Sancti auguſtini de verbis dn̄i.

Sancti auguſtinimordet. Medicus dicit. Nō tolloquiaſanat. Tu ad medicūquare veniſti? Sanare: an moleſtia nō pati? Non ergo exaudiuit dn̄s paulū ad volūtatē: qꝛ exaudiuit ad ſanitatē. Namnō eſt magnū exaudiri a deo ad volūtatē: nō eſt magnū: necputetis magnū eē hoc: qn̄ quiſqꝫ orat pro magno: ſi exaudit̉Quere qͥd orat: q̄re in qͦ exaudiat̉. Nam nō habeatis ꝓ magno exaudiri ad volūtatē: habete ꝓ magno exaudiri ad vtiij. litatem. Ad voluntatē etiā demones exauditi ſunt: ⁊ ad porcos qͦs petiuerāt: ire ꝑmiſſi ſunt. Ad voluntatē etiā prīcepseoꝝ exauditus ē diabolus: a quo petitus iob tētandus non ēij. negatus: vt eſſet ille ꝓbatus: iſte cōfuſus. Ad volūtatē etiaꝫiſraelite exauditi ſūt: et cū adhuc cibꝰ eſſet ī ore ipſoꝝ noſtisq̄ cōſecutaſunt. Nolite ergo pro magno habere ad volūtatēexaudiri. Aliqn̄ deus iratus dat qd̓ petis: ⁊ deꝰ ꝓpitius negat quod petis. Cū vero deus ea q̄ laudat: q̄ deus precipit: q̄deus ī futuro ſeculo ꝓmittit ab illopetitis: ſecuri petite: ⁊ incumbite quātū poteſtis orationibꝰ vt ſumatis. Illa enī propitio deo cōcedunt̉: illa eius non ira ſꝫ mīa largiunt̉. Qn̄ aūtpetitis tꝑalia: cū modo petite: cū timore petite: illi ꝯmittitevt ſi proſint det: ſi ſcit obeſſe nō det. Quid aūt obſit: qͥd ꝓſit:medicus nouit nō egrotus. Sunt ergo cōtinētes hūiles: ſūtſuꝑbi. Nō ſibi promittant ſuꝑbi regnū dei. Excellētior locꝰiij. ē: quo ducit ꝯtinētia. Sꝫ qͥ ſe exaltat humiliabit̉. Quid q̄riscelſiorē locū: appetitu celſitudinis: quē potes apprehēdereretentione humilitatis? Si extollis te: deus deijcitte. Si tudeijcis te: deꝰ eleuat te. Sētētia dn̄i ē: nec addi aliquid: necdetrahi pōt. Uſqꝫ eo aūt cōtinētes hoīes ſuꝑbiūt: vt nō ſolūquibuſcūqꝫ hoībus ſꝫ etiā parētibꝰ ingrati ſint: ⁊ aduerſꝰ parentes extollant̉. Quare? Quia illi genuerūt: iſti nuptias cōtempſerūt. Un̄ ingrati eſſent: qͥ nuptias cōtēpſiſſent: niſi illigenuiſſent? Sed melior ē filius patre cōiugato: qꝛ ip̄e nō duxit vxorē. Et melior eſt filia matre ſua maritata: qꝛ ipſa nonqueſiuit virū. Si ſuꝑbior: nullo mō melior: ſi melior ſine dubitatione vlla hūilior. Si vis te inuenire meliorē: interrogaaīaꝫ tuā ſi vides ibi inflationē. Ubi inflatio: inanitas ē. Diabolus vbi inane inuenerit: nidū facere molit̉. Deniqꝫ fratresmei audio dicere ſuꝑbis ꝯtinentibꝰ: expedit cadere vt in eoipſo ī qͦ ſe extollūt huiliēt̉: Quid enī ꝓdeſt cui ineſt ꝯtinētiaſꝫ dn̄at̉ ſuꝑbia? Contempſit vn̄ natus ē hō: ⁊ appetit vn̄ cecidit diabolus. Nuptias cōtēpſiſti: bn̄ feciſti. Aliqͥd meliꝰ elegiſti: ſꝫ noli ſuꝑbire. De nuptijs hō natus ē: de ſuꝑbia angeliceciderūt. Si ſingula bona vr̄a cōſiderē: melior es pr̄e tuo qͥnuptias contempſiſti. Ettu melior matre tua que nuptiascontempſiſti. Etenim melior eſt virginalis ſanctitas: qͣꝫ pudicitia ꝯiugalis. Iſta duo ſimulſi ꝯparent̉: meliꝰ ē illud qͣꝫillud: qͥs dubitat? Sed addēdo alia duo: ſuꝑbiā et hūilitatēī iſtis duobꝰ int̓rogo vos: ⁊ de his reſpōdete mihi. Quid eſtmeliꝰ: ſuꝑbia an huilitas? Reſpōdes: hūilitas. Iūge illamvirginali ſanctitati. Suꝑbia vero nō ſolū nō ſit ī virginitatetua: ſꝫ nō remaneat ī matre tua. Si enī tu tenueris ſuꝑbiaꝫ ⁊tua mater hūilitatē: iteꝝ ꝯparabo vos. Iādudū ſingula cuꝫintenderē meliorē te inuenerā: mō bina cū intēdo: nō dubitop̄ferre hūilē mulierē virgini ſuꝑbe. Et quō p̄ferre? Uidetequō p̄ferrē illā: quō ꝯparabā. Bono pudicitie cōiugalis: eſtmelior integritas virginalis. Duo bona ꝯparabā: non malū⁊ bonū: ſꝫ ⁊ bonū melius diſtinguebā. Porro aūt duo illa cūpoſuero: ſuꝑbiā ⁊ hūilitatē: nunqͥd poſſumus dicere: bonū ēſuꝑbia: ſꝫ melior ē hūilitas? Sꝫ qͥd dicimꝰ? Suꝑbia malumhūilitas bonū: ⁊ ſuꝑbia magnū malū: hūilitas magnū bonūSi ergo horum duorum vnū eſt malum et alterum bonum:iungit̉ malū ad maius tuū bonū: ⁊ fit totū malū. Iūgit̉ bonūad mr̄is tue minꝰ bonū: et fit magnū bonū. Minorē enī locūhabebit mater ī regnoceloꝝ qm̄ maritata ē: qͣꝫ filia qm̄ virgoeſt. Maiorē enī locū filia virgo: minorē locū mater maritataambe tn̄ ibi: quō fulgida ſtella: obſcura ſtella: ambe tn̄ ī celoSi vero mater tua fuerit hūilis tu ſuꝑba: illa habebit qualēcūqꝫ locū: tu aūt nullū locū. Et qͥs inuenit alteꝝ locū qͥ ibi nōhabuerit locū: niſi cū illo qͥ īde cecidit: ſtātēqꝫ deiecit? Indececidit diabolꝰ ſtātē deiecit hoīeꝫ. Deiecit ſtātē: ſꝫ xp̄s deſcēdēs erexit iacentē. Un̄ te tn̄ erexit dn̄s tuus. Attēde. Hūilitate erexit: factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē: hūiliauit ſemetip̄ꝫiPrinceps tuꝰ humilis: ⁊ tu ſuꝑbus? Caput humile: ⁊ membrū ſuꝑbū? Abſit. Nō vult eē de corpore capitis hūilis: quiamat ſuꝑbiā. Si aūt fuerit: videat vbi erit. Egonolo dicere

