꝑe qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīam: depͥmit terrena inhabitatioſenſū ml̓ta cogitantē. Qn̄ iſtū ſenſū a multis extraho: ad vnū deū trinitatē ineffabilem colligo: vt aliquid videā qd̓ dicā: putaſne ī hoc corꝑe qd̓ aggͣuataīam: vtxv. aliqͥd vobis digne loquar: potero dicere Qm̄ ad te dn̄e aīammeā leuaui? Adiuuet me: leuet mecū. īfirmꝰ ſuꝫ illi: etgrauis eſt mihi. Solꝫ hec queſtio a ſtudioſiſſimis fratribusꝓponi: ſolet ī amatoꝝ verbi dei ſermōe verſari: ſolet pro hacmultū pulſari ad deū: dicētibꝰ hoībꝰ Facit aliqͥd pr̄ qd̓ facit filiꝰ: aut facit aliqͥd filiꝰ qd̓ facit pr̄? Interī de pr̄e filio dicamꝰ. aūt hinc expedierit: conatū nr̄m cui dicimꝰ.vj. Adiutor meus eſto dn̄e ne derelinqͣs me: intelligit̉ etiā ſpūſſctūs ab oꝑatiōe pr̄is et filij nequaqͣꝫ diſcēdere. De pr̄e ergo filio frēs audite. Facit aliqͥd pr̄ ſine filio? Rn̄demꝰ. Non.An dubitatꝭ? Quid facit ſine illo: quē facta ſūt oīa? Oīainqͥt ip̄m facta ſūt. Et ſatiate īculcās tardis: durꝭ: litigioſis: addidit. Et ſine ip̄o factū ē nihil. Quid igit̉ frēs? Oīaip̄m factaſunt: intelligimꝰ vtiqꝫ vniuerſā creaturā factā filiū: feciſſe patrē verbū ſuū: deū virtutē ſapiētiam ſuamNunqͥd dicturi ſumꝰ: oīa quidē qn̄ creata ſūt ip̄m fctā ſūt:ſꝫ nūc oīa ip̄m facit pr̄: Abſit. Recedat hec cogitatio afideliū cordibꝰ: abigat̉ a ſenſu deuotoꝝ: ab intellectu piorū.Fieri pōt vt ip̄m creauerit: ip̄m gubernet. Abſitvt ſine ip̄o regat̉ qd̓ eſt: qn̄ ip̄m factū ē vt eſſet. Sꝫ tęſtimonioſcripture doceamꝰ: ſolū ip̄m fctā creata oīa: ſic̄ex euāgelio ꝯmemorauimꝰ. Oīa ip̄m fctā ſūt ſine ip̄o factū ē nihil: ſꝫ ip̄m etiā regit diſponit facta ſūt. Agnoſcitꝭergo xp̄m dei ꝟtutē dei ſapientiā: agnoſcite dictū de ſapiiij. entia. Attingit a fine vſqꝫ ad finē fortit̉: diſponit oīa ſuauit̉ ergo dubitemꝰ ip̄m regi oīa: quē fctā ſunt oīa. Nihilitaqꝫ pr̄ ſine filio: nihil filius ſine pr̄e facit. Occurrit queſtioquā in noīe dn̄i eius volūtate ſoluēdā ſuſcepimꝰ. Si nihilfacit pr̄ ſine filio: nihil filius ſine pr̄e: nōne qͣſi ꝯſeq̄ns erit:vt patrē dicamꝰ natū de ꝟgine maria: pr̄em paſſū ſub pōtiopilato: pr̄em reſurrexiſſe in celū aſcēdiſſe? Abſit. dicivj. mus: qꝛ credimꝰ. Credidi ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū: nos crediiij mus: ꝓpt̓ qd̓ loqͥmur. Quid ē in fide? Ꝙꝛ filiꝰ de virgine natus ē: pr̄. Quid ē in fide? Qꝛ filiꝰ paſſus ē ſub pōtio pilatoet mortuꝰ: pr̄. Excidit nobis quoſdā male ītelligētes vocari pr̄ipaſſianos: dicūt ip̄m patrē natū ex femīa: ip̄m patrē paſſū: ip̄m eſſe pr̄em eſt filiꝰ: duo noīa: res duas:remouet iſtos eccl̓ia catholica a cōioneſctōrū ne aliquē deciperēt: vt ſeparati litigarēt. Reuocemꝰ ergo difficultatē queſtiōis ſenſibꝰ vr̄is. Dicat a liqͥs mihi. Tu dixiſti nihil pr̄emfacere ſine filio: neqꝫ filiū ſine pr̄e: teſtimonia de ſcripturisadhibuiſti: nihil facere pr̄em ſine filio: qꝛ oīa ip̄m fctā ſuntij. nec qd̓ factū ē regi ſine filio: qꝛ ip̄e ē ſapīa pr̄is: attingēs a fine vſqꝫ ad finē fortit̉: diſponens oīa ſuauit̉. mihi dicisqͣſi ꝯtra te ip̄m loquēs. Filiꝰ natꝰ eſt de ꝟgine pr̄: filiꝰ paſſꝰeſt pr̄: filius reſurrexit pr̄. Ecce teneo aliqͥd facere filium qd̓ facit pr̄. Aut ergo ꝯfitere facere aliqͥd filiū ſine pr̄eaut ꝯfitere etiā pr̄emnatū: paſſū: mortuuꝫ: reſurrexiſſe. Autillud: aut illud dic. Elige vnū de duobꝰ. Ego neutrum eligo

