In euāgelio ſcd̓m Mattheū. Ser. xiij. et. xiiij. Fo. xliiij.
ī euāgelio ſcd̓m MattheūTimuit ne ꝑderet morientē: quē cōfeſſus fuerat vite fontē.vj. Turbatꝰ eſt. Abſit a te (inqͥt) dn̄e ne fiat iſtud. Propitiuseſto tibi dn̄e: nolo te mori. Petrꝰ dicebat xp̄o. Nolo te mori: ſed meliꝰ dicebat xp̄s. Uolo ꝓ te mori. Deniqꝫ ꝯtinuo reprehēdit: quē paulo ante laudauerat: ⁊ quē beatū dixerat: ſathanā appellat. Redi (inqͥt) poſt me ſathana: ſcādalū mihies: nō enī ſapis q̄ dei ſunt: ſed q̄ ſunt hoīm. Quid nos vult facere ex hͦ qd̓ ſumꝰ: qͥ ſic culpat qꝛ hoīes ſumꝰ? Uultꝭ ſcire qͥdxxj nos velit facere. Audite pſalmū. Ego dixi dij eſtis: et filiexcelſi oēs. Sꝫ humana ſapiēdo. Uos aūt ſic̄ hoīes moriemini. Idē. ipſe petrꝰ paulo ante beatꝰ poſtea ſathanas. Inmomēto vno: īfra pauca ꝟba mirarꝭ: differētias attēde cauſarū. Quid mirarꝭ: qꝛ paulo ante beatꝰ: poſtea ſathanas? At.vj. tēde cām qͣre beatꝰ? Qꝛ nō tibi reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſedpat̓ meꝰ qͥ in celis eſt. Ideo beatꝰ: qꝛ tibi nō caro et ſanguisreuelauit. Si enī caro ⁊ ſanguis hoc tibi reuelaret de tuo: qꝛꝟo nō caro ⁊ ſanguis tibi reuelauit: ſed pat̓ meꝰ qͥ in celis ē:vi. de meo nō de tuo. Quare de meo: Ꝙꝛ oīa q̄ habet pater meaſunt. Ecce audiſti cām: qͣre beatꝰ: et qͣre petrꝰ. Quare aūt illud qd̓ horreſcimꝰ ⁊ repetere nolumꝰ? Quare: niſi qꝛ de tuoNō enī ſapis q̄ dei ſunt: ſed q̄ ſunt hoīm. Hoc intuentes noseccl̓ie mēbrū: diſcernamꝰ qͥd de dei: qͥd de nr̄o. Tūc enī nontitulabimꝰ: tūc in petrā fundabimur: fixi et ſtabiles erimꝰaduerſus vētos: imbres: flumīa: tētationes videlꝫ pn̄tis ſeculi. Illū tn̄ vidēte petrū: qͥ tūc erat figura vr̄a. Modo fidit:modoti tubat: modo īmortalē ꝯfitet̉: mō timet ne moriatur.Proinde qꝛ eccl̓ia xp̄i habet firmos: habet ⁊ infirmos: necſine firmis pōt eſſe: nec ſine īfirmis. Un̄ dic̄ apl̓s paulꝰ. Dexv. bemꝰ aūt nos firmi infirmoꝝ onera ſuſtinere. In eo ꝙ dixitxvj. petrꝰ. Tu es xp̄s filiꝰ dei viui: firmos ſignificat. In eo aūtqd̓ trepidat ⁊ titubat ⁊ xp̄m pati nō vult mortētimēdo: vitānō agͦſcendo: īfirmos eccl̓ie ſignificat. In illo gͦ vno apl̓o. i.petro in ordine apl̓oꝝ pͥmo et p̄cipuo in qͦ figurabat̉ eccl̓ia:vtrūqꝫ genꝰ ſignificādū fuit .i. firmi et īfirmi: qꝛ ſine vtroqꝫiiij nō eſt eccl̓ia. Hinc eſt gͦ ⁊ qd̓ mō lectū eſt. ¶ Dn̄e: ſi tu ēs: iubeme venire ad te ſuꝑ aqͣs) Si tu es: iube me. Non enī poſſumhoc in