n euāgelio ſcd̓m Iohannem. Ser. xb

In euāgelio ſcd̓m Iohatſunt ⁊ in celo. Hec gͦ km̄i ſic audiamꝰ vt qͥ viuūt viuāt: qͥ mortui ſunt reuiuiſcāt. Siue ſit adhuc pctm̄ corde cōceptū: ⁊ nōꝓceſſit in factū: peniteat: corrigat̉ cogitatio: ſurgat mortuꝰintra domū cōſciētie. Siue iam qd̓ cogitauit admiſit nec ſicdeſperet̉. Nō ſurrexit mortuꝰ intus: ſurgat elatꝰ. Peniteatfacti: de ꝓximo reuiuiſcat: nō eat in ꝓfundum ſepulture: nōaccipiat deſuꝑ ꝯſuetudinis molē. Sed forte iā illi loquor qͥiā duro ſui moris lapide p̄mit̉: qͥ iā vrget̉ cōſuetudinis pondere: qui iā qͣtriduanꝰ putet. Nec ip̄e deſperet: ꝓfundꝰ mortuus eſt: ſed altꝰ eſt xp̄s. Nouit clamādo terrena onera rumpere: nouit intrinſecꝰ ꝑ ſeip̄m viuificare: ſoluēdū diſcipulistradere. Agāt etiā tales pnīam. Neqꝫ enī lazaro reſuſcitatopoſt qͣtriduū vllus putor in viuēte remāſerat. Ergo qͥ viuūtviuant. Quicūqꝫ autē morrui ſunt: in quacūqꝫ harum triummorte ſe inuenerint: agant vt celere iam reſurgant.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm iohannē.Scrutamini ſcripturas. Sermo. xlv. in quo plura ꝑpulchre declarat q̄ ſcripta nobis ⁊ ſequacibꝰſunt in doctrinam.Deuangelicā lectionē q̄ recens ſonuit in auribus¶ Anoſtrꝭ aduertat charitas vr̄a: dū pauca loqͥmur q̄dn̄s donat. Ad iudeos dn̄s loquebat̉ ieſus: ⁊ dice¶ bat eis. ¶ Scrutamini ſcripturas in qͥbus putatisvos vitā eternā habere: ipſe teſtimoniū ꝑhibēt de me. ¶ Deinde poſt paululū. ¶ Ego (īqͥt) veni ī noīe pr̄is mei: ⁊ nō accepiſtis me. Si aliꝰ venerit in noīe ſuo: ip̄m accipietis. Deinde poſt paululū. Quō poteſtis mihi credere: gloriā ab inuicem expectātes: ⁊ gloriā q̄ a deo ſolo eſt nō q̄rentes? Adextremū ait. ¶Nō ego vos accuſo apud patrē: eſt qͥ vos accuſat moyſes in quē vos ſperatis. Si enī crederetis moyſi: crederetis forſitan et mihi. De me enī ille ſcripſit. Cū aūt ꝟbisilliꝰ nō creditis: quō poteſtis mihi credere? Ad hec ꝓpoſita nobis diuinitꝰ ex orelectoris: ſꝫ miniſterio ſaluatoris: audite pauca nō numerāda: ſed appetēda. Nā iſta om̄ia facileeſt ītelligere de iudeis. Sed cauēdū eſt ne cū illos nimis attendimꝰ: a nobis oculos auferamꝰ. Diſcipulis enī ſuis dn̄sloq̄bat̉: et vtiqꝫ qd̓ eis loq̄bat̉: ⁊ nobis poſterꝭ loq̄bat̉. Neqꝫei enī ad illos ꝑtinet qd̓ ait. Ecce ego vobiſcūſum vſqꝫ ad cōſūmationē ſeculi: ſed ad oēs etiam poſtea futuros xp̄ianos: etxvj. vſqꝫ in finē ſeculi ꝓuēturos. Loquēs ergo ill̓ ait. Cauēte afermēto phariſeoꝝ. Tūc putauerūt ideo dn̄ꝫ dixiſſe hoc: qꝛpanes nō tulerāt: nō intellexerūt: qꝛ cauete a fermēto phariſeorū: hoc dictū eſt: cauete a doctrina phariſeorū. Que fuitdoctrina phariſeoꝝ niſi quā modo audiſtꝭ? Gloriā ab īuicēq̄rētes: gloriā ab inuicē expectātes: et gloriā q̄ a ſolo deo eſtnō querētes. De his apl̓s paulꝰ dic̄ ita. Teſtimoniū eis phix. beo: qꝛ zelū dei habēt: ſed nō ẜm ſciētiā. Zelū (īquit) dei habent: noui: ſcio: apud illos fui: talis fui. Zelū dei habēt: ſednō ẜm ſciētiā. Quid eſt hͦ apoſtole. Nō ẜm ſciētiā? Exponenobis quā cōmēdes ſcientiā: quā doleas in illis nō eſſe: ⁊ innobis velis eſſe. Secutꝰ adiūxit: et quod clauſum poſuerataperuit. Quid eſt. Zelū dei habēt: ſꝫ nō ẜmſcientiā? Ignorantes enī dei iuſtitiā et ſuā volentes ꝯſtituere: iuſtitie deinō ſunt ſubiecti. Ignorare ergo dei iuſtitiā et ſuā velle ꝯſtituere: hoc eſt ab inuicē gloriā expectare: et gl̓iā q̄ a ſolo deoeſt nō reqͥrere. Hoc eſt fermentū phariſeorū. Ab hoc caueredn̄s iubet. Si ſeruꝰ iubet ⁊ dn̄s iubet: caueamꝰ ne audiamꝰUtqͥd mihi dicitis: dn̄e dn̄e: et nō facitis q̄ dico? Relinqueergo paululū iudeos: quibꝰ dn̄s tūc loq̄bat̉. Foris ſunt: audire nos nolūt. Ip̄m euāgelium oderūt: falſa teſtimonia indn̄m ꝓcurauerūt vt dānarēt viuū: alia teſtimonia emeruntpecunia ꝯtra mortuū. Qn̄ eis dicimꝰ. Credite in ieſum. Reſpōdent nobis. In hoīem mortuū credituri ſumꝰ? Cū aūt ēei. addimus. Sed reſurrexit. Reſpōdent. Abſit. Diſcipuli eiꝰfurati ſunt eū de ſepulchro. Amant falſitatē iudei emptoreset cōtemnūt veritatē dn̄i redēptoris. Quid loq̄ris iudee: parentes tui pecunia emerūt: ⁊ hoc inte remāſit: quod emerūtAttēde potius eū qͥ emitte: nō qui mendaciū emit tibi. Sediſtos (vt diximꝰ) relinquamꝰ: iſtos attēdamꝰ fratres nr̄oscū quibꝰ agimꝰ. Nā xp̄s caput eſt et corpus. Caput in celoeſt: corpus interra eſt. Caput dn̄s eſt: corpus eiꝰ eccleſia eſtv. Sed meminiſtic dictū. Erūt duo in carne vna. Sacramētūhoc magnū eſt ait apoſtolꝰ. Ego autē dico in xp̄o et in eccle