nec hoc nec illd̓ dico: nec aliquid facere filiū ſine pr̄e dico: qꝛnihilominꝰ mētior ſi dixero. Quō inqͥt explicaberꝭ ab hisanguſtijs? Placet vobis q̄ſtio ꝓpoſita: deꝰ adiuuet vt placeat ſoluta. Ecce qd̓ dico: vt liberet me vos. In vna fideſtamꝰ ī noīe xp̄i: in vna domo ſub vno dn̄o viuimꝰ: in vnocorꝑe mēbra ſub vno capite ſumꝰ: ī vno ſpū vegetamur. Utergo dn̄s ab his anguſtijs moleſtiſſime queſtionis liberet:me loquor vos auditꝭ: dico. Filiꝰ quidē inquā pat̓natus eſt de ꝟgine maria: ſꝫ ip̄am natiuitatē filij pr̄is deꝟgine: pr̄ filiꝰ operatꝰ eſt. eſt quidē paſſus pr̄ ſꝫ filiuspaſſionē tn̄ filij et pr̄ filius oꝑatꝰ eſt. reſurrexit pr̄ ſꝫ filius: reſurrectionē tn̄ filij et pr̄ filius oꝑatus ē. De q̄ſtiōe iſtavidemur expediti: ſꝫ forte ꝟbis meis: videamꝰ etiā vtruꝫverbis diuinis. Pertinet ergo ad meſctōꝝ librorū teſtimonijs demōſtrare natiuitatē filij: pr̄emoperatū filium: itapaſſionē: ita reſurrectionē: vt filij tm̄ ſit natiuitas paſſio reſurrectio: hec tn̄ tria ad filiū ſolū ꝑtinēt: nec a pr̄e ſolo facta ſint: nec aſolo filio: ſꝫ a pr̄e vtiqꝫ filio. Probemꝰ fingula: iudices auditꝭ: ꝓpoſita eſt: teſtes ꝓcedāt. Dicat mihi iudiciū vr̄m: qd̓ ſolet cas agentibꝰ dici. Doce qd̓ ꝓmittisDoceoplane adiuuāte dn̄o: celeſtꝭ iurꝭ recito lectionē. Intente audiſtis ꝓponentē: audite interiꝰ ꝓbantē. De xp̄i natiuitate mihi prīo dicēdū ē: quō pr̄ fecerit: filiꝰ fecerit:quāuis niſi ad filiū ꝑtineat qd̓ fecit pr̄ filius. Paulū recito: idoneū iurꝭ diuini ꝯſultū. et cauſidici habēt hodiepaulū dictantē iuralitigatoruꝫ: xp̄ianorum. Recito inqͣꝫpaulū dictantē pacis iura litꝭ. Oſtēdat nobis ſctūs apl̓s:quō natiuitatē filij pr̄ operatꝰ ſit. aūt venit inqͥt plenitū? Gdo tꝑis: miſit deus filiū ſuū ī terris natū ex muliere: factumſub lege: vt eos ſub lege erāt redimeret. Audiſtis: et qꝛ pla aꝑtū eſt: intellexiſtis. Ecce pr̄ fecit filiū naſci de ꝟgine veniſſet plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiū ſuū: vtiqꝫ pr̄ xp̄ꝫQuō miſit? Factū ex muliere: factuꝫ ſub lege. Fecit ergo pr̄ ex muliere ſub lege. Anforte mouet qꝛ de ꝟgine dixi: paulꝰ dicit ex muliere? moueat: īmoremur Neqꝫ eſrudibꝰ loqͦr. Utrūqꝫ ſcriptura dic̄: ex ꝟgīe ex muliere exꝟgīe quō? Ecce ꝟgo ī vtero accipiet pariet filiū. Ex mulie Ere aūt ſic̄ audiſtis eſt ꝯtrariū. Proprietas em̄ locutiōishebree mulieres corruptas ꝟginitate: ſed et feminas appellat. Habes