In euāgē. CCd̓m Luca. Ser. xxxij. et xxxiij. Fo. liiij.

In enagel iō 1ꝯi Lucatuos. Eia arbor infructuoſa: nō d̓erideas qꝛ ꝑcitur tibi: dilata ē ſecuris: noli eſſe ſecura: veniet ⁊ amputaberis. Crede qꝛventurus ē. Iſta oīa q̄ vides non erāt. Chriſtianus populustoto orbe terraꝝ aliqn̄ non erat. In ꝓphetia legebat̉: in terranon videbatur: mō aūt et legitur ⁊ videtur. Ipſa eccleſia ſiciiij eſt cōpleta. Non ei dictū eſt. Uide filia ⁊ audi: ſꝫ audi ⁊ videAudi predicta: vide ꝯpleta. Quō ergo fratres chariſſimi nōerat xp̄s natus de virgine? Promiſſus eſt et natus eſt. Nonfecerat miracula: ꝓmiſſa ſunt ⁊ fecit. Nōdum erat paſſus: ꝓmiſſum ē ⁊ factū eſt. Non reſurrexerat: p̄dictū eſt ⁊ impletū ēNomen eiꝰ ꝑ totū mundū nō erat: p̄dictū eſt ⁊ impletum eſt.Idola deleta ⁊ fracta nō erant: predictū ē et impletū eſt. Heretici impugnātes eccleſiā nō erāt: predictū eſt ⁊ impletū eſtSic ⁊ dies iudicij nondū ē: ſed qꝛ p̄dictus eſt: implebit̉. Anfieri pōt vt qͥ intantis verax apparuit: de die iudicij mēdaxſit? Promiſſorū ſuoꝝ nobis chirographū fecit. Nō debēdoſed ꝓmittēdo debitorē ſe deꝰ fecit: id eſt nō mutuo accipien.j. do. Nō poſſumꝰ ergo ei dicere. Redde qd̓ accepiſti. Qm̄ qͥsprior dedit ei ⁊ retribuet̉ ei? Nō poſſumꝰ dicere. Redde qd̓accepiſti: ſꝫ plane dicimus. Redde qd̓ ꝓmiſiſti. Indenanqꝫeſt qd̓ audemꝰ dicere quotidie. Adueniat regnū tuuꝫ: vt adueniente regno eius et nos cū illo regnemus. Qd̓ nobis ī hisverbis ꝓmiſſum ē. Tunc dicā illis. Uenite bn̄dicti pr̄is mei7.p̄cipite regnū qd̓ vobis paratū ē ab origine mūdi. Sꝫ planeſi fecerimus qd̓ ibi ſequit̉. Eſuriui enī ⁊ dediſtis mihi manducare. ⁊cͣ. Promiſit patribus nr̄is: ſed cautionē fecit quaꝫlegeremꝰ ⁊ nos. Si faciat nobiſcū rationē qͥ dignatꝰ eſt facerecautionē: ⁊ dicat legite debita mea: hoc eſt debita promiſſionū mearū et cōputate q̄reddidi: cōputate etiam ō̄ debeoecce qͣꝫ multareddidi: modicuꝫ ē qd̓ debeo. Pro modico qd̓reſtat: infidelēme ꝓmiſſorē eē putabitis? Quid reſpōdemꝰcōtra manifeſtiſſimā veritatē? Ergo qͥ ſterilis ē agat penitēiij. tiā: ⁊ faciat fructū dignū penitentie. Qui curuus eſt vt terrāintueatur: terrena felicitate letetur: iſtā ſolā putat eſſe vitambeatā vbi beatus eſſe poſſit: aliā nō credit. Quicunqꝫ tā curuus ē erigat̉: ſi ꝑ ſeip̄ꝫ nō pōt: īuocet dn̄ꝫ. Nūqͥd enī ⁊ mulierilla ꝑ ſeip̄aui erecta ē: Ue illi eēt: ſi manū ille nō porrexiſſet.¶ De eo quod ſcriptum eſt in euangelio ẜm eundem. Dn̄e ſi pauci ſunt qui ſaluantur. Et quō ꝑanguſtā portā pauci intrant. Sermo. xxxij.¶Ria ſatā farine de qͥbus dn̄s loquebatur: genꝰ hu.iiimanū eſt. Recolite diluuiū vn̄ ceteri repararēturItres remāſerūt. Tres filios habebat nōe: de ipſisFreparatū eſt genus hūanū. Mulier illa ſancta que8abſcodit fermentū: ſapiētia eſt. Ecce clamatorbis totꝰ in eccleſia dei. Ego cognoui qꝛ magnꝰ eſt dn̄s. Certe pauci ſūt qͥſaluant̉. Recolitis queſtionē ex euāgelio nobis nō ꝓpoſitāiij ¶ Dn̄e: (dictū eſt) ſi pauci ſunt qͥ ſaluant̉ Dn̄s ad hoc qͥd? Nōait. Non pauci: ſꝫ multi ſunt qͥ ſaluant̉. Non hoc dixit. Sꝫ qͥddixit? Cū audiſſet: ſi pauci ſunt qͥ ſaluant̉. ¶ Contēdite (inqͥtintrare ꝑ anguſtā portā Qn̄ audis ergo. Pauci ſūt qͥ ſaluāt̉:cōfirmauit dn̄s qd̓ audiuit ⁊ inquiēs: ꝑ anguſtā portā pauciij. intrāt. Alio loco ip̄e hoc ait. Arta via ē et anguſta q̄ ducit advitā: ⁊ pauci ſūt qͥ ingrediūt̉ ꝑ illā. Lata aūt et ſpacioſa ē viaq̄ ducit ad interitū: ⁊ multi ſūt qͥ ambulāt ꝑ eā. Quid gaudemus ad multitudines? Audite me pauci. Scio qꝛ multi auditis et pauci obauditis. Areā video ⁊ grana q̄ro. Et vix vident̉ grana qn̄ area triturat̉: ſꝫ vēturū ē vt ventilet̉. Pauci gͦqͥ ſaluant̉ in cōparatione multorū periturorū. Nā ipſi paucimagnā maſſā facturi ſūt: cū venerit ventilator ferēs ventilabrū in manuſua: ⁊ mundabit areā ſuā: frumēta recōdet ī horreo: paleā aūt cōburet igni inextinguibili. Nō ſubſannet palea granū: hoc veruꝫ loqͥtur: neminē fallit. Eſtote ergo intermultos multi: ſꝫ in cōparatione quorūdā multoꝝ pauci. Tāta maſſa ꝓceſſura ē de hac area vt impleat horreū celi. Nonenī cōtrarius ſibi eſſet dn̄s ieſus qͥ dixit. Pauci ſunt qͥ intrātꝑ anguſtā portā: multi ꝑ latā viā pereūt. Cōtrarius ſibi eſſet.ij. qͥ alio loco dixit. Multi ab oriēte ⁊ occidēte veniunt. Multicerte ⁊ pauci: ⁊ pauci ⁊ multi. Alij ergo pauci: alij multi? NōSꝫ ip̄i pauci qͥ multi. Pauci in ꝯparatione multoꝝ ꝑditorūij. multi inſocietatē angelorū. Audite chariſſimi. Apocalipſishoc ſcriptū hꝫ. Poſt hec vidi ex oī lingua ⁊ gēte et tribu veniētes cū ſtolis albis ⁊ palmis multitudinē quā nemo dinu

Ser. xxxij. et xxxiij. Fo. li.merare pōt. Hec eſt maſſaſanctorū. Quāto clariore voce̓ dictura eſt area vētilata a turba impiorū ⁊ malorū falſorumqꝫxp̄ianorū ſegregata ad ignes eternos ſeparatis his qͥ p̄mūtnon tangunt. Mulier enī quedā fimbriā tāgebat: turba xp̄m Lp̄mebat. Segregatis ergo oībus dānandis: maſſa purgataſtās ad dexterā: nullū ſibi miſceri timēs maloꝝ: nullū timēsꝑdere bonoꝝ: regnatura cū xp̄o: quanta fiducia dictura eſt.Ego cognoui qꝛ magnꝰ ē dn̄s? Si ergo fratres mei granis Iloquor: ſi agnoſcūt qd̓ dico predeſtinati ī vitā eternā: oꝑbꝰ cxloquant̉ nō vocibꝰ. Cogimur loqui vobis qd̓ non debuimusInuenire enī in vobis debuimꝰ qd̓ laudaremꝰ: non querereqd̓ admoneremꝰ. Ecce tn̄ breuiter dico: nō immoror. Agnoſcite hoſpitalitatē: ꝑ quā ꝑuentum eſt ad dn̄ꝫ. Suſcipe hoſpitē: cuius ⁊ tu es comes ī via: qꝛ oēs peregrini ſumꝰ. Ipſe eſtxp̄ianus: qͥ et in domo ſua: ⁊ in patria ſua peregrinū ſe eſſe cognoſcit. Patria nr̄a ſurſum eſt: ibi hoſpites nō erimꝰ. Namvnuſqͥſqꝫ h̓ ⁊ ī domo ſua hoſpēs ē: ſi nō ē hoſpes īde n̄ trāſeatſi trāſiturus ē hoſpes ē. Nō ſe fallat hoſpes ē. Uelit nolithoſpes ē. Sed dimittit illā domū filijs ſuis: hoſpes hoſpitibusQuare? Et ī ſtabulo ſi eſſes: n̄ alio veniēte diſcederes? Hocfacis ⁊ in domo tua. Ceſſit tibi locū pat̓tuꝰ: ceſſurus es locūfilijs tuis. Nec māſurus manes: nec māſuris relinquis. Sioēs tranſimus: aliqͥd qd̓ trāſire nō pōtoꝑemur: vt cū tranſierimus et illo venerimꝰ: vn̄tranſeamus oꝑa nr̄a bona ibi inueniamus. Cuſtos eſt xp̄s. Quid times ne ꝑdas qd̓ erogas:Cōuerſi ad dn̄m. Et poſt ſermonē qd̓ nouit charitas veſtraſuggerimus. Dies anniuerſarius ordinationis dn̄i ſenis aurelijcraſtinꝰ illuceſcit: rogat ⁊ admonet ꝑ hūilitatē meā charitatē vr̄aꝫ: vt ad baſilicā fauſti deuotiſſīe venire dignemini¶ De eo qd̓ ſcriptū ē ī euāgelio ẜm eūdē. Hō qͥdā fecit cenā magnā. ⁊ cetera. de cena etiā dn̄i acſumptione ſacramenti qͣꝫplura ſuccincte declarat. Sermo. xxxiij.Ectiones ſctē ꝓpoſite ſūt: ⁊ qͣs audiamꝰ: ⁊ de qͥbꝰA Faliqͥd ſermonis adiuuāte dn̄o ꝓferamꝰ. Inlectiogne apl̓ica gr̄e agūt̉ deo de fidegētiū: vtiqꝫ ideo qꝛb Sip̄e fecit. In pſalmo diximꝰ. Deus ꝟtutū cōuerte I3nos: ⁊ oſtēde fāciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. In euāgelio: ad cenā vocati ſumꝰ: immo alij vocati: nos