Dancti Auguſtini de verbis dn̄i. Serr

Sanc Angnſtini de hfronte dices domino. Feci qd̓ iuſſiſti: redde quod ꝓmiſiſti.¶ De eo quod ſcriptum eſt in euangelio ẜm eundem de nathanael. Cum eſſes ſub arbore fici viSermo. xl.di te.IUod dictuꝫ audiuimus a dn̄o ieſu chriſto nathagnael: ſi bn̄ intelligamus: nō ad ip̄m pertinet ſoluꝫIpſe quippe dn̄s ieſus ſub ficū vidit omne genushumanū. Iſto enī loco ītelligit̉ per arboreꝫ fici ſiLgnificaſſe peccatū. Nō vbiqꝫ hoc ſignificat: ſꝫ hoc loco vt dixi: ea ſcilicet ſignificādi cōgruētia qua noſtis pͥmū homineꝫqn̄ peccauit: folijs ficulneis fuiſſe ſubtectū. His folijs enimpudēda texerūt: quādo de peccato ſuo erubuerūt: et q̄ deusillis mēbra: ipſi ſibi pudēda fecerūt. Nō enī erubeſcēdū eſtde oꝑe dei: ſed cōfuſionē preceſſit cā peccati. Si nō preceſſiſſet iniqͥtas: nūqͣꝫ erubeſceret nuditas. Nudi enī erāt: ⁊ nō cōfundebant̉. Nō enī cōmiſerant vn̄ cōfunderent̉. Hoc autē qͣre dixi: vt per ficū intelligamꝰ ſignificatū eſſe pctm̄? Quid ēergo. Cū eſſes ſub ficu vidite? Cū eſſes ſub peccato vidi teEt ad rē qͥdē reſpiciēs geſtā: recordatꝰ eſt nathanael ſe fuiſſe ſub ficu: vbi nō erat xp̄s. Nō autē ibi erat p̄ſentia corꝑali.Sciētia vero ſpiritali vbi nō eſt? Et quō ſciebat ſe ſolū fuiſſeſub ficū: vbi dn̄s chriſtꝰ nō erat: dixit ei. ¶ Cū eſſes ſub arbore ficus vidi te. Et agnouit in illo diuinitatē: ⁊ exclamauit.Tu es rex iſrael. Dn̄s ait. Quia dixi: vidite cū eſſes ſub arbore ficus īde miraris: maiora horū videbis. Que ſunt iſtamaiora? Et dixit. Uidebis celū apertū: ⁊ angelos dei aſcēdentes ⁊ deſcēdentes ſuꝑ filiū hoīs. Recolamus veterē hiſtoriā cōſcriptā in libro ſancto: id eſt in geneſi. Qn̄ iacob ob-ij. dormiuit lapidē ad caput poſuit ⁊ in ſomnis vidit ſcalā a terra pertingentē vſqꝫ ad celū: et dn̄s incūbebat ſuꝑ eam. Angeli aūt aſcēdebāt ⁊ deſcēdebāt per eā. Hoc vidit iacob. Somniū hoīs nō ſcriberet̉: niſi magnū in illo aliqͥd figuraret̉. Deniqꝫ ipſe iacob qꝛ intellexit qͥd viderit: poſuit ibi lapidē ⁊ perfudit oleo. Nā agnoſcitis chriſma: agnoſcite ⁊ xp̄m. Ipſe eſtvij enī lapis quē reprobauerūt edificātes: ipſe factꝰ eſt in caputxj. anguli. Ipſe eſt lapis de qͦ ipſe dixit. Quicūqꝫ offenderit inlapidē illū: cōquaſſabit̉: ſuꝑ quē vero venerit lapis ille: cōterit eum. Offendit̉ in iacentē: veniet autē ſuꝑ eum. Cū aūt venerit de alto iudicare viuos ⁊ mortuos: ve iudeis: qꝛ cū iacerethūiliter xp̄s: offenderūt in eū. Nō eſt dicūt hō iſte a deo:v. qui ſoluit ſabbatū. Si filiꝰ dei eſt deſcēdat de cruce. Inſane:iacet lapis: et iō rides. Sed cū rides: cecus es. Cū cecus es:offendis. Cū offendis: conquaſſaris Cū quaſſatꝰ fueris illomō iacēte: poſtea veniēte deſuꝑ ꝯtereris. Ergo vnxit lapidēiacob. Nūquid idolū fecit? Significauit: nō adorauit. Mo-do autē iſtū nathanaelē attēdite: per cuiꝰ occaſionē dn̄s ieſus exponere nobis voluit viſionē iacob. Noſtis qͥ in ſcholaxp̄i eruditi eſtis: iacob ip̄m eē et iſrael. Duo ſunt noīa: nā hōcv.vnꝰ fuit. Primū nomē iacob qn̄ natꝰ eſt accepit: qd̓ īterpretatur ſupplātator. Qn̄ autē illi gemini nati ſunt: prior: natꝰ ēfrater eſau: ⁊ īuenta eſt manꝰ illius minoris: maioris ī pede.Tenebat pedē fratri ſuo p̄cedēti naſcēdo: poſtea ⁊ ipſe ſecūLtus eſt: et ꝓpter hͦ factū: qꝛ plantā tenuit fratri ſuo appellatꝰAeſt iacob .i. ſupplātator. Poſtea ꝟo cū rediret de meſopotamia: luctatꝰ eſt cū eo angelus ī via. Que virtꝰ cōꝑari pōt ancxigeli et hoīs: Ergo myſteriū eſt: gͦ ſacramētū eſt: ergo ꝓphetia eſt: gͦ figura eſt: ergo ītelligamꝰ. Uidete enī etiā luctaminis modū. Magna ſignificatio: vt p̄ualuiſſet hō angelo. Tenuit illū: tn̄ ipſe hō eū quē vicerat tenuit. Et ait illi. Nō te dimittā: niſi bn̄dixerꝭ mihi. Qn̄ victor a victo bn̄dicebat̉: xp̄sfigurabat̉. Angelus gͦ ille qͥ intelligit̉ dn̄s ieſus: ait ad iacobIam nō vocaberis iacob: ſꝫ erit nomē tuū iſrael: qd̓ eſt interpretatū: vidēs deū. Deinde tetigit neruū femoris eiꝰ: id eſtlatitudinē femoris ⁊ aruit ei: ⁊ factꝰ eſt claudꝰ iacob. Ipſe ēille victꝰ. Tātum potuit victꝰ vt femur tāgeret: et claudū faceret. Ergo ſi volēs victꝰ eſt. Poteſtatē eniꝫ habuit ponēdi.x.virtutē ſuā: et poteſtatē habuit aſſumēdi eā: nō iraſcit̉ victꝰ:qui nō iraſcit̉ crucifixus. Nā et bn̄dixit eū dicēs. Non vocaberis iacob: ſed iſrael. Tūc ſupplātator factꝰ eſt: vidēs deū.Et tetigit ſicut dixi: femur eius: et fecit eū claudicare. Attēde in iacob populū iudeoꝝ in illa milia ſequētium ⁊ p̄cedentiuꝫ iumētū dn̄i: qui iuncti apl̓is adorabāt dn̄m ⁊ clamabāt.Oſanua filio dauid: bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i. Ecce iacobxxj

