In euāgelio ſcd̓m Iohannē. Sermo. xlij. Fo. lx.

teriū: ꝯtradicat̉: reſiſtat̉: re pugnet̉. Nō enī nō habes vn̄ pugnes. Deus tuus in te eſt: ſpūs bonꝰ datus eſt tibi. Et tn̄ permittit̉ ipſa caro cōcupiſcere aduerſus ſpiritū: ſuggeſtionibꝰvi. prauis. Fiat qd̓ ait apl̓s. Nō regnet pctm̄ in vr̄o mortali corpore. Nō dixit. Nō ſit. Iam eſt ibi. Qd̓ ideo pctm̄ vocat̉: qꝛmerito peccati cōtigit. Non enī in ꝑadiſo caro cōcupiſcebataduerſus ſpiritū: aut erat ibi iſta pugna vbi pax erat ſola: ſꝫfacta tranſgreſſione poſtea qͣꝫ hō noluit ſeruire deo ⁊ donatꝰeſt ſibi: nec ſic donatꝰ ſibi vt poſſit ſaltē poſſidere ſe: ſꝫ ab eopoſſeſſus a qͦ deceptꝰ: cepit caro cōcupiſcere aduerſus ſpiritum. Et hͦ in bonis cōcupiſcit aduerſus ſpiritū: nā in malisnō habet cōtra quē cōcupiſcere. Ibi enī ꝯcupiſcit aduerſusſpiritū. vbi ē ſpūs. Ꝙ eniꝫ ait. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū: ⁊ ſpūs aduerſus carne̓: noli putare ſpiritui hoīs tantūdem datū. Spūs dei eſt qͥ pugnat ī te aduerſus te: aduerſusillud qd̓ eſt ī te cōtra te. Noluiſti enī ſtare ad dn̄m: cecidiſti.Fractꝰ es: quō vas qn̄ de manu hoīs cadit in terrā. Fractuses. Et qꝛ fractꝰ es: iō aduerſus te: iō es cōtra te. Nihil ſit ī tecōtra te: et integer ſtabis. Nā vt noueritis ad ſpiritū ſanctūviij hoc officiuꝫ ꝑtinere: alio loco dicit apl̓s. Si enī ẜm carnē vixeritis: moriemini. Si autē ſpiritu fctā carnis mortificaueritis: viuetis. Expone nobis apl̓e qͦ ſpiritu. Habet enī et hōſpiritū ad naturā ꝓpriā ꝑtinentē quo hō eſt. Hō enī ꝯſtat excorꝑe ⁊ ſpiritu. Et de ip̄o ſpū hoīs dictū eſt. Nemo ſcit q̄ ſintj.hoīs: niſi hoīs ſpiritus qͥ in ſeipſo eſt. Uideo gͦ ⁊ ip̄m hoīemhr̄e ſpiritū ſuū ꝑtinentē ad naturā ſuā: et audio te dicētē. Siautē ſpiritu fctā carnis mortificaueritꝭ: viuetis Quero quoſpiritu? Meo an dei? Audio enī ꝟba tua: et adhuc ābiguitate ꝑmoueor. Spūs enī cū d̓r: ⁊ hoīs eſt aliqn̄: ⁊ pecoris ſpūsdicit̉: ſicut ſcriptū eſt: ꝑ diluuiū mortuā eē oēm carnē q̄ habelii.bat ī ſe ſpiritū vite. Ac ꝑ hoc ⁊ pecorꝭ ſpūs d̓r: ⁊ hoīs ſpūs d̓r.viij Aliquādo ⁊ vētus ſpūs d̓r: ſicut habet̉ ī pſalmo. Ignis: grādo: nix: multꝭ modis d̓r ſpūs tēpeſtatis. Cū gͦ multis modisdicat̉ ſpūs: qͦſpiritu dixiſtio apl̓e: facta carnis mortificāda:meo an dei? Audi qd̓ ſequit̉: ⁊ ītellige. Sublata ē q̄ſtio ſequētibus verbis. Cū enī dixiſſet. Si aūt ſpiritu fctā carnis mortificaueritꝭ viuetis: cōtinuo addidit. Quotqͦt enī ſpiritu deiagunt̉: hi filij ſūt dei. Agis ſi agaris: ⁊ bn̄ agis ſi a bono agaris. Ergo qd̓ dixit tibi. Si ſpū facta carnis mortificaueritꝭ:viuetis: ⁊ ambiguū tibi erat de qͦ ſpū dixerit: ī ſequētibꝰ verbis ītellige p̄ceptorē: agnoſce redēptorē Etenī ille redēptorviij tibi ſpiritū dedit: qͦ mortifices facta carnis. Quotqͦt enī ſpūdei agunt̉: hi filij ſūt dei. Nō ſunt filij dei: ſi nō agunt̉ ſpiritudei. Si aūt ſpiritu dei agunt̉ pugnāt: qꝛ magnū habēt adiutorē. Nō enī deꝰ ſic nos expectat pugnātes: quō expectat populus venatores. Ppl̓s venatori fauere pōt: ꝑiclitātē adiuuare nō pōt. Si gͦ hīc caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnē: ⁊ qͥd eſt vt nō ea q̄ vultis faciatꝭ? Hic enī ꝑiculum ē mali ītellectoris. Sit nūc officiū qͣliſcūqꝫ expoſitoris:vt nō ea q̄ vultis faciatꝭ. Attēdite ſctī quicūqꝫ pugnatis: preliantibꝰ loquor. Intelligūt qͥ pugnāt: nō me ītelligit qͥ nō pugnat. Nā qͥ pugnat nō ideo intelligit me: ſꝫ p̄uenit me: qꝛ vulthō caſtus vt nulla oīno ſurgat in mēbris eiꝰ cōcupiſcētia aduerſaria caſtitati. Pacē vult: ſꝫ nōdū hꝫ. Qn̄ enī ad illud vētum fuerit vbi nulla oīno exurgat cōcupiſcētia aduerſanda:nullus erit hoſtis cū qͦ luctemur: nec expectat̉ ibi victoria: qꝛde hoſte iā victo triumphat̉. Audi ipſam victoriā: ipſo apl̓ov. dicēte. Oportet corruptibile h̓ induere īcorruptionē: ⁊ mortale hͦ induere īmortalitatē. Cū autē corruptibile hͦ īdueritincorruptionē: et mortale hͦ īduerit īmortalitatē: tūc fiet ſermo qͥ ſcriptꝰ eſt. Abſorpta ē mors ī victoria. Audi voces triiphātiū. Ubi eſt mors ꝯtētio tua? Ubi eſt mors aculeꝰ tuus:Percuſſiſti: vulneraſti: deieciſti: ſed vulneratꝰ eſt ꝓpter mequi fecit me. Omors o mors: vulneratꝰ eſt ꝓ me qͥ fecit me: ⁊de morte ſua vicit te. Et tūc triūphātes dicturi ſunt. Ubi eſtmors ꝯtētio tua? Ubi eſt mors aculeꝰ tuus? Mō autē qn̄ caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: et ſpiritꝰ aduerſus carnē: ꝯtētiomortis eſt. Nō qd̓ volumꝰ faciamus. Quare? Ꝙꝛ volumꝰ vtnulle ſint cōcupiſcētie: ſed nō poſſumꝰ. Uelimus nolimꝰ habemꝰ illas: velimꝰ nolimꝰ titillāt: blādiunt̉: ſtimulāt: īfeſtāt:ſurgere volūt: p̄munt̉ nōdū extīguūtur: qͣꝫdiu caro ꝯcupiſcuaduerſus ſpm̄: ⁊ ſpiritꝰ aduerſus carnē. Nūqͥd hoc etiā cummortuꝰ fuerit hō? Abſit. Deponis carnē: quō tecū trahis cōcupiſcētias carnis? Sed ſi bn̄ pugnaſti: recipierꝭ ad quietē.

