Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
XLVr
Einzelbild herunterladen
 

IIn eua geno ſcd̓m. Ratthen.Ser. xv. et. xvj. Fo. xlv.

ī euāgelio ſcd̓m Mattheūnos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Quid ſibi vult ſeptuagieſſeptiēs? Audite fratres magnū myſteriū: admirabile ſacr̄mij. Qn̄ dn̄s baptizatus eſt: lucas euāgeliſta ſanctꝰ ibi cōmemorauit gn̓ationes eius: quo ordine: q̄ſerie: qua ſtigmate ad illam generationē ventū fuerit: natus eſt xp̄s. Mattheus ceſtio pit ab abraā venit vſqꝫ ioſeph deſcēdēdo. Lucas aūt aſcenan. dendo cepit numerare. Quare ille deſcēdendo: iſte aſcēdendo: Aꝛ mattheus gn̄ationē xp̄i cōmendabat deſcendebatac. ad nos: qn̄ natus eſt xp̄s cepit nūerare deſcēdēdo. Lucasauteꝫ qꝛ tunc cepit numerare qn̄ baptizatꝰ eſt xp̄s: ibi eſt initium aſcēſionis. Iſte aſcēdendo numerare cepit: numerādoautē cōpleuit gn̓ationes ſeptuagīta ſeptē. A numerabat:Intēdite a. Exorſus eſt nūerare vſqꝫ adip̄m adaꝫ: qui primus peccauit: nos peccati obligati obligatione gn̄auit.Peruenit vſqꝫ ad adā: et numerant̉ gn̄ationes ſeptuagintaſeptē. Hoc eſt a xp̄o vſqꝫ ad adā: quas diximꝰ ſeptuagītaſeptem. Et ab adam vſqꝫ ad xp̄m ſeptuagintaſeptē. Si nullagn̄atio p̄termiſſa eſt: nulla culpa p̄terit̉ vbi debet ignoſci. ideo ipſiꝰ ſeptuagintaſeptē gn̄ationes enumerauit: quēnumerū dn̄s in peccatoruꝫ remiſſione cōmendauit: qm̄ a baptiſmo cepit nūerare: vbi oīa peccata ſoluunt̉. Et in hoc fratres adhuc accipite ſacramentū maius. Inſeptuageſimoſeptimo nūero: myſteriū eſt remiſſionis peccatorū. Tot gn̄ationes īueniunt̉ a xp̄o vſqꝫ ad adā. Deinde paulo diligentiꝰinterroga ipſiꝰ numeri ſecretū: latebraſqꝫ inqͥre: pulſa diligētius vt aperiat̉ tibi. Iuſticia lege dei ꝯſtat. Ueꝝ eſt. lexin decē p̄ceptis cōmendat̉: ille debebat decē milia talētorum. Ipſe ē ille memorabilis decalogus ſcriptꝰ digito dei:traditꝰ populo moyſen famulū dei. Debebat ille decē milia talētoꝝ: oīa peccata ſignificat ꝓpter numerū. Debebatille centū denarios: minꝰ ab eodē numero. cētiestum fit decē milia: decies deni fit centū. Et ille decē miliatalentoꝝ: et ille decies deni. Alegitimo enī numeronō receſſum eſt: in vtroqꝫ īuenies vtraqꝫ peccata. Uterqꝫ debitor:vterqꝫ venie deplorator īpetrator: ſed ille ſeruꝰ malus: ſeruus ingratꝰ: iniquus noluit repēdere qd̓ accepit: noluit preſtare qd̓ illi īdigno preſtitū fuit. Uidete fratres. Quiſqꝫ incepita baptiſmo liber exit: dimiſſa ſunt illi decē milia talētorum: exierit īuenire hꝫ conſeruū ſuum debitorē. Obſeruet ergo ipſum peccatū: quia numerus vndenariꝰ tranſgreſſio legis eſt. Lex enī denarius: peccatū vndenariꝰ. Lex enīper decē: peccatuꝫ per vndecim. Quare pctm̄ per vndecim?Ꝙꝛ trāſgreſſio denarij ē vt eas ad vndenariū. In lege auteꝫmodꝰ fixus eſt: trāſgreſſio autē pctm̄ eſt. Iam vbi trāſgrederis denariū: ad vndenarium venis. Adeo magnū myſteriuꝫfigurarū eſt: qn̄ iuſſum eſt tabernaculū fabricari. Multa ibivi numeroſa dicta ſunt: in magno ſacramēto. Inter cetera velacilicina iuſſa ſunt fieri: decē ſed vndecim: qꝛ per ciliciumoſtendit̉ cōfeſſio peccatorū. Quid autē ampliꝰ queris? Uisnoſſe oīa peccata cōtineri numero iſto ſeptuageſimoſeptīorSeptimū ſolet pro voto cōputari: qm̄ ſeptem diebꝰ voluit̉pus. Et finito ſeptenario: rurſus ad caput redit̉: vt ēadē forma voluat̉. Per hmōi forme reuolutionis ſecula trāſeunt: aſeptenario tn̄ numero recedunt. Oīa enī peccata dixit: qn̄ſeptuagi eſſepties dixit: qꝛ illud vndecim ductū ſepties: fiūtſeptuagi eſſepties. Oīa ergo dimitti pctā voluit: ea ſeptuageſimo numero p̄ſignauit. Nemo cōtra ſe teneat ignoſcēdo: ne cōtra illū teneat̉ quādo orat. Dicit illi deus. Dimitte:et dimittet̉ tibi. Sed ego prior dimiſi: dimitte vl̓ poſtea.ſi dimiſeris reuocabo te: et quicqͥd tibi dimiſerā: replicabo tibi. enim mentit̉ veritas: fallit aut fallit̉ xp̄s: quii ſubiecit dicēs. Sic et vobis faciet pater veſter eſt in celis.Inuenis patrē: imitare patrē. Si enī imitari vis: exhereditari diſponis. Faciet vobis iſta inqͥt pater veſter celeſtꝭ:ſi remiſeritis vnuſqͥſqꝫ fratribꝰ veſtris ex cordibꝰ veſtris.Ne dicas ī lingua: ignoſco: corde differas. Suppliciū enīoſtendit tibi deus: minādo vindictā. Nouit deus vbi dicas.Uocē tuam audiuit: cōſcientiā tuā deus cōſpicit. Si dicis dimitto: dimitte. Melius eſt clamas ore dimittis incorde: qͣꝫ blādus ore: crudelis in corde. Iam ergo obſecrantpueri indiſciplinati nolūt vapulare: qui ſic ꝑſcribūt nobisqn̄ volumus dare diſciplinā. Peccaui: ignoſce mihi. Ecceignoui: iteꝝ peccat. Ignoſce: ignoui. Peccat tertio. Ignoſce: tertio ignoui. Iam qͣrto vapulet. Et ille. Nūquid ſeptua

