Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
LXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sancti Auguſtini. De verbis dn̄i

Sancti agintinfeciſtis. Non enim in cōſpectu tanti iudicis audebūt mētiri: aut iactare q̄ nō fecerūt. Sed qꝛ charitatē nō habuerunt.reſpōdet omnibus illis. Non noui vos. Quō autē habet velexiguā charitatē: qui etiā cōuictus nō amat vnitatē? Hancdn̄s vnitatē cōmendās paſtoribꝰ bonis: nō ꝯmendās paſtores bonos: noluit multos appellare paſtores. Neqꝫ enim vtdixi iā. Nō erat paſtor bonꝰ petrus: paulus: apoſtoli ceteri:poſteriores ſancti ep̄i: beatuſqꝫ cyprianꝰ? Oēs hi paſtoresboni: et tn̄ ille paſtoribꝰ bonis nō cōmendauit paſtores bonos: ſed paſtorē bonū. Ego ſuꝫ (inqͥt) paſtor bonꝰ. Interrogemꝰ dn̄m qualicūqꝫ ſenſu ⁊ humillima diſceptatione cumtāto patre familias colloqͣmur. Quid dicꝭ dn̄e bone paſtor?Tu enī bonꝰ paſtor qͥ bonus agnus? Idē paſtor et paſcua:idē agnus et leo. Quid dicis; Audiamꝰ: et adiuua vt intelligamꝰ. Ego ſum (īquit) bonꝰ paſtor. Quid petrꝰ: Aut nonj. paſtor/ aut malus? Uideamꝰ ſi nō paſtor. Amas me? Tu eidixiſti dn̄e. Amas me? Et reſpondit. Amo. Et tu ei. Paſceoues meas. Tu domine interrogatione tua firmamēto oristui: amatorē feciſti paſtorem. Paſtor eſt ergo cui paſcēdasoues credidiſti. Ipſe cōmendaſti: paſtor eſt. Uideamꝰ iamvtrū nō bonus. Ipſa id interrogatione et reſpōſione eiꝰ inuenimꝰ. Queſiſti vtrū amet te? Reſpōdit. Amo. Uidiſti corquia verū reſpōdit. Nō eſt ergo bonus: qͥ amat tantū bonū?Unde illa reſpōſio ex intimis ꝓlata viſceribꝰ: vnde ille petrus teſtes oculos tuos habēs in corde ſuo: contriſtatꝰ ꝙ eūnō ſolū ſemel: ſed iterū et tertio interrogaſti: vt trina ꝯfeſſione amoris: deleret trinū pctm̄ negationis? Unde ergo cōtriſtatus ꝙ ſepe interrogatꝰ eſſet ab eo qͥ ſciret qd̓ īterrogabat:et donauerat qd̓ audierat? Unde ꝯtriſtatꝰ: talia verba retulit. Dn̄e tu ſcis oīa: ipſe noſti qm̄ te amo. Ita ne ille talia cōfitens: īmo ꝓfitēs mentiret̉? Ueraciter ergo reſpōdit: amorētuū: et de intimo corde ꝓtulit amātis vocē. Tu autē dixiſtiij. Bonꝰ homo de bono theſauro cordis ſui ꝓfert bona. Ergoet paſtor ⁊ bonꝰ paſtor: nihil quidē ad poteſtatē ac bonitatēpaſtoris paſtorū: ſed tamen etiā ipſe et paſtor et bonꝰ: et ceteri tales paſtores boni. Quid eſt ergo ꝙ paſtoribꝰ bonis cōmendas vnū paſtorē: niſi quia in vno paſtore doces vnitatem? Et exponit apertiꝰ ipſe dn̄s ꝑ miniſteriū noſtrū: ex ip̄oeuāgelio comemorans charitatē veſtrā ⁊ dicēs. Audite qͥdcōmēdaui. Ego ſum paſtor bonus dixi: qꝛ om̄es ceteri: oēspaſtores boni mēbra mea ſunt. Unū caput: vnū corpus: vnꝰſpiritꝰ. Ergo et paſtor paſtorū: et paſtores paſtoris: et ouescum paſtoribꝰ ſub paſtore. Quid ſunt hec niſi ꝙ dicit apl̓s?ij. Sicut enī corpus vnū eſt et mēbra habet multa: om̄ia autēmēbra corporis cū ſint multa vnū eſt corpus: ſic et chriſtus.Ergo ſi ſic ⁊ chriſtꝰ: merito xp̄s in ſe habens om̄es paſtoresbonos: vnū ꝯmendat dicēs. Ego ſum paſtor bonꝰ. Ego ſū:vnus ſum: mecū in vnitate om̄es vnū ſunt. Qui extra me paſcit: cōtra me paſcit. Qui mecūnō colligit ſpargit. Ergo aui.dite ipſam vnitatē vehemētius cōmendatā. Habeo (īquitalias oues: q̄ nō ſunt ex hoc ouili. Loquebat̉ enī pͥmo ouilide genere carnis iſrael. Erāt aūt alij de genere fidei ipſiusiſrael: et extra adhuc erāt in gētibus. Erat p̄deſtinati: nōdūcōgregati. Hos nouerat quos predeſtinauerat: nouerat quiredimere ſanguine ſuo fuſo venerat. Uidebat eos nondū videntes eū: nouerat eos nondū credētes in eū. Habeo (inqͥt)alias oues q̄ nō ſunt de hoc ouili: q̄ nō ſunt de genere carnisiſrael: ſed tamen nō erūt extra hoc ouile: qꝛ oportet me adducere eas: vt ſit vnꝰ grex et vnus paſtor. Merito huic paſtoripaſtorū: amata eiꝰ: ſponſa eiꝰ: pulchra eius: ſed ab ipſo pulchra facta: prius pctīs feda: poſt indulgētiam et gratiā forj.moſa: loquit̉ amās et ardēs in eū: et dicit ei. Ubi paſcis? Etvidētē quēadmodū quo affectu hic erigat̉ amor ſpiritalis.Melius iſto multo affectu delectant̉: qui aliqͥd ex huiꝰ amoris dulcedine guſtauerūt. Illi hoc bene audiūt: qͥ amāt chriſtum In ipſis enī hoc: et de ipſis cantet eccleſia in canticiscāticorū. Qui amant xp̄m: quaſi fedū et ſolū formoſum. Uiij.dimus enī eū (inqͥt) et nō habebat ſpeciem neqꝫ decorē. Talis in cruce apparuit: talē ſe ſpinis coronatꝰ exhibuit: feduꝫet ſine decore: quaſi amiſſa potētia: quaſi nō filiū dei. Talisviſus eſt cecis. Ex ꝑſona quippe iudeoꝝ hoc dixit Eſaias.ra. Uidimꝰ eū et nō habebat ſpeciem neqꝫ decorē: qn̄ dicebat̉.i. xv Si filius dei eſt deſcendat de cruce. Alios ſaluos fecit: ſeipcxvj ſum non poteſt. Et ꝑcutiente calamo in caput. Prophetiza