ne amplius videar terruiſſe. Immo vtinā terruerim ⁊ aliqͥdegerim. Utinā qͥ ſic fuerat: vel q̄ ſic fuerat: nō ſit vlteriꝰ. Utinā verba iſta infuderim ⁊ nō effuderim. Totum ſperādumde miſericordia dei: quia qui terret contriſtat: qui contriſtatconſolatur. Sed ſi quis contriſtatus eſt emendatur.¶ De eo quod ſcriptum eſt in euāgelio ẜm eūdēEgo ſum via: veritas: ⁊ vita. Sermo. liiij.ARigunt nos diuine lectiones ne deſperatione frā¶ ¶ VIgamur: ⁊ rurſus terrent: ne ſuꝑbia vētilemur. TeInere aūt viam mediā veſtrā rectā tanꝙͣꝫ inter ſiniſtrā deſperationis et dexterā p̄ſumptiōis: difficillimū nobiſcū eſſet: niſi xp̄s diceret. ¶Egoſum via. Ego ſum Iinquit via: veritas et vita. āqͣꝫ diceret. Qua vis ire? Egoſum via. Quo vis ire? Egoſum veritas. Ubi vis ꝑmanere?Egoſum vita. Securi ergo ambulemus ī via: ſꝫ inſidias timeamus iuxta viā. Inimicus inſidiari nō audet ī via: quiaxp̄s eſt via. Sꝫ iuxta viā plane nō deſinit. Un̄ in pſalmo d̓r.Iuxta ſemitā ſcādala poſuerūt mihi. Dicit et alia ſcriptura pꝫMemēto qꝛ in mediolaqueoꝝ ingrederis. Iſti laquei ꝑ qͦs Eingredimur non ſunt ī via: ſed tn̄ ſunt iuxta viā. Quid formidas: qͥd metuis: ſi ī via ambulas? Tunc time: ſi deſeras viāNā ideo etiā ꝑmittit̉ ponere iuxta viā laqueos: ne ſecuritate exultationis via deſerat̉: ⁊ in inſidias incidat̉. Uia xp̄shūilis xp̄s: veritas xp̄s et vita: excelſus et deꝰ. Si ambulesin hūili: ꝑuenies ad excelſum. Si infirmus humilē nō aſpeneris: in excelſo fortiſſimus ꝑmanebis. Que enī cauſa hūilitatis xp̄i: niſi infirmitas tua? Ualde enī et irremediabiliterte obſidebat infirmitas. Et hec res fecit: vt veniret ad te tātus medicus. Si enī vel ſic egrotares vt tu poſſes ire ad medicum: poterat tolerabilis videri ip̄a infirmitas. Sed qꝛ tuire nō potuiſti ad eū: ille venit ad te. Uenit docens hūilitatēQuare? Uideamꝰ. Oꝛ ſuꝑbia nos redire nō ſinebat ad vitāet ipſa fecerat nos a vita recedere. Exaltatū enī hūanuꝫ coraduerſus deum: et negligēs in ipſaſanitate p̄cepta ſalutariadecidit aīa in infirmitatē. Diſcat audire infirma: audire illūquem cōtempſit incolomis. Audiat vt ſurgat: quē ſpreuit vtcaderet. Audiat tn̄ experimēto edocta: qd̓ p̄cepto docta noluit obtinere. Docuit enī eā miſeria ſua quā fecit negligentēfelicitas. Heu qͥd mali ſit a dn̄o fornicari deſe preſumendo.Oqͣꝫ bonū ſit ſemꝑ adherere dn̄o: ſemꝑ hūilia ſentiēdo. Recedere enim ab illo ſimplici et ſingulari bono: in iſtas multitudinum voluptates et in amorē ſeculi corruptioneſqꝫ terrenas accedere: hoc ē fornicari a dn̄o. Hinc clamatur. Facies ʰfornicaria facta eſt tibi: ⁊ impudorata facta es tota. Uideamus nūc obiurgationis cōſiliū. Non enī ſic increpat vt inſultet: ſꝫ ad cōfuſionē vult perducere preſumptionē vt ſanetExclamauit ſcriptura vehemēter: nec palpauit adulando:quos voluit reparare ſanando. Adulteri: neſcitis qꝛ amicus Ihuius mūdi: inimicus deo cōſtituet̉? Amormūdi adulterataīam: amor fabricatoris mūdi caſtigat aīam. Sꝫ niſi decorruptione erubuerit: ad amplexos illos caſtos redire non cōcupiſcit. Confundat̉ vt redeat: q̄ ſe iactabat ne rediret. Superbia ergo impediebat aīe reditū. Qui autem increpat nōfacit pctm̄: ſed oſtēdit peccatum qd̓ nolebat aīa videre. Ponitur ei ante oculos: ⁊ quod poſt dorſum abire cupiebat: adfaciē illi admouet̉. Uidete inte: qͥ vides ſtipulā in oculofra­ Itris tui: trabē autē in oculo tuo nō vides. Reuocat̉ ad ſe aīatua q̄ ibat a ſe. Sicut aſe ierat: ſic a dn̄oſuo. Si enim reſpexerat ſibiqꝫ placuerat: ſueqꝫ poteſtatis amatrix facta fuerat:receſſit ab illo ⁊ non remanſit in ſe. Ideo et a ſepellitur et a ſeexcluditur: etīexter iora ꝓlabitur. Amatmundum: amat tēporalia: amat terrena: q̄ ſi ſeipſam amaret: nō neglecto a quofacta eſt: iamminus eſſet: iam deficeret amādo quod minꝰ ēMinus eſt enī ipſa qͣꝫ deus: et longeminus: tantoqꝫ minus:quātum minus eſt res facta qͣꝫ factor. Ergo amādꝰ eſt deusꝓ amore eiꝰ: ita vt ſi fieri pōt nos obliuiſcamur. Quis ergoē iſtetrāſitus? Oblita ē aīa ſe ip̄am: ⁊ amādo mūdū: nūc obliuiſcat̉ ſe: ſꝫ amādo artificē mundi. Pulſa ē ergo a ſe qd̓ amādo ꝑdidit ſe: qꝛ nec fctā ſua nouit videre: iuſtificat iniqͥtatesſuas. Effertur ⁊ ſuꝑbit in petulātia: in luxuria: in honoribꝰ:in poteſtatibus: in diuitijs: ī potētia vanitatis. Arguit̉. Corripitur: oſtēdit̉ ſibi. Confitetur feditatē: deſiderat pulchritudinē: et q̄ ibat effuſa: redit cōfuſa. Cōtra illā videt̉ orare qͥ

Mat. viij.Iob .j.psͣ. ixxvij.

Mat. viij.

Iob .j.psͣ. ixxvij.

L xiij.

Luc. xxiij.

Phil̓. ij.

E

Hiere. iij.

Iaco .iiij.

psͣ. cxxxixEcc̄i. ix.

Mat. vij.

Ioh̓. xiiij.

B

A