In euagelio ſcdm Maleū.TcιIνο. xI. Iυ. xlij.

Dfidelitatis: nulla alia niſi ſocietate ⁊ obligatione peccati. Inſpū enī ſctō quo in vnū dei populꝰ cōgregat̉ eijcit̉ ſpūs īmūdus: qͥ in ſeip̄m diuiſus eſt. Cōtra hoc donū gratuitū: cōtrapu. iſtā dei gratiā loquit̉ cor īpenitēs. Ipſa ergo īpenitētia eſtſed ſpūs blaſphemia: q̄ nō remittet̉ neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in fuir. turo. Cōtra ſpm̄ enī ſctm̄ quo baptizant̉ quorū pctā omīa dimittunt̉: ⁊ quē accepit eccleſia: vt cui dimiſerit pctā dimittunt̉ ei: verbū valde malū ⁊ nimis impiū: ſiue cogitatiōe: ſiue etiā lingua ſua dicit: quē patiētia dei cū ad penitētiā ad.ducat: ipſe ſcd̓m duritiā cordis ſui ⁊ cor īpenitens theſaurizat ſibi irā in die ire et reuelationis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicutqꝫ iuxta opera eiꝰ. Hec ergo īpenitētia. Sic eniꝫvno aliquodoīe poſſumꝰ (vtcūqꝫ) appellare/ et blaſphemiā⁊ verbū ꝯtra ſpm̄ ſctm̄ qd̓ remiſſionē nō habet in eternū: hecinqͣꝫ īpenitētia cōtra quā clamabat et preco et iudex dicēs.Penitētiā agite: appropinqͣbit enī regnū celorū: ꝯtra quāijdn̄s os euāgelice p̄dicationis aperuit: ⁊ ꝯtra quā ip̄m euāgeliū in toto orbe p̄dicandū eſſe p̄dixit: vbi poſtea qͣꝫ reſuriiij. rexita mortuis: ait diſcipulis. Oportebat pati xp̄m ⁊ reſurgere a mortuis tertio die: ⁊ p̄dicari in noīe eiꝰ penitentiā etremiſſionē pctōꝝ ꝑ oēs gētes incipiētibus ab hierl̓m. Hecoīno impenitētia nō habet remiſſionem: neqꝫ in hoc ſeculo/neqꝫ in futuro: qꝛ penitētia īpetrat remiſſionē in hoc ſeculoq̄ valeat in futuro. Sed iſta impenitētia/ vel cor impenitēsij. qͣꝫdiuquiſqꝫ in hac carne viuit: nō pōt iudicari. De nullo enīeſt deſperandū eſt qͣꝫdiu patiētia dei ad penitētiā adducit: necde hac vita rapit impiū: qͥ nō mortē vult īpij: qͣꝫtum vt reuertat̉ et viuat. Paganꝰ eſt hodie: vnde ſcis vtrū ſit futurꝰ craſtino xp̄ianꝰ? Iudeꝰ infidelis eſt hodie: qͥd ſi cras credat inxp̄o: Hereticꝰ eſt hodie: qͥd ſi cras ſequat̉ catholicā veritatē? Sciſmaticꝰ eſt hodie: qͥd ſi cras amplectat̉ catholicā pacem? Quid ſi iſti quos in quocūqꝫ genere erroris notas ⁊ tāqͣꝫ deſperatiſſimos dānas: anteqͣꝫ finiāt iſtā vitā agant penitentiā et inueniāt verā vitā in futuro? Proinde fratres etiā.iij. ad hoc vos āmoneat qd̓ ait apl̓s. Nolite ante tēpus qͥcqͣꝫ iudicare. Hec enī blaſphemiaſpūs cui nūqͣꝫ eſt vlla remiſſio:qm̄ nō oēm ſed quādā intelleximꝰ: eāqꝫ ꝑſeuerantē duriciācordis īpenitētis vel diximꝰ / vel inuenimꝰ / vel etiā qͣꝫtumexiſtimauimꝰ oſtendimꝰ: nō poteſt in quoqͣꝫ (vt diximꝰ) dūin hac adhuc vita eſt deprehēdi. Qd̓ nō ideo videat̉ abſurdū: qꝛ cū homo vſqꝫ in finē huiꝰ vite in dura īpenitētia ꝑſeuerans: diu multūqꝫ loquat̉ aduerſus hanc gr̄am ſpūſſanctieuāgeliū tn̄ tā longā cōtradictionē cordis impenitētis: qͣſibreue aliqd̓ verbū appellauit dicēs. Quicūqꝫ dixerit verbūcōtra filiū hoīs: remittet̉ ei: qͥ autē dixerit cōtra ſpm̄ ſctm̄ nōremittet ei neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Hec enī qͣꝫuisꝓlixa ſit ēt̓ pluribꝰ ꝟbis cōtexta et ꝓducta blaſphemia: ſolet tn̄ ſcriptura etiā multa ꝟba verbū appellare. Neqꝫ enimvnū verbū locutꝰ eſt quicūqꝫ ꝓpheta: et tn̄ ſic legit̉. Uerbū.qd̓ factū eſt ad illū vel ad illū ꝓphetā. Et apl̓s. Preſbiteri(inqͥt) duplici honore honorētur: maxime qͥ laborāt in ꝟboet doctrina. Nō ait in ꝟbis: ſed in ꝟbo. Et ſanctꝰ Iacobus..j. Eſtote (inqͥt) factores verbi: ⁊ nō auditores tm̄. Non ait etipſe verboꝝ ſed verbi: qͣꝫuis tā multa verba de ſcripturꝭ ſanctis in eccleſia celebriter/ ⁊ ſolēniter legātur: dicātur: audiātur. Sicut ergo quātocūqꝫ tēpore qͥſqꝫ noſtrū in predicādoeuāgelio laborauerit: nō verboꝝ ſed verbi dicit̉ p̄dicator: ⁊qͣꝫtocūqꝫ tēpore qͥſqꝫ veſtrū noſtrā p̄dicationē diligēter atqꝫinſtāter audierit: nō verboꝝ ſed ꝟbi audiēdi ſtudioſiſſimꝰnūcupat̉. Ita eo more quo ſcripture loquuntur et quē nouiteccleſiaſtica cōſuetudo: quiſqͥs vniuerſa ſua vita qͣ iſtāgeritcarnē: qͣꝫtalibet lōgitudine ꝓlongat̉: quecūqꝫ verba vel orevel ſola cogitatione locutꝰ fuerit corde īpenitēti ꝯtra remiſſionē peccatoꝝ que fit in eccleſia: verbū dicit ꝯtra ſpm̄ ſctm̄.Ideo autē nō ſolū verbū qd̓ dictū fuerit cōtra filiū hoīs: ſedom̄e ꝓrſus peccatū ⁊ blaſphemia remittet̉ hoībus: qꝛ vbi hͦpctm̄ nō fuerit cordis īpenitētis cōtra ſpm̄ ſctm̄: quo in eccleſia pctā ſoluunt̉: cūcta alia dimittunt̉. Quō autē hoc dimittitur: qd̓ etiā remiſſionē īpedit alioꝝ: Om̄ia ergo dimittūtur eis: in qͥbus nō eſt qd̓ nunqͣꝫ dimittet̉. In qͥbꝰ eſt autem:quō hoc nunqͣꝫ dimittit̉: nec alia dimittunt̉: qꝛ oīm remiſſiovinculo iſtiꝰ īpedit̉. Nō ergo ꝓpterea quicūqꝫ dixerit ꝯtraſpm̄ ſctm̄ nō remittet̉ ei: qꝛ intrinitatemaior eſt filio ſpūſſanctus: qd̓ nullus vnqͣꝫ vel hereticꝰ dixit: ſed qm̄ quiſqͥs reſtite

eū.Sermo. xj. Fo. xlijrit veritati: ⁊ blaſphemauerit veritatē: qd̓ eſt xp̄s: etiā poſttantā ſui p̄dicationē apud hoīes: vt verbū caro fieret/ et habitaret in nobis: qd̓ eſt filiꝰ hoīs .i. ipſe xp̄s: ſi nō dixerit verbū illud cordis īpenitētis cōtra ſpm̄ ſctm̄: de quo dictum eſt.Qui nō renatꝰ fuerit ex aqua et ſpū: et de quo item dictū eſt.Accipite ſpm̄ ſctm̄: ſi cui dimiſeritis pctā dimittūtur ei. i. ſipenituerit eū: accipiet ꝑ hoc donū remiſſionē oīm pctōrū:ſimul et huiꝰ qd̓ verbū dixit ꝯtra filiū hoīs: qꝛ pctō ignorātie ſiue ꝯtumacie/ vel cuiuſcūqꝫ blaſphemie nō addidit peccatū īpenitētie contra donū dei et gramregenerationis velreconciliationis q̄ fit in eccleſia ſpūſctō. Proinde nec illudſentiēdū eſt: ꝙ qͥdā putāt ideo remitti verbū qd̓ dicit̉ cōtrafiliū hoīs: nō remitti autē qd̓ dicit̉ cōtra ſpm̄ſctm̄: qꝛ ꝓpterſuſceptā carnē factꝰ eſt filiꝰ hoīs xp̄s: qua carne vtiqꝫ maioreſt ſpūſſanctꝰ: qͥ ſubſtātia ꝓpria eqͣlis eſt patri et vnigenitofilio ẜm eiꝰ diuinitatē: ẜm quā et ipſe vnigenitꝰ filius eqͣliseſt patri et ſpirituiſctō. Nā ſi hoc ꝓpterea dictū eſſet: profecto de om̄i blaſphemia taceret̉: hec ſola irremiſſibilis videret̉: q̄ cōtra filiū hoīs dicit̉ quaſi cū homo ſolus putat̉. Cumꝟo premiſſum ſit om̄e pctm̄: ⁊ blaſphemia remittet̉ hoībus:qd̓ etiā apud aliū euāgeliſtā ita īpoſitū eſt. Oīa dimittēturfilijs hoīm pctā et blaſphemie qͥbꝰ blaſphemauerint: ꝓculdubio et illa blaſphemia q̄ cōtra patrē dicit̉ iſta generalitate ꝯcludit̉: et tn̄ hec ſola irremiſſibilis definit̉ q̄ dicit̉ contraſpm̄ ſctm̄. Nūquid nā ⁊ pater formā ſerui accepit: qua ſit maior ſpūſſanctꝰ? Nō vtiqꝫ: ſed ideo poſt vniuerſalē comemorationē oīm pctōꝝ om̄iſqꝫ blaſphemie eminētius voluit expͥmere blaſphemiā q̄ ſit contra filiū hoīs: qꝛ etiā ſi in illo pctōfuerint hoīes obligati: qd̓ ꝯmemorauit vbi ait. Si nō veniſ­ 3ſem et locutꝰ eis fuiſſem: pctm̄ nō haberēt: qd̓ etiā in euāgelio ẜm iohannē valde graue oſtēdit eſſe pctm̄: vbi ait de ſpūſctō: cū eū ſe miſſurū eſſe ꝓmitteret: ille arguet mūdū de peