In euāgelio ſcd̓m Iohannē. Ser. liij. F

bat: iam nudata cute: laxa timporibꝰ cerebri ſedes tegimineattenuato palleſcēs: capillis ſubinde rareſcētibꝰ apparebatiā maria ⁊ marthaſorores lazari q̄ xp̄m frequēt̉ reſuſcitaſſemortuos viderāt: fr̄em ſuū poſſe reſuſcitari penitꝰ nō credebāt. Ibi vere xp̄s ꝓbatus ē deꝰ vbi tm̄ fecit: quātū auſa nō ēetiā ip̄a fides optare. Et cōmotus ſpū dixit. Ubi poſuiſtiseū.) Nō tn̄ locū ſepulti ignorare credi debuerat: ſꝫ fidē ppl̓iapprobare volebat. Uenit igitur xp̄s ad monumētū in quolazarꝰ dormiebat: ⁊ nō tāqͣꝫ mortuū: ſꝫ tanqͣꝫ ſanū: tāqͣꝫ viuūtanqͣꝫ audire paratū: de ſepulchro ꝓtinꝰ euocauit. Lazare(inqͥt) ꝓdi forasj. Ideo dicit nomē: ne oēs mortui cogerētur exire. Clamat tn̄ ad monumētū: turbāt ſe īferi: expectātaudiētiā oēs mortui: q̄rebant̉ ſua noīa vocitari. Ne inquiūt⁊ nos dn̄s ſuſcitabit? Ubicūqꝫ xp̄s ſteterat: patebant inferiSubito vna vox intercepit ceteros. Lazare veni foras. Nōdilatio vlla retinet reſurgentē: nō tardāt reditus aīe: non impediūt vincula ſepulture. Inuolutus linteis nodiſqꝫ lineisirretitus: voce xp̄i citius egredit̉. Surgit: ābulat: currit. Etne quid quiſqͣꝫ deeſſe diceret reſurgēti: preſentibus cunctisagitgratias redemptori.¶ De eo qd̓ ſcriptū ē ī euāgelio ẜm Iohannem.Qui credit ī me: credit in eū qͥ miſit me. Ser. liij.Oc admonuit dn̄s cū euāgeliū legeret̉: (qm̄ qͥ creij.Adit ī eū: credit ī illū qͥ miſit eū) Miſſuꝫ eē ad nosIſaluatorē mūdi fides veriſſimatenet: qm̄ xp̄ꝫ ip̄s. ¶Ap̄dicat xp̄s: hoc eſt corpus xp̄i toto orbe diffuſuꝫIn celis enī ille erat: ⁊ ſeuiēti ī t̓ra ꝑſecutori dicebat. Quidme ꝑſequeris? Ubi dn̄s ſic exp̄ſſit: ⁊ hic ſe eē ī nobis. Sic totus creſcit: qꝛ quēadmodū ille īnobis ē hic: ſic ⁊ nos ibi ī illoſumꝰ. Hoc facit ꝯpagocharitatis. Ip̄e qͥ caput nr̄ꝫ: ſaluato.ē corporis ſui. Predicat gͦ xp̄s xp̄m: p̄dicat corpꝰ caput ſuū⁊ tuet̉ caput corpꝰ ſuū: et ideo nos mūdus odit: ſicut ab ipſodn̄o audiuimus. Nō enī apl̓is hoc dicebat paucis ꝙ odiſſeteos mundꝰ: et qꝛ gaudere deberēt cū eis detraherēt hoīes ⁊dicerēt oīa mala aduerſū eos: qꝛ ꝓpter hec merces eorū maioreſſet ī celis. Nō eis ſolis dixit dn̄s cū hec dixit: ſed dixitvniuerſo corpori ſuo: dixit oībꝰ mēbris ſuis. Quicūqꝫ ī corpore