Sancti Auguſtini de verbis dn̄i. Sermo

Sancri⁊ad iuuētā ꝑuenit: ſꝫ in carne. Fatigatꝰ dormiuit: ſed ī carneEſurieꝫ ſitimqꝫ paſſus eſt: ſed in carne. Cōprehēſus: ligatꝰ:flagellatus: cōtumelijs affectus: poſtremo crucifixus: occiſus: ſed ī carne. Quid expaueſcis? Uerbū dn̄i manet in eternum. Qui reſpuit iſtā dei humilitatē: nō vult ſibi a mortifero tumore ſuꝑbieſanitatē. Preſtitit ergo dn̄s ieſus xp̄s percarneꝫ ſuā carni nr̄e ſpem. Suſcepit enī qd̓ noueramꝰ in hacterra qd̓ hic abūdabat: naſci ⁊ mori. Naſci ⁊ mori hic abūdabat: reſurgere et in eternū viuere nō hic erat. Inuenit hīc viles merces terreſtres: attulit ꝑegrinas celeſtes. Si expaueſcis mortē: ama reſurrectionē. Dedit tibi auxiliū de tribulatione ſua: nā vana remanſerat ſalus tua. Salutē itaqꝫ in hocmūdo peregrinā: hͦ eſt ſempiternā fratres agnoſcamꝰ et diligamus: et in hͦ mūdo tanqͣꝫ ꝑegrini viuamꝰ. Trāſire nos cogitemus: ⁊ minꝰ peccabimꝰ. Agamus potiꝰ deo gr̄as: qꝛ huius vite vltimū diē et breuē eſſe voluit ⁊ incertū. A prima infantia vſqꝫ ad decrepitā ſenectutē: ſpaciū breue eſt. Ꝙ tamdiu vixerat qͥd ꝓfuiſſet ei ſi adā hodie mortuus eſſet? Quiddiu eſt: vbi finis eſt? Heſternuꝫ diē nemo reuocat: hodiernꝰcraſtino vrget̉ vt trāſeat. Ipſo paruoſpacio bn̄ viuamꝰ: vt ilo eamus vn̄ nō trāſeamus. Et mō cū loqͥmur vtiqꝫ trāſimꝰUerba currūt: ⁊ hore volāt. ſic etas noſtra: ſic actꝰ noſtri: ſichonores noſtri: ſic miſeria noſtra: ſic iſta felicitas nr̄a. Totūtranſit ſed nō expaueſcamus. Uerbū domini manet in eternum. Conuerſi ad dominum.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm eundē. Siego teſtimoniū perhibeo de me⁊cͣ. Sermo. xliij.Singulariter etiā declarat cōcupiſcentiā carnisaduerſus ſpiritum et cetera.Udiuimus verba ſancti euangelij: et hoc pōt ali¶ ¶ Aquem ꝑmonere qd̓ ait dn̄s ieſus. ¶ Si ego teſtimoniuꝫ ꝑhibeo de me: teſtimoniū meū non eſt verū.Quō ergo nō eſt veꝝ teſtimoniū veritatis? Nōne¶A.iij. ipſe eſt qͥ dixit. Ego ſum via ⁊ veritas et vita? Profecto enīnō vult credere niſi falſitati: qͥ nō eligit credere ꝟitati. Dictūeſt gͦ hoc ẜm ipſos: vt ſic ītelligas: ⁊ ex his ꝟbis hūc ſenſumcōcipias. Si gͦ teſtimoniū ꝑhibeo de me: teſtimoniū meumnō eſt veꝝ: id eſt ſicut putatis. Ille enī nouerat verū eē de ſeteſtimoniū ſuum: ſed ꝓpter īfirmos: ꝓpter īcredulos: ꝓpternō intelligētes ſol lucernas q̄rebat. Fulgorē qͥppeſolis: lippitudo eoꝝ ferre nō poterat. Ideo q̄ſitus eſt iohānes qͥ teſtimoniū ꝑhiberet veritati: et audiſtis qͥd ait. Uos veniſtꝭ adiohānē. Ille erat lucerna ardēs et lucēs: ⁊ vos voluiſtꝭ exultare ad horā in lumine eiꝰ. LLucerna iſta ad illorū ꝯfuſionēxj. parata eſt: qꝛ de hͦ dictū eſt ante tm̄ tēpus in pſalmis. Paraui lucernā xp̄o meo. Ut qͥd lucernā ſoli? Ut inimicos eiꝰ induā ꝯfuſionē: ſuꝑ ip̄m autē efflorebit ſanctificatio mea. Deniqꝫ hinc ſunt cōfuſi quodā loco per ip̄m iohānē: qn̄ dixerūt.xj. dn̄o iudei. In qͣ poteſtate iſta facis? Dic nobis. Quibꝰ reſpōdit. Dicite mihi ⁊ vos. Baptiſmū iohānis de celo ē an̄ ex hominibꝰ: Audierūt ⁊ tacuerūt. Cogitauerūt enī apud ſecito.Si dixerimꝰ ab hoībus lapidat nos ppl̓s: qꝛ ꝓphetā habētiohānē. Si dixerimꝰ de celo: dicturꝰ eſt nobis. Quare gͦ noncredidiſtis ei? Qꝛ iohānes ꝑhibebat xp̄o teſtimoniū. Anguſtati in cordibꝰ ſuis q̄ſtionibꝰ ſuis ⁊ illaqueati laqueis ſuis:reſpōderūt. Neſcimꝰ. Que potuit alia vox eē tenebraꝝ? Rectū eſt quidē hoī: vt qn̄ neſcit: dicat. Neſcio. Qn̄ aūt ſcit ⁊ dicit. Neſcio: teſtis eſt cōtra ſe. Utiqꝫ nouerāt excellētiā iohānis: et qꝛ de celo erat baptiſmū eiꝰ: ſed nolebāt acqͥeſcere cuiteſtimoniū ꝑhibuit iohānes. At vbidixerūt. Neſcimꝰ: reſpōdit eis ieſus. Nec ego dicā vobis in qua poteſtate iſta faciocj. Et cōfuſi ſūt: ⁊ impletū eſt. Paraui lucernā xp̄o meo: vt inmicos eiꝰ induā ꝯfuſione. Martyres nōne teſtes ſunt xp̄i: ⁊teſtimoniū ꝑhibēt ꝟitati? Sed ſi diligētiꝰ cogitemꝰ: qn̄ illimartyres ꝑhibent teſtīoniū: ipſe ſibi ꝑhibet teſtīoniū. Ipſeenī habitat ī martyribꝰ: vt ꝑhibeāt teſtimoniū ꝟitati. Audi.xiij vnū ex martyribꝰ: ip̄m apl̓m paulū. Nūqͥd exꝑimētū vultisacciꝑe eiꝰ qͥ in me loquit̉ xp̄s. Dū ꝑhibet gͦ teſtimoniū iohānes: xp̄s ſibi ꝑhibet teſtimoniū qͥ habitat ī iohāne. Perhibeat teſtīoniuꝫ petrus: ꝑhibeat paulꝰ: ꝑhibeant ceteri apl̓i:perhibeat ſtephanꝰ: ipſe ſibi ꝑhibet teſtimoniū qͥ habitat inoībus. Ipſe enī ſine illis deꝰ eſt: illi ſine illo qͥd ſunt? De ipſoxvij dictū eſt. Aſcēdit in altū: captiuauit captiuitatē: dedit dona