l. xVj. Fo. xlxgieſſepties te fatigaui? Si hac perſcriptiōe ſeueritas diſcipline dormiat: rep̄ſſa diſciplina ſeuit īpunita neqͥcia. Quidergo faciendū eſt? Corripiamꝰ verbis: ſi opus eſt verberibus: ſed delictū dimittamꝰ: culpā vero de corde abijciamꝰ.Ideo enī dn̄s ſubdidit. De cordibꝰ veſtris: vt ſi charitatēimponit̉ diſciplina: de corde lenitas recedat. Quid enimtampiū qͣꝫ medicꝰ ferēs ferramētū? Plorat ſecandꝰ ſecat̉:plorat vrēdus vrit̉. Non eſt illa crudelitas: abſit vt ſeuitiamedici dicat̉. Seuit in vulnꝰ vt ſanet̉: qꝛ ſi vulnus palpet̉ perdit̉. Sic iſta monuerim fratres mei: vt fratres nr̄osqui peccauerint oīmodo diligamꝰ de corde nr̄o. Charitateꝫin eos dimittamꝰ: diſciplinā opus eſt demus: ne ſolutionē diſcipline creſcat neqͥcia: incipiamꝰ ꝓpter deū accuſari: qꝛ recitatū eſt nobis. Peccantes corā oībus corripe: j.vt ceteri timorē habeāt. Certe ſi qͥs qd̓ ſolum eſt verū diſtingͣuit tempora et ſoluit queſtionē: veruꝫ eſt. Si peccatū in ſecreto eſt: in ſecreto corrip̄e. Si peccatū publicum eſt apertum: publice corripe: vt ille emendet̉ et ceteri videant. De eo de. Si peccauerit ī te fr̄ tuꝰ ⁊cͣ. Etꝟbis ſalomōis. annuēs ocul̓ dolo ꝯgerit hoībꝰ meſticiā. Qui aūt arguit palā: pacē fac̄. ſer. xvjDmonet nos dn̄s noſter negligere inuicē pecI1catanr̄a: querēdo quid rep̄hēdas: ſed vidēdoquid corrigas. Eius qͥppe dixit acutū oculuꝫ adO. Ieijciendā feſtucā de oculo fratris ſui: trabem inoculo ſuo hꝫ. Quid aūt hoc ſit: breuiter inſinuo charitativr̄e. Feſtuca ī oculo ira eſt. Trabes in oculo odiū eſt. Qn̄ ergo qͥs oditiraſcentē: feſtucā vult de oculo fr̄is tollere: ſed trabe impedit̉ quā ipſe portat ī oculo ſuo. Feſtuca initiū trabiseſt. trabes qn̄ naſcit̉: prius feſtuca eſt. Rigādo feſtucāducis ad trabē. Alendo iram: malis ſuſpitionibꝰ ꝑducis adodiū. Multū autē intereſt īter pctm̄ iraſcētis: et crudelitatēodio habētis. filiis nr̄is qn̄qꝫ iraſcimur. Odiſſe vero filios qͥs inuenit̉? In ipſis quoqꝫ pecoribꝰ mater aliqn̄ bucula ſugentē vituluꝫ tedio quodā auertit iraſcēs: ſed viſceribꝰamplectit̉ matris. Quaſi tediuꝫ facit impingit: querit̉ tn̄ſi deeſt. Nec damꝰ aliter filijs diſciplinā: niſi aliquantū iraſcendo indignādo: nec tn̄ daremus diſciplinā: niſi amādo.Uſqꝫ adeo oīs qui iraſcit̉ odit: vt aliquādo magis odiſſecōuincat̉ qui iraſcit̉. Fac enī pueꝝ velle in aqͣ fluminis ludere: cuiꝰ īpetupereat: tu ſi vides patiēter ꝑmittis: odiſti.Tua patiētia illiꝰ mors eſt. Quāto meliꝰ eſt ſi iraſcerꝭ corrigis: qͣꝫ iraſcēdo īterire ꝑmittis: Odiū ergo ante oīa vitandū eſt: trabes de oculo eijciēda eſt. Multū quippe aliudeſt quādo qͥſqꝫ iraſcēs in aliqͦ verbi modū excedit qd̓ poſteadeleat penitēdo: et aliud ē obſeruare īſidias īcluſas ī corde.Multū poſtremo ītereſt īter hec ꝟba ſcripture. Turbatꝰ eſtpre ira oculꝰ meus. De illo aūt qͥd dictū eſt? Qui odit fratrē j.ſuū homicida ē. Multū intereſt īter turbatū oculum extinctū. Feſtuca turbat: trabes extīguit. Hoc primū nobisſuadeamꝰ: vt qd̓ hodie admoniti ſumus bn̄ facere atqꝫ īplere poſſimꝰ: ante oīa odiſſe. Tūc enī qn̄ trabes eſt ī oculo tuo: vides recte qͥcqͥd fuerit ī oculo fratris tui: vim pateris donec eijcias de oculo fratris tui: qd̓ vides nocere oculofratris tui. Lumē qd̓ in te ē: te ꝑmittit negligere lumē fratris tui. ſi odiſti vis corriꝑe: quō emēdas lumē perdidiſti lumē: Dixit enī hoc aꝑte eadē ſcriptura vbi dictuꝫeſt. Qui odit fratrē ſuum homīcida eſt. Qui odit inqͥt fratrē vl̓ſuū in tenebris eſt vſqꝫ adhuc. Odiū tenebre ſūt. Non pōt au j.tem fieri: vt odit alteꝝ ſibi priꝰ noceat. Illū eniꝫ ledereconat̉ extrinſecus: ſe vaſtat ītrinſecus. Quātum autē animꝰnoſter corꝑe maior eſt: tm̄ ei ꝓſpicere debemꝰ ne ipſe ledat̉.Ledit aūt animū ſuum: odit alteꝝ. Et quid facturus eſt eiquē odit? Quid facturus? Tollit pecuniā: nūquid fidē? Ledit famā: nūquid cōſciētiā? Quicqͥd nocet: forinſecus nocet.Sibi attēde qͥd noceat. Intꝰ enī ſibi ip̄e īimicus ē: odit alterū. Sed qꝛ ſentit qͥd ſibi mali faciat: ī alteꝝ ſeuit: eopericuloſiꝰ viuēs: ſentit qͥd ſecū mali agit: qꝛ ſeuiēdo ſenſum ꝑdit. Seuiſti in inimicū tuū: teſeuiēte ille nudatꝰ eſt: tuiniquꝰ es. Multū īter eſt īter nudū īiquū. Ille ꝑdidit pecuniā: tu īnocentiā. Quere qͥs grauiꝰ dānū ꝑpeſſus ē. Ille ꝑditrem periturā: tu factus es ꝑiturus. Ideo debemus amādocorripere: nocendi auiditate: ſed ſtudio corrigendi. Ta-

Mat. j.Li. j. q̄ſtionum euan.ca. xxj.ij. Retrac.

Mattheixviij.

I

Luce. iij.

Exo. xxvi

E

D

vbi.j. Ioh̓. ij.

Mat. vij.

Tim̄. v.

Pſal. vj.j. Ioh̓. iij.

Tg

A