In euāgēl. Ccd̓m Iohanē. Ser. ixij. et. lxiij. Fo. lxx.
In euageli icd̓m IohaDeinde ſtatim addidit. Singuli quiqꝫ hoc ſētite in vobis qd̓⁊ in xp̄o ieſu. Qui cū ī forma dei eſſet nō rapinā arbitratꝰ ē eſſe equalis deo: ſꝫ ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipensin ſimilitudine hoīmfactꝰ ⁊ habitu inuētus vt hō: hūiliauitſe factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis. Hec ē mīaqua venit a pr̄e. Que igit̉ iuſticia ē qͣ vadit ad pr̄em? Sequit̉et dicit. Propt̓ qd̓ ⁊ deus illū exaltauit: et donauit illi nomēqd̓ eſt ſuꝑ omne nomē: vt ī noīe ieſu oē genu flectat̉: celeſtiū:terreſtriū ⁊ infernorū: ⁊ oīs lingua ꝯfiteat̉: qꝛ dn̄s ieſus xp̄sin gl̓ia eſt dei pr̄is. Hec ē iuſticia qͣ vadit ad pr̄em. Sed ſi ſolus vadit ad pr̄em: qͥd nobis prodeſt? Ut qͥd a ſpūſctō de haciuſticia mūdus arguit̉? Et tn̄ niſi ſolꝰ iret ad patrē: non alioloco diceret. Nemo aſcēdit in celū niſi qͥ de celo deſcēdit: filiiij. us hoīs qͥ ē in celo. Sꝫ etiā paulus apl̓s dicit. Noſtra aūt cōuerſatio incelis eſt. Sꝫ quare hͦ? Ꝙꝛ itē dicit Si reſurrexiſtcū xp̄o: q̄ ſurſū ſūt querite: vbi xp̄s eſt ī dextera dei ſedens: q̄ſurſū ſūt ſapite: nō q̄ ſuꝑ terrā. Mortui em̄ eſtis: ⁊ vita veſtraabſcōdita eſt cū xp̄o in deo. Quō gͦ illeſolus; An iō ſolus: qꝛxp̄s vnꝰ eſt cū oībꝰ mēbris ſuis tanqͣꝫ caput cuꝫ corpore ſuoQue aūt corpus eiꝰ niſi eccl̓ia? Sicut dicit idē doctor. Uosjaūt eſtis corpꝰ xp̄i: ⁊ mēbra ex ꝑte. Cū ergo nos ceciderimꝰ ⁊ꝓpt̓ nos ip̄e deſcēderit: qͥd eſt? Nemo aſcēdit niſi qͥ deſcēditniſi qꝛ nemo aſcēdit niſi vnꝰ cū eo factus ⁊ tanqͣꝫ mēbrū cōꝑaxv. ctus ī eiꝰ corꝑe qͥ deſcēdit? Sic ⁊ diſcipl̓is dicit. Qꝛ ſine menihil poteſtis facere. Alit̓ em̄ eſt vnū cū pr̄e: alit̓ vnū nobiſcūUnū cū pr̄e eſt: qꝛ vna ſub̓a eſt pr̄is ⁊ filij. Unū cū pr̄e eſt: qꝛj.cū in forma dei eſſet nō rapinā arbitratꝰ eſt eſſe equalis deo.Unus aūt nobiſcū factꝰ eſt: qꝛ ſemetip̄ꝫ exinaniuit formamſerui accipiēs. Unꝰ nobiſcū factꝰ eſt ẜm ſemē abrae: in qͦ bn̄-dicent̉ oēs gentes. Qd̓ cū apl̓s ꝯmemoraſſet. Nō dicit in ſeminibꝰ tanqͣꝫ in multis: ſꝫ tanqͣꝫ in vno: ⁊ ſemini tuo qd̓ ē xp̄s.Et qꝛ ⁊ nos ad id ꝑtinemꝰ qd̓ ē xp̄s: nobis ſimul incorporatis ⁊ illi capiti coherētibus: vnꝰ eſt xp̄s: qꝛ ⁊ nobis dicit. Egoſemē abrae eſtis: ẜm ꝓmiſſionē heredes. Si em̄ vnū eſt ſemēabrae: ⁊ illud vnū ſemē abrae nō intelligit̉ niſi xp̄s: hͦ aūtſemē