In enagelio ſcd̓m a1oen. Ser. xvj. et. xvii. ꝟo. xlvj.

n euāgelio ſcd̓m Mattheuputant nos ſcire qd̓ neſcimꝰ: aut putāt nos tacere qd̓ ſcimusSed forte qd̓ ſcis ⁊ ego ſcio: ſed nō corā te corrip̄io: qꝛ curarevolo non accuſare. Sunt hoīes adulteri in domibꝰ ſuis: in ſecreto peccāt: aliqn̄ nobis ꝓdunt̉ ab vxoribꝰ ſuis plerūqꝫ zelantibꝰ: aliquādo maritoꝝ ſalutē querētibꝰ: nos nō ꝓdimuspalā: ſed in ſecreto arguimꝰ. Ubi ꝯtigit malū: ibi moriat̉ malum. Nō tn̄ vulnus illud negligimꝰ: ante oīa oſtēdētes homini ī tali peccato ꝯſtituto ſauciāqꝫ gerēti cōſcientiā: illud vulnus eſſe mortifeꝝ: qd̓ aliquādo qͥ cōmittūt neſcio qͣ ꝑuerſitate ꝯtēnunt: ⁊ neſcio vn̄ ſibi teſtimonianulla et vana cōquirūtdicētes. Peccata carnis deꝰ nō curat. Ubi eſt qd̓ hodie auxiij. diuimus. Fornicatores ⁊ adulteros iudicat deus: Ecce qd̓attēde: quiſqͥs tali morbo laboras: qd̓ dicit deꝰ audi: non qd̓tibi dicit fauēs peccatꝭ tuis amicus tuꝰ: aut eadeꝫ iniqͥtatiscatena ligatꝰ amicus tuꝰ: vl̓ potiꝰ inimicus tuꝰ ⁊ ſuus. Audipra. ergo qd̓ dicit apl̓s. Honorabiles inqͥt nuptie in oībus ⁊ thorus īmaculatꝰ. Fornicatores et adulteros iudicat deꝰ. Ageergo frater: eſto correctꝰ. Times ne te īſcribat īimicus: et nōtimes nete iudicet deꝰ? Ubi ē fides: time cuꝫ eſt qn̄ timeas.Lōge eſt quideꝫ dies iudicij: ſꝫ vniuſcuiuſqꝫ hoīs dies vltimus lōge eſſe nō pōt: qꝛ breuis ē vita. Et qꝛ ipſa breuitas ſꝑincerta: qn̄ ſit dies tuus vltimꝰ neſcis. Corrige te hodie ꝓpt̓cras. Proſit tibi ⁊ mō inſecreto correctio. Palā enī loquor⁊ in ſecreto arguo. Aures oīm pulſo: ſed ꝯſcientias quorūdācōuenio. Si dicerē: tu adulter corrigete: primo forte dicerēqd̓ neſcirē: forte qd̓ temere audieram ſuſpicarer. Nō dico: tuadulter corrige: ſed qͥſqͥs in hoc ppl̓o adulter corrige te. Publica ē correctio: ſꝫ ſecreta correctio. Scio: qꝛ ille qͥ timueritcorrigit ſe. Non dicat in corde ſuo: pctā carnis nō curat deꝰ.Neſcitis inqͥt apl̓s: qꝛ tēplū dei eſtis: et ſpūs ſanctꝰ habitat.iijin vobis? Quiſqͥs tēplū dei violauerit: diſꝑdet illū deꝰ. Nemoſe fallat. Sed forte ait aliqͥs. Templū dei animꝰ meus ē:nō corpus meū. Adiecit etiā teſtimoniū. Infelix īterp̄tatiopunienda cogitatio. Fenū dictū eſt caro: qꝛ morit̉: ſed qd̓ adtēpus morit̉: nō reſurgit cū crimine. Uis noſſe aꝑtā inde ſententiā? Neſcitis (inqͥt ideꝫ apl̓s) qꝛ corꝑa vr̄a tēplū in vobisj.eſt ſpūs ſancti: quē habetis a deo? Cōtēnis corꝑale pctm̄ cōtēnas qd̓ peccas in tēplū: ip̄m corpus tuū tēplū in te eſt ſpūsdei. Iā vide qͥd facias de tēplo dei. Si eligeres in eccl̓ia facere adulteriū intra iſtos parietes: qͥd te eēt ſceleratiꝰ? Mōautē tuipſe es tēplū dei: tēplū intras: tēplū exis: tēplū in domo tua manes: templū ſurgis. Uide qͥd agas: vide ne offenpra das tēpli habitatorē: ne deſerat te ⁊ inruinā vertaris. Neſcitis inqͥt qꝛ corꝑa vr̄a (et hͦ de fornicatione loq̄bat̉ apl̓s: ne cōtēnerent corꝑalia pctā) templū in vobis ē ſpūs ſancti quē habetis a deo: et nō eſtis vr̄i. Empti enī eſtis p̄cio magno. Sicōtēnis ſeruū tuū: ꝯſidera preciū tuū. Scio ego et mecū oīshō qui paulo attētius ꝯſiderauerit: neminē deū timentē ſubverbis eiꝰ nō ſe corrigere: niſi qͥ putat qꝛ plus hꝫ viuere. Ipſa res eſt q̄ multos occidit: cū dicūt cras: cras ⁊ ſubito oſtirclaudit̉. Remāſit foris cū voce coruina: qꝛ nō habuit gemitum colūbinū. Cras: cras: corui vox. Geme vt colūbꝰ: ⁊ tūdepectꝰ: ſed plagas tibi dādo in pectus: ceſus correctꝰ eſto: nenō videaris ꝯſcientiā cedere: ſed malā ꝯſcientiā pugnis pauimēto ſolidiorē reddere: nō correctiorē. Geme nō inani gemitu. Forte eniꝫ dicis tibi: ꝓmiſit mihi deꝰ indulgentiā: qn̄me correxero: ſecurus ſum. Lego diuinā ſcripturaꝫ. Iniquꝰin qͣ die cōuerſus fuerit ab iniqͥtatibꝰ ſuis: et fecerit iuſticiā:oēs iniqͥtates eiꝰ obliuiſcar. Securus ſum: qn̄ me correxerodat mihi deꝰ indulgentiā de malis meis. Et qͥd ego dicturꝰſum ꝯtra deū? Reclamaturꝰ dicturus ſū deo: noli illi dare indulgentiā? Dicturꝰ ſum hͦ ſcriptū nō eſſe: hͦ deū nō ꝓmiſiſſeꝫSi iſta dixero: oīa falſa dico. Bn̄ dicis: veꝝ dicis. Indulgētiā correctionis tue ꝓmiſit deꝰ: negare nō poſſū: ſꝫ dic mihirogo te. Ecce ego ꝯſentio ⁊ ꝯcedo ⁊ cognoſco: qꝛ īdulgentiādeꝰ ꝓmiſit tibi. Craſtinū enī die: qͥs tibi ꝓmiſit? Ubi mihilegis indulgentiā te acceptuꝝ ſi te correxeris: lege ibi mihiqͣꝫtum victurꝰ ſis. Nō lego inqͥs. Neſcis gͦ qͣꝫtū victurus ſis.Eſto correctus ⁊ ſemꝑ paratꝰ. Noli timere diē vltimū tanqͣꝫfurē: qͥ dormiēti ꝑfodiat parietē: ſꝫ vigila ⁊ corrige te hodie.Quid differs ī craſtinū? Lōga vita erit. Ipſa lōga bona ſitPrādiū bonū lōgū nemo differt: ⁊ vitā malā longā vis hr̄e:Utiqꝫ ſi lōga erit: meliꝰ bona erit. Si breuis erit: bn̄ factū ēvt bona ꝓduceret̉. Sic aūt hoīes negligūt vitā ſuā vt nolini

. Ser. xvj. et. xvij. Fo. xlvhr̄e malā niſi ipſam. Uillā emis: bonā q̄ris. Uxorē vis ducere: bonaꝫ eligis. Filios tibi vis naſci: bonos optas. Caligaslocas ⁊ nō vis malas: ⁊ vitā amas malā? Quid te offendit vita tua quā ſolā vis malā: vt īter oīa bona tua ſolꝰ ſis malus:Ergo fratres mei ſi aliquē veſtrū vellē in ꝑte corripere: forte audiret me: ml̓tos veſtrū publice corrip̄io: oēs me laudāt.Audiat me aliqͥs: nō amo ī voce laudatorē: ⁊ in corde ꝯtēptorem. Cū enī laudas ⁊ nō te corrigis: ꝯtra te teſtis es. Si malus es: ⁊ qd̓ dico placet tibi: diſplicet tibi: qͣſi malꝰ diſplicueris tibi: correctꝰ placebis tibi. Qd̓ nudiuſtertiꝰ (niſi fallordixi: in oībꝰ ꝟbis meis ſpeculū ꝓpono. Nec mea iſta ſūt verba: ſed dn̄o iubēte loquor: qͦ terrēte nō taceo. Nā qͥs nō eligeret tacere: et rōnē de vobis nō reddere? Sꝫ iā ſuſcepimꝰ onꝰqd̓ ab humerꝭ nr̄is excutere nō poſſumꝰ nec debemꝰ. Audiſtis fr̄es mei: cū epl̓a ad hebreos legeret̉. Obedite p̄poſitis Hvr̄is ⁊ ſubditi eſtotē: qꝛ ip̄i vigilāt ꝓ aīabus vr̄is: tanqͣꝫ rōnēreddituri ꝓ vobis: vt cū gaudio hͦ faciāt ⁊ nō cū triſticia. Nōenī expedit vobis. Qn̄ facimꝰ iſta cū gaudio? Qn̄ videmushoīes ꝓficere ī verbis dei. Qn̄ laborat cū gaudio oꝑariꝰ inagro? Qn̄ attēdit ī arborē ⁊ fructū videt: qn̄ attēdit ſegētē etfructu aree ꝓſpicit vbertateꝫ: nō ſine cālaborauit: nō ſine cādorſum curuauit: nō ſine cā manꝰ attriuit: nō ſine cā frigus ⁊eſtus tolerauit. Hoc eſt qd̓ ait. Ut cū gaudio hͦ faciāt ⁊ nō cūtriſticia. Nō enīꝫ expedit vobis. Nūqͥd dixit: nō ill̓ expedit:Sed dixit nō expedit vobis. Nā illi p̄poſiti qn̄ ꝯtriſtant̉ demalis veſtris: expedit illis: ipſa triſticia: ꝓdeſt illis: ſed nonexpedit vobis. Nihil autē nobis volumus expedire: qd̓ nonexpedit vobis. Simul ergo in dominico agro fratres bonūoperemur: vt ſimul de mercede gaudeamus.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt ī euāgelio ẜm eundē. Sivis venire ad vitā ſerua mādata. In quo ſermone pͥncipalit̓ de vita determinat beata. Ser. xvijIxit dn̄s cuidā adoleſcēti. ſ Si vis venire ad vitā:Iſerua mādata.NNō dixit: ſi vis venire ad vitā eter AQ ¶ Ignam: ſꝫ ſi vis venire ad vitā: eā diffiniēs vitā q̄ fueEgrit eterna vita. Huiꝰ ergo vite amorē nos pͥmituscomendemꝰ. Etenī amat̉ ⁊ qͣliſcūqꝫ vita iſta: ⁊ ip̄aꝫ qualēcūqꝫ erūnoſaꝫ: miſerā finire hoīes timēt ⁊ paueſcūt. Hinc vidēdū eſt: hinc cōſiderādū: quēadmodū amāda ſit eterna vitaꝫqn̄ ſic amat̉ miſera iſta et qn̄qꝫ finiēda vita. Cōſiderate fr̄esquātū amāda ſit vita: vbi nunqͣꝫ finias vitā. Amas ergo iſtāvitā vbi tm̄ laboras: curris: ſatagis: anhelas: ⁊ vix enumerātur q̄ neceſſaria ſunt ī miſera vita. Seminare: arare: nouellare: nauigare: molere: coquere: texere: ⁊ poſt hec oīa finire habes vitā. Ecce q̄ pateris ī miſera iſta quā diligis vita: et putas te ſemꝑ victuꝝ: et nūqͣꝫ morituꝝ? Tēpla: ſaxa: marmora:ferro plūboqꝫ ꝯſolidata: tn̄ cadūt: ⁊ hō nūqͣꝫ ſe putat moriturum? Diſcite gͦ fratres q̄rere eternā vitā: vbi iſta nō tolerabitis: ſed in eternū cū deo regnabitꝭ. Qui enī vult vitā (ſicut di pscit ꝓpheta) diligit dies videre bonos. Nam in diebꝰ malismors potiꝰ optat̉ qͣꝫ vita. Nōne audimꝰ et videmꝰ hoīes inaliquibꝰ tribulationibꝰ ⁊ anguſtijs ⁊ ꝯflictationibꝰ ⁊ egritudinibꝰ dū ſūt ꝯſtituti: ⁊ vidēt ſe laborare nihil aliud dicereDeꝰ mitte mihi mortem: accelera dies meos: et aliqn̄ venitegritudo: currit̉: adducunt̉ medici: ſolidi ⁊ munera ꝓmittūtur. Dicit tibi ip̄a mors. Ecce aſſū: quā paulo ante a dn̄o petebas: qͥd me mō fugere vis? Inueni te falſatorē: ⁊ miſere vite amatorē. De his aūt diebꝰ qͦs agimus ait apl̓s. Redimen Etes tp̄s: qm̄ dies mali ſūt. Nō ſunt gͦ dies mali qͦs agimus incorruptela huiꝰ carnis: ī tāta vel ſub tāta ſarcina corruptibil̓corꝑis: īter tātas tētatiōes: īter tātas difficultates: vbi falſavoluptas: nulla ſecuritas gaudij: timor torquēs: cupiditasauida: triſticia arida? Ecce qͣꝫ malos dies: ⁊ nemo vult finir̄ipſos malos dies: multūqꝫ hīc rogāt hoīes deū vt diu viuāt.Quid ē aūt diuviuere: niſi diutorq̄ri? Quid ē alid̓ diuviuere: niſi qͣꝫ malos dies malis diebꝰ addere? Et cū creſcūt pueri: quaſi accedūt illis dies et neſciunt quia minuūtur et ipſaeſt falſa computatio. Creſcentibus enim decedunt dies potius qͣꝫ accedūt. Cōſtitue alicui homini nato (verbi gratia) 5octoginta annos: quicqͥd viuit de ſumma minuit. Et inepti j. xhoīes gratulātur plurimis natalicijs: tā ſuis qͣꝫ filioꝝ ſuorū.O virū prudētem: ſi tibi vinū minuat̉ in vtre triſraris: diesperdis et gaudes? Mali ergo ſunt dies: et eo peiores qꝛ dili-

Heb̓. .xiij.

vbi ſupª

1. Cor. vj.

GEzech̓.xviij

1. Cor. 11i

vbi ſupꝰ-

S

Heb̓. xiij.

osͣ. xxxiij

Mat. xix.

Ephe. v.

Sermone.