VIn euāgelio ſcd̓m Luca. Ser. xxxiiij. et.

In euāgelio ſcd̓m Lucātis: ꝓfectus eſt in regionē longinquā. Heſit prīcipi malo: etporcos pauit: fame correptꝰ ē. Qua ſaturitate ſuꝑbus abſceſſerat. Ergo quiſqͥs ita vult ſimilis eſſe deo: vt ad illū ſtet: forij. titudinēqꝫ ſuā: ſicut ſcriptū ē: ad illū cuſtodiat: nō ab illo recedat ei coherēdo: ſignet̉ tāqͣꝫ ex anulocera affixus: habeat.ij. imaginē eiꝰ: faciēs qd̓ dictū ē. Mihi aūt adherere deo bonūē: vt cuſtodiat ſimilitudinē ⁊ imaginē ad quā factꝰ ē. Porroaūt ſi puerſe vult imitari deū: vt quō deus nō hꝫ aliū a qͦ formetur: nō hꝫ a quo regatur: ſic ip̄e velit ſua ptāte vti: vt quōdeus nulloformante: nullo regēte viuat. Quid reſtat fratresniſi vtrecedes ab eiꝰ calore torpeſcat: recedēs a veritate vaneſcat: recedēs ab eo qd̓ ſūme atqꝫ incōmutabiliter ē: ī deteiij. rius mutatus deficiat? Hoc diabolus fecit. Imitari deū voluit: ſed ꝑuerſe: nō eſſe ſub illius poteſtate: ſꝫ habere ꝯtra illūpoteſtatē. Hō aūt poſitꝰ ſub p̄cepto audiuit a dn̄o deo. Noliinquit tangere hanc arborē. Quid eſt enī illa arbor? Si bonaeſt: qͣre nō tāgo? Si mala ē: qͥd facit ī paradiſo? Prorſus iōeſt inparadiſo: qꝛ bona ē: ſꝫ nolo tāgas. Quare nō tango. Qꝛobediētē te volo: nō cōtradicētem. Serue audi: adhuc ſerueſed noli maleſerue Serue prius audi dn̄i iuſſum: ⁊ tūc iubentis diſce cōſiliū. Bona eſt arbor: nolo tāgas. Quare? Qꝛ dn̄sſum ⁊ tuſeruus Hec tota cauſa ē. Si parua ē: dedignaris eēſeruus? Quid aūt tibi expedit: niſi eſſe ſub dn̄o? Quō eris ſl̓dn̄o: niſi fueris ſub precepto? Porro ſi expedit tibi eſſe ſubdn̄o ⁊ ſub p̄cepto: qͥd tibi iuſſurꝰ erat dn̄s deꝰ; Aliqͥd enī q̄ritabs te. Offermihi ſacrificiū: dicturꝰ ē tibi: nōne ip̄e fecit oīain quibꝰ te fecit? Obſequere mihi: dicturus ē tibi: ſiue adlectū cū requieſco: ſiue ad mēſam cū reficio: ſiue ad balneū cūlauo. Oꝛ ergo nihil abs te indiget deꝰ: nihil ergo tibi debuitiubere? Si aūt debuit aliqͥd iubere vt te qd̓ tibi expedit ſentires eē ſub dn̄o: neceſſe ab aliqͣ ꝓhibēdꝰ eras: nō ꝓpter illiꝰarboris maliciā ſꝫ ꝓpt̓ tuā obediētiā. Nō potuit deꝰ ꝑfectiꝰdemōſtrare qͣꝫtū bonū ſit obediētia: niſi cū ꝓhibuiſſet ab eare q̄ nō erat mala. In qͣ obediētiatꝫ palmā: ſola ibi inobediētia īuenit penā. Bonū ē: ſꝫ nolo tāgas. Nō enī nō tāgēdo moriturus eras Nūqͥd qͥ hīc ꝓhibuit alia ſubtraxit? Nōne ē paradiſꝰ fructuoſꝰ: plenꝰ arboribꝰ? Quid tibi deeſt? Hoc nolotāgas hīc nolo guſtes Bonū ē: ſꝫ obediētia meliorē. Proīdecū tetigeris: nūqͥd arbor illa malū erit vt moriaris? Sꝫ īobediētia te ſubiecit morti: qꝛ ꝓhibita tetigiſti. Ideo arbor illaſ. appellata eſt ſciētia dinoſcendi boni et mali: nō qꝛ inde taliali? quaſi pomapēdebāt: ſꝫ qͥcqͥd eſſet arbor illa cuiuſlibet pomī:cuiuſlibet fructus eſſet: ideo ſic vocata ē: qꝛ hō qͥ nollet bonūa malo diſcernere ꝑ p̄ceptū: diſciturus erat ꝑ experimentumvt tāgendo vetitū inueniret ſuppliciū. Quare aūt fr̄es mei?Quid deerat illi? Dicatur mihi qͥd deerat illi in paradiſo cōſtituto: ī media opulētia medijſqꝫ delitijs: cui magne delitieerāt viſitatio dei: cuiꝰ faciēquaſi inimicitimuit poſt pctm̄:Quid illi deerat vt tāgeret: niſi qꝛ ſua ptāte vti voluit: preceptū rūpere delectauit: vt nullo ſibi domināte fieret ſicut deꝰqꝛ deo vtiqꝫ nullus dominat̉? Male elatus: male p̄ſumēs: futurus mortuus recedēdo a vita iuſticie: ecce ſoluit preceptūExcuſſit a ceruice iugū ⁊ diſcipline habenas non veſcēdi libidine: ſed exultādi animoſitate dirupit. Ubi ē nunc? Certecaptiuus clamat. Dn̄e qͥs ſimilis tibi? Uolui eſſe ꝑuerſe ſimilis tibi: ⁊ factꝰ ſum ſimilis pctōri. Sub tua dn̄atione: ſub tuop̄cepto vere ſimilis erā. Sed hō in honore poſitus: nō intelj. lexit: cōparatus ē iumētis inſipiētibꝰ ⁊ ſimilis factꝰ eſt illisIam de ſimilitudine iumētoꝝ clamat ſero ⁊ dicit. Dn̄e qͥs ſimilis tibi? Quātas oſtēdiſti mihi tribulatiōes multas ⁊ malas. Merito ſuꝑbe ſerue. Uoluiſti enī ſuꝑbe eſſe ſimilis dn̄otuo: qͥ factus eras ad imaginē dn̄i tui. Bene tibi velles vt eētrecedēti ab illo bono. Prorſus dicit tibi deus. Si recedis ame ⁊ bn̄ eſt tibi: ego nō ſum bonū tuū. Proinde ſi ille bonus⁊ nullo alieno bono bonus: et nr̄m ſūmū bonū: ip̄e recedēdoinde: qͥd eris niſi malus? Itē ſi ipſe eſt beatitudo nr̄a: qͥd eritrecedēti niſi miſeria? Redi ergo poſt miſeriaꝫ ⁊ dic. Dn̄e qͥsſimilis tibi? Quantas oſtendiſti mihi tribulationes multas⁊ malas: ſed diſcipline fuit admonitio non deſertio. Deniqꝫgr̄as agēs qͥd dicit? Et cōuerſus viuificaſti me: ⁊ de abyſſisterre iterū reduxiſti me. Qn̄ enim antea? Quid eſt hoc iteꝝ:Cecidiſti ab altitudine ohō mancipiū inobediēs: ſuꝑbe adij. uerſus dn̄m cecidiſti. Factū eſt in te. Oīs qͥ ſe exaltat humiliabitur. Redi de ꝓfundo. Redeo inquit. Redeo agnoſco.