abrae etiā nos ſumꝰ: hoc gͦ totū .i. caput ⁊ corpus vnumeſt xp̄s. Etiō nos nō debemꝰ ab illa iuſticia ſeꝑatos putarevj. quā dn̄s ip̄e ꝯmemorat dicēs. De iuſticia: qꝛ ad patrē vado.Cū xp̄o em̄ et nos reſurreximꝰ: et nos cum capite nr̄o xp̄oſimus inter ī fide ⁊ ſpe. Cōplebit̉ aūt ſpes nr̄a in vltima reſurrectione mortuorū. Cū aūt cōplebit̉ ſpes nr̄a: tūc cōplebit̉ etiāiuſtificatio nr̄a. Quā cōpleturus dn̄s: qͥd ſperare debeamusoſtēdit in carne ſua: hoc eſt in capite nr̄o: inqua reſurrexit etiiij. aſcēdit ad patrē: qꝛ ſic ſcriptū eſt. Traditꝰ eſt ꝓpter delictanr̄a: ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationē noſtrā. Arguit̉ ergo mūdus de pctō in eis qͥ nō credūt in xp̄o: ⁊ de iuſticia ī eis qͥ nonj. v. reſurgūt ī mēbris xp̄i. Un̄ dictū eſt. Ut nos ſimꝰ iuſticia deiin ip̄o. Si em̄ nō in ip̄o: nullo mō iuſticia. Si aūt in ipſo: totnobiſcū vadit ad patrē: ⁊ hec in nobis īplebit̉ ꝑfecta iuſticiaPropt̓ hͦ ⁊ de iudicio mūdus arguit̉: qꝛ princeps huiꝰ mundi iā iudicatꝰ eſt .i. diabolus princeps iniquorū: qͥ corde nonlij. habitāt; niſi ī hoc mūdo quē diligūt: ⁊ iō mūdus vocant̉: ſic̄nr̄a ꝯuerſatio in celis eſt: ſi reſurrexerimꝰ in xp̄o. Ergo quēadmodū nobiſcū .i. cū corꝑe ſuo vnꝰ ē xp̄s. Sic cū omībꝰ impijs quibꝰ caput ē cū quodā corꝑe ſuo vnꝰ eſt diabolꝰ. Quaꝓpter ſic̄ nos nō ſeparamur a iuſticia de qͣ dn̄s dixit. Ꝙꝛ adpatrē vado: ſic impij nō ſeparant̉ ab illo iudicio de quo dixitQuia princeps huius mūdi iam iudicatus eſt.j. ¶ De trina interrogatiōe dn̄i ſi petrus ſe diligeret: et trina petri reſpōſione. Sermo. lxij.Ectione hodierna aīaduertit charitas vr̄a: dictūeſſe petro a dn̄o ꝑ interrogationem. ¶Diligis mea¶ Cui rn̄dit ille. Scis dn̄e: qꝛ amo te. P Hoc ſcd̓o: hͦUItertio: ⁊ ad ſingula ꝟbarn̄dētis dicebat dn̄s. ¶Pa4ſce agnos meos.Cōmendabat petro xp̄s agnos ſuos paſcēdos: qͥ paſcebat ⁊ petrū. Quid em̄ petrꝰ poterat preſtare dn̄omaxīe iā īmortale corpus gerenti ⁊ ī celo aſcēſuro? Tāqͣꝫ etdiceret. Amas me? In hoc oſtēde qꝛ amas me. Paſce ouesmeas. Ergo fratres cum obedientia audite ouēs vos eē xp̄iqꝛ et nos cū timore audimus. Paſce oues meas. Si nos cūtimore paſcimus et timemus pro ouibus: ip̄e oues quō ꝓ ſedebent timere? Pertineat ergo ad nos cura: ad oues obedientia: ad nos vigilātia paſtoralis: ad vos humilitas gregis