nobis chriſte: quis te ꝑcuſſit: nō habebat ſpeciem neqꝫ decorem. Talē iudei videbatis. Ꝙꝛ cecitas ex parte iſrael facta Reſt: donec plenitudo gētiū intraret: donec alie oues venirētQuia ergo cecitas facta eſt: ideo ſine decore vidiſtꝭ. Si enī j. ſ.cognouiſſetis: nūqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſetis. Feciſtis aūtqꝛ nō cognouiſtis. Et tn̄ ille qͥ vos qͣſi fedos tolerauit: ꝓ vobis formoſus orauit. Pater (inqͥt) ignoſce illis: qꝛ neſciuntqͥd faciūt. Si enī ſine decore: qͥd eſt qd̓ amat iſta q̄ dicit. An Cnūcia mihi quē dilexit aīa mēa? Quid eſt qd̓ amat? quid eſtqd̓ ardet? qͥd eſt qd̓ tantuꝫ ne ab illo aberret timet? Quid eſtqd̓ tantū delectat̉ in ipſo: cui ſola pena eſt ſine ipſo: Quid eſſet vnde amaret̉: niſi formoſus eſſet? Uerū quo illa ſic amaret: ſi ille illi ſic appareret: quomodo cecis ꝑſequētibꝰ: et qͥdfaciāt neſcientibꝰ? Qualē ergo illa amauit? Specioſum for i1ma pre filijs hoīm: diffuſa eſt gratia in labijs tuis. Ergo deipſis labijs tuis annūcia mihi quē dilexit aīa mea. Annun­ Ccia (inqͥt) mihi oquē dilexit nō caro mea: ſed aīa mea. Annuncia mihi vbi paſcis: vbi cubas in meridie: ne forte fiamſicut operta ſuꝑ greges ſodaliū tuorū. Obſcurū videt̉. Obſcurū ſanctuariū thalami ſacri myſteriū eſt. Ipſa enī dicit.Introduxit me rex in cubiculuꝫ ſuū. Talis cubiculi hoc ſecretū eſt. Sed vos qui ab iſto cubiculo ꝓfani non eſtis: audite qd̓ eſtis: ⁊ dicite cū illa: ſi amatis cū illa. Amatis aūt cumilla: ſi eſtis in illa. Dicite oēs et tn̄ vna dicat: qꝛ vnitas dicit.Annūcia mihi quē dilexit anima mea. Eratenī illis in deū Avna aīa et cor vnū. Annuncia mihi vbi paſcis: vbi cubas inmeridie. Quid ſignificat meridies? Magnum feruorē: magnūqꝫ ſplendorē. Ergonotū fac mihi qui ſint ſapiētes tui.Spiritu feruentes et doctrina fulgentes. Dexterā tuā notā pꝰfac mihi: et eruditos corde in ſapiētia. Ipſis inhereā in corpore tuo: ipſis ſocier: cū ipſis te fruar. Dic̄ mihi. Ergo annuncia mihi vbi paſcas: vbi cubes in meridie: ne incurrā ineos qͥ alia de te dicunt. Aliud dicūt: aliud de te ſentiūt. Aliade te credūt: alia de te predicāt. Et greges ſuos habēt: ⁊ ſodales tui ſunt: qꝛ de tua mēſa viuūt: et menſe tue ſacramentadetractāt. Sodales enim dicti ſunt ꝙ ſimul edant: qͣſi ſimuledales. Tales exprobrant̉ in pſalmo. Si enī inimicꝰ ſuper Ime magna locutꝰ fuiſſet: abſcondiſſem me vtiqꝫ ab eo. Et ſihic qͥ oderat me ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſſet: abſconderemme vtiqꝫ ab eo. Tu vero vnanimis meꝰ: dux meꝰ: notꝰ meꝰ.Qui ſimul mecū dulces capiebas cibos: in domo dei ambulauimꝰ cū cōſenſu. Quare ꝯtra domū dn̄i modo cū diſſenſuꝫniſi qꝛ ex nobis exierūt: ſed nō erāt ex nobis? Ideo o tu quē.dilexit anīa mea: ne in tales incidam ſodales tuos: ſed qͣlesfuerūt ſodales ſamſon nō ſeruātes amico fidē: volētes eiuscorrūpere vxorē. Ergone in tales incurrā: ne fiam ſuꝑ eosid eſt incidā in eos: velut operta: velut latēs et obſcura: nonvelut in mōte ꝯſtituta. Annūcia ergo mihi o quē dilexit aīa lmea: vbi paſcis: vbi cubas in meridie: qͥ ſint ſapiētes ⁊ fideles in qͥbus maxime reqͥeſcis: ne forte ſicut latens incurramin greges nō tuos: ſed ſodaliū tuorū. Nā tu petro nō dixiſtiPaſce oues tuas: ſed paſce oues meas. Reſpōdeat gͦ amate huic paſtor bonꝰ: ⁊ ſpecioſus forma pre filijs hoīm: reſpōdeat ei quā formoſam fecit ex filijs hoīm. Audite qͥd reſpondeat: intelligite: cauēte qd̓ terret: amate qd̓ monet. Quid ergo reſpōdit? Quā nō blāde: ſed blādicijs ſeueritatē reddit.Corripit vt cōſtringat: vt ſeruet. Niſi cognoueris temetipſam (inquit) opulchra īter mulieres. Ꝙͣtūlibet enī ſint aliepulchre donis viri tui hereſes ſūt: ornatu nō viſceribꝰ pulchre ſunt: foris extrinſecꝰ nitent: noīe iuſtitie ſe dealbāt: oīsautē pulchritudo filie regis intrinſecus. Niſi gͦ cognoueristemetipſam qꝛ vna es: qꝛ ꝑ oēs gētes es: qꝛ caſta es: qꝛ colloquio ꝑuerſo malorū ſodaliū corrūpi nō debes. Niſi cognoueris temetipſam: qꝛ recte mihi deſpōſauit ille ꝟginē caſtāˡexhibere xp̄o: recteqꝫ mihi teipſam exhibeas: ne malis colloquijs ſicut ſerpens euā ſeduxit aſtutia ſua: ſic et tui ſenſuscorrūpant̉ acaſtitate mea. Niſi ergo talē cognoueris temetipſam: exi. Tu exi. Alijs enī dicturus ſum. Intra ingaudiūdn̄i tui. Tibi nō dicā: ītraſedexi: vt ſis inter eos qͥ ex nobisexierūt: exi tu. Sed niſi cognoueris temetipſam tūc exi. Siautē cognoueris temetipſam: ītra. Si aūt non cognoueris:exi tu in veſtigijs gregū: et paſce hedos tuos in tabernaculis paſtorū. Exi in veſtigijs non gregis ſed gregū: et paſcenon ſicut petrus oues meas: ſed hedos tuos ī tabernaculis

j. Cor. xii.

vbi ſupꝰParci. x.vMat. xxvj.

Mat. xij.

Ioh̓. xxj.

Mat. xii.

Eſa. lij.

Canti. j.

E

Act̉. iiij.

psͣ. lxxxix.

Luc̄. xxii.Canti. j.

j. Ioh̓. ij.

Rom̄. xj.

Rom̄. xj.i Corinr ii

j. Cor iūi. ij

ij. Cor. xj

Mat. xxv.

Psͣ xliiij

xa. iij

Canti. j.

Canti. j.

Psͣ. liiij.

Ioh̓. xxj.

Canti. j.

D