FIn euāgelio ſcd̓m Iohanne Sermo. xij. et. xlij. Fo. lix.

n euāgelio ſcd̓m Iohannedeorſuꝫ eſt. Oīa et ſi breuiter vt potui expoſui charitati vr̄eErogaui quod ad me pertinet: quod auteꝫ ad vos pertinet:pauperes cogitate. Conuerſi.¶ De cōuerſione aque in vinum. In euangelioẜm eundē. Sermo. xlj. In quo principaliter ſuperbiam deteſtatur.Citis fratres. In chriſtū enī credētes didiciſtis:ꝘAet aſſidue etiaꝫ nos miniſterio nr̄o cōmendauimIvobis: ꝙ medicina tumoris hoīs: hūilitas ē xp̄i.☞Nō enī periſſet hō: niſi ſuꝑbiā ſuſcepiſſet. Initiūenī (ſicut dicit ſcriptura) oīs peccati ſuꝑbia. Cōtra īit̓ia peccati: initiū iuſticie neceſſariū fuit. Si ergo oīs pctī ſuperbiainitiū: vn̄ ſanaret̉ tumor ſuꝑbie: niſi deꝰ dignaret̉ hūilis fieri? Erubeſcat hō eſſe ſuꝑbus: qm̄ factꝰ eſt humilis deus. Nāqn̄ dicit̉ homini vt humiliet ſe: dedignatur: ⁊ vt velint hoīesvindicari qn̄ ledunt̉: ſuꝑbia facit. Cuꝫ humiliari dedignant̉vindicari volūt: qͣſi pena cuiqꝫ ꝓdeſſe poſſit aliena. Leſus ⁊iniuriā paſſus: vīdicari vult: de aliena pena ſibi q̄rit medicamentū: et acqͥrit grāde tormētū. Ideo in oībus dn̄s xp̄s humiliari dignatꝰ eſt: p̄bēs nobis viā: ſi tn̄ dignemur ambulare per eā. Ecce inter cetera filiꝰ virginis venit ad nuptias: qͥcū apud patrē eſſet inſtituit nuptias. Quō facta ē prima mulier ꝑ quā venit pctm̄ de viro ſine femina: ſic vir per quē deletuꝫ eſt pctm̄ de femina ſine viro. Per illū ruimꝰ: per hūc ſuigimus. Et qͥd in ipſis nuptijs fecit? De aqua vinū. Quid potentiꝰ? Qui poterat talia facere: dignatꝰ eſt īdigere. Qui fecit de aqua vinū: potuit facere ⁊ de lapidibꝰ panē. Eadē potentia erat. Sed tūc diabolus tētauit: iō xp̄s nō fecit. Scitꝭenī qꝛ quādo tētatꝰ eſt dn̄s xp̄s: hͦ ei ſuggeſſit diabolus. Eſuriuit enī: qꝛ ⁊ hoc dignatꝰ eſt: qꝛ et hͦ ad humilitatē pertinuitEſuriuit panis ſicut deficit via: ſicut vulnerata ē ſanitas: ſicut mortua ē vita. Cū ergo eſuriret vt noſtis: ait illi tentator.iij. Si filiꝰ dei es: dic lapidibꝰ iſtis vt panes fiāt. Et rn̄dit tētatori: docens te reſpōdere tētatori. Ad hͦ enī pugnat īperatorvt milites diſcāt. Quid reſpondit? Nō in ſolo pane viuit hō:ſed in omni ꝟbo dei. Et nō fecit de lapidibꝰ panes: qͥ vtiqꝫ ſicpotuit facere ſicut de aqͣ vinū. Eiuſdē enī potētie ē facere delapide panē: ſed nō fecit vt volūtatē ꝯtēneret tētatoris. Aliter enī tētator nō vincit̉ niſi contēnat̉. Et cū viciſſet diabolūtentatorē: venerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Qui ergo tm̄ poterat: qͣre illud nō fecit: ⁊ hoc fecit? Lege īmo recole: quō audiſti qn̄ fecit hͦ: id eſt de aqua vinū: Quid addidit euāgeliſtaꝫEt crediderūt in eū diſcipuli eiꝰ. Nūquid tūc diabolus fuerat crediturꝰ? Qui ergotāta potuit: eſuriuit: ſitiuit: fatigatꝰeſt: dormiuit: cōprehēſus eſt: ceſus eſt: crucifixus ē: occiſuseſt. Iſta eſt viā. Ambula ꝑ humilitatē vt venias ad eternitatem. Deus xp̄s: patria eſt qͦ imus: hō xp̄s via ē qua imus: adillū imus: ꝑ illū imus. Quid timemꝰ ne erremus? Nō receſſit a patre: ⁊ venit ad nos. Ubera ſugebat: ⁊ mūdū ꝯtinebatIn p̄ſepi iacebat: angelos paſcebat. Deus et hō: idē deꝰ quihō: idē hō qui deꝰ. Sed nō vnde hō: inde deus: qꝛ verbū hō:qꝛ verbū caro factū eſt: ⁊ deꝰ manēdo: et hoīs carnē aſſumēdo: addēdo qd̓ nō erat: nō perdēdo qd̓ erat. Ergo et mō iampaſſus ꝑ ipſaꝫ hūilitatē: iā mortuus: iā ſepultꝰ: iā reſurrexit:iam aſcēdit ī celū: ibi eſt ⁊ ſedet ad dexterā patris: ſed hic eſtegēs in pauperibꝰ ſuis. Etiā heſterno die hͦ cōmēdaui chara ritati vr̄e: ꝓpter illud qd̓ dixit nathanaeli. Maius his videbis. Dico autē vobis: videbitꝭ celū aꝑtū: ⁊ angelos dei aſcēdentes ⁊ deſcēdētes ad filiū hoīs. Queſiuimꝰ quid eēt: ⁊ diulocuti ſumꝰ. Nūquid ⁊ eadē hodie replicare debemus? Quiaffuerūt recordent̉. Breuiter tn̄ cōmemoro. Nō diceret aſcēdentes ad filiū hoīs niſi ſurſuꝫ eēt: nō diceret deſcēdētes niſi deorſū eſſet. Ipſe ſurſū. ipſe deorſum. Surſuꝫ in ſe: deorſūin ſuis. Surſū apud patrē: deorſū in nobis. Un̄ ⁊ vox illa adix. ſaulū. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris? Nō diceret. Saule ſaule: niſi qꝛ ſurſum erat. Surſū eū ſaulus nō ꝑſequebat̉. Nō diceret qͥd me ꝑſequerꝭ: qꝛ ſurſū erat: niſi eēt ⁊ deorſū. Timetexp̄m ſurſum: agnoſcite deorſū. Habe xp̄m ſurſum largientē:hic agnoſce īdigentē. Hic pauꝑ eſt: ibi diues ē. Ꝙ hic paucv. per eſt xp̄s: ꝓ nobis: ipſe loquit̉. Eſuriui: ſitiui: nudꝰ fui: hoſpes fui: ī carcere fui: ⁊ qͥbuſdā dixit: miniſtraſtis mihi: qͥbuſdaꝫ dixit: nō mihi mīſtraſtis. Ecce ꝓbauimꝰ xp̄m pauperē:xp̄m diuitē: qͥs neſcit? Et h̓ ad ipſas diuitias ꝑtinebat: aquā

in vinū vertere. Si diues eſt qͥ habet vinū: qͣlis diues eſt quifacit vinū? Ergo diues et pauꝑ xp̄s. Tanqͣꝫ deus diues: tanqͣꝫ hō pauꝑ. Iam ⁊ ipſe hō diues aſcēdit in celū: ſedet ad dexterā patris: adhuc tn̄ hic pauꝑ eſurit: ſitit: nudꝰ eſt. Tu qͥdes? Diues an pauꝑ? Multi mihi dicūt: pauꝑ ſum: ⁊ verū dicunt. Agnoſco pauperē aliqͥd habentē: agnoſco ⁊ indigentē.Sed hꝫ quidā multū auri ⁊ argēti. Oſi agnoſcat ſe pauperēAgnoſcit ſe pauperē: ſi agnoſcit iuxta ſe pauperē. Quid enī:Quātū vis habeas qͥcunqꝫ diues es: dei mēdicus es. Uenitur ad horā orationis: et ibi te ꝓbo. Petis. Quō nō pauꝑ esqui petis? Plus addo. Panē petis. An nō es dicturꝰ. Pa­ Onem nr̄m qͦtidianū da nobis? Qui panē qͦtidianū petis: pauper es an diues? Et tn̄ xp̄s dic̄ tibi. Damihi ex eo qd̓ tibi dedi. Quid enī attuliſti qn̄ veniſti? Oīa q̄ creaui: creatꝰ: hic inueniſti: nihil attuliſti: nihil hinc tolles. De meo mihi qͣre nōdonas? Ꝙꝛ tu plenꝰ es: ⁊ pauꝑ inanis eſt. Primordia vr̄a attendite: ambonudi nati eſtis. Et tu gͦ nudus natꝰ es. Multahic inueniſti. Nūquid tecū aliqͥd attuliſti? De meo q̄ro: da ⁊reddo. Habuiſti me largitorē: facito debitorē: habeā te feneratoreꝫ. Pauca mihi das: plura reddā. Terrena mihi das:celeſtia reddā. Temporalia mihi das: eterna reſtituaꝫ. Teipſum tibi reddam: quando te mihi reddidero.¶ De infirmo iacente ad piſcinam. In euāgelioẜm eundem. Sermo. xlij.IEcētiſſima in auribꝰ nr̄is ſonuit euāgelica lectiot ad cognoſcēdū quid ſibi vellēt q̄ lecta ſunt fecitrattētos. Hoc de me expectari arbitror: hͦ me ꝓ vi. Meribus expoſituꝝ dn̄o adiuuāte polliceor. Procudubio enī nō fruſtra fiebāt illa miracula: et aliqͥd nob̓ ꝓ eterna ſalutē figurabāt. Nāſalus corꝑis q̄ reddita ē hoī: quāti tēporis fuit? Que eſt enī vita vr̄a: dicit ſcriptura? Uapor inqͥt Iad modicū apparēs: deīceps exterminabit̉. Ꝙ gͦ illiꝰ hoīscorꝑi ad tp̄s reddita eſt ſanitas: reddita ē nōnulla diuturnitas vapori. Nō itaqꝫ ꝓ magno illud habēdū eſt. Uana ſalus Yhoīs. Et illud recolite fr̄es: illud ꝓpheticū ⁊ euāgelicū. Oīs Ecaro fenū: ⁊ oīs honor carnis vt flos feni: fenū aruit: flos decidit: ꝟbū dn̄i manet ī eternū. Uerbū dn̄i etiā feno dat honorē: et honorē nō trāſitoriū. Dat enī ⁊ carni īmortalitatē. Sedprius trāſit tribulatio vite huiꝰ: de qͣ nobis p̄ſtat auxiliū cuidiximꝰ. Da nob̓ auxiliuꝫ de tribulatiōe. Tota qͥppe iſta vita 11intelligētibꝰ tribulatio ē. Sūt enī duo tortores aīe: nō ſimultorquētes: ſꝫ cruciatu alternātes. Hoꝝ duoꝝ tortoꝝ noīa ſūttimor et dolor. Qn̄ tibi bn̄ eſt times: qn̄ male ē doles. Seculihuiꝰ quē nō decipit ꝓſperitas: nō frāgit aduerſitas? Tenēda eſt in hͦ feno: ⁊ in diebꝰ feni viatutior: ꝟbū dei. Cū enī dictū eſſet. Oīs caro fenū: ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ vt flos feni: fenū aruit:flos decidit: qͣſi nos q̄ramꝰ q̄ feno ſpes q̄ flori feni ſtabilitas:ſed verbū inqͥt dn̄i manet in eternū. Et vn̄ inqͥs ad me verbūdn̄i? Uerbuꝫ caro factū eſt: ⁊ habitauit in nobis. Uerbū enī Idn̄i tibi dicit. Noli reſpuere ꝓmiſſuꝫ meū: qꝛ nō reſpui fenūtuū. Hoc gͦ qd̓ nobis p̄ſtitit verbū dn̄i vt ad ip̄m nos teneremus: ne cū flore feni trāſiremꝰ: hͦ ergo qd̓ nob̓ p̄ſtitit vt verbū caro fieret: ſuſcipiēs carnē nō mutatū ī carnē manēs ⁊ aſſumēs: manēs qd̓ erat: aſſumēs qd̓ n̄ erat: hoc gͦ qd̓ nobis p̄ſtitit etiaꝫ piſcina illa ſignificat. Breuit̓ dico. Aqͣ illa: iudai-cus ppl̓us erat: qͥnqꝫ porticus lex. Quinqꝫ enī libros ſcripſitmoyſes. Ergo aqͣ qͥnqꝫ porticibꝰ cingebat̉: ſicut ille ppl̓s lege coercebat̉. Aque ꝑturbatio: ī illo ppl̓o eſt dn̄i paſſio. Quideſcēdebat ſanabat̉ nō niſi vnꝰ: qꝛ ipſa ē vnitas. Quibuſcūqꝫiſta diſplicet xp̄i paſſio: ſuꝑbi ſunt: nolūt deſcēdere: nō ſanātur. Et ego inqͥs crediturꝰ ſū deū in carne: deū natū ex femina: deū crucifixū flagellatū: mortuū: vulneratū: ſepultū? Abſit vt hͦ credā de deo: īdignū eſt. Cor loquat̉ nō ceruix. Suꝑbo videt̉ dn̄i hūilitas īdigna: iō atalibꝰ lōge ſit ſanitas. Noli te extollere: ſi vis ſanari deſcēde. Expaueſcere pietas debuit: ſi xp̄s in carne mutabil̓ diceret̉. Nūc aūt ꝯmendat tibiveritas īmutabilē xp̄m qͣꝫtū attinet ad v̓bū. In pͥncipio enīerat verbū: ⁊ ꝟbū erat apud deū: nō qd̓ ſonaret ⁊ tranſiret: qꝛdeꝰ erat verbuꝫ. Manet gͦ incōmutabilis deꝰ tuus. O veraxpietas: manet deꝰ tuꝰ. Noli timere. Nō perit: et ꝑ ip̄m nec tuperis. Manet: naſcit̉ ex femīa: ſed ī carne. Uerbū autē ⁊ matrē fecit. Qui erat anteqͣꝫ fieret: fec̄ ſibi ī qͣ fieret. Infās fuitſed in carne. Suxit: creuit: alimēta ſūpſit: ꝑ etates cucurrit.

h iij

Ecc̄i. x.

Mat. xx.

Actuū. ix.

Mat. iiij.

Ioh̓. ij.

Luce. ij.

Luce. ij.

Gen̄. ij.

vbi ſuprꝰ

Ioh̓. j.

Ioh̓. ij.

A

B

Mat. vj

Iaco .iiij.

Aoh̓. j.

sͣ. lixEſa. xl.

Psͣ. lix.

Ioh̓. j

Tg

R

A