De qua quiete coronādus es: nō dānandꝰ: vt poſtea ꝑducaris ad regnū. Ergoqͣꝫdiu hic viuit̉ fratres ſic ē ſicut ⁊ nos qͥſenuimꝰ in iſta malicia. Minores quidē hoſtes habemꝰ: ſedtn̄ habemus. Fatigati ſunt qͦdāmō hoſtes nr̄i iā etiā ꝑ etatē:ſed tn̄ etiā fatigati nō ceſſant qͣlibuſcūqꝫ motibꝰ īfeſtare ſenectutis quietē. Acrior pugna iuuenū eſt. Nouimꝰ eā: trāſiuimus ꝑ eā. Caro enī ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſuscarnē: vt nō ea q̄cūqꝫ vultis faciatꝭ. Quid enī vultis oſanctio boni p̄liatores: o fortes milites xp̄i? Quid vultis? Ut nonſint oīno cōcupiſcētie male: ſed nō poteſtis. Exercete bellū:ſperate triūphū. Mō enī interī pugnat̉. Caro enī cōcupiſcitaduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnē: vt nō ea q̄ vultis faciatis .i. vt oīno nulle ſint ꝯcupiſcētie carnis. Sꝫ facite qd̓ poteſtis: qd̓ ait ipſe apl̓us in alio loco: qd̓ cōmemorare iā ceperā.Nō regnet pctm̄ in vr̄o mortali corꝑe: ad obediendū deſide­ ⁊rijs eiꝰ. Ecce qd̓ nolo mala deſideria ſurgūt: ſed nolo obedire. Armate: ſume īſtrumēta belloꝝ. Precepta dei: arma tuaſūt. Si bn̄ me audis: ⁊ qd̓ loquor: armatꝭ. Nō inqͥt regnet peccatū in vr̄o mortali corꝑe. Ꝙͣdiu enī portatꝭ mortale corpꝰpugnat cōtra vos pctm̄: ſed nō regnet. Quid ē nō regnet? Ideſt ad obediēduꝫ deſiderijs eiꝰ. Si ceperis obedire regnat.Et qͥd eſt obedire: niſi exhibeatꝭ mēbra vr̄a arma iniqͥtatispeccato? Nihil hͦ doctore p̄clariꝰ. Quid vis iā vt exponā tibi? Fac qd̓ audiſti. Nō exhibeas mēbra tua arma iniqͥtatispeccato. Dedit tibi deꝰ poteſtatē ꝑſpiritū ſuū: vt mēbra tuateneas. Surgit libido: tene tu mēbra. Quid factura ē q̄ ſurrexit? Tu tene mēbra. Noli exhibere mēbra tua arma iniqͥtatis pctō. Noli armare aduerſariuꝫ tuū cōtra te. Tene pedesne eant ad illicita. Libido ſurrexit: tu tene mēbra tua. Tenemanꝰ ab oī ſcelere. Tene oculos ne male attendāt. Tene aures ne ꝟba libidinis libēter audiāt. Tene totū corpus: tenelatera: tene ſumma: tene ima. Quid facit libido? Surgere nouit: vincere nō nouit. Surgēdo aſſidue ſine cā diſcit ⁊ nō ſurgere. Redeamꝰ ergo ad verba q̄ obſcura de apl̓o ꝓpoſuerā:et plana iā eē videbimꝰ. Hoc enī ꝓpoſuerā qd̓ nō dixit apoſtolus. Spiritu ambulate ⁊ ꝯcupiſcētias carnis ne habueri? Gtis: qꝛ neceſſe eſt vt habeamꝰ illas. Quare gͦ nō dixit. Cōcupiſcētias carnis ne feceris? Qꝛ facimus eas: cōcupiſcimus.Ipſuꝫ cōcupiſcere: facere ē. Sed