l.benedictꝰ. Iam claudus in eis remāſit: quō iudei ſunt. Latitudo eniꝫ femoris: ſignificat multitudinē generis. De qͥbꝰpſalmus: cuꝫ gētes credituras ꝓphetaſſet dicēs. Populus 1xquē nō cognoui ẜuiuit mihi: ī auditu auris obediuit mihi.Nō ibi fui et auditꝰ ſum: affui ⁊ occiſus ſū. Ppl̓s quē nō cognoui ſeruiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi. Igit̉ fides ex auditu: auditꝰ autē ꝑ verbū xp̄i. Et ſequit̉. Filij alie? Fni mētiti ſunt mihi: de iudeis. Filij alieni mentiti ſunt mihi:filij alieni īueterauerūt: ⁊ claudicauerūt a ſemitis ſuis. Aſſi-gnaui vobis iacob: ⁊ bn̄dictū ⁊ claudū. Ueꝝ ex hac occaſione nō eſt p̄tereundū: qd̓ pōt fortaſſe ſua ſpōte vr̄m aliquē cōmouere. Quid ſibi vult qd̓ cōmutatū eſt nomē abrae aui huius iacob? Nā et ipſe abrā vocabat̉ prius: et deꝰ mutauit illinomē ⁊ dixit. Nō vocaberꝭ abram ſed abraā. Ex illo nō ē vo Ecatꝰ abrā. Querite in ſcripturis: ⁊ videbitꝭ ſuperiꝰ anteqͣꝫ acciperet alid̓ nomē: nō eſt vocatꝰ niſi abrā: poſtea qͣꝫ accepit:nō eſt vocatꝰ niſi abraā. Iſte aūt iacob qn̄ accepit aliud nomē: eadē verba audiuit. Nō vocaberꝭ iacobſꝫ iſrael. Queri­ Ete ſcpͥturas ⁊ videte qꝛ vtrūqꝫ vocatꝰ eſt ſemꝑ: et iacob ⁊ iſrl̓.Accepto alio noīe abraā: nō aliud ē vocatꝰ niſi abraā. Accepto aūt alio noīe iacob: ⁊ iacob vocatꝰ ē ⁊ iſrl̓. Nomē abrae īhͦ ſeculo explicādū fuit. Hic eſt enī factꝰ pr̄ multaꝝ gētiū: vn̄nomē accepit. Nomē autē iſrl̓ ad alteꝝ ſeculū ꝑtinet: vbi videmꝰ deū. Populꝰ aūt: ppl̓s xp̄ianꝰ in hͦ tꝑe: ⁊ iacob ē ⁊ iſrl̓.Iacob ī re: iſrael in ſpe. Supplātator enī fratris d̓r ppl̓s minor ppl̓i maioris. Nūquid nos ſupplātauimꝰ iudeos? Sedſupplātatores dicimur illoꝝ: qꝛ nr̄i cā ſunt ſupplantati Niſiexcecati eſſent: xp̄s nō crucifigeret̉. Si xp̄s nō crucifigeret̉:ſanguis ille p̄cioſus nō funderet̉. Si ſanguis ille nō funderetur: orbis terraꝝ nō redimeret̉. Qꝛ gͦ nobis ꝓfecit cecitas illorū: iō a minore fr̄e maior ſupplātatꝰ eſt: ⁊ appellatꝰ eſt minor ſupplātator. Sꝫ qͣꝫdiu h̓: Ueniet tēpus: veniet finis ſcl̓i:et credet totꝰ iſrl̓. Nō illi qͥ mō ſunt: ſed filij ipſorū qͥ tūc erūt.Nā mō iſti ꝑ vias ſuas ambulātes ibūt ad loca ſua: trāſibūtad dānationē ꝑpetuā. Qn̄ aūt factꝰ fuerit vnꝰ ppl̓s totꝰ: fietillud qd̓ canimus. Saturabor dū manifeſtabit̉ gl̓ia tua. Dū Fvenerit ꝓmiſſio q̄ promittit̉: vt videamꝰ facie ad faciē. Mō jͣ. ſvidemꝰ ꝑ ſpeculū in enigmate et ex ꝑte: qn̄ autē vterqꝫ ppl̓siā purgatꝰ: iā reſuſcitatꝰ: iā coronatꝰ: iā in īmortalē formā etin īcorruptiōeꝫ ꝑpetuā ꝯmutatꝰ: videbit deū facie ad faciē:etiā nō erit iacob: ſed ſolus erit iſrael: tūc eum in ꝑſona huiꝰſancti nathanael videbit dn̄s et dicet. Ecce vir iſraelita in qͦ Idolus non eſt. Quando audis. Ecce vir iſraelita: veniat tibiin mentē iſrael. Cū venerit in mentē tibi iſrael: veniat tibi inmentē ſomniuꝫ illiꝰ: in quoſomnio ſcalā vidit a terra vſqꝫ ad Ecelū: deū ſuꝑincūbentē: angelos dei aſcēdētes ⁊ deſcēdētes.Hoc ſōniū vidit iacob. Poſt hoc aūt appellatꝰ eſt iſrl̓: id eſtpoſt paululū veniēs de meſopotamia ⁊ agēs iter. Si gͦ iacobvidit ſcalā: qͥ eſt ⁊ iſrl̓ appellatꝰ. Eſt aūt et nathanael iſte ve­ 3re iſraelita in qͦ dolꝰ nō eſt. Iō cū miratꝰ eſſet qꝛ dixit ei dn̄sSub arbore fici vidite: dixit ei. Maius his videbis. Et itēdixit ſomniū iacob. Cui dixit? Ei quē appellauit iſraelitā: īquo dolꝰ non eſt. Quaſi qͥ diceret. Cuiꝰ noīe te appellaui: ipſius ſōniū in te apparebit: noli feſtinare mirari: maiora hoꝝvidebis. Uidebis celū aꝑtū: ⁊ āgelos dei aſcēdētes ⁊ deſcēdētes ad filiū hoīs. Ecce qͥd vidit iacob. Ecce qͣre ꝑfudit lapidē oleo iacob. Ecce qͣre xp̄m ꝓphetā ſignificauit: et figurauit iacob. Illud enī factū ꝓphetia erat. Nūc qͥd expectetꝭnoui: qͥd a me velitis audire ītelligo. Dicā: ⁊ hoc breuiter: vtdn̄s donat. Aſcēdentes et deſcēdētes angelos ad filiū hoīs.Quō ſi deſcēdūt ad illū hic ē: ſi aſcēdūt ad illū ſurſuꝫ eſt? Siaūt ad illū aſcēdūt: ad illū deſcēdūt: ⁊ ſurſū eſt: ⁊ h̓ eſt. Nullopacto fieri pōt vt ad illū aſcēdāt: ⁊ ad illū deſcēdāt: niſi ⁊ ibiſit qͦ aſcēdūt: ⁊ hic ſit qͦ deſcēdūt. Quō ꝓbamꝰ ⁊ illic eū eſſe: ⁊hic eū eē? Rn̄deat nobis paulus: qͥ pͥmo ſaulus. Exꝑtus ē illud ip̄e qn̄ priꝰ erat ꝑſecutor: ⁊ poſtea factꝰ ē p̄dicator. Priꝰiacob poſtea iſrl̓. Qui erat ⁊ ipſe de gn̄e iſrael: de tribubēiamin erat. In illo videamꝰ xp̄m ſurſum: xp̄m deorſum. Prīoipſa dn̄i vox de celo hͦ oſtēdit. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris?Nūquid paulus in celū aſcēderat? Nūquid paulus lapideꝫſaltē in celū miſerat? Chriſtianos ꝑſequebat̉: ipſos ligabat:ipſos occidēdos trahebat: ipſos vbiqꝫ latentes q̄rebat: ipſisinuētis nulla rōne peꝑcit. Cui ait dn̄s xp̄s. Saule ſaule. Un̄clamat? De celo. Ergo ſurſū eſt. Quid me ꝑſepueris? Ergo

xvj. de ſ.ui dei. ca.xxxix.Gen̄. xxx.

Gen̄. iij.

Ioh̓. j.

Ioh̓. ix.Mar. xv.

Gen̄. xx.

Psͣ. cx.iMat. xxj.

Pax xxijj

Iohā. x.

Gen̄xxviij.

B

A

Ge. xxviij

Ioh̓. j.

Ioh̓. j.

Gen̄. xvij.

Psͣ. xvij.

Ioh̓.j.

Rom̄. x.

Gxij. xxxi

Psͣ .xvj.j. Cor. xiij.

Phil̓. iij.

Actuū. ix

Phil̓. iij.

C