nō vocati ſꝫ ducti. Nō ſoluꝫducti: ſꝫ etiā coacti. Sic enī audiuimꝰ. Quia hō qͥdaꝫ fecit Lcenā magnam. Quis ē iſte hō: niſi mediator dei ⁊ hoīm: hōxp̄s ieſus? Miſit vt venirētinuitati: qꝛ hora iā erat vt venirēt Qui ſūt īuitati: niſi ꝑ p̄miſſos vocati ꝓphetas? Quiaolim ex quo mittūt̉ ꝓphete ⁊ inuitāt ad cenā xp̄i. Mittūturgͦ ad ppl̓m iſrael. Sepe miſſi ſūt: ſepe vocauer̄t vt ad horamcene venirēt. Illi aūt inuitātes acceper̄t: cenā repudiauer̄t.Quid ē inuitātes acceperūt: cenā repudiauerūt? Prophetas legerūt: et xp̄m occiderūt. Sed qn̄ occiderūt: tunc nobiscenā neſciētes p̄parauerūt. Parata iā cena immolato xp̄o:poſt reſurrectionē xp̄i cōmendata quā ſciūt fideles cena dn̄ieiuſqꝫ manibꝰ ⁊ ore firmata: miſſi ſūt apoſtoli ad quos miſſian̄ fuerāt ꝓphete. Uenite ad cenā. Excuſauer̄t qͥ venire noluerūt. Quō? Tres fuerūt excuſationes. ¶ Unꝰ dixit. Uillaꝫemi eo videre illā: habe me excuſatū. Aliꝰ dixit: iuga boumemi quinqꝫ: ea volo ꝓbare: habe me excuſatū. Tertiꝰ dixit:Uxorē duxi: habe me excuſatū: nō poſſū venire.Putamꝰnō iſte ſūt excuſatiōes q̄ impediūt oēs hoīes: qͥ ad iſtā cenāvenire detrectāt? Queramꝰ eas: diſcutiamꝰ: inueniamꝰ: ſꝫvt caueamꝰ. In villa empta dn̄atio notat̉: gͦ ſuꝑbia caſtigat̉Habere eī villā: tenere: poſſidere: hoīes ſibi ī illa ſubdere etdn̄ari delectat. Uitiū malū: vitiū pͥmū. Primꝰ enī hō dn̄arvoluit: qͥ dn̄m habere noluit. Quid ē dn̄ari: niſi ꝓpria ptātēgaudere? Eſt maior ptās: illi ſubdamur vt tuti eē valeamꝰUillā emi: habe me excuſatū. Inuēta ſuꝑbia venire noluit.Aliꝰ dixit. Quīqꝫ iuga boū emi. Nōne ſufficeret boues emiAliqͥd ꝓculdubio ē qd̓ nos ad q̄rēdū ⁊ ītelligēdū obſcuritateſui ꝓuocat. Et qꝛ clauſū ē: vt pulſemꝰ hortatur. Quīqꝫ iugaboum: ſenſus huius carnis quinqꝫ numerant̉. Sēſus carnishuius qd̓ oībus notū eſt: ⁊ qͥ forte nō aduertūt: ꝯmoniti ſinedubio recognoſcūt. Sēſus ergo carnis huiꝰ quīqꝫ inueniūt̉.In oculis viſus ē: auditus in auribus: odoratus in naribusguſtatus in faucibꝰ: tactus in oībus mēbris. Alba ⁊ nigra etquoquo mō colorata: lucida ⁊ obſcura ſentimꝰ vidēdo. Rau

Mat. viji

Apoc̄. vii

Mat. iij.

Mat. vij.

ZLuce. xiijGen̄. ix.

Pſalm̄cxxxiiijLuce. xii.

Mat. iij.Luce. xiij.

Mat. vj

Psͣ. xliii.

Pa xxj

Rom̄. xi

Pa xxj

Pſalm̄.cxxxiiij

Luce. viij

Luc̄. xiiij

Psͣ. lxxix

TX

A