ānē. Ser. lxij. et. lxiij. Fo.Quāqͣꝫ ⁊ nos qͥ vobis videmur de ſuꝑiore loqͥ loco cū timorēſub pedibꝰ vr̄is ſumus: qm̄ nouimꝰ qͣꝫ periculoſa rō de iſta qͣſi ſublimi ſede reddat̉. Proīde chariſſimi catholica germina: mēbra xp̄i: cogitate quale caput habeatꝭ. Filij dei: cogitate qualē patrē inueneritis. Xp̄iani cogitate: q̄ vobis hereditas ꝓmittat̉. Non talis qualis in terra poſſideri a filijs nōpōt: niſi cū mortui fuerint parētes eoꝝ. Nullꝰ em̄ ī terra poſſidethereditatē pr̄is niſi mortui. Nos viuopr̄e nr̄o poſſidebimus qd̓ donabit: qꝛ pr̄ noſter mori nō poterit. Plus addoplus dico: ⁊ verū dico: ip̄e pr̄ erit hereditas nr̄a. Cōgruēterviuite: maxime vos cādidati xp̄i recētes baptizati: mō regenerati: ſic̄ vos an̄ admonui ⁊ mō dico ⁊ ſollicitudinē meā ꝓnuncio: qꝛ timorē mihi maiorē ingeſſit preſens euāgelica lectio. Obẜuate vos: nolite imitari malos xp̄ianos. Nolite dicere: faciā hͦ: qꝛ multi fideles hoc faciūt. Hoc nō eſt defenſionē parare aīe: ſꝫ comites ad gehennā inqͥrere. Creſcite ī hacarea dn̄ica: in hac inuenietꝭ bonos qͥ ⁊ vob̓ placēt: ſi ⁊ vos boni fueritis. Nunqͥd em̄ peculiū nr̄m eſtis: Heretici et ſciſmatici: ⁊ de furtis dn̄icis peculia ſibi fecerūt: et greges nō xp̄i:ſed ſuos ꝯtra xp̄m paſcere voluerūt. Plane in ip̄is depredationibꝰ ſuis titulū illius poſuerūt: vt prede ip̄orū quaſi defēderent̉ ꝑ titulū potentꝭ. Quid facit xp̄s: qn̄ tales ꝯuertūtur:qͥ foris ab eccl̓ia titulū eiꝰ baptiſmatꝭ acceperunt? Eijcit p̄datorē: titulū nō deponit: ⁊ poſſidꝫ domū: qꝛ inuenit ibi titulū ſuū. Quid opus eſt vt mutet nomē ſuū? Nūqͥd attendit qd̓ait dn̄s petro. Paſce agnos meos: paſce oues meas? Nūqͥddixit ei. Paſce agnos tuos: aut paſce oues tuas? Excluſisaūt: qͥd dixit ī canticis canticoꝝ ad eccl̓iam? Loquens ſponſus ad ſpōſam ait. Niſi cognouerꝭ temeti p̄am pulchrā inter Cmulieres: exitu. Tanqͣꝫ dicēs. Nō ego te eijcio: exi tu: niſi temetipſā cognouerꝭ pulchrā int̓ mulieres: niſi cognouerꝭ te īſpeculo ſcripture diuine: niſi attēderis omulier pulchra ſpeculū qd̓ te falſonitore nō fallit: niſi cognouerꝭ qꝛ dete dictuꝫeſt. Suꝑ oēm terrā gloria tua: qꝛ de te dictū ē. Dabo tibi gē 1tes hereditatē tuā: et poſſeſſionē tuā terminos terre. Et alia Pinnumerabilia teſtimōia q̄ catholicā eccleſiācōmēdāt. Niſiergo cognouerꝭ pr̄em nō hēs: heredē nō te potes facere. Etgo exi tu ī veſtigijs gregū nō ī ſocietate gregꝭ: ⁊ paſce hedos/tuos: nō quō petro dictū eſt: oues meas. Petro d̓r: oues me Ias: ſciſmaticꝭ d̓r: hedos tuos. Hic oues: ibi hedi. Hic meas:ibi tuos. Recolite dexterā ⁊ ſiniſtrā iudicis nr̄i: recolite vbi ꝓſtabūt hedi ⁊ vbi oues: ⁊ apparebit vobis vbi dextera: vbi ſiniſtra: cādida ⁊ nigra: lumīoſa ⁊ tenebroſa: pulchra et deformis: acceptura regnū et inuētura ſuppliciū ſempiternū.