In euāgelio ſcd̓m Lucā. Ser. xxix. et xxx. Fo. liij

Igratias. Utinā ⁊ ſpiritaliter gn̓et̉: et nobiſcū trāſeat ad eternitatē. Si nō manet ciui tas q̄ nos carnalit̓ genuit: manet q̄xlvi nos ſpiritaliter genuit. Edificās hieruſalē dn̄s. Nūqͥd dormitādo edificiū ſuū ꝑdidit: aut nō cuſtodiēdo hoſtes admivi. ſit? Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē: fruſtra vigilat qͥ cūſtodit.xx. eā. Et quā ciuitatē? Non dormit nec dormitabit: qͥ cuſtoditiſrael. Quid ē iſrael: niſi ſemē abrae? Quidē ſemē abrae: niſixp̄s. Et ſemini tuo inqͥt qd̓ ē xp̄s. Et nobis qͥd? Uos aūt xp̄iiij. gͦ ſemē abrae eſtis: ẜm ꝓmiſſionem heredes. In ſemine tuoxij. inqͥt bn̄dicēt̉ oēs gentes. Ciuitas ſctā: ciuitas fidelis: ciuitas ī terraperegrina: in celo fundata ē. Ofidelis noli corrūpere ſpē: noli amittere charitatē: accinge lūbos tuos: accerxij. de: p̄tende lucernas tuas expecta dn̄m qn̄ veniat a nuptijsQuid expaueſcis? qꝛ pereūt regna terrena? Ideo celeſte ꝓmiſſum ē ne cū terrenis perires. Nā iſta ꝑitura p̄dicta ſunt:p̄dicta oīno. Nō enī negare poſſumꝰ qd̓ p̄dictū ē. Dn̄s tuusxiij. quē expectas dixit tibi. Exurget gēs ꝯtra gētē: ⁊ regnū aduerſus regnū: Habēt mutationes regna. Ueniet ille de qͦ dictū eſt. Et regni eiꝰ nō erit finis. Qui hoc regnis terrenis ꝓmiſerūt: nō veritate ducti ſūt: ſꝫ adulatiōe mētitiſūt. Poetaillorū qͥdaꝫ induxit iouē loquētē: ⁊ ait de romanis. His egoinec metas rerū nec tꝑa pono. Imperiū ſine fine dedi. Nonplane ita reſpōdet veritas. Regnū hoc qd̓ ſine fine dediſti īterra ē an̄ in celo. Utiqꝫ īterra. Et ſi eſſet in celo. Celū et t̓ratrāſient. Tranſiēt q̄ fecit ip̄e: quāto citius qd̓ ꝯdidit romulꝰForte ſi vellemꝰ hinc exagitare virgiliū ⁊ inſultare qͣre hocdixerit: īꝑte tolleret nos ⁊ diceret nobis. Et egoſcio. Si qͥdfacerē qͥ romanis verba vendebā: niſi hac adulatione aliqͥdꝓmitter ē qd̓ falſū erat? Et tn̄ in hoc cautus fui: qn̄ dixi. Imperiū ſine fine dedi. Iouē ipſorū induxi qͥ hoc diceret. Nonex ꝑſona mea dixerim falſa: ſꝫ ioui impoſui falſitatis ꝑſonāSicut deꝰ falſꝰ erat: ita mēdax vates erat. Nā vultis noſſeqꝛ iſtanouerā? Alioloco qn̄ nō iouē lapidē induxi loquentē:ſꝫ ex ꝑſonamēa locutꝰ ſū: dixi. Nō res romana perituraqꝫ regna? Uidēte qꝛ dixi peritura regna. Dixit peritura regnanō tacuit ꝑitura. Ueritate nō tacͣuit: ſꝑ māſura adulatiōe ꝓmi ſit. Nō ergo deficiamꝰ fratres: finis