me: ſꝫ in te. Agnouit qͥd ſibi eſſet a ſe: qͥd ab illo cuiꝰ volūtate credidit ſe poſſe: qd̓ nulla īfirmitas hūana poſſit. Ergo ſi tuēs iube: qꝛ cū iuſſeris fiet. Qd̓ ego nō valeo p̄ſumendo: tu potes iubēdo. ¶ Et dn̄s: veni inqͥt) Et ſine vlla dubitatione petrꝰ ad ꝟ̓bū iubētis: alibi ad pn̄tiam ſuſtētantis: adpn̄tiam regētis ſine vlla cūctatione deſiluit in aqͣs: ⁊ ambuv. lare cepit. Potuit qd̓ dn̄s: nō in ſe: ſꝫ in dn̄o. Fuiſtis enī aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux: ſꝫ in dn̄o. Qd̓ nemo pōt in paulo: nemo in petro: nemo in alio vllo apl̓oꝝ: hͦ pōt in dn̄o. Ideo bn̄nt. jͣ. paulꝰ vtiliter ſe cōtemnēs: illū ꝯmēdās: nūqͥd paulꝰ (inqͥtꝓ vobis cruci fixꝰ eſt: aut in noīe pauli baptizati eſtis? Nonergo in me ſed mecū: non ſub me ſed ſub illo. Ergo ābulauitpetrꝰ ſuꝑ aqͣs in iuſſu dn̄i: ſciēs h̓ ſe a ſe habere nō poſſe. Fide valuit qd̓ hūana īfirmitas nō valeret. Hi ſūt firmi eccleſie. Attēdite: audite: ītelligite: agite. Neqꝫ enī agēdū eſt cūfirmis alibi vt ſint īfirmi: ſed agēdū eſt cū īfirmis vt ſint firmi. Multos aūt īpedit a firmitate: p̄ſūptio firmitatis. Nevij. moerit adeo firmꝰ niſi qͥ ſe aſeipſoſentit īfirmū. Pluuiā volūtariā ſegregās deꝰ hereditati ſue. Quid p̄ceditꝭ: qͥ qd̓ dicturꝰ ſū noſtis? Tēperet̉ velocitas: vt ſequat̉ tarditas. Hocdixi ⁊ h̓ dico: audite: capite: facite. Nemo adeo fit firmꝰ: niſi qͥ ſe a ſeipſo ſentit īfirmū. Pluuiā gͦ volūtariā: ſic̄ pſalmꝰdicit volūtariā: nō meritoꝝ nr̄orū: ſed volūtariā. Pluuiā qͦvolūtariā ſegregās deꝰ hereditati ſue: etenī īfirmata eſt: tuꝟo ꝑfeciſti eā: qꝛ pluuiā volūtariā ſegregaſti: nō attendenshoīm merita ſꝫ tuā gr̄am ⁊ miẜicordiā. Infirmata eſt gͦ ipſahereditas: ⁊ agnouit ſe īfirmā in ſe: vt firma eſſet ī te. Nō firmaret̉: ſi nō īfirmaret̉: vt abs te ī te ꝑficeret̉. Uide huiꝰ īfirv. mitatꝭ portiūculā. Paulū vide īfirmatū qͥ dixit. Nō ſū idoneus vocari apl̓s: qꝛ ꝑſecutꝰ ſū eccl̓iā dei. Quare gͦ apl̓s es.Gr̄a dei ſū id qd̓ ſū. Nō ſū idoneꝰ: ſed gr̄a dei ſū qd̓ ſū. Infimatꝰ eſt paulꝰ: tu ꝟo ꝑfeciſti eū. Iā ꝟo qꝛ gr̄a dei eſt qd̓ eſt:vide qͥd ſequat̉. Et gra eiꝰ in me nō fuit vacua: ſꝫ plus oībꝰillis laboraui. Uide ne p̄ſūptione ꝑdas: qd̓ infirmitate meruiſti. Bene hͦ bene. Nō ſū idoneꝰ vocari apl̓s: gr̄a eiꝰ ſū qd̓ſum: ⁊ gr̄a eiꝰ ī me nō fuit vacua. Oīa optime. Sꝫ plus illisoībꝰ laboraui. Quaſi tibi cepiſti tribuere: qd̓ paulo ante deodederas. Agnoſce ⁊ ſęq̄re. Nō ego autē: ſꝫ gr̄a dei mecū. Bn̄