ait apl̓s. Iā nō ego operor Rillud: ſꝫ qd̓ habitat ī me pctm̄. Ergo qͥd tibi cauēdū eſt? Hocſine dubio neꝑficias. Surrexit libido dānabilis: ſurrexit:ſuggeſſit: nō audiat̉. Ardet nō ſe ꝯpeſcit: ⁊ velles vt nō arderet. Et vbi eſt: vt non ea q̄ vultis faciatis? Noli dare mēbra.Ardeat ſine cā: ⁊ ꝯſumat ſe. In te gͦ fient ipſe ꝯcupiſcētie. Fatendū eſt: fiūt. Iō dixit. Ne ꝑfeceritꝭ. Sꝫ nō ꝑficiant̉. Decreuiſti facere: ꝑfeciſti. Perfeciſti etenī ſi decernas faciēdū eēadulteriū: et iō nō facias: qꝛ locus nō eſt īuentꝰ: qꝛ oportunitas nō dat̉: qꝛ forte illa caſta ē de qͣ videris eē cōmotꝰ. Ecceiam illa caſta eſt: ⁊ tu adulter es. Quare? Ꝙꝛ ꝑfeciſti cōcupiſcētias. Quid eſt ꝑfeciſti? In aīo tuo faciēdū eſſe adulteriūdecreuiſti. Iā (qd̓ abſit) ſi et mēbra fuerint oꝑata: in mortēdeuolutꝰ es. Suſcitauit xp̄s mortuā in domo filiaꝫ archiſy­ Mnagogi. In domo erat: elata nōdū erat. Sic eſt hō qͥ flagiciū Cōdecreuit in corde. Mortuꝰ eſt ſed intꝰ iacet. Si autē vſqꝫ ad pe.mēbroꝝ perpetrationē ꝑuenerit: elatus eſt foras. Sed ⁊ iu­ cutuenē filiū vidue ſuſcitauit dn̄s: qn̄ extra portā ciuitatꝭ mor­ Lutuus efferebat̉. Sic gͦ audeo dicere: aliqͥd decreuiſti ī cordetuo: ſi reuocaberis ab actu tuo: ſanatꝰ eris anteqͣꝫ perpetres.Si enī egeris in corde tuo penitentiā: qꝛ remmalā ⁊ ſceleratam et flagicioſam dānabilēqꝫ decreueras: ibi vbi mortuusiacebas intus: ſic intus ſurrexiſti. Si autē ꝑfeceris: iā es foras elatꝰ: ſed habes qui tibi dicat. Iuuenis tibi dico ſurgeEtiam ſi perpetraſti et peniteat te: de proximo redi: noli inſepulcrū venire. Sed hic mihi tertius mortuus eſt qui etiaꝫ Ioperductus eſt ad ſepulcrū: iam ſupra ſe habet cōſuetudinispondus: moles eum terrena multū premit. Multum enī exercitatus eſt in flagitijs: conſuetudine ſua nimia pregrauatur: clamat ⁊ chriſtus. Lazare prodi foras. Homo enim peſſime cōſuetudinis iam putet: merito ibi chriſtus clamauit.Nec ſolū clamauit: ſed magna voce clamauit. Ad chriſti enīclamorē etiam tales licet mortui: licet ſepulti: licet putētes:reſurgent tamen ⁊ ipſi. De nullo enī iacente deſperādum eſtſub tali ſuſcitatore.¶ De tribꝰ mortuis qͦs dn̄s ſuſcitauit. ſer. xliiij.

h iiij

Rom̄. vi.

Bal̓. v.

Rom̄. viij

psͣ. cxlvii.

sͣ. lvii

j. Cor. xv.

Gen̄. vij

j. Cor. ij

Rom̄. vii.

Gal̓.

pl̓. j.E

Marci. v.Cōcor. depe. diſ. ij. ſicut tribus.Luce. vij.

Ioh̓. xj.

¶ Rom̄. vij

Rom̄. vj.

Gal̓. v.