erit terrenis oībꝰ regnis. Nūc ſi finis ē: deꝰ videt. Forte enī nōdū eſt: ⁊ infirmitate qͣdā vel mīa vel miſeria hoc optamꝰ vt nondū ſit: nūqͥdtn̄ ideo nō erit? Figite ſpē ī deū: eterna cōcupiſcite: et̓na expectate. Chriſtiani eſtis frēs: xp̄iani ſumꝰ. Non ad delitiasxp̄s ī carnē deſcēdit: toleremꝰ potiꝰ p̄ſentia qͣꝫ diligamꝰ: aduerſoꝝ manifeſta ē ꝑnities: ꝓſperoꝝ falſablādities. Timemare: ⁊ qn̄ mollicies ē. Oīno nō fruſtra audiamꝰ. Surſū corQuid ponimꝰ cor īterra: cū videamꝰ qꝛ euertit̉ terra? Nosnō poſſumꝰ niſi exhortari vos: vt habeatis qd̓ dicatis: et qd̓ꝓſpe vr̄a reſpōdeatis inſultatoribꝰ ⁊ blaſphematoribꝰ noīsxp̄iani Nemo vos murmurādo auertat ab expectatiōe futurorū. Oēs qͥ ꝓpter iſtas aduerſitates blaſphemāt xp̄ꝫ verūcauda ſcorpionis ſūt. Nos ouū noſtrū ſub alis illius gallinexlij ponamꝰ euāgelice galline: q̄ clamat: Hieruſalē hieruſalemilli falſe ⁊ ꝑdite: quotiēs volui colligere filios tuos tāqͣꝫ gallina pullos ſuos: et noluiſti? Nō nob̓ dicat̉: quotiēs volui etnoluiſti. Illa enī gallinā diuina ſapiētia ē: ſꝫ aſſūpſit carneꝫvt pullis ꝯgrueret. Uidete gallina hiſpidā plumīs: dimiſſiſalis: voce fracta et quaſſa et laſſa et lāguida ꝯgruere ꝑuulisſuis. Ouū ergo noſtrū: idē ſpē noſtrā ſubalis illiꝰ galline ponamꝰ. Aīaduertitis forte: quō gallina ꝯcidat ſcorpionē Utinā ergo ⁊ iſtos blaſphemātes: ī t̓ra reptātes: de cauernis ꝓdeūtes ⁊ male pungētes: illa gallina ꝯcidat ⁊ deuoret: ī corpus ſuū traijciat ⁊ ī ouū vertat. Nō iraſcāt̉: ꝯmoti videmur:iij. ſꝫ maledicta maledictis nō reddimꝰ. Maledicimur ⁊ bn̄dicimꝰ: blaſphemati dep̄camur. Sꝫ nō dicat de roma: dictū ēde meo. Sꝫ taceat de roma: quaſi ego inſultor ſim ⁊ nō potiꝰdn̄i dep̄cator: ⁊ veſter qualiſcūqꝫ exhortator. Abſit a me vt īſultē. Auertat deꝰ a corde meo ⁊ a dolore cōſcīe mee. Ibi ml̓tos fratres n̄ habuimꝰ? Nō adhuc habemꝰ? Portio ꝑegrinātis hierl̓m ciuitatis: nō ibi magna deget: nō ibi tꝑalia ꝑtulit: ſed eterna nō ꝑdidit? Quid ergo dico cū de illa n̄ taceoniſi qꝛ falſum ē qd̓ dicūt de xp̄o nr̄o: ꝙ ip̄e romā ꝑdiderit: ꝙdij lapidei tuebat̉ ⁊ lignei: Adde p̄ciū aerei: adde plꝰ argē.iij. te i et aurei. Idola gētiū argētū et aurū. Non dixit lapidesnō dixit lignū: nō dixit teſta: ſꝫ qd̓ ꝓ magno hn̄t aurū ⁊ argētū. Tamē ip̄m aurū ⁊ argētū ocl̓os habēt ⁊ nō vidēt. Deꝰ aureꝰ ⁊ deꝰ ligneꝰ ad p̄ciū diſpares ſūt: ⁊ habere occl̓os ⁊ n̄ vi

