Sancti Inguſtini. De verbis dn̄i

Sancti Augu..ſedent. Non eos ſolos ſignificabat dn̄s: quaſi vero eos quicrederent in xp̄m ad iudeorū ſcholā mitteret: vt ibi diſcerētquēadmodū iter ſit ad regnū celorū. Nonne ideo dn̄s venitvt inſtrueret eccleſiā: ipſoſqꝫ iudeos bene credentes et beneſperātes et bene diligētes ſegregaret tanqͣꝫ frumēta a paleis: et faceret vnū parietē circūciſionis: cui cōiūgeret̉ aliusparies ex preputio gētiū: qͥbus duobꝰ parietibꝰ de diuerſo veniētibus eſſet ipſe lapis angularis? Nonne ergo idemdn̄s de duabꝰ iſtis plebibus in vno futuris dixit. Habeo etalias oues: q̄ nō ſunt ex hoc ouili? Loquebat̉ autem iudeis.Oportet me (īquit) et eas adducere: vt ſit vnus grex ⁊ vnꝰpaſtor. Ideo due naues erant vnde vocauerat diſcipulos:duas ꝑſonas plebis ſignificabāt: qn̄ miſerūt rhetia ⁊ leuauerunt tantā vim / ⁊ tātū numerū piſciū: ita vt penerhetia rumperētur. Et onerauerūt (īquit) duas naues. Due naues ſignificabāt vnā eccleſiā: ſed de duabꝰ plebibus factā: cōiunix ctam in xp̄o: aliqn̄ de diuerſo venientē. Hoc ſignificant etiādue vxores habētes vnū virū iacob: lia: et rachel. Has duas ſignificāt etiā duo ceci: qͥ ſedebant iuxta viā quos dn̄s il-luminauit. Et ſi aduertatis ſcripturas in multis locis inuenietis ſignificari duas eccleſias: q̄ non ſunt due ſed vna. Adhoc enī valet lapis angularis: vt ex duabꝰ faciat vnā. Ad hͦvalet ille paſtor vt de duobꝰ gregibꝰ faciat vnū. Ergo dn̄sdocturꝰ eccleſiā: et habiturꝰ ſcholā ſuā preter iudeos: ſicutvidemꝰ modo: nunqͥd credētes in ſe ad iudeos miſſurꝰ eratvt diſcerent? Sed nomine phariſeorū et ſcribarū ſignificauit quoſdā in eccleſia ſua futuros: qͥ dicerēt ⁊ nō facerēt. Seautē figurauerat in ꝑſona moyſi. Etenī perſonā eiꝰ gerebatmoyſes ⁊ velū ante ſe ideo ponebat: qn̄ loquebat̉ populo: qꝛqͣꝫdiu illi in lege carnalibꝰ gaudijs et voluptatibus deditierāt: et regnū terrenū querebāt: velamen poſitum erat cōtrafaciē eorū ne viderēt xp̄m in ſcripturis. Ablato enī velamine: poſtea qͣꝫ paſſus eſt dn̄s: viſa ſunt ſecreta tēpli. Ideo cuꝫin cruce penderet: ſciſſum eſt velū templi aſummo vſqꝫ deoriij. ſum. Et aperte dicit apl̓s paulus. Cū aūt trāſieris ad xp̄m:auferet̉ velamen. Qui autē nō trāſierit ad xp̄m: qͣꝫuis legamoyſem: velamē poſitū eſt ſuꝑ cor eius: ſicut dixit apl̓s. Cūergo p̄figuraret quoſdaꝫ tales futuros dn̄s in eccl̓ia ſua: qͥdei ait? Scribe ⁊ phariſei cathedrā moyſi ſedent. Que dicūt facite: ſed q̄ faciūt facere nolite. Quādo illud audiunt clericimali qd̓ in ipſos dicit̉: volūt ꝑuertere iſtā ſententiā. Nunqͥdnō ſi illis liceret delerēt illā de euāgelio? Qꝛ vero delere illānō poſſunt: ꝑuertere illā querūt. Sed adeſt dn̄i gr̄a et miſericordia: nec ſinit eos facere: qꝛ circūſepſit veritate ſua om̄esſentētias ſuas et liberauit: vt qͥſquis inde aliqͥd p̄cidere voluerit: aut inducere male legēdo vel interpretādo: ille ſi corhabet qd̓ p̄ciſum eſt iungat ſcripture et legat ſuꝑiora vel inferiora: et inueniet ſenſum quē volebat ille male īterpretari.Quid ergo putatis iſtos dicere de qͥbus dicit̉. Que dicūt facite? Quia reuera a ſanis laicis dicit̉. Laicus enī qͥ vult bene viuere: cū attēderit clericū malū: qͥd ſibi dicit? Dn̄s dixitQue dicūt facite: que faciūt facere nolite. Ambulabo viamdn̄i: nō ſequar iſtiꝰ mores. Audiā ab illo: nō verba ipſiꝰ ſeddei. Sequar deū: ſequat̉ ille cupiditatē ſuā. Quia ſi voluero apud deū ſic me defendere vt dicā. Dn̄e vidi male viuētēclericū tuū: et ideo male vixi: nonne mihi dicturꝰ eſt. Seruenequā nō a me audieras. Que dicūt facite: q̄ autē faciūt facere nolite? Malus aūt laicus: īfidelis: nō pertinēs ad frumentū xp̄i: qͥ tāqͣꝫ palea in area tolerat̉: qͥd ſibi dicit qn̄ ceperit illū arguere verbū dei? Exi. Quid mihi loqueris? Ipſiepiſcopi: ip̄i clericinō illud faciūt: ⁊ me cogis vt faciā. Querit ſibi nō patronū ad cauſam malā: ſed comitē ad penā. Nānunqͣꝫ eū defenſurꝰ eſt in die iudicij: quēcūqꝫ malū volueritimitari. Quomodo enī diabolꝰ om̄es quos ſeducit nō ſeducit cū quibꝰ regnet: ſed cū quibꝰ dānet̉. Sic oēs qͥ ſequūturmalos: comites ſibi ad gehennāquerūt: nō patrocinia ad regna celorū. Quō ergo peruertūt iſti hāc ſententiam: qn̄ illisdicit̉ male viuētibus merito dictū eſt a dn̄o. Que dicūt facite: q̄ aūt faciūt facere nolite? Recte dictū eſt inquiūt. Dictūeſt enī vobis: vt q̄ dicimꝰ faciatis: que autē nos facimꝰ vosnō faciatis. Nos enī offerimꝰ ſacrificiū: vobis nō licet. Ui-dete verſutias hoīm. Quid dicā mercēnariorū? Nā ſi paſtores eſſent: iſta nō dicerēt. Ideo dn̄s vt os illis clauderet: ſexiij cutus eſt et dixit. Cathedrā moyſi ſedent. Que dicūt facite