Deus qͥs ſimilis tibi? Quātas oſtendiſti mihi tribulatiōes Pmultas ⁊ malas: ⁊ cōuerſus viuificaſti me: ⁊ de abyſſis terreiteꝝ reduxiſti me. Intelligo: audio. Reduxit te eī de abiſſisterre. Reduxiſti enī de abyſſis terre. Reduxiſti enī a ꝓfunditate et ſubmerſione peccati. Sed quare iterū: qn̄ iā factuꝫerat? Sequamur ne forte poſteriora pſalmi ipſius exponantnobis qd̓ hic nō intelligimꝰ: qd̓ dixerit: iteꝝ. Ergo audiamꝰQuantas oſtēdiſti mihi tribulationes multas et malas: ⁊ cōuerſus viuificaſti me: ⁊ de abyſſis terre iterum reduxiſti meQuid deinde? Multiplicaſti iuſticiā tuā: ⁊ cōuerſus cōſolatus es me: et de abyſſis terre iterū reduxiſti me. Ecce alterūiterū. Si hoc iterū ſoluere laboramus ſemelpoſitū: quis ſoluere poterit geminatū? Iam ipſum iterū geminatio ē ⁊ rurſus poſitū eſt iterū. Aſſit ille a quo gratia. Aſſit brachium qd̓annunciamus omni generationi ſuperuenture. Aſſit ipſe ettanqͣꝫ claue crucis ſue clauſum ſacramentum aperiat.¶ De eo quod ſcriptū eſt in euāgelio ẜm eundē.Facite vobis amicos de mammona iniquitatiselemoſynam etiā de rapina ac alieno deteſtatur.Sermo. xxxv.IUod admonemur: admonere debemꝰ. Recēs euāIgelica lectio admonuit facere amicos de mammoIna iniqͥtatis: vt eos qui faciūt recipiāt ⁊ ip̄i ī eternatabernacula. Qui ſunt qͥ habebunt tabernaculaEeterna: niſi ſancti dei? Et qͥ ſūt qͥ ab ip̄is accipiēdi ſūt ī tabernacula eterna: niſi qͥ eorū indigētie ſeruiūt: ⁊ qd̓ eis opus eſthilariter ſubminiſtrāt? Recordemur ergo in nouiſſimo iudicio dn̄m eē dicturū eis qͥ ſtabūt ad dexterā eius. Eſuriui et Ldediſtis mihi māducare: ⁊ cetera q̄ noſtis. Et cū illi querentqn̄ ei obſequia iſta prebuiſſent: reſpōdet. Qn̄ vni ex minimismeis feciſtis. Iſti minimi ſunt qͥ recipiunt̉ ī eternatabernacula. Hoc dixit dextris qͥ fecerūt: hoc dixit ſiniſtris: qꝛ facere noluerūt. Sed dextri qͥ fecerūt quid acceperūt: vel potiusqͥd accepturi ſunt? Uenite inqͥt bn̄dicti patris mei: poſſidete vlparatū vobis regnū a cōſtitutione mūdi. Eſuriui enī et dediſtis mihi māducare. Qn̄ vni ex minimis meis feciſtis: michi feciſtis. Minimi ergo qͥſunt xp̄i? Hi illi ſunt qͥ om̄ia ſuadimiſerūt ⁊ ſecuti ſūt eū: et qͥcqͥd habuerūt pauperibꝰ diſtribuerūt: vt deo ſine ſeculari ꝯpede expediti ſeruirēt: ⁊ ab oneribus mūdi liberatos velut pēnatos ſurſū humeros tollerētHi ſūt minimi. Quare minimi? Ꝙꝛ humiles: qꝛ non elati nōſuperbi. Appende minimos iſtos ⁊ graue pondus inueniesSed qͥd ē ꝙ ait eos eē amicos de māmona iniqͥtatis? Quidē māmona iniqͥtatis? Primū qͥd eſt māmona? Uerbū ē eniꝫqd̓ latinū nō eſt. Hebreū verbū eſt: cognatum lingue puniceIſte enī lingue ſibi ſignificationis quadā vicinitate ſociāt̉.Quod punici dicūt māmon: latine lucruꝫ vocat̉. Qd̓ hebreidicunt mammona: latine diuitie vocant̉. Ut ergo latine totūdicamꝰ: hoc ait dn̄s ieſus xp̄s. Facite vobis amicos de diuitijs iniqͥtatis. Hoc qͥdā male intelligēdo rapiunt res alienas: et aliquid inde pauperibꝰ largiunt̉: ⁊ putat ſe facere qd̓ Cpreceptū ē. Dicunt enī rapere res alienas: māmona ē iniqui xitatis: erogare inde aliquid maxime egētibꝰ ſanctis: hoc ita foē facere amicos de māmona iniquitatis. Intellectꝰ iſte corrigēdus eſt: immo de tabulis cordis noſtri oīno delēdus eſtNolo ſic intelligatis. De iuſtis laboribꝰ facite elemoſynas:ex eo qd̓ rectehētis date. Nō enī corrupturi eſtis iudicē xp̄ꝫvt nō vos audiat cū pauꝑibus qͥbus tollitis. Si enī depredaris aliquē inualidū: tu validior ⁊ potētior: ⁊ veniret tecū adiudicē hoīem quēlibet in hac terra hn̄tē iudicādi aliquā poteſtatē: vellet tecū cauſā dicere: ſi tu de p̄da ⁊ ſpoliatione illainopis dares aliqͥd iudici vt ꝓte iudicaret iudex ille vl̓ tibiplaceret: nēpe ꝓte iudicauit: et tn̄ tanta vis ē iuſticie vt ⁊ tibi diſpliceat. Noli tibi talē pingere deū: noli collocare ī templo cordis tui tale idolū. Nō ē talis deꝰ tuꝰ: qͣlis nō debes eēnectu. Si tu non ſic iudices: ſed iuſte iudices: etiam ſic melior eſt te deus tuus: non eſt inferior: iuſtior eſt fons iuſticieQuicqͥd boni feciſti: indeſūpſiſti: et qͥcquid boni eructuaſti:indebibiſti. Laudas vas: qꝛ habet inde aliqͥd: et vituperasfontem? Noli velle elemoſynas facere de fenore ⁊ vſuris. Fi xidelibus dico: eis qͥbus corpus xp̄i erogamꝰ dico. Timete: cacorrigite vos: ne dicā poſtea: tufacis et tu facis. Et puto qꝛſi fecero n̄ mihi debetis iraſci: ſed vobis vt corrigamini. Ad

psͣ. xlviij.

Luc̄. xiii.

Gen̄. j.

xij. ſen. diſ.xvij. ca. li.gnum.

Psͣ. lxx.

Ps. lviij.Psͣ. lxxij.Gen̄. j.

Eſa. xiiii.

Psͣ. lviij.

Gen̄. ij.

Pē. lxxij.Gen j.

Mat .xxv.

EConcorxiiij. q. v.forte.

xiiij. q. v.ca. j.

vbi ſupra

Psͣ. lxx.

L