Fo. iiij.dere fratres poſſūt. Ecce qͣlibꝰ docti hoīes romā cuſtodibꝰcōmiſerūt: habētibꝰ ocl̓os ⁊ nō vidētibꝰ. Aut ſi romā ẜuarepotuer̄t: qͣre ip̄i ante perierūt? Inquiūt tūc perijt roma. Tn̄perierūt? Non inqͥunt ip̄i perierūt: ſꝫ ſimulachra eoꝝ. Quōergo cuſtodirēt tecta vr̄a: qͥ non potuerūt cuſtodire ſimulacra ſua? Alexādria olī tales deos ꝑdidit. Cōſtātinopoliſ exqͦ ꝯdita eſt ī magnā ciuitatē: qm̄ a xp̄iano imꝑatore ꝯdita ē:olim deos ip̄os falſos perdidit: ⁊ tn̄ creuit ⁊ creſcit et manetꝘͣdiu vult deꝰ manet. Nō ⁊ illi ciuitati qꝛ hoc dicimꝰ: eternitatē ꝓmittimꝰ. Carthago ī noīe xp̄i manet: ⁊ olī euerſa ē aſceleſtis: qꝛ nō fuit celeſtis: ſꝫ terreſtris. Et illd̓ qd̓ dicūt nōē verū: qꝛ dijs ꝑditis roma capta ē: afflicta ē. Prorſus nō ēverū: ante ſimulacra ip̄a euerſa ſūt: ⁊ ſic victi ſūt gothi cumrhadagaſo. Memētote fratres: memētote: nō ē logū: pauci Oanni ſūt: recordamini. Euerſis ī vrbe roma oībꝰ ſimulacris derhadagaſꝰ rex gothoꝝ cū magno exercitu ml̓tonūeroſioreqͣꝫ halaricꝰ fuit: venit: Paganꝰ hō erat rhadagaſus ſacrificabat quotidie. Nunciabat̉ vbiqꝫ ꝙ ſacrificijs nō deſiſteretrhadagaſus. Tūc oēs iſti. Ecce nos nō ſacrificamꝰ: ille ſacrificat: vinci habemus a ſacrificāte: quibꝰ nō lꝫ ſacrificare.Deꝰ oſtēdēs qꝛ nō ī iſtis ſacrificijs ē ip̄a tꝑalis ſalꝰ: ipſaregna terrena: victꝰ ē rhadagaſus adiuuāte dn̄o iniro modoPoſtea venerūt gothi nō ſacrificātes; et ſi fide xp̄iana noncatholici tn̄ idolis inimici venerūt: idolis aduerſātes ⁊ ip̄iceperūt. Uicerūt de idolis p̄ſumentes: ⁊ ꝑdita idola adhucq̄rētes: ⁊ ꝑditos adhuc ſacrificare cupiētes: ſꝫ ibi erāt et nr̄i⁊ afflicti ſūt: ſꝫ nouerāt dicere. Bn̄dicā dn̄m ī oī tꝑe. Afflicti pꝰſunt ī regno terreno: ſꝫ regnū celoꝝ nō ꝑdiderūt: īmo ad illd̓capeſſendū exercitatiōe tribulationū meliores effecti ſunt.Et ſi ī tribulationibꝰ nō blaſphemauer̄t: tāqͣꝫ integra vaſade fornace exierūt: ⁊ dn̄ica bn̄dictione repleti ſūt. Iſti autēblaſphematores: terrena ſectātes: t̓rena deſiderātes: īterrenis ſpē ponētes: cū iſta velīt nolīt ꝑdiderīt: qͥd tenebūt? vbiremanebūt? Foris: intꝰ nihil: inanis arca: inanior cōſciētiaUbi reqͥes? vbi ſalꝰ? vbi ſpes? Ueniāt gͦ deſināt blaſphemare: diſcāt adorare: ſcorpij pungētes a gallina comedāt̉: ī corpus traijciētis ꝯuertāt̉: ī terra exerceant̉: ī celo coronentur.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt ī euāgelio ẜm eūdē Nuncvos phariſei qd̓ foris ē parapſidis lauatꝭ. ⁊ cet̓aSer. xxx. In qͦ de iudicio ⁊ charitate ml̓ta īt̓ſeritUdiſtis ſctm̄ euāgeliū: quō dn̄s ieſꝰ ī eo qd̓ phaI Ariſeis dicebat ſuos vtiqꝫ diſcipl̓os ꝯmonebat: neAī. corꝑis mūdatiōe putarēt eē iuſticiā. Oī die enī. Iphariſei anteqͣꝫ prāderēt abluer̄t ſe aqͣ: qͣſi qͦtidīalauatio poſſit cordis eē mūdatio. Deniqꝫ qͣles taleſ eēt oſtēdit. Ille dicebat qͥ videbat: nō eī facies eoꝝ: ſꝫ etiā interioracernebat. Deniqꝫ vt hͦ ſciatꝭ ille phariſeꝰ cui rn̄dit xp̄s apudſeip̄m cogitauit voce nō ſonuit: et ille tn̄ audiuit. Apd̓ ſe enīrep̄hēdit dn̄m xp̄m: qꝛ ſic venit ad cōuiuiū eiꝰ nō lotꝰ. Illecogitabat: h̓ audiebat: ideo rn̄debat: Quid ergo reſpondit.Nunc vos phariſei qd̓ foris ē parapſidis lauatis: intꝰ aūt Ypleni eſtis dolo ⁊ rapina. O venire ad prādiū: quō pepercithōi a qͦ fuerat īuitatꝰ. Magꝭ obiurgādo peꝑcit vt correctoī iudicioꝑceret. Deīde qͥd oſtēdit nobis? Oret baptiſmū qd̓ſemel adhibet̉: ꝑ fidē mūdat. Fides aūt intꝰ ē nō foris. Un̄d̓r ⁊ legit̉ ī actibꝰ apl̓oꝝ. Fide mūdās corda eoꝝ. Et apl̓s pe Itrus ī epl̓a ſua ita loqͥt̉. Sic inqͥt ⁊ vob̓ dedit ſimilitudinē de. 7arcanōe: quō octo aīe ſalue facte ſūt ꝑ aquā. Et adiūxit. Sic⁊ vos ſil̓i forma baptiſma ſaluos faciet: nō carnis depoſitioſordiū: ſꝫ ꝯſciē bone int̓rogatio ī deū: Hāc ꝯſcīe bōe int̓rogationē phariſei ꝯtēnebāt: ⁊ qd̓ erat foris lauabāt intꝰ inqͥnatiſſimi ꝑmanebāt. Et qͥd eis ait poſtea? Ueruntn̄ date elemoſyna: et ecce oīa mūda ſūt vobis Laudata ē elemoſynafacite ⁊ ꝓbate. Sed pauliſper attēdite qd̓ phariſeis dictū ē.Phariſei iſti iudei erāt: qͣſi egregij iudeoꝝ. Nobiliores eīatqꝫ doctiores tūc phariſei vocabant̉. Baptiſmo xp̄i ablutinō erāt: ī xp̄ꝫ filiū dei vnigenitū qͥ int̓ illos ambulabat et abeis nō agnoſcebat̉: nōdū crediderāt. Quō eis dicit. Date elemoſynā: ⁊ ecce oīa mūdaſūt vobis? Si audirēt illū phariſeiet darēt elemoſynas: iam ẜm verbū eius munda illis eſſentoīa: qͥd opus erat vt crederēt ī eo? Si aūt mūdari nō poſſintniſi credētes in eū qͥ fide mūdat cor: qͥd eſt date elemoſynas⁊ ecce oīa munda ſunt vobis? Attendamus: et forte ipſe exponit. Cū hec dixiſſet: ſine dubio cogitauerūt illi qui dabāt

j. Cor. iij.

Psͣ. cxi.

Mat. xxiij

Luce .j.Uirgilieneid̓.

Uirgilieneid̓.

psͣ. cxxvj.Psͣ. cxx.

Psͣ. cxlv.

psͣ. cxxvj.Psͣ. cxx.

Mar. xiij.

M iij

Gal̓. iij.. Cor. iii.Gen̄. xxij.

Gal̓. iij.1. Cor. iii.Gen̄. xxij.

Luce. j.

Luce. xii.

D

Actuū. xv..j. Pet̓. iij.

Luce. xj.

De ciui.dei li. j.

īpsͣ. xxxiij.

TE

A