nnem. ier. xl. Io. lxjſia. Si ergo duoſunt in carne vna: duo ſunt in voce vna. Caput noſtrū dn̄s xp̄s locutꝰ eſt ad iudeos ea q̄ audiuimꝰ cumeuāgeliū legeret̉. Caput ad inimicos ſuos loquat̉: ⁊ corpusad inimicos ſuos loquat̉: et corpus id eſt eccleſia ad inimicos ſuos noſtis ad quos loquat̉. Qui habet loqui: nō dixi demeo: vt vox vna ſit: qꝛ caro vna: vox vna. Hoc ergo illis dicamus. Uocē eccleſie loquor. O fratres: filij diſperſi: oueserrātes: rami preciſi: quid mihi calūniamini? Quid me nonagnoſcitis: Scrutamini ſcripturas in quibꝰ vos putatis vitam eternā habere: ipſe teſtimoniū perhibēt de me. Iudeisdicit caput noſtrū: qd̓ vobis corpus dicit. Queritis me ⁊ nō Ime inuenietis. Quare? Qꝛ nō ſcrutamini ſcripturas q̄ teſtimoniū perhibēt de me. Teſtimoniuꝫ ꝓ capite. Abrae dicte Eſunt ꝓmiſſiones et ſemini eiꝰ. Nō dicit: ex ſeminibus tanqͣꝫin multis: ſed tāqͣꝫ in vno: et ſemini tuo qd̓ eſt xp̄s. Teſtimonium ꝓ corpore ad abraā: qd̓ ꝯmemorauit apoſtolꝰ. Abraedicte ſunt ꝓmiſſiones. Uiuo ego dicit dn̄s per memetip̄m Giuro: quia obaudiſti voci mee: et nō peperciſti dilecto filiotuo ꝓpter me: niſi benedicēs benedicā te: et implēdo implebo ſemen tuū ſicut ſtellas celi: et ſicut arenā maris: Et benedicētur in ſemine tuo om̄es gētes terre. Habes teſtimoniūpro capite: habes ꝓ corpore. Audi aliud breue: et ꝓpe vnaſententia complexū ꝓ capite et ꝓ corpore. De reſurrectionexp̄i pſalmꝰ loquebat̉. Exaltare ſuꝑ celos deus. Continuo ꝓ Icorpore. Et ſuꝑ oēm terrā gloria tua. Audi teſtimoniū ꝓ capite. Foderūt manꝰ meas et pedes meos: dinumerauerunt Iom̄ia oſſa mea. Ipſi vero cōſiderauerūt et cōſpexerunt me:diuiſerūt ſibi veſtimēta mea: et ſuper veſtē meā miſerūt ſortem. Audi cōtinuo pro corpore: poſt pauca verba. Cōmemorabūtur et cōuertentur ad dn̄m vniuerſi fines terre. Et adorabunt in cōſpectu eiꝰ vniuerſe patrie gentium. Qm̄ dn̄i eſt Iregnū: et ipſe dominabit̉ gētiū. Audi ꝓ capite. Et ipſe tā qͣſpōſus procedēs de thalamo ſuo. In ipſo pſalmo audi ꝓ corpore. In oēm terrā exiuit ſonus eorū: et in fines orbis terre 1verba eorū. Hec iudeis: et iſtis noſtris. Quare? Quia iſtasſcripturas veteris teſtamēti et iudei accipiunt: et noſtri ipſiaccipiūt. Sed ipſum xp̄m quē illi non accipiunt: videamꝰ ſiiſti accipiūt. Dicat et ipſe: dicat et ꝓ ſe qͥ caput eſt: ⁊ ꝓ corpore ſuo qd̓ eſt eccleſia: qꝛ et in nobis caput loquit̉ pro corpore.Audi ꝓcapite. Reſurrexit