eiꝰ ⁊ mēbroꝝ eiꝰ eē voluerit: nō miret̉: qꝛ odit eū mūdꝰCorporis aūt eiꝰ ſacramētū multi accipiūt: ſꝫ nō oēs qͥ accipiunt ſacramētū: habituri ſunt apud eū etiā locū ꝓmiſſū mēbris eiꝰ. Pene quidē ſacramētū oēs corpꝰ eiꝰ dicūt: qꝛ oēsin paſcuis eiꝰ ſimul paſcūt: ſꝫ vēturus ē qͥ diuidat ⁊ alios ponat ad dextā: alios ad ſiniſtrā: ⁊ vtraqꝫ pars dictura ē. Dn̄exv. qn̄: qn̄ te vidimus ⁊ miniſtrauimꝰ tibi? Pars vtraqꝫ dictura eſt: vni tn̄ dico. Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite regnū.Alteri: Itē ī ignē eternū: qͥ p̄paratus ē diabolo ⁊ angelis eiꝰNō ergoſolos inimicos noſtros deputare debemꝰ chariſſimi: quicūqꝫ bona cōſciētia xp̄i mēbra ſumꝰ: nō ſolos eos inimicos noſtros putare debemꝰ: qͥ aꝑte foris ſunt. Multo eniꝫpeiores ſunt qͥ intus vidēt̉: ⁊ foris ſunt. Amāt enī mūdū: ⁊ iōmali ſunt. Et qͥdē de nobis ea ſentiūt: qͥ ipſi diligūt: ⁊ ī huiꝰmūdi quaſi ꝓſperitatibꝰ qͥbus ingemiſcimꝰ inuidēt nobis.Ibi nos felices putant: vbi nos ꝑiclitamur. Felicitatē veronoſtrā internā nec nouerūt: qꝛ nō guſtauerūt: qꝛ vero qͥcquidnobis tꝑaliter mūdꝰ arridet: magis ē periculū qͣꝫ ornamētūnoſtrū neſciūt qꝛ iſta diſtinguere gaudia nō nouer̄t. Un̄ hortamur charitatē veſtrā maxime qꝛ vos videmꝰ frequētiꝰ cōueniſſe: qͥ ꝓpoſitū altiꝰ habetis: id ē in ip̄o corꝑe xp̄i ex eiusmunere nōmeritis veſtris excellentiorē locū tenetis: habentes cōſciētiā qͥ a deo donata ē. Nā et ip̄a malis ⁊ inuidis noſtris ī ſuſpitionē venit. Ad hoc tn̄ mordet̉: vt ꝓbet̉. Si enī inipſius cōſciētie ꝓfeſſionē laudes q̄rimus hoīm: deficimusreprehēſionibꝰ hoīm. Cū ſis caſtus ſeruus dei: ecce mundꝰſuſpicat̉ forſitan impudicū ⁊ mordet ⁊ rep̄hēdit ⁊ libenter intuis detractiōibꝰ immorat̉. Maliuole quippe aīe quaſi dulciter ſapit: quod peſſime ſuſpicat̉. Tu aūt ſi propter laudeshūanas cōtinētiā ſuſcipere voluiſti: rep̄henſionibꝰ hūanisdefeciſti: ⁊ totū qd̓ tibi ꝓpoſueras ꝑdidiſti. Porro aūt ſi noſti dicere cū apl̓o. Gloria noſtra hec ē: teſtimoniū cōſcīe nr̄e:nō ſolū tibi rep̄henſionibꝰ mercedē nō minuit: ſꝫ ⁊ facit ampliorē. Tu tn̄ ꝓ illo ora: ne tua mercede moriat̉. Nam et hīcꝓbamꝰ chariſſimi: qꝛ ſi nō haberemꝰ inimicos: nō eēt ꝓ qͥbꝰoraremꝰ ex p̄cepto dn̄i dicētis. Diligite inimicos veſtros: ⁊

