In euāgelio ſcd̓m Mattheū. Ser. xxi. Fo. xlix.

3tem precij dare acquieſcit. Iſtis eniꝫ talibus: ſicut iā ſupraxxv. dictum eſt: euangeliſta proclamat. Ue pregnantibus et nutrientibꝰ. Iſtis enī ve erit ī die iudicij: ⁊ ab auditu malo nōpoterūt liberari: ſed audituri ſunt. Diſcedite a me maledictiin ignē eternū: qui paratus eſt diabolo et angelis eius: qͥ eſtriui et non dediſtis mihi māducare: ſitiui et nō dediſtꝭ mihibibere. Hoc loco diligēter attēdat charitas vr̄a. Si in ignē3mittit̉ qͥ nō deditrem ꝓpriā: putas vbi mittendus eſt qͥ inua☞ ſit alienā? Si cū diabolo ardere habet qͥ nudū nō veſtiuit: putas vbi arſurus ē qͥ expoliauit? Et iō quotiēſcūqꝫ vobis euāgelica lectio recitata fuerit in qua dicit. Ue pregnātibꝰ ⁊ nutrientibus: nō hoc de mulięribus legittimos viros habētibꝰcredite. Quid em̄ mali fecit mulier q̄ de proprio marito concepit? Quare illi in die iudicij male erit. q̄ hoc fecit qd̓ deusiuſſit? Non ergo de mulieribus q̄ iuſte ꝯcipiūt ⁊ pariūt hoccredendum eſt: ſed de illis quos ſupra diximus: qui iniuſteconcupiſcendo rem alienam impregnati eſſe videntur. Dequibus ſcriptūlegimꝰ. Concepit dolorē: et peperit iniqͥtatēij.Oīs em̄ hō cōcipit: nec vllus pōt eſſe ſine conceptu. Sed alicōcipiūt de xp̄o: alij de diabolo. Sicut em̄ de illis qͥ a diabolo concipiunt dicit̉. Cōcepit dolorē ⁊ peꝑit inquitatē. Ita ⁊xvj. de illis qͥ aſpūſctō cōcipiūt: ſcriptū eſt. Atimore tuo in vterocōcepimus: et peperimus ſpūm ſalutis tue. Hec em̄ q̄ diximus fratres chariſſimi qͥ diligent̓ attendit: et ſupradicta mala aut fuiſſe in ſe aut forſitan adhuc eſſe cognoſcit: cito ſe corrigat. Non em̄ nocēt mala preterita ſi nō placēt. Adhuc em̄ ēxxv. penitendi ⁊ corrigendi locus. Nondū facta eſt illa diſiūctio.xvj. aliorū ad dexterā: aliorū ad ſiniſtrā. Nōdū apud inferos ſumus: vbi eſt diues ille ſitiens ⁊ ſtillā deſiderās. Audiamus:dū viuimus corrigamur. Nō concupiſcamus res alienas ⁊impregnati tumeamus: nec velimꝰ peruenire ad illas: ⁊ easadipiſcendo tanqͣꝫ filios oſculemur. Qn̄ em̄ cōcupiſcit aliqͥsrem alienā (ſicutiā dictū eſt) aīa ſua quaſi ꝯcepiſſe videtur.Si vero qd̓ cōcupiſcit ꝑ aliquā calliditatē aut neqͥciam potuerit obtinere: quaſi natū filiū oſculari ac nutrire cognoſcit̉Non ergo ſic amemꝰ iſta terrena fratres: vt perdamus celeſtia. Mutandū eſt cor: leuandū eſt cor: nō hic habitemꝰ iamcorde. Mala regio eſt amor mundi: ſufficiat ꝙ hic adhuc incarne eſſe videmur Audiamꝰ apl̓m dicentē. Si reſurrexiſtꝭcū xp̄o q̄ſurſumſunt ſapite: q̄ ſurſū ſūt querite: nō q̄ ſuꝑ terrāNō apparet qd̓ vobis ꝓmiſſū eſt. Iā em̄ paratū eſt: ſed nō videt̉. Cōcupiſcendo impregnari vis: hinc impregnare. Concupiſce vitā eternā: ad quā vitā te inuitat deus: ipſa ſit ſpestua. Certus erit partus tuus: non erit aborſus. Nontꝑaliteramplecteris qd̓ peperis: ſed in eternū poſſidebis. Qd̓ em̄ ꝓmiſſū eſt: ſine dubio dandū eſt: ſed adhuc retro eſt. Nō dabitur mō: ſed dabit̉ poſtea. Uidete iā quāta data ſint fratresQuis illa vl̓ enumerare preualet? De oībꝰ em̄ rebus q̄ nobisinſcripturꝭ diuinis ꝓmiſſa ſunt: vna tantūmō remāſit. Deꝰem̄ qͥ nobis in tantis rebus verū dixit: ī vna nos fallit? Scriptū eſt de eccl̓ia: qꝛ erit: et videt̉ qꝛ eſt. Scriptū eſt de idolis:qꝛ nō erunt: et videt̉ qꝛ nō ſunt. Scriptū eſt: qꝛ ꝑdituri erantiudei regnū: et videt̉. Scriptū eſt de hereticis: qꝛ futuri erātet videtur. Scriptū ē ⁊ de die iudicij: ſcriptū eſt et de premiis bonoꝝ ⁊ de pena malorū: nemoſe circūueniat frēs. Quō ila omīa venerūt q̄ ꝓmiſſa ſunt: ſic et dies iudicij: et maloruꝫpena: et iuſtorū premia ſine vlla dubitatione venturaſūt. Etiō vnuſquiſqꝫ noſtrū dū licet et cū dei adiutorio in poteſtatenoſtra conſiſtit et pctā vitare et qd̓ bonū eſt exercere ꝯtēdatvt cū ille dies terribil̓ et metuēdus aduenerit: nō cū īpijs etpeccatoribꝰ ꝑenni incēdio ꝯcremet̉: ſꝫ cū iuſtis ⁊ deūtimētibꝰ ꝑuenire ad eternū premium mereat̉: quod ip̄e preſtare dignet̉ cui eſt honor et imperiū in ſecula ſeculorū. Amē.¶ De eo quod ſcriptū eſt in euangelio ẜm eūdē.De die illo et hora nemo ſcit: neqꝫ angeli celoruꝫet cetera. Sermo. xxi.Ratres qd̓ audiſtis monētē ſcripturā atqꝫ dicētē¶ Vvt ꝓpt̓ diēnouiſſimū vigilemus: vnuſqͥſqꝫ de nouiſſimo ſuo die cogitet: ne forte cū ſenſeritꝭ vl̓ pu¶ Itaueritꝭ lōge eſſe nouiſſimū ſeculi diē: dormitetꝭei. adnouiſſimū vr̄m diē. De die nouiſſimo ſeculi huiꝰ: jaudiſtis qͥd dixerit: ſqꝛ neſciūt eū neqꝫ angeli celorū neqꝫ filiꝰ niſi pater. Ubi quidē magna queſtio eſt: ne carnaliter ſapien