erbis dn̄i. Sermo. xliij.hoībus. Quid ē captiuauit captiuitatē? Uicit mortē. Quid Eeſt captiuauit captiuitatē? Mortē ꝓcurauit diabolꝰ: et ipſediabolus de morte xp̄i eſt captiuatꝰ. Aſcendit in altū. Quidaltiꝰ celo? Nouimus euidēter ⁊ ante oculos diſcipuloꝝ ſuo­ Arum aſcēdit in celū. Hoc ſcimꝰ: hoc credimꝰ: hͦ fatemur. Dedit dona hoībus. Que dona? Spiritum ſanctū. Qui tale datdonū: qͣlis ipſe eſt? Magna eſt autē miſericordia dei. Donūdat eqͣle ſibi: qꝛ donū eiꝰ ſpūs ſanctꝰ eſt: ⁊ vnꝰ deus tota trinitas: pr̄ et filiꝰ et ſpūs ſanctꝰ. Quid nobis p̄ſtitit ſpūs ſanctꝰ:Apl̓m audi. Charitas dei inqͥt diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is. Un̄ ihtibi omēdice charitas dei diffuſa eſt ī cordetuo? Quid autin quo charitas dei diffuſa eſt in corde hūano? Habemꝰ inqͥt ii.theſauꝝ iſtū ī vaſis fictilibꝰ. Quare ī vaſis fictilibꝰ: Ut eminētia ꝟtutis ſit dei. Deniqꝫ cū dixiſſet. Charitas dei diffuſaeſt ī cordibꝰ nr̄is: ne putaret qͥſqꝫ a ſe ſibi eſſe qd̓ diligit deū:cōtinuo addidit. Per ſpiritū ſanctū qͥ datus ē nobis. Ut er­ Rgo ames deū: habitet in te deꝰ: ⁊ amet ſe de te: id eſt ad amo-rem ſuū moueatte: accēdat te: illuminet te: excitet te. Luctaeſt eniꝫ in iſto corꝑe. Ꝙͣdiu viuimꝰ pugnamꝰ: qͣꝫdiu pugnamus ꝑiclitamur. Sꝫ in his oībus ſuperamꝰ: ꝑ eū qui dilexit Rnos. Pugnā noſtrā mō cum apl̓s legeret̉ audiuimꝰ. Oīs in­ Gquit lex ī vno ſermo implet̉: in eo qd̓ diligis ꝓximū tuū ſicutteip̄m. Iſta dilectio de ſpiritu ſctō eſt. Diligis ꝓximū tuū ſicut teip̄m. priꝰ vide ſi iā noſti diligere teip̄m: et cōmitto tibiproximū quē diligis ſicutteip̄m. Si autē nōdū noſti diligere te: timeo ne decipias ꝓximū ſicut te. Si enī amas īiqͥtatēnō diligis te. Pſalmꝰ teſtꝭ eſt. Qui aūt diligit iniqͥtatē: oditaīam ſuā. Si autē odiſti aīaꝫ tuā: qͥd tibi ꝓdeſt qꝛ diligꝭ carnē tuā? Si odiſti aīam tuā et diligis carne tuā: reſurgit carotua: ſꝫ vt torqueat̉ aīa tua. Ergo prius aīa diligēda eſt q̄ deoſubdēda eſt: vt ordineꝫ ſuū ſeruitꝰ iſta cuſtodiat: aīa deo: aīecaro. Uis ẜuiat caro tua aīe tue? Deo ſeruiat aīa tua. Debesregi vt poſſis regere. Nā lucta iſta tā ꝑiculoſa ē: vt ſi dimiſerit rector ruina ſequat̉. Que lucta? Si autē mordetis ⁊ come Pditis īuicē: videte ne ab īuicē ꝯſummamini. Dico autē ſpiritu ambulate ⁊ cōcupiſcētias carnis ne ꝑfeceritis. Dico autēſpiritu ambulate: ⁊ cōcupiſcētias carnis: nō dixit nō habueritis: neqꝫ hͦ dixit: ne feceritis: ſꝫ ne ꝑfeceritis. Quid ſit autēhoc adiuuāte dn̄o dicā vt potero: adeſte vt ītelligatꝭ: ſi ſpiritu ambulatis. Dico aūt ſpū ambulate: ⁊ ꝯcupiſcētias carnisne ꝑfeceritis. Sequit̉: ne forte aliqͥd in hͦ qd̓ hic obſcurū eſt:in eiꝰ ſequētibꝰ verbis faciliꝰ poſſit ītelligi. Dixi enī nō fruſtra apl̓m noluiſſe dicere. Cōcupiſcētias carnis ne feceritꝭ:ſed dixiſſe: cōcupiſcētias carnis ne ꝑfeceritis: ipſam nobisluctā ꝓpoſuit. In hͦ prelio verſamur: ſi deo militamꝰ. Quidergoſequit̉? Cāro enī ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritūſpūs aduerſus carnē. Hec enī ſibi īuicē verſant̉: vt nō ea q̄ vultꝭ faciatꝭHoc ſi nō intelligat̉: ꝑiculoſiſſime audit̉: iō ſollicitꝰ ne malehoīes intelligēdo per eāt: ſuſcepi hec ꝟba apl̓i adiuuāte dn̄oexponere vr̄e charitati. Uacat nobis: matutina cepimꝰ: hora prādij nō vrget: ad iſtū diē: id eſt ſabbatū maxime hi aſſolent cōuenire: qͥ eſuriūt verbū dei. Audite: attēdite: dicāquātum potero diligenter. Quid eſt h̓ ergo qd̓ dixi. Periculoſeaudit̉: ſi nō ītelligat̉? Multi cōcupiſcētijs carnalibꝰ ⁊ dānabilibus victi: cōmittūt queqꝫ facinora atqꝫ flagicia: ⁊ īmundicijs tā peſſimis volūtant̉: q̄ turpe eſt etiā dicere: ⁊ dicūt ſibi iſta verba apl̓i. Uide qͥd dixit apl̓us. Ut nō ea q̄ vultis fa­ Irciatis. Nolo facere: cogor: ꝯpellor: vincor: facio q̄nolo: ſicutait apl̓s. Ꝙꝛ caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: ſpūs autē aduer­ Eſus carnē: vt nō illa q̄ vultis faciatis. Uidetis qͣꝫ ꝑiculoſe audit̉: ſi nō intelligat̉. Uidetis quēadmodū ꝑtineat ad officiūpaſtoris oꝑtos fōtes aꝑire: ⁊ aquā purā īnoxiā ſitiētibꝰ ouibus mīſtrare. Noli gͦ vinci qn̄ pugnas. Uidete qͣle bellū propoſuit: qͣlē pugnā: q̄leꝫ rixā ītus ītra teip̄m. Caro cōcupiſcitaduerſus ſpm̄. Si non cōcupiſcit ⁊ ſpūs aduerſus carnē: facadulteriū. Si autē ſpūs cōcupiſcit aduerſus carnē: luctā video: victū nō video. Pugna ē: cōcupiſcit caro aduerſus ſpiritū: delectat adulteriū. Fateor qꝛ delectat. Sꝫ ſpūs cōcupiſcit aduerſus carnē: vt certe nō vincat̉ a carne. Adulteriū tenebras q̄rit: caſtitas lucē deſiderat. Quō vis innoteſcere ſicviue. Quō vis hoībus īnoteſcere: etiaꝫ p̄ter oculos hoīm ſicviue: qm̄ qͥ fecit te ⁊ in tenebris videt te. Quare laudat̉ caſtitas publice ab oībus? Quare nō laudāt adulteriū nec adulteri? Qui gͦ querit veritatē: venit ad lucē. Sꝫ delectat ⁊ adul 3

psͣ. cxxxi.

psͣ. cxxvi.

zol xͣ

Mat. xvi

Ioh̓. xiii.

ij. Cor. xiii

Psͣ. lxvi.

Actuſi. j.

Rom̄. viijGal̓. v.

Rom̄. vij.

Rom̄. vij.

Gal̓. v.

Rom̄. v.

Gal̓. v.

Rom̄.v.C

Ioh̓. iij.

¶. Cor. iiij

Ephe. iii.

buit

C