De verbis dn̄i.que autē faciūt facere nolite. Dicūt enī et nō faciunt. Quideſt ergo fratres? Si de ſacrificio diceret offerendo: diceret:dicūt et nō faciūt: Faciūt enī ſacrificiū deo. Offerūt quideꝫqd̓ dicūt: et nō faciūt. Audi qͥd ſequat̉. Alligāt enī onera grauia et īportabilia: ⁊ īponūt ea ſuꝑ ceruices hoīm: q̄ ipſi vnodigito nolūt attingere. Aperte exprobrauit: deſcribit ⁊ oſtēdit. Sed illi qn̄ ſic volunt ꝑuertere ſententiā: on̄dūt qꝛ nihilquerūt in eccleſia niſi cōmoda ſua: nec euāgeliū legerūt. Sienī noſſent ip̄am paginā et totū legiſſent: nunqͣꝫ hoc dicereauderēt. Sed apertiꝰ attendite: qꝛ habet tales eccleſia. Neqͥs dicat nobis prorſus de phariſeis dixit: deſcribis: de iudeis dixit. Nā tales nō habet eccleſia. Qui ſunt ergo illi de Lquibꝰ dn̄s dicit. Nō om̄is qui mihi dicit: dn̄e dn̄e intrabitin regnū celorū? Et addidit. Multi dicent mihi in illa die:dn̄e dn̄e: nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ et in noīe tuo ꝟtutesmultas fecimꝰ: et in noīe tuo māducauimus ⁊ bibimꝰ? Nūquid in noīe chriſti faciūt iſta? Certū eſt: manifeſtū eſt: quiade his dicit qͥ nomen xp̄i habent. Sed qͥd ſequit̉? Tūc dicāillis. Nunqͣꝫ vos cognoui. Recedite a me om̄es qͥ operamini iniqͥtatē. Audi apl̓m gementē de talibꝰ. Dicit alios annū Iciare euangeliū ꝑ charitatē: alios ꝑ occaſionē. De quibꝰ dicit. Annūciant euāgeliū nō recte. Rem rectā: ſed ipſi nō recti. Qd̓ annūciāt rectū eſt: ſed qͥ annūciāt nō ſunt recti. Quare nō eſt rectus? Ꝙꝛ aliud querit in eccleſia: non deū querit.Si deū quereret: caſtus eſſet: qꝛ legitimū maritū aīa deumhabet. Quiſqͥs a deo preter deū querit: nō caſte deū querit.Uidete fratres: ſi vxor amet maritū qꝛ diues eſt: nō eſt caſtaNō enī maritū amat: ſed aurū mariti. Si autē maritū amatet nudū amat et pauperē amat. Si enī ꝓpterea amat qꝛ diues eſt: qͥd ſi quomodo ſunt caſus humani ꝓſcribat̉: ſubitoegens remaneat? Renūciat illi forte: qꝛ qd̓ amabat nō maritus erat: ſed res eiꝰ. Si aūt vere maritū amet: etiā pauperēplus amat: qꝛ cū miſericordia amat. Et tamen fratres deꝰnoſter nunqͣꝫ pauꝑ eſſe poteſt: diues eſt: ipſe fecit oīa: celumet terrā: mare et angelos. Quicqͥd videmꝰ: quicqͥd nō videmus in celo: ipſe fecit. Sed tn̄ nō diuitias amare debemus:ſed eū qui fecit illas. Nō tibi ꝓmiſit niſi ſe. Inueni aliquidprecioſius: et hoc dabit. Pulchra eſt terra: celuꝫ et angeli:ſed pulchrior eſt