Ier. xxi. Fo. xlix.tes putemꝰ aliqͥd patrē ſcire qd̓ neſciat filiꝰ. Nā vtiqꝫ cum dixit. Paterſcit: iō hoc dixit: qꝛ in pr̄e et filius ſcit. Quid em̄ ēin die qd̓ nō in verbo factū ē: ꝑ qd̓ factꝰ es dies? Nemo īquitquerat nouiſſimū diē qn̄ futurus ſit: ſed vigilemꝰ omēs bn̄ vtuēdo: ne nouiſſima dies cuiuſcunqꝫ nr̄m nos inueniat īparatos: ⁊ qual̓ quiſqꝫ hinc exierit ſuo nouiſſimo die: tal̓ inueniatur ī nouiſſimo ſeculi die. Nihilte adiuuabit: qd̓ hic nō feceris. Unūquēqꝫ oꝑaſua iuuabūt: aut oꝑa ſua preſſura ſūt. Etquō in pſalmo cantauimꝰ dn̄o. Miſerere mei dn̄e qm̄ ꝯculcauit me hō? Hō dicit̉ qͥ ẜm hominē viuit. Deniqꝫ illis qͥ ẜm deum viuūt dicit̉. Dij eſtis: et filij excelſi oēs. Reprobis aūt qͥvocati ſunt vt eſſent filij dei et eſſe potius voluerūt hoīes .i.ẜm hoīem viuere. Uos aūt (īquit) ſicut homīes moriemini:et ſicut vnꝰ ex principibꝰ cadetꝭ. Etem̄ ꝙ mortalis eſt hō: addiſciplinā illi debet valere: non ad iactātiā. Un̄ſe iactat vermis craſtino moriturus? Dico charitati vr̄e frēs: de diabolo debent erubeſcere mortales ſuꝑbi. Ille em̄ et ſi ſuꝑbus: tn̄immortalis ē: ſpūs ē et ſi malignꝰ. Illi dies nouiſſimꝰ penal̓ſeruat̉ in finē: tn̄ mortē quā nos patimur: ille nō patit̉. Audiuit aūt hō. Mortemorierꝭ: vtat̉ bn̄ pena ſua. Quid eſt ꝙ dixiUtat̉ bn̄ pena ſua? Nō inde eat ad ſuꝑbiā vn̄ accepit penamagnoſcat ſe mortalē: ⁊ frāgat elationē: audiat ſibi dici Quidſuꝑbit terra ⁊ cinis. Etiā ſi ſuꝑbit diabolus: nō eſt terra ⁊ cinis. Iō dictū eſt. Uos aūt ſicut hoīes moriemini: ⁊ ſicut vnꝰde principibꝰ cadetis. Nō attēditꝭ qꝛ mortales eſtis: ⁊ ſicutdiabolus ſuꝑbi eſtis. Utat̉ ergo hō penaſua frēs: bn̄ vtaturmaloſuo vt ꝓficiat bonoſuo. Quis neſcit qꝛ pena eſt neceſſeeſſe vt moriamur: et qd̓ eſt grauius qn̄ neſcimꝰ? Pena certaeſt hora incerta: ⁊ de iſta pena ſola certiſumꝰ in rebꝰ hūanisCetera noſtra ⁊ bona ⁊ mala incerta ſunt: ſola mors certa eſt.Quid eſt qd̓ dico? Cōceptus eſt puer: forte naſcit̉: forte aborſum facit. Ita incertū ē. Forte creſcit: forte nō creſcit. Forteſeneſcit: forte nō ſeneſcit. Forte diues erit: forte pauꝑ. Fortehonoratꝰ: forte humiliatꝰ. Forte habebit filios: forte nō habebit. Forte ducet vxorē: forte nō ducet. Quicqͥd aliud noīaueris ī bonis: reſpice ⁊ ad mala. Forte egrotat: forte nō egrotat. Forte a ſerpēte ꝑcutit̉: forte non ꝑcutit̉. Forte a beſtia deuorat̉: forte nō deuorat̉. Et reſpice oīa mala: vbiqꝫ eſt forteerit: forte nō erit. Nunqͥd