annē. Ser. liij. Fo. lxvj.orate ꝓ his qͥ vos oderūt. Un̄ ꝓbamꝰ: vn̄ cornoſtrū interrogamꝰ: vtrū hoc facere valeamꝰ: ſi nullū inimicū: nullū rep̄hēſorē: nullū detractorē: nullū maledictū experiremur? Uidetis ergo: qꝛ ⁊ mali neceſſarij ſūt bonis. In fornace̓ quodāmodo aurificis ſumꝰ: hoc ē ī hoc mūdo. Si aurū es ſimul ardes. Si aurū es: palea tua ē malus. Si ettu palea es: ſimuleritis fumꝰ. Ueruntn̄ pͥmū vt noueritis chariſſimi: in corꝑexp̄i excellētiora mēbra eſſe: nō ſola eſt enī cōiugalis vita laudabilis: et hꝫ incorꝑe xp̄i locū ſuū: ſicut et in nr̄o corpore nōea ſola habēt locū q̄ excellētius locata ſūt: ſicut ſenſus ī facieſuperiorē corporis ꝑtē occupauerūt: ſꝫ niſi pedes portarentquicqͥd ſublime eſt īterra iaceret. Un̄ apl̓s dicit. Et q̄ inhoc j. ſneſta ſūt nr̄a: magis neceſſaria ſunt. Deus tēperauit corpusvt nō eſſent ſciſſure in corꝑe. Nouimus aūt mēbra xp̄i q̄ coniugalē agūt vitā: ſi mēbra xp̄i ſunt: id ē ſi fideles ſunt: ſi futurū ſeculū ſperāt: ſi qͣre ſignū xp̄i portēt: ſicut nouimus ꝙ honorem deferāt vobis: nouimus ꝙ meliores eē vos iudicant:qͣꝫ ipſi ſint. Sꝫ quātū vos illi honorāt: tm̄ ⁊ vos mutuā honorificētiā eis p̄ſtare debetꝭ. Si enī ē ī vobis ſctītas: timete neꝑdatis eā. Un̄? Per ſuꝑbiam. Aliter perit ſanctitas caſti ſiadulter fuerit: aliter perit: ſi ſuperbus fiat. Et audeo dicereconiugalem agētes vitā: ſi tenent humilitatē: ſuꝑbis caſtismeliores ſūt. Cōſideret eī charitas vr̄a qd̓ dico. Diabolū attendite: Nunqͥd enī in iudiciū dei erit adulteriū aut fornicatio? Nihil hoꝝ facit: qͥ nō hꝫ carnē. Sola enī ſuꝑbia ⁊ inuidiamittit in ignē eternū. Seruo ergo dei cui ſurrepſerit ſuꝑbia:cōtinuo ibi eſt ⁊ inuidia. Non pōt ſuꝑbus eſſe nō inuidꝰ. Inuidia filia ē ſuꝑbie: ſꝫ iſta mater neſcit eſſe ſterilis: vbi fueritꝯtinuo parit. Ut aūt nō ſit ī vobis: hoc cogitate: ꝑſecutiōistꝑe: nō ſolā agnem fuiſſe ornatā ꝟginē: ſꝫ ⁊ criſpinā mulierē:⁊ forte qd̓ non dubitat̉: aliqͥ tūc de cōtinētibꝰ defecerunt: etmulte de cōiugatis pugnauerūt atqꝫ vicerūt. Un̄ nō fruſtradicit apl̓s omībus mēbris xp̄i. Alter alterū exiſtimātes ſuperiorē ſibi: ⁊ honore mutuo p̄ueniētes. Hec etenī ſi cogite­ Ptis nō eritis apd̓ vos magni. Magis eī cogitare debetis qͥdvobis deſit: qͣꝫ qd̓ vobis aſſit. Quod habes caue ne ꝑdas: qꝛ̓nōdū habes ſupplica vt habeas. In quātis ſis minor tibi cōgitandū ē: nō in quātis ſis maior. Si enī cogitas quātū preceſſiſti: alteꝝ time