Her. xiij. et. xiiij. Fo. xliinfirme firmiſſime eris exaltatꝰ: qꝛ nō es ingratꝰ. Tu es idēipſe paulꝰ: in te paruꝰ: in dn̄o magnꝰ. Tu es qͥ ter dn̄m rogaſti vt ſtimulꝰ carnis angelꝰ ſathane a qͦ colaphizabarꝭ auferret̉ a te. Quid tibi dictū eſt: qͥd audiſti qn̄ hͦ petiſti? Sufficit ītibi gr̄a mea: nā virtꝰ in īfirmitate ꝑficit̉. Etenī īfirmatꝰ eſttu ꝟo ꝑfeciſti eū. Sic et petrꝰ. Iube me (inqͥt) venire ad teſuꝑ aqͥs: hō audio: ſꝫ nō hoīem rogo. Iubeat deꝰ hō vt poſſit: qd̓ nō pōt hō. Ueni inqͥt. Et cepit ābulare ſuꝑ aqͣs: et potuit petrꝰ: qꝛ iuſſerat petra. Ecce qͥd petrus in dn̄o: qͥd in ſe¶ Uidēs vētū validū timuit. Et cūcepiſſet mergi exclamauit. Dn̄e pereo: libera me Preſūpſit de dn̄o: potuit de dn̄oTitubauit vt hō: rediuit ad dn̄m. Si dicebā: motus eſt pesmeꝰ. Pſalmꝰ loquit̉: ſctī cātici vox eſt: ⁊ ſi agnoſcamꝰ ⁊ nr̄a:īmoſi velimꝰ ⁊ nr̄a ē. Si dicebā motꝰ ē pes meꝰ. Quare motus: niſi qꝛ meꝰ? Et qͥd ſequit̉? Miẜicordia tua dn̄e adiuuabit me. Nō virtꝰ mea: ſꝫ miẜicordia tua. Nūquit enī dn̄s deſeruit tītubātē: quē audiuit inuocātē? Ubi ē illud. Quis inuocauit deū: ⁊ deſertꝰ eſt ab eo? Ubi ⁊ illud. Et oīs qͥ īuoca 3uerit nomen dn̄i ſalꝰ erit? Cōtinuo porrigēs adiutoriū dextre ſue: leuauit mergentē: īcrepauit diffidentē. Modice fidei qͣre dubitaſti? De me p̄ſumpſiſti: de me dubitaſti? Eiafr̄es ẜmo ꝯcludēdꝰ ē. Attēdite ſeculū qͣſi mare: vētus validꝰet magna tēpeſtas. Unicuiqꝫ ſua cupiditas: tempeſtas eſt.Amas deū: ambulas ſuꝑ mare: ſub pedibꝰ tuis eſt timor ſcl̓iAmas ſeculū: abſorbebit te. Amatores ſuos vorare nouit nōportare. Sꝫ cū fluctuat cupiditate cortuū: vt vincas tuā cupiditatē: īuoca xp̄i diuinitatē. Putatis tūc eſſe ventū ꝯͣriūqn̄ eſt huiꝰ ſeculi aduerſitas? Qn̄ enī bella: qn̄ tumultꝰ: qn̄ fames: qn̄ peſtilētia: qn̄ cuiqꝫ hoīm etiā ſingulo euenit pͥuatacalamītas: tūc putatꝰ vētꝰ aduerſus: ibi putat̉ īuocādꝰ deꝰQn̄ aūt tꝑali felicitate ſeculū arridet: qͣſi nō eſt vētus ꝯͣrius.Noli huic īterrogare tꝑis trāquillitatē: int̓roga: ſꝫ tuā cupiditatē. Uide ſi trāquillꝰ eſt ī te: vide ſi nō te ſubuertit vētusinterior. Hoc vide. Magne ꝟtutꝭ eſt cū felicitate luctari: neilliciat: ne corrūpat: ne ipſa ſubuertat felicitas. Magne inqͣꝫꝟtutis ē cū felicitate luctari: magne felicitatis ē a felicitatenō vinci. Diſce calcare ſeculū: memēto fidere te in xp̄o: et ſimotꝰ eſt pes tuꝰ: ſi titubas: ſi aliqͣ nō ſuperas: ſi mergi incipis: dic dn̄e pereo: libera me. Dic dn̄e pereo: ne pereas. Solus enī a morte carnis liberat te: qui mortuꝰ eſt in carne prote. Conuerſi ad dominum¶ De eo de quo ſupra: vbi euangeliū ſupra allegatū latiꝰ deducit: et pͥncipaliter exponit hoc qd̓ieſus aſcēdit in mōtē orare. ⁊ cet̓a. Sermo. xiii.UUm ſctm̄ euāgeliū legeret̉ audiuimꝰ nautellā peSFriclitantē: xp̄m periclitātibꝰ ſubuenientē: petruꝫ Ixp̄o occurrentē. In qͥbus oībꝰ miraculū expectaꝘuimꝰ: myſteriū reqͥramꝰ. Qn̄ enī poſſumus de di℟uinis operibꝰ q̄ legunt̉ intellectū alicuiꝰ myſtice ſignificationis exſculpere: qͣſi de abſtruſis fauorū cellis mella ꝓducimꝰ: vel xp̄i diſcipulos imitātes: ſpicas manibꝰ ꝯfricamꝰvt ad lactētia grana ꝑueniamꝰ: ⁊ in eis vitā īueniamꝰ. Aſcēdit gͦ dn̄s nr̄ ieſus xp̄s (vt lectū eſt) ī mōtē ſolꝰ orare. Monsaltitudo eſt. Quid enī in hͦ mūdo aliꝰ celo? Quis ꝟo in celūaſcēdit: nouitoptime fides vr̄a. Cur aūt ſolꝰ aſcēdit? Qꝛne Imo aſcēdit in celūniſi qͥ de celo deſcēdit filiꝰ hoīs qͥ eſt in celo. Ꝙuis ⁊ in fine cū venerit ⁊ nos oēs ſua mēbra collegeritac leuauerit in celū: etiā tūc ſolꝰ aſcēdit qꝛ caput cū corporeſuo vnꝰ eſt xp̄s. Nūc aūt ſolū caput aſcēdit: mediator dei ethoīm hō xp̄s ieſus. Ipſe aſcēdit ſolus orare: qꝛ ipſe aſcēditad patrē ꝓ nobis īterpellare. Uerūtn̄ km̄i dū ille orat in excelſo: nauicula turbat̉ fluctibꝰ in ꝓfundo: qꝛ inſurgūt fluctꝰpōt ipſa nauicula turbari: ſꝫ qꝛ xp̄s orat nō pōt mergi. Nautellā qͥppe iſtā fr̄es eccleſiā cogitatē: turbulētū mare hͦ ſcl̓mQn̄ aliqͥs īpie volūtatꝭ: maxime ptātis ꝑſecutionē īdicit eccleſie: ⁊ qͣꝫtū in ipſo eſt xp̄ianū nomen conat̉ extinguere: ſuꝑnauiculā xp̄i grādis vnda ꝯſurgit. Sꝫ in his tētationibꝰ erigat̉ antēna vt ſuſpēſa arbori crucē figuret. Hāc xp̄ianꝰ reſpiciat et nō deficiat: qꝛ ſic̄ dicit apl̓s petrꝰ. Xp̄s ꝓ nob̓ paſſus j.eſt relinquēs nob̓ exēplū: vt ſeqͣmur veſtigia eiꝰ. Dic̄ ēt beatus ioh̓es. Sic̄ enī xp̄s ꝓ nob̓ aīam ſuā poſuit: ſic et nos de j.bemꝰ ꝓ fr̄ibꝰ aīas ponere. Huic gͦ antēne .i. cruci xp̄i: ſimplex ꝯuerſatio ⁊ pura ꝯfeſſio tāqͣꝫ cādētia vela religent̉. Etxnͣim
xnͣim
Mat. xv.
¶j. Cor. xv.
Mat. xiiii
j. Corint. j
j. Corint.
Ephe. v.
Psͣ. lxvii.
Ioh̓. xvj.
Mat. xvj.
Rom̄. xv.Mat. .xvj.
Psͣ. lxx.
E
Ioh̓. iij.
Mat. xiiij
.j. Ioh̓. iij.
j. Iob̓ ii
Iohel̓. ij.
j. Petri. i.
Psͣ. xciij.
tij. Cor. xij.