euidētē ſcripturā geneſeos: qn̄ ip̄a prīo fct̄ā ē Geua: formauit in mulierē. Dicit em̄ alio locoſcriptura: iu­ Nbere deū ſeꝑare mulieres: cognouerūt cubile viri. Hoc Iergo notū eſſe dꝫ: nec teneat vos: vt alia merito tenebūt:dn̄o adiuuāte explicare poſſimꝰ. Probauimus ergo natiuitatē filij a pr̄e factā: ꝓbemꝰ et a filiofactā. Quid ē natiuitasfilij de virgine maria? Certe aſſumptio forme ſerui in virginis vtero. Nunqͥd eſt aliud naſci filio: niſi accipere formāſerui in ꝟginis vtero: Audi qꝛ hoc filius fecit. Qui in for ipma dei eſſet: rapinā arbitratus eſt eſſe equalis deo: ſed ſemetip̄ꝫ exinaniuit formā ſerui accipiēs. venit plenitudo Gtꝑis: miſit deus filiū ſuū factū ex muliere: factꝰ eſt ei ex ſemine dauid ẜm carnē. Uidemꝰ ergo natiuitatē a pr̄e factamſꝫ qꝛ ip̄e filius ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiēs: videmꝰ natiuitatē filij ab ip̄o filio factā. Probatū ē hoc: trāſeamꝰ hinc: intēti aliud accipite qd̓ ex ordineſequit̉. Probemus et paſſionē filij: a pr̄e factā a filio factā. Faciat paterpaſſionē filij. Qui ꝓprio filio ſuo peꝑcit: ſꝫ pro nobis omī inbus tradidit illū. Faciat filiꝰ paſſionē ſuā. Qui me dilexit: Get tradidit ſeip̄m me. Tradidit pr̄ filiū: tradidit filiꝰ ſeip̄Quid fecit iudas niſi pctm̄? Trāſeamꝰ hinc: veniamꝰ adreſurrectionē. Uideamꝰ filiū quidē pr̄em reſurgentē: ſꝫ reſurrectionē filij pr̄em filiū facientē. Operet̉ pr̄ reſurrectio filij. Propter em̄ exaltauit: donauit ei nomē qd̓ eſt Fſuꝑ omnē nomē. Reſuſcitauit pr̄ filiū: exaltādo excitādo a mortuis. Nunqͥd filius reſuſcitat ſemetip̄m? Reſuſcitat plane. In figura ſui corꝑis de tēplo dixit. Soluite tem Iplū: ī tribꝰ diebꝰ reſuſcitabo illd̓. Poſtremo ſic̄ ad paſſio ꝑtinet aīam ponere: ſic ad reſurrectionē aīaꝫ iteꝝ ſumereUideamꝰ ſi filiꝰ qͥdē aīaꝫ ſuā poſuit: ei aīaꝫ ſuā pr̄ reddidit ip̄e ſibi. Pr̄ em̄ qꝛ reddidit: manifeſtū ē. Inde pſalmꝰdicit. Et ſuſcita me: reddā illis. Sꝫ qꝛ filius aīam ſuā red Ididit: qͥd a nobis expectatꝭ? Ipſe dicat. Ptātem habeopo­ Inēdi aīam meā. Nōdū dixi qd̓ ꝓmiſi. Ponēdi dixi: ſꝫ clamaſtis: qꝛ preuolatꝭ. Eruditi quippe ī ſchola mgr̄i celeſtis:

Ioh̓. j.Sap̄. viij.

Sap̄. viii.

psͣ. lxxxv

Sap̄. ix.

Ioh̓. j.

Psͣ. cxv.ij. Cor. iiij.

Psͣ .xxvi

Gene. lj.Nu. xxxj.Iudi. xxj.

Eſa. vij.

Gal̓. iiij.

Gal̓. iiij.

Rom̄. viijGal̓. ij.

Phil̓. ij.

Pſal .xl.Ioh̓. x.

Ioh̓. ij.

Phil̓. ij

C

D