a mortuis: īuenit diſcipulos he­ Iſitātes: dubitātes pregaudio: nō credētes: aperuit illis ſenſum vt intelligerēt ſcripturas: ⁊ dicit eis. Qꝛ ſic ſcriptū eſt: ⁊ſic oportebat xp̄m pati ⁊ reſurgere a mortuis die tertio. Habes ꝓcapite: dicat ⁊ ꝓ corpore. Et p̄dicari in noīe eiꝰ penitentiam et remiſſionē peccatoꝝ ꝑ om̄es gentes: incipiētibꝰab hi eruſalē. Dicat ergo eccleſia inimicis ſuis: dicat. Dicitplane nō tacet: ſed ſi illi audiāt. Fratres audiſtis teſtimoniaiā noſcite me. Scrutamini ſcripturas in qͥbus vos ſperatisvitā eternā habere: ipſe teſtimoniū ꝑhibēt de me. Que dixinon ſunt de meo: ſed de dn̄i mei: et tn̄ adhuc auerſamini: adhuc tergiuerſamini. Quō poteſtis mihi credere gloriam abinuicē expectātes: ⁊ gloriā q̄ a ſolo deo eſt nō q̄rētes: qꝛ ignoratis dei iuſtitiā? Zelū dei habetis: ſꝫ nō ẜm ſciētiā. Igno­ Irātes enī dei iuſtitiā et veſtrā volētes ꝯſtituere: iuſtitie deinō eſtis ſubiecti. Quid eſt aliud ignorare dei iuſtitiā ⁊ ſuamvelle cōſtituere: niſi dicere. Egoſanctifico: ego iuſtifico: qd̓ego dedero ſctm̄ eſt? Dimitte deo qd̓ dei eſt. Agnoſce homoqd̓ hoīs eſt. Ignoras dei iuſtitiā: et tuā vis ꝯſtituere. Iuſtificare me vis: ſufficit tibi vt mecuꝫ iuſtificeris. De antixp̄odictū eſt: et oēs ſic intelligūt qd̓ ait dn̄o. Ego veni in nomīe. Fpatris mei ⁊ nō ſuſcepiſtis me: ſi alius venerit in nomīe ſuohūc ſuſcipietis. Sed audiamꝰ ⁊ iohannē. Audiſtis qꝛ venit j.antixp̄s: et nūc antixp̄i multi facti ſunt. Quid aūt expaueſcimus in anti xp̄o: niſi qꝛ nomen ſuū honoraturꝰ / ⁊ nomen dn̄icōtēpturꝰ? Quid aliud facit qͥ dicit. Ego iuſtifico? Rn̄det̉ei. Ego ad xp̄m veni: nō pedibꝰ ſed corde veni. Ubi euāgeliū audiui: ibi credidi: in deū credidi. Et ille. Nō es mūdꝰ.Quare? qꝛ nō ibi fui. Dic qͣre nō ſū mūdatꝰ: hō qͥ baptizatꝰſū in hirl̓m: hō qͥ baptizatꝰ ſū. Uerbi gr̄a: apud epheſios adqͦs datā epl̓am legis: ⁊ quoꝝ pacē ſpernis? Ecce ad epheſios ſcripſit apl̓s. Fundata eſt eccleſia: manet vſqꝫ nūc: ⁊ vberius manet: multipliciꝰ manet: tenet qd̓ accepit ab apl̓o. Siquis annūciauerit vobis p̄ter qͣꝫ qd̓ accepiſtꝭ: anathema ſit.Quid ergo? Quid dicis mihi mūdus nō ſum? Ibi baptiza-

Matthei.xxviij.

Ephe. v.

MatthꝰⁱxxviijMat .xvj.

Ioh̓. v.

Rom̄. x.

R

Gen̄. xxij.

Rom̄. x.

Iohā. vij.

Gal̓. iij.

Ioſ. v.

Ioſ. v.

Ioh̓. v.

Psͣ. xliiij

Psͣ .xviij

j. Ioh̓. ij.

Lu. xxiiij

Psͣ. xxj.

Pſal. lvj.Psͣ. xxj.

Pial. .lvj.