¶ De manifeſta oſtēſiōe trinitatis indeo nr̄o ex Leuāgelio de baptiſmo dn̄i apud flumē iordanem EISermo. lxiij.Uangelica lectio ꝓpoſuit nob̓ vn̄ loqͣmur ad cha¶ ¶ AFritatē vr̄am quā dn̄i imꝑio ⁊ vere dn̄i imꝑio: ab ilg Allo em̄ expectauit cormeū: tanqͣꝫ iuſſionē ꝓferēdiIſermōis: vt hīc eū intelligerē loqui me velle: qd̓ recitari ipſe voluiſſet. Audiat gͦ ſtudiū et deuotio vr̄a: et adiuuet apd̓ ipſū dn̄m deū nr̄m laborē meū. Uidemꝰ eī ⁊ tanqͣꝫ ꝓpoſito diuinoſpectaculo ꝯtuemur: apd̓ flumē iordanem cōmēdari nob̓ deū nr̄m in trinitate. Cū eī veniret ieſus ⁊ baptizatꝰ eſſꝫ a iohāne: dn̄s a ẜuo: qd̓ fec̄ ad hūilitatꝭ exēplū: ī ip̄aquippe hūilitate on̄dit īpleri iuſticiā qn̄ dicēte ſibi iohāne.Ego dēo a te baptizari et tu venis ad me? Rn̄dit. Sinemō: Ovt īpleat̉ omīs iuſticia. Cū gͦ baptizatꝰ eſſet: aꝑti ſūt celi ⁊ deſcēdit ſuꝑ eū ſpūſſctūs ī ſpē colūbe. Deinde vox deſuꝑ ꝯſecuta ē. Hic ē filius meus dilectꝰ ī qͦ bn̄ ſenſi. Habemꝰ gͦ diſtīctāquodāmō trinitatē In voce pr̄em: ī hoīe filiū: ī colūba ſpūmſctm̄. Hoc qͥdē ꝯmemorare opus erat. Nā videre facillimū ēEuident̉ eī nec vllo dubitatiōis ſcrupulo ꝯmēdat̉ hec trinias: cū ip̄e dn̄s xp̄s informa ẜui veniēs ad iohānē: vtiqꝫ filiꝰeſt. Nō eī dici pōt ꝙ pr̄: aut dici pōt ꝙ ſpūſſctūs. Uenit inqͥtieſus: vtiqꝫ filiꝰ dei. De colūba qͥs dubitet? Aut qͥs dicat qͥdeſt colūba: cū ip̄m euāgeliū teſtetur aꝑtiſſime. Deſcēdit ſuper eū ſpūſſctūs in ſpē colūbe? De voce aūt illa ſil̓r nulla dubitatio ꝙ pr̄is ſit: cū dicit. Tu es filius meus. Habemus diſtinctam trinitatem. Et ſi conſideremus loca audeo dicere (qͣꝫuis timide id dicā) Cū ieſꝰ venit ad fluuiū: ex alio locoin aliū locū. Colūba deſcēdit de celo ad terrā: d̓ alio loco ad
rbi ſupea
vbi ſi
Ioh̓. xxi.
Phil̓. iij.
Rom̄. iiij.
Nhil̓. iij.
Ioh̓. vj
ij. Corī v
j. Cor. xij
j. Cor. xijIoh̓. iij.Iohā. xv
Ioh̓. xvi.
Gal̓. iij.
Ioh̓. iij.Phil̓. iiiCol̓. iij.
⁊ab ā̄. xv
Iohā. xv
⁊0k iij
Phil̓. ij.
L
Mat. vij.
Canti. j.Iol. xxj
Canti. j.Iol. xxj
Mat. xxv.
Canti. j.
Psͣ. lvj.Pſalm̄. ij.
Mat. iij.Luce. iij.Iohan. j.