tumorē. Si vero cogitas quātū tibi deeſtadhuc: ingemiſcis: ⁊ cū ingemiſcis curaris: hūilis eris: tutior ambulabis: nō p̄cipitaris: nō inflaberis. Et vtinā poſſītoēs de vna charitate cogitare. Sola eſt en ī q̄ et vincit oīa: etſine qͣnihil valent oīa: et q̄ vbicunqꝫ fuerit trahit ad ſe om̄iaIpſa eſt q̄ non emulatur. Queris cauſam: attēde qd̓ ſeqͥtur. .j. ſNō inflat̉. Prior ē in vitijs ſuꝑbia vt dicere ceperā: deindeinuidia. Nō enī inuidia peperit ſuꝑbiā: ſꝫ ſuꝑbia peperit inuidiā. Nō enī inuidet: niſi amor excellētie. Amor excellētieſuꝑbia vocat̉. Cū gͦ ī ordine prior ſit ſuꝑbia: ſequat̉ aūt inuidia: apl̓s in laudibꝰ charitatis noluit dicere prius. Nō inflat̉: ⁊ poſtea: nō emulat̉: ſꝫ priꝰ dixit. Nō emulat̉: ⁊ poſtea n̄inflat̉. Quare hͦ: Qꝛ cū dixiſſet. Nō emulat̉: qͣſi q̄ſiturꝰ erascauſā. Quare nō emulat̉. Subdidit. nō inflat̉. Ergo ſi iō nōemulat̉: qꝛ nō inflat̉: ſi inflaret̉ emularet̉. Hoc ī vobiſcreſcat⁊ aīa ſolidat̉: qꝛ nō inflat̉. Sciētia (ait apl̓s) inflat. Quid gͦ? j. i.Scientiā fugere debetis ⁊ electuri eſtis nihil ſcire potiꝰ qͣꝫinflari? Ut qͥd vobis loqͥmur: ſi melior eſt ignorātia qͣꝫ ſcientia? Ut qͥd vobis diſputamꝰ: vt qͥd iſta diſtinguimus: vt qͥdqd̓ noſtis admonemꝰ: qd̓ nō noſtis inferimus? Sciētia cauēda ē ne inflet. Ergo amate ſciētiā: ſꝫ anteponite charitatem.Sciētia ſi ſola ſit inflat. Quia vero charitas edificat et nonꝑmittit ſciētiā inflari. Ibi ergo inflatſciētia: vbi charitas n̄edificat: vbi aūt edificat ſolidata ē. Nō ē ibi inflatio vbi petra fūdamētū. Qn̄ aūttentat inflatio: hoc ē elatio: vt ꝓpterhoc vitiū etiā tātꝰ ille apl̓s appoſitū ſibi eē diceret ſtimuluꝫ ij.carnis angeluꝫ ſathane: a quo colaphizaret̉: qͥ colaphizaturtundit̉ caput eiꝰ ne erigat̉: et ibi deſciētia mētꝰ erat inflationis: hoc ē elatiōis. Ut enī ī magnitudine reuelationū meaꝝne extollar: ibi metuēda erat elatio: vbi magnaꝝ reꝝ eratreuelatio: īmagnitudine reuelationū meaꝝ ne extollar: datꝰ ēmihi ſtimulꝰ carnis mee angelus ſathane qͥ me colaphizet.Propter qd̓ ter dn̄ꝫ rogaui vt auferret eū a me ⁊ dixit mihiSufficit tibi gr̄a mea. Nā virtus ī infirmitate ꝑficit̉. Petiteger vt qd̓ ad ſalutē apponit medicꝰ: cū voluerit egrotꝰ auferat̉. Medicꝰ dicit. Nō mordet ſꝫ ſanat. Tu dicis. Tolle qī ij

ī ij

ij. Cor. j.

Mat. v.

Actuū. ix.

Mat. xxv

Mat. v.

Ioh̓. xii.

Ioh̓. xv.

E

Dj. Cor. viij

i. Cor. xij

ij. Cor. xij.

j. Cor. xiij.

Phil̓. ij.Rom̄. xij.

C