potes dicere. forte morit̉: forte nōmorit̉. Quō medici qn̄ inſpexerūt valitudinē et mortiferameſſe cognouerint: hoc ꝓnūciāt: morit̉: īde nō euadit. Ex quonaſcit̉ hō: dicēdū eſt non euadit. Qn̄ natꝰ eſt: egrotare cepitQn̄ mortuus fuerit: finit quidē egritudinē: ſꝫ neſcit vtrū perꝑgat in peiorē. Finierat diues ille egritudinē delicioſā: venitad tortuoſam. Pauꝑ vero ille finijt egritudinē: et ꝑuenit adſanitatē. Sꝫ qd̓ poſtea haberet hic elegit: et qd̓ ibi meſſuit hſeminauit. Iō cū viuimꝰ vigilare debemꝰ: ⁊ eligere debemqͥd infuturo teneamꝰ. Mundū nō amemus. Premit amatores ſuos: nō eos ad bonū adducit. Laborandū eſt in eo potius ne capiat: qͣꝫ timēdū ne cadat. Ecce cadit mūdꝰ: ſtat xp̄ianus qꝛ nō cadit xp̄s. Nā quare dicit dn̄s. Gaude qꝛ ego vici Imūdū? Reſpōdeamꝰ ei ſi placet. Gaude: ſꝫ tu. Si tu viciſti.tu gaude. Quare nos? Quare nobis dicit: gaudēte: niſi quianobis vicit: nobis pugnauit? Ubi em̄ pugnauit? Qꝛ hoīemſuſcepit. Tolle qd̓ de virgine natꝰ: tolle qd̓ ſemetip̄m exina­ Fniuit formā ſerui accipiēs: in ſimilitudine hoīm factꝰ: ⁊ habitu inuētꝰ vt hō. Tolle hoc: vbi luctamē? vbi certamē? vbitentatio: vbi victoria quā nō preceſſit pugna? In principio Ierat verbū: et verbū erat apud deū: et deus erat verbū. Oīaper ip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ip̄o factū eſt nihil. Nunqͥd hoc verbū iudeus crucifigeret? Nunqͥd huic verbo īpius īſultaret:Nunqͥd hoc verbū colaphis cederet̉? Nunqͥd hoc verbūſpinis coro naret̉? Ut aūt iſta pateret̉: verbū caro factuꝫ: et iſtapaſſus reſurgēdo vicit. Ergo nobis vicit quibꝰ ſecuritatē reſurrectiōis oſtēdit. Dicis ergo deo. Miſereremihi dn̄e: qm̄ Fcōculcauit me hō. Tu te noli cōculcare: ⁊ nō te vincit hō. Ecce em̄ hō potēs terrette. Un̄ te terret? Spolio: dāno: torqo:occido ⁊ clamas tu. Miſerere mihi dn̄e: qm̄ conculcauit mehō. Si verū dicis: teip̄m attēdis: qꝛ times minas hoīs: mortuus te ꝯculcat. Et qꝛ nō timeres niſi eſſes hō ꝯculcat te hō.Qd̓ ē gͦ remediū o hō: Here deo a quo factꝰ ē hō: illi here: inip̄o preſume: ip̄m inuoca: virtꝰ tua ip̄e ſit. Dic illi. Inte dn̄evirtꝰ mea: ⁊ a cōmīatiōibꝰ hoīm cātabis: ⁊ qͥd poſteacātesip̄e dn̄s dicit. In deo ſperabo: nō timebo qͥd faciat mihi hō

g

Mattheixxiiij

Col̓. iij.

Mat. xvv

Eſa .xxvj.

Psͣ. vij

Pat. xvvLuce .xvj.

I

R

Ioh̓. j.

Phil̓. ij

Ioh̓. xvj.

Pſal. lv.

Psͣ. lxxxj

Pſal. lv.Psͣ. lxxxj

Gen̄. ij.

Mz lxxxi

Luce .xvj.

Exc̄i. x.

Pſal. lv.

E