qͥ fecit hec. Qui ergo annūciant deū: amantes deū: qͥ annūciant deū ꝓpter deū: paſcūt oues: et nō ſuntmercēnarij. Ipſam caſtitatē exigebat dn̄s noſter ieſus chriſtus qn̄ dicebat petro. Petre amas me? Quid ē: amas me­ ICaſtus es. Non eſt cor tuū adulterū. Non tua queris in eccleſia ſed mea. Sꝫ ergo talis es et amas me: paſce oues meas. Non enī eris mercēnarius: ſed eris paſtor. Illi autē noncaſte annūciabāt: de quibꝰ gemit apl̓s. Sed qꝛ dicit. Quidenī? Dū om̄i modo ſiue occaſione/ ſiue veritate xp̄s annunciet̉: ꝑmiſit gͦ eſſe mercēnarios. Paſtor veritate xp̄m annūciat: mercēnariꝰ occaſione xp̄m annunciat: aliud querens.Tamen ⁊ ille xp̄m annūciat: ⁊ ille xp̄m. Audi vocē paſtorispauli. Siue occaſione/ ſiue veritate xp̄s annūciet̉. Ipſepaſtor voluit habere mercennariū. Faciūt enī vbi poſſunt: vtiles ſunt quātū poſſunt. Quādo autē ad alios vſus: querebatapl̓s cuiꝰ vias imitarētur infirmi. Miſi vobis (īquit) timotheum qͥ vos cōmonefaciat vias meas. Et qͥd ait? Miſi paſtorem qͥ vos cōmoneret vias meas .i. qꝛ quomodo ego ambulo et ipſe ambulat. Et mittens paſtorē: qͥd ait? Neminemenī habeo tā vnanimē: qui ſincera affectione ꝓ vobis ſollicitus ſit. Nōne cū illo erant multi? Sed quid ſequit̉? Om̄esenī ſua querūt: nō que ſunt xp̄i ieſu .i. ego vobis paſtorē mittere volui: nā multi mercennarij ſunt: ſed non oportuerat vtmercēnariꝰ mitteret̉. Ad alias res et negotia peragēda mittitur mercēnariꝰ: ad illas autē quas tūc volebat: paſtor eratneceſſarius. Et vix inuenit vnū paſtorē inter multos mercēnarios: qꝛ pauci paſtores: multi mercēnarij. Sed qͥd dicit̉de mercēnarijs? Amen dico vobis: perceperūt mercedē ſuam. De paſtore autē qͥd dicit apl̓s? Quiſqͥs aūt mundaueritſſe ab hmōi: erit vas in honorem ſanctificatū et vtile dn̄o adomnē opus bonū paratū ſemꝑ. Nō ad quaſdā res paratū: etad quaſdā nō paratū: ſed ad om̄e opus bonū paratum. Hecde paſtoribꝰ dixi. De mercēnarijs autē iā diximꝰ. Mercennariꝰ qn̄ videt lupū inſidiātem ouibꝰ fugit. Hoc dn̄s dixit.Quare? Qꝛ nō eſt ei cura de ouibꝰ. Tādiuē gͦ vtil̓ mercēnariꝰ qͣꝫdiu nō videt lupū: qͣꝫdiu n̄ videt furē ⁊ latronē. Cū aūt

Mat. xxiij

Mattheixxiij

Mattheixxviiij. icor. iij.

Cm̄. xxij

Gen̄. xxix

Ephe. ij.

Luce. v.

Ioh̓. x.

xxvijij. icor. iij.

Pat xx

Pat. xxij.

D

E

Ioh̓. xxj.

Mat. vj.ij. Tim̄. ij.

Phil̓. j.

Ioh̓. x.

vbi sͣ.Phil̓. j.

Hat. vij.

Phil̓. ij.

TA