In euāgelio ſcd̓m Mattheū. Ser. xxiij. F

In euāgelio ſcd̓m aꝝEſterno die qͥ affuiſtis ꝓmiſſionē nr̄am tenetis:q̄ hodīe nō ſolis vobis: ſꝫ pluribꝰ etiā qͥ ꝯuenerūtdn̄o adiuuāte reddēda eſt. Que ſint decē virgīesv.Aquaꝝ ſūt quinqꝫ prudentes: quinqꝫ ſtultē: nō facile indagari pōt. Uerutn̄ ẜm ea q̄ ꝯtinet ip̄a lectio: quā charitati vr̄e etiā hodīe volui recitare: quātū mihi dn̄s intellectūdonare dignat̉: non mihi videt̉ iſta parabola vel ſimilitudoad eas ſolas ꝑtinere ꝓpria ⁊ excellētiori ſctītate virgines q̄ īeccl̓ia nominant̉: quas etiā vſitatiori vocabulo ſctīmonialesappellare ꝯſueuimꝰ: ſed niſi fallor: hec ſimilitudo ad vniuerſam eccl̓iam ꝑtinet. Ꝙͣuis ⁊ ſi illas ſolas intelligeremꝰ q̄ ſctīmoniales vocant̉: nunqͥd decē ſūt? Abſit: vt tāta virginū multitudo ad tā exiguū numerū reuocet̉. Forte aūt dicat aliqͥs:Quid ſi multe ſūt noīe ⁊ tā pauce ſūt in veritate vt vix deceꝫinueniant̉? Nō ita eſt. Nā ſi ſolas decē ītelligi vellet bonas:nō ibi oſtēderet quinqꝫ fatuas. Si em̄ multe ſūt virgines q̄vocant̉: quare ꝯtra quinqꝫ oſtia domꝰ magne claudunt̉? Intelligamꝰ gͦ chariſſimi ad oēs nos .i. ad vniuerſā oīno eccl̓iaꝫiſtā ꝑtinere parabolā: nō ad ſolos p̄poſitos de quibꝰ heſterno dię locuti ſumꝰ: nec ad ſolas plebes: ſꝫ prorſus ad omnesQuare gͦ quinqꝫ? Quinqꝫ iſte ⁊ qͥnqꝫ virgines: oēs oīno ſūtaīe xp̄ianorū. Sꝫ vt dicamꝰ vobis qd̓ deo inſpirāte ſentimꝰnō qualeſcunqꝫ aīe: ſꝫ tales aīe q̄ habēt catholicā fidē: et habere vident̉ bona oꝑa ī eccl̓ia dei: ⁊ tn̄ ex ip̄is quinqꝫ ſūt prudentes ⁊ quinqꝫ fatue. Quare gͦ appellate ſūt quīqꝫ: ⁊ quarevirgines prius videamꝰ: ⁊ deīde cetera ꝯſideremꝰ. Oīs aīain corꝑe iō quinario numero cenſet̉: qꝛ quinqꝫ ſenſibꝰ vtiturNihil eſt em̄ qd̓ ſentimꝰ in corpe niſi ianua quinqꝫ ꝑtita: autvidēdo: aut audiēdo: aut odorando: aut guſtādo: aut tangēdo. Qui ergo ſe abſtīet ab illicito viſu: abſtinet ab illicito auditu: ab illicito odoratū: ab illicito guſtatu: ab illicito tactuꝓpter ip̄am integritatē virginis nomē accepit. Sꝫ ſi bonuꝫē abſtīere ab illicitꝭ ſentiēdi motibꝰ: ⁊ iō vnaquēqꝫ aīa xp̄iana virginis nomē accepit: quare quinqꝫ admittunt̉: quinqꝫaūt repellunt̉? Et virgines ſūt ⁊ repellunt̉. Parū eſt qꝛ virgines ſūt ⁊ lāpades habēt: virgines ꝓpter abſtinentiā ab illicitis ſenſibꝰ: lāpades habēt ꝓpt̓ oꝑa bona. De quibꝰ oꝑibꝰdn̄s dicit. Luceat oꝑa vr̄a corā hoībus vt videāt bona factavr̄a: ⁊ glorificēt patrē veſtrū qͥ in celis eſt. Itē diſcipul̓ dicitxij. Sint lūbi vr̄i precincti ⁊ lucerne ardētes. In lūbis accinctꝭvirginitas: ī lucernis ardētibus oꝑa bona. Nō ſolet dici virginitas vtiqꝫ in ꝯiugatis tn̄ etiā ibi eſt fidei virginitas q̄ exhibet pudicitiā ꝯiugalē. Nā vt nouerit ſctītas vr̄a: nō īportune ẜm aīam ⁊ ẜm ītegritatē fidei qua etiā ab illicitꝭ abſtinetur ⁊ bona oꝑa fiūt: vnūquēqꝫ vel vnāquāqꝫ aīam virginē dici: tota eccl̓ia q̄ ꝯſtat ex virginibus et pueris ⁊ maritatis feminis: ⁊ vxoratis viris: vno noīe virgo ē appellata. Un̄ hocꝓbamus? Apl̓maudi dicentē: nō ſolis ſctīmonialibus ſedl. xj vniuerſe prorſus eccl̓ie. Deſpōſaui vos vni viro virginem caſtā exhibere xp̄o. Et qꝛ huius virginitatꝭ corruptor diabolus cauēdus eſt: ꝯtinuo ip̄e apl̓s cū dixiſſet. Deſpōſaui vosvni viro virginē caſtā exhibere xp̄o: adiunxit et ait. Timeoaūt ne ſicut ſerpēs euāſeduxit ī verſutia ſua: ſic et vr̄i ſenſuscorrūpant̉ a caſtitate q̄ eſt in xp̄o. In corꝑe virginitatē pauci habēt: in corde oēs habere debēt. Si ergo ab illicitꝭ abſtinentia bona ē: vn̄ virginitas nomē accepit: ⁊ oꝑa bona laudabilia ſūt q̄ ſignificant̉ lāpadibus: quare quinqꝫ admittunt̉ ⁊quinqꝫ repellūtur? Si ⁊ virgo eſt ⁊ lāpades fert et tn̄ non admittit̉: vbi ſe videt qͥ nec ꝟginitatē ab illicitꝭ ſeruat: nec oꝑabona volēs habere: ī tenebris ambulat? De iſtꝭ ergo fratresmei: de iſtis potius diſputemus. Qui nō vult videre qd̓ malū eſt: qͥ nō vultandire qd̓ malū eſt: ab illicitis ſacrificioꝝ nidoribus auertit odoratū: ab illicitis ſacrificiorū cibis auertit guſtatū: fugit cōplexū aliene: frangit panē eſuriēti: hoſpitē inducit in domū: veſtit nudū: ꝯcordat litigioſum: viſitategrotū: ſepelit mortuū. Ecce virgo: ecce hēt lāpades. Quidquerimꝰ amplius? Adhuc quero. Quid adhuc queris inqͥs?Adhuc quero: intentū me fecit euāgeliū ſctm̄. Etiā ip̄as virgines ⁊ ip̄as ferentes lāpades: alias dixit prudentes: aliasſtultas. Un̄ ītuemur: vn̄ diſcernimꝰ? De oleo. Aliqͥd magnūſignificatoleū: valde magnū. Putas nō charitas eſt? Querendo dicimus: nō ſnīam precipitamꝰ. Un̄ mihi videat̉ oleij. um charitas ſignificari: dicā vobis. Apl̓s dicit Adhuc ſuꝑeminentiorē vobis viā demonſtro. Supereminentiorē viam

attheū. Ser. xxiij. Fo. l.quā demonſtrat? Si linguis hominū loquar et angelorum:charitatē aūt nō habeā: factꝰ ſum eramentū ſonans aūt cymbalū tinniens. Ip̄a eſt ſupereminens via .i. charitas q̄ merito oleo ſignificat̉. Omnibꝰ em̄ humoribus oleum ſupereminet. Mitte aquā et ſuper infunde oleū: oleū ſuꝑeminet. Mitte oleū: ſuper infunde aquā: oleū ſuꝑeminet. Si ordinē ſeruaueris vincit: ſi ordinē mutaueris vincit. Charitas nunqͣꝫ cadit. Quid ergo frēs? Iā diſceptemus de quinqꝫ virginibusprudentibus: et quinqꝫ fatuis. Uoluerūt obuiam ire ſponſoQuid eſt ire obuiā ſponſo? Corde ire: expectare eius aduentū: ſed ille tardabat: Dum tardat ille: dormierunt oēs. Quideſt oēs? Et fatue et ſapientes: dormitauerunt oēs et dormierunt. Putamus bonus eſt ſomnus iſte? Quid eſt ſomnꝰ iſte?Ne forte tardante ſponſo: qm̄ abūdat iniquitas: refrigeſcet)charitas multorū? Siccine intellecturi ſumus iſtū ſomnum xNon mihi placet: dico quare: qꝛ ſunt ibi prudentes: et vtiqꝫqn̄ dixit dn̄s. Qm̄ abūdauit iniqͥtas refrigeſcꝫ charitas multorū: ſubiecit et ait. Qui aūt perſeuerauerit vſqꝫ in finē: h̓ ſaluus erit. Ubi vultis eſſe iſtas prudētes? Nōne in his q̄ perſeuerauerūt vſqꝫ in finē? Non ob aliud frēs: non ob aliud prorſus admitterent̉ intro: niſi qꝛ perſeuerauerunt vſqꝫ in finem.Nō ergo eis obrepſit frigus charitatis: non in eis refriguitcharitas: ſꝫ feruet vſqꝫ in finē. Ꝙꝛ feruet vſqꝫ in finē: iō ſponſi ianue patuerūt: iō eis dictū eſt vt intrarent: ſicut illi optīoſeruo. Intra in gaudiū dn̄i tui. Quid eſt ergo dormitauerūtꝰoēs? Eſt alius ſomnus quē nemo euadit. Non recordaminiapl̓m dicentē. De dormientibus aūt nolo vos ignorarefrēs: j.i. de his qͥ mortui ſunt? Quare em̄ dormientes vocant̉: niſi qꝛſuo die reſuſcitātur? Ergo dormiūt oēs. Putas: qꝛ prudēseſt: iō non habet mori? Fatua ſit virgo: prudens ſit virgo: ſōnū mortis oēs patiunt̉. Aliqn̄ aūt dicunt ſibi hoīes. Ecce iādies iudicij venit: tanta mala fiunt: tante tribulationes crebreſcunt. Ecce oīa q̄ ꝓphete dixer̄t pene ꝯpleta ſunt: iā diesiudicij inſtat. Qui hoc dicūt ⁊ fidelit̓ dicūt: tanqͣꝫ obuiā euntſpōſo cogitatiōibus talibus. Sꝫ ecce bellū ſuꝑ bellū: tribulatio ſuper tribulationē: terremotus ſuꝑ terremotū: fames ſuꝑfamē: gens ſuꝑgentē: et nondū venit ſpōſus. Cū ergo expectatur vt veniat: dormiūt oēs illi qͥ dicūt. Ecce venit dies iudicij: ecce h̓ nos inuenit. cū dicit: dormit. Ergo obſeruet adſomnū ſuū: ⁊ perſeueret in charitate vſqꝫ ad ſomnū ſuū: expectantē illū inueniat ſomnus. Puto em̄ qꝛ dormit. Nunqͥd qͥ 1dormit nō adijciet vt reſurgat? Dormierūt ergo oēs: ⁊ de illprudentibus ⁊ de illis fatuis dictū eſt: dormierūt. Ecce media nocte clamor factus eſt. Quid eſt media nocte? Qn̄ non iiſperat̉: qn̄ oīno non credit̉. Noctē poſuit pro ignoratione: ne xlaliqͥs quaſi cōputet ſibi ⁊ dicat. Ecce ab adā tot anni trāſie? dirunt: et ecce ꝯplent̉ ſex milia annoꝝ: ⁊ ꝯtinuo quō quidā tractatores cōputauerūt: ꝯtinuo veniet dies iudicij. Et veniūtet tranſeūt cōputationes: et adhuc remorat̉ ſponſi aduētuset dormiūt virgines q̄ obuiā ierant. Ecce dū nō ſperat̉: dumdr̄ ſex milia annoꝝ expectabātur: ⁊ eccetrāſierunt Un̄ ſcimꝰiāqn̄ veniet. Media nocte veniet. Quid eſt media nocte veniet? Dū neſcis veniet. Quare dū neſcis veniet? Ip̄m dn̄m aū Adi. Non eſt vr̄mſcire tꝑa: q̄ pat̓ poſuit in ſua ptāte. Dies dn̄i j. j(ait apl̓s) tanqͣꝫ fur in nocte ita veniet. Ecce vigila nocte nefarē patiarꝭ. Nā ſomnꝰ mortꝭ vel̓ nolis veniet. Sꝫ cū factꝰ fuerit clamor media nocte. Quis iſte clamor: niſi d̓ quo apl̓s dicit. In ictu oculi in nouiſſimatuba? Canet eī tuba: ⁊ mortui j. 1reſurgent incorrupti: et nos immutabimur. Deniqꝫ clamore iiifacto media nocte quo clamabit̉: ecce ſpōſus venit: qͥd ſeqͥtur xliSurrexerūt oēs. Quid ē ſurrexer̄t oēs? Ueniet hora: dixit Iip̄e dn̄s: qn̄ oēs qͥ ſunt in monumentis audient vocē eius ⁊ ꝓcedūt. Ergo ad nouiſſimā tubā ſurgent oēs. Prudētes aūtille tulerūt oleūſecū in vaſis ſuis. Stulte vero ille nō tulerūtoleū ſecū. Quid eſt nō tulerūt oleū ſecū in vaſis ſuis? Quid ēin vaſis ſuis; id eſt ī cordibꝰ ſuis. Un̄ dicit apl̓s. Gloria nr̄a 11hec eſt: teſtimoniū cōſcientie nr̄e. Ibi oleū: magnū oleū. Dedono dei eſt hoc oleuꝫ. Deniqꝫ hoīes oleū mittere intro pn̄t:oliuā creare nō poſſunt. Ecce habeo oleū. Nunqͥd tu creaſtioleū? De dei dono eſt. Habes oleū: porta tecū. Quid eſt porta tecū? Intus habe: ibi place deo. Etem̄ ecce iſte virginesſtulte q̄ nō portauerunt oleum ſecū: abſtinētia ſua qua virgines appellant̉: ⁊ bonis oꝑbꝰ ſuis qn̄ lampades ferre vidēturhoībus volunt placere: et iō oīa iſta laudabiliafaciūt: oleuꝫg ij

g ij

Mat. xxv

Mat. xxv

j. Cor. x..

Mat. v.Luce. xii

Mat. v.

Luce. xii

ij. Corī. ri

A

B

i. Cor. xiij..iiij. ſen. di.xliij. ca. ij.Ioh̓. v.

21. Cor. j.

Ciiij. ſen. di.xiiij. media nocte

xiiij. media nocte

Actuū. j.j. Theſ. v.

Mattheixxiiij.

Mat. xxv..j. Theſ. iiij

Pſalm̄. xl.

Mat. .xxv.

vbi sͣ.

j. Theſ. iiij

j. Cor. xiij