ancri anguitini deverbis dn̄i.

Sancti auguitincreaturis mortalibus terrenis dedit: donauit vt hoc qd̓ ſūtgenerent: et putas quia hoc ſibi non potuit ipſe ſeruare qͥ eſtante ſecula: qͥnon habet initiū tēporis: vt qͥ generaret filiumnon hoc qd̓ ipſe eſt: generaret degenerē? Audi et quāta blaſphemia ſit dicere: vnicū dei filiū: eē alteriꝰ ſubſtātie. Prorſus ſi ita eſt: degener eſt. Si dicas alicui filio hoīs degener:quanta iniuria eſt? Et quō d̓r filius hominis degener? Utputa pater ipſius fortis eſt: illetimidꝰ et ignauus. Quicūqꝫillū viderit: et vult corripere: attēdens patrē ipſius virū fortem: quid ei dicit. Porro vade degener. Quid eſt degener:Fortis virfuit pater tuus: ⁊ tutimorē cōtremiſcis. Ille cuihoc d̓r: vitio degener eſt: natura parē. Quid ē natura par ē?Homo ē: qd̓ eſt ⁊ pater ipſiꝰ. Sed ille fortis: ille ignauꝰ: illeaudax: ille timidus: tn̄ hō et hō. Uitio ergo degener ē: nō naͣtura. Tu qn̄ dicis vnicū filiū: vnū patris filiū degenerem eēnō aliud dicis: niſi qꝛ non hoc eſt qd̓ pater: etiā non natꝰ degener factus eſt dicis: ſed generatꝰ ē. Iſtam blaſphemiā qͥsferat? Qualibuſcunqꝫ oculis: ſi iſtā blaſphemiā videre poſſint: fugerēt eā: ⁊ catholici fierēt. Sed qͥd dicā fratres? Noneis iraſcamur: ſed ꝓ eis oremus vt det dn̄s eis intellectū: qꝛforte hoc nati ſunt. Quid ē hoc nati ſunt? Hoc acceperunt aparētibus ſuis qd̓ tenēt. Preponūt genus veritati: fiant qd̓non ſunt: vt poſſint ſeruare qd̓ ſunt: hoc eſt fiant catholici vtpoſſint ſeruare qd̓ hoīes ſunt: vt nō in illis pereat dei creatura: accedit dei gr̄a. Putant enī: qꝛ patrē honorāt ꝑ cōtumēliā filij. Qn̄ illi dixeris: blaſphemas. Reſpōdet. Quare blaphemo? Qꝛ dicis filiū non hoc eſſe qd̓ pater eſt. Et illemihiImmo tublaſphemas. Quare? Quia equare vis patri filiūEquare volopatri filiū: nunqͥd extraneū? Gaudet pater: qn̄illi equo filiū vnicū. Gaudet: qꝛ nō inuidet̉. Et deus qꝛ filiovnico nō inuidet: iō quod ip̄e ē hoc generauit. Tu et filio facis iniuriā: et ipſi patri: in cuiꝰ honorē vis cōtumeliā facerefilio. Certe enī ideo dicis nō eſſe eiuſdē ſubſtantie filium: neiniuriā facias patri ipſius. Ego tibi cito oſtēdo: qꝛ iniuriāfacis ambobus: Quo inquit? Si dicā filio alicuiꝰ: degenernō hoc es qd̓ pater: audit illd̓ filius ⁊ iraſcitur: ⁊ dicit. Ergodegener natus ſum? Audit illud pater: et plus ī raſcit̉. Iratꝰaūt qͥd dicit? Ergo ego filiū degenerē gnaui? Ergo ſi aliudſum: aliud generaui: mōſtrū generaui. Quid ē: qꝛ cū vis vnideferre ꝑ alterius iniuriā: ambobus facis iniuriaꝫ? Filiumoſtendis: ſed patrē nō propitiabis. Cū de filij cōtumelia honoras patrē: ⁊ filiū offēdis et patrē. A quo fugis: ad quē confugis? Nunqͥd iraſcente tibi patre: fugis ad filiū? Quid tibidicit? Ad quē fugis: quē degenerē feciſti? Nunqͥd offenſo filio curris ad patrē? Dicit tibi. Ad quē fugis: quē degenereꝫgenuiſſe dixiſti? Sufficiat vobis: hec tenete: hoc memoriecōmendate: hoc in veſtra fide cōſcribite. Hoc aūt vt intelligatis: ad deū patrē et filium: qui vnū ſunt: preces effundite.De reſuſcitatione lazari quatriduani. In euāgelio ẜm Iohannem. Sermo. lij.Icetomnes virtutes quas ī terris dei filiꝰ maieſtatem ſuā ꝓditurꝰ impleuit: mirari tm̄ hoīes valeant: vt verbis definire non poſſint: excedit tn̄ oēEmiraculū qd̓ xp̄s circa lazaruꝫ fecit: cui non egroVreddidit ſanitatē: nec debilitatis lāguore viribus medelamprotinus ꝟbo reſtituit. Non deniqꝫ reliquias aīe adhuc poſſidenti vitā rurſus reddidit: ſed iam ſepulto: iam monumentis recōdito: iam legibus legitimis tēporūſpacijs aſſcriptoinferis inquilino: ab ipſa ſede pallēte: deſtructa eſſe t artara:mancipiū mortis redire iuſſit ad ſuperos: ⁊ poſt cōcilia ſtridentiū vmbraꝝ: poſt ꝓfundas noctis eterne caligines vitāducere: in cōuiuio diſcumbere: frui diſcumbētiū colloquio:prandere et gaudere fecit: atqꝫ vt miraculū diuine virtutisaccreſceret: dū cōuiuis interrogantibus triſtia loca penaꝝ:ſedeſqꝫ alta nocte ſemꝑ obſcuras: lazarus indicat diligentinarrationē ꝑ ordinē diu q̄ſiti lōgiſqꝫ tēporibꝰ ignorati: inuenerūt tādē inferi ꝓditorē. Nec leues iā preceſſerāt ī multiscurationibꝰ diuerſe virtutes. Neqꝫ enī leuia ſūt vel ludicrap̄ter lazarū q̄ xp̄s impleuit: ꝙ claudi redeūtes gratis greſſibus cucurrerūt: ⁊ accepto bn̄ficioſanitatis dn̄o gr̄as retulerūt: ꝙ manci vtraſqꝫ manꝰ ad celū cū laudibus leuauerūt: ꝙjreſoluta ſunt mutis clauſtra linguaꝝ et poſt horrificū vocisinarticulate mugitū: vinculo nōdate līgue dirupto ex ore di

uiduo ſenſibilia verba ꝓceſſerūt: ꝙ cecus recepit lucē: quaꝫ Lviolētus dolor nube craſſi humoris obſcurās ab orbiū ſederapuerat: ⁊ noctē funerate frōtis excutiēs dū totū recipit viſum: reſurrectionē cecus meruit oculoꝝ. Recepit hic quidēoculos: aliter accepit: et qd̓ natura nō dederat: manꝰ xp̄i for Imauit. Impoſuit enim fronti puluerē ſputo cōſperſum: ⁊ adtactū ſacre manus operis diſciplina feſtinās luciferas gemmas orbibꝰ p̄paratis infixit: ⁊ quod natura nō dederat: xp̄sartifex integrauit. Hec oīa cūctis fuere miraculo dū fiebāt.Quis enī ꝓtinus ſaxeus mirari nō cogat̉: cū oīa dāna membrorū nō medicine pigmētis: nec arte aliqua: nec remedijs:ſed ſolo tantūmō videret ſermonis imperio reſtituta? Parua hec tn̄ ad xp̄i potētiā videbant̉: niſi amicus xp̄i lazarus Imoreret̉. Quē ideo xp̄s vite nature reſtituit: vt mutaret naturā: ⁊ vite ordinē verteret: vt vnus hō ſemel naſci ⁊ bis mori diſceret: vt ꝯditionē mortis noua reſurrectionis legeturbaret. Inuadit igit̉ lazarū ꝑnicies inimica languoris: ⁊ fornaci febris anhelo corpꝰ exurēs: miſerādi hoīs robur quotidie edax incendiū aſſumebat. Iacebat viſceribꝰ anhelis exeſtuās: crebriſqꝫ ſingultibꝰ corpus excuſſum: migraturā dedomo corporis aīam ꝓmittebat. Non amici: nō cōſilia: nonfomēta: nō artis magiſterio remedia ꝓuiſa ſuccurrūt. Oīaenim q̄ ꝓ ſalute data fuerāt: in cōtrariū vertebant̉. Lāguorenī iſte nō aliquo remedio ſed ſola morte fuerat finiendus: ⁊mors ipſa ꝑ reſuſcitationē xp̄i vincēda: Aderātenī due ſorores lāguēti: ⁊ caſum dolētes iuuenis egrotātis lectulo iugit̉inherebāt. Fouebāt vero iacētētalibus frequēter alloquijsPatiēter inquiūt ſuſtine: fortiter dura: noli deſꝑatione corruere. Dū enī languorē iſtū fortitudine toleras: cū ſuſtines:cū foueris: veniet inter hec xp̄s vt credimꝰ: forſitā ⁊ ſanaberis. Sed qͥd vos o maria et martha ꝓgermano tātus dolorexurit? Quid iugibꝰ ſuſpirijs optatis mori cūfratre. In cōtrariū potius vota pectoris immutate: p̄camini cremētalāguoris: augmēta febriū q̄rite: et vt ī extrema vite lumina tēpeſtas morbi ſeuiētis citiꝰ impinguat optate. Frater enī veſter lazarꝰ cuiꝰ ingemiſcitis tanto affectu lāguorē: niſi mortuꝰ fuerit nō recipi etſanitatē. Urebat igitur egrotuꝫ febrisaſſidua: edax flamma penetrali vapore ſiccabat. Incumbitqueſtionarius corporis dolor: totus hō ſeuientiū morboruꝫoneribꝰ premit̉: vt corporis vinculis aīa reſoluat̉. Uicittādē ſuccū corporis egritudo: ⁊ caminꝰ febriū extremo diuortio de ſede corporis aīam cōpulit emigrare. Scindebāt maria et matergermane veſtes: laniabantiratis vnguibus genas: ſpargebāt euulſos crines: vlulatibus aſtrapulſabāt: ettn̄ incumbētes funeri amplexeqꝫ corpus exanime: inania figētes oſcula: ſepius hoc dicebāt. Poteras miſer necegrotari nec mori: ſi nullaratio feciſſet xp̄m abſentē. Inter oēs enīqͥbus ſermone medico deſiderata ꝯceſſit: ſi tequoqꝫ languētem cōtingeret aut videret: nō tefrigidi corporis ſopore oppreſſum: non ſpoliatū lumine videremꝰ. Immo illopreſentenō tibi febris accederet: nō inuaderet dolor: nō egritudo vaſtaret. Tanta eſt enī illius oīpotentia: vt etiā iam mortuꝰ reſurgeres ſi veniret. Procedit interea funus: longoqꝫ ordinetriſtibus obſequijs decoratū: infertur ſepulchris. Abſcōdit̉cauato ſaxo: luctuoſiſqꝫ vocibꝰ cōclamat̉. Uenit igit̉ ad bethaniā xp̄s: clauſtra mortis diuina potētia deſtructurꝰ. Oocurrūt lachrimoſe ſorores: funꝰ hoīs cōteſtātes: dei auxiliūreqͥrebāt. Erat enī inſutus amori lazari: erat ſoroꝝ eiꝰ q̄dēdelectatio apud dn̄m: de ſeruitijs amoris ſui pignꝰ intrinſecus deponētes: in viſceribꝰ habere dn̄ꝫ videbant̉. Sꝫ interrogat de lachrymis deꝰ: et lꝫ ſciret qͥd cōtigerit: tn̄ ex illaruꝫvoce optat audire. Lazarus inquiūt quē diligebas mortuꝰeſt. Oinuidia: o infidelis cōuētio. Te adhucpoſito ī ſeculolazarꝰ amicꝰ tuꝰ morit̉. Si amicꝰ morit̉: inimicꝰ qͥd patiat̉:Parū ē ſi tibi nō ſoli ſuperi ſeruiūt: ecce tuum dilectū inferirapuerūt. Lazarus inquiūt quē diligebas morit̉. Excluſithūanitatis ꝯſuetudine: ⁊ vox illa mortalis dicit. Amicꝰ deiplꝰ debuit viuere: ſꝫ morit̉. Dn̄s nr̄ xp̄s intēdēs ī lachrymasmulieꝝ: q̄ iugibꝰ ſuſpirijs optabāt mori cū fratre: ad mauſoleū lazari vna cū diſcipulis ſuis vel ꝓlixis turbis accelerat.Iam enī intra cauatū ſaxū qͣttuor dies habuit vt iacebat: iāflueſcētiū mēbroꝝ teterrimꝰ fetor ꝓhibebat acceſſū: iā ī cōcauis orbibꝰ tabido ſitu marceſcētes reſederāt ocl̓i: iā deficiebat nariū mollitudo: iā rictus oris dētibꝰ nudatis horre-

Ioh̓. xj.

Ioh̓. xj.

Mat. xj.

Mat. xij.

E

A

Lu. xviij.

Ioh̓. xj.

Ioh̓. ix.

C