In euāgelio ſcd̓m Iohannē. Ser. xlix. et. l. Fo. lxiiij.

viderit: fugit. Et qͥs eſt de mercennarijs qui fugit de eccleſia: quando videt lupum aūt latronē? Abundant lupi: abundant latrones. Ipſi ſunt qͥ aſcēdunt ꝑ alterā partē. Qui ſuntiſti qͥ aſcēdūt? Qui de parte donati volunt depredari ouesxp̄i. Ipſi per alterā partē aſcēdūt: nō ꝑ xp̄m intrant: qꝛ nonſunt humiles. Qꝛ ſuperbi ſunt: aſcēdūt. Quid eſt aſcēdunt:Extollūtur. Unde aſcēdunt? Per alterā partē. Un̄ de parte volūt: qui in vnitate nō ſunt: de altera parte ſunt: et de ipſa parte aſcēdūt .i. extollūtur: et volūt tollere oues. Quomōaſcēdūt: videte. Nos (īquiūt) ſanctificamꝰ: nos facimꝰ iuiiij ſtos. Ecce quo aſcēderūt. Sed qͥ ſe exaltat humiliabit̉. Potens eſt dn̄s deꝰ noſter: humiliare eos. Lupus aūt diabolvij. eſt: inſidiat̉ vt decipiat ⁊ qͥ illū ſequuntur. Nā dictū eſt. Induti quidē pellibꝰ ouiū: intꝰ autē ſunt lupi rapaces. Si viderit mercēnarius aliquē peccare: aut ſentire ẜm ꝑniciē aīſue: aut aliqͥd facere ſceleratū et obſcenū: et tn̄ qꝛ videt̉ haberi alicuiꝰ momēti in eccleſia: vnde ſi ſperat cōmoda mercennarius eſt. Et cū videt hoīemperire peccato: videt illū ſeqͥlupū: videt illiꝰ guttur trahi morſu ad ſuppliciū: non illi dicit. Peccas: non illi obiurgat: ne ꝑdat cōmoda ſua. Hoc eſtergo: cū viderit lupum fugit: non illi dicit. Scelerate facis.Nō corporis ſed aīe hec fuga eſt. Quē vides corpore ſtarefugi animo: cū videt peccatorē ⁊ nō dicit illi peccas: cū etiāconſiliūcū illo habet. Fratres mei: nūquid nō aſcēdūt aliqn̄ꝯaut p̄ſbiter: aut epiſcopꝰ. et non dicit aliud de ſuperiori loconiſi ne rapiātur res aliene: ne fraudes fiāt: ne ſcelera admittātur? Nō poſſunt dicere aliud: qꝛ cathedrā moyſi ſedent: etvij. ipſa loquit̉ de ill̓ nō ipſi. Quid eſt gͦ: nūqͥd colligūt de ſpinisvuas: aut de tribulis ficus? Et oīs arborex fructu cogͦſcit̉.Phariſeꝰ p̄t bona loqͥ. Phariſeꝰ ſpina ē. Quō de ſpina legohei vuas qͣꝛtū dn̄e dixiſti. Que dicūt facite: q̄ autē faciūt facerenolite: De ſpinis me iubes vuā decerpere: cū dixerꝭ. Nūqͥdcolligūt de ſpinis vuā? Reſpōdet tibi deꝰ. Nō iuſſi te deſpinis vuā legere: ſed vide attēde bene. Forte (vt fieri ſolet) vtis cūcircuierit per terrā inuoluta ſit in ſpinis. Nā aliqn̄ inuenimꝰ illud fratres mei: vitem poſitā ſuꝑcaricem: qꝛ ibi habet ſepēſpinoſam: extēdit palmites ſuos et inſerit in ſepemꝫextēdit in ſpinas botros: et qͥ videt botrū carpit: nō tā de ſpinis qͣꝫ de vite que circūplexa eſt ſpinis. Sic ergo illi ſpinoſiſunt: ſed ſedēdo in cathedra moyſi: īuoluit eos vitis: et pendent ad eos botri .i. v̓ba bona: et bona p̄cepta. Tu lege vuā:nō te pungit ſpina qn̄ legis. Que dicūt facite: ſed q̄ faciūt facere nolite. Pungit aūt te ſpina: ſi qd̓ faciūt facis. Ut ergolegas vuā: et nō inhereas ſpinis: q̄ dicūt facere debetis: ſecque faciūt nolite facere. F acta ipſoꝝ ſpine ſunt: verba ipſoꝝvua eſt: ſed de vite .i. de cathedra moyſi. Fugiūt ergo iſti qr̄vident lupū: qn̄ vident latronē. Hoc auteꝫ inceperā dicere:qꝛ de loco ſuperiore nō poſſunt dicere iſti: niſi bn̄facite. Nolite ꝑiurare: nolite fraudare: nolite aliquē circūuenire. Aliquādo aūt ſic viuūt: vt de tollenda villa aliena: cū epiſcopoconſiliū habeat̉: et petat̉ ab illo tale cōſiliū. Aliqn̄ nobis cōtigit: experti dicimꝰ: nā nō crederemꝰ. Multi a nobis conſilia mala petūt: cōſilia mētiendi: circūueniēdi: putantes orplacent nobis. Sed in noīe xp̄i ſi dn̄o placet qd̓ dicimꝰ: nullus illū tētauit: et nō inuenit in nobis. Qꝛ ſi vult ip̄e qui nosvocauit: paſtores ſumꝰ nō mercēnarij. Sed quid ait apoſtoliij. lus? Mihiminimum eſt vt a vobis iudicer/ aut ab humanodie: ſed neqꝫ ego memetip̄m iudico. Nihil enī mihi cōſciusſum: ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſum. Qui autē iudicat me: dn̄seſt. Nō ideo bona eſt cōſcientia mea: qꝛ vos illam laudatis.Quid enī laudatis qd̓ nō videtis? Ille laudet qͥ videt. Illeetiā corrigat ſi qͥd ibi videt qd̓ eiꝰ oculos offendit: qꝛ et nosnō dicimꝰ ꝑfecte nos ſanos: ſedtūdimus pectus noſtrū ⁊ dicimus deo. Propitiꝰ eſtōne peccem. Tn̄ puto: corā illo enīloquor: nihil aliud a vobis querēs niſi ſalutē veſtrā. Et gemimus plerūqꝫ in peccatis fratrū noſtroꝝ: et vim patimuret torq̄mur aīo: et aliqn̄ corripimꝰ illos. Immo nūqͣꝫ nō corripimꝰ: teſtes ſunt om̄es qͥ recordant̉ qd̓ dico: quotiens ſunta nobis correpti fratres peccantes: et vehementer correpti.Modo ꝯſiliū noſtrū tracto cūſanctitate veſtra. In noīe xp̄iplebs dei eſtis: plebs catholica eſtis: membra xp̄i eſtis. Nōeſtis diuiſi ab vnitatē. Cōmunicatis mēbris apl̓orū: cōmunicatis memorijs ſanctoꝝ martyrū diffuſorū per orbē terrarum: ⁊ ꝑtinetis ad curā noſtrā: vt rationē bonā de vobis red

damus. Tota aūt ratio noſtra q̄ eſt: ſcitis. Dn̄e ſcis qꝛ dixi:ſcis qꝛ nō tacui: ſcis qꝛ animo dixi: ſcis qꝛ fleui tibi cū dicerem ⁊ nō audirer. Ipſa puto qd̓ integraratio noſtra eſt. Securos enī nos fecit ſpirituſſanctꝰ ꝑ ezechielem ꝓphetā. Noſtis enī ip̄am lectionē de ſpeculatore. Fili (ait) hoīs: ſpeculatorē poſuite domꝰ iſrael. Si me dicēte ad impiū. Impie xmorte morieris: nō dixerꝭ hͦ eſt: ego enī tibi dico vt dicas: ſienī nō annūci auerꝭ veneritqꝫ gladiꝰ ⁊ tulerit eū .i. qd̓ minatſuꝫ peccatori: ille quidē impiꝰ in īpietate ſua moriet̉: ſanguinem autē eiꝰ de manu ſpeculatoris requirā. Quare? Qꝛ nondixit. Si autē ſpeculator viderit gladiū venientē: et cecinerit tuba vt fugiat: et nō ſe obſeruauerit .i. nō ſe correxerit: vtnō eū inueniat in ſupplicio qd̓ minat̉ deus: veneritqꝫ gladius ⁊ tulerit aliquē: ille quidē impiꝰ ininiqͥtate ſua mortuuseſt: tu autē (inquit) aīam tuā liberaſti. Et in illo loco euāgelij quid aliud dicit ſeruo: cū diceret. Dn̄e ſciebāte moleſtuꝫ Lſiue durū hoīem: qꝛ metis vbi non ſeminaſti: et colligis vbinō ſparſiſti: et timens abij et abſcōdi talentū tuū in terra: ecce habes qd̓ tuum eſt. Et ille. Serue (īquit) nequā ⁊ pigermagis qꝛ me ſciebas moleſtū et durū eſſe: metere vbi non ſeminaui: et colligere vbi nō ſparſi: ipſa auaricia mea debuitte docere: qꝛ lucrū quero de pecunia mea? Oportuit te ergovt dares pecuniā meā nūmularijs: et ego veniens cū vſurisexigiſſem meū. Nūquid dixit: dares vt exigeres? Nos ergo fratres damus: veniet ille qui exigat.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in euangelio ẜm Iohannem. Ego ſum paſtor bonꝰ ⁊cͣ. Sermo. l. in quode paſtore bono ⁊ quis ſit plura nos inſtruit. etiācur dn̄s petro dixerit paſce oues meas ⁊ non paſce oues tuas perpulchre declarat.Udiamꝰ dn̄m ieſum cōmendantē nobis boni paI ¶ Aſtoris officiū. In qua cōmēdatione āmonuit nosIvtiqꝫ (vt intelligi dat̉) bonos eſſe paſtores. Et tn̄v ¶ D. Ine intelligeret̉ ꝑuerſo modo multitudo paſtorū.¶ Egoſum (īquit) paſtor bonus Et vnde ſit paſtor bonus: ⁊cōſequēter oſtēdit. ¶ Paſtor (īquit) bonus: aīam ſuā ꝓ ouibus ponit. Mercēnarius autē et qͥ nō eſt paſtor: videt lupūvenientē et fugit: qꝛ nō eſt ei cura de ouibꝰ: mercēnariꝰ eniꝫeſt Paſtor ergo bonꝰ xp̄s. Quid petrus? Nōne bonus paſtor? Nonne et ipſe aīam ſuā pro ouibꝰ poſuit? Quid paulꝰ:Quid ceteri apoſtoli? Quid eorū tēpora cōſequentes beatiepiſcopi martyres? Quid etiā iſte ſanctus cyprianꝰ? Nōneom̄es paſtores boni: nō mercēnarij: de quibus dicit̉. Amen 4dico vobis: perceperūt mercedē ſuā? Om̄es ergo iſti paſtores boni: nō ſolū qꝛ ſanguinē fuderūt: ſed qꝛ ꝓ ouibus fuderunt. Nō enī fuderūt elatione: ſed charitate. Nā et apud hereticos qͥ ꝓpter iniquitates et errores ſuos aliqͥd moleſtiarum perpeſſi fuerint: nomīe martyrij ſe iactāt: vt hoc palliodealbati facilius furentur: qꝛ lupi ſunt. Si autē vultis ſcirein quo numero habendi ſunt: paſtorē bonū paulū apoſtoluꝫaudite. Qm̄ nō om̄es qui corpora ſua in paſſione etiā ignibꝰtradunt: eſtimādi ſunt ſanguinē fudiſſe ꝓ ouibus: ſed poticōtra oues. Si linguis hoīmloquar et angelorū: charitatē 1autē nō habeam: factus ſum velut eramentū ſonans: et cymbalum tinniens. Si ſciero om̄ia ſacramēta et habuero oēmprophetiā: ⁊ oēm fidē ita vt montes trāſferam: charitatē autem nō habeam: nihil ſum. Magna ergo res eſt: poſtremo fides montes trāſferens. Illa quidem magna ſunt: ſed ſi egohec ſine charitate habeā (inquit) non illa ſed ego nihil ſumSed adhuc iſtos non tetigit: qui falſo martyrij nomine inpaſſionibus gloriātur. Audite vt eos tāgat: immo vt trāſfodiat. Si diſtribuero (inquit) om̄ia mea pauperibus: et tra j.didero corpus meum ita vt ardeam: iam ipſi ſunt. Sed vide quid ſequitur. Charitatē autem nō habeam: nihil mihiprodeſt. Ecce venit̉ ad paſſionē: ecce venit̉ et ad ſanguiniseffuſionē: venit̉ ⁊ ad corpoꝝ incenſionē: et tn̄ nihil prodeſt:qꝛ charitas deeſt. Adde charitatē ꝓſunt oīa. Detrahe charitatē: nihil ꝓſunt cetera. Quale bonū eſt charitas iſta fratres? Quid p̄cioſius: qͥd luminoſius: qͥd firmiꝰ: quid vtiliqͥd ſecuriꝰ? Multa ſūt dei dona q̄ tn̄ habēt ⁊ mali: qͥ dicturiſunt. Dn̄e ī noīe tuo ꝓphetauimꝰ: ī noīe tuo demonia eieci­ Lmꝰ: ī noīe tuo ꝟtutes multas fecimꝰ. Nec rn̄debit ille. Non

j. Cor. iiii.

Mattha.xxiij

Mat. vij.

Lu. xi .ij.P. vij.

Lu. xiiij

Ma. i.

G

Ezechel̓xxxiij.

Luce. xix.

Mat. vj.

Ioh̓. x.

i. Cor. xiij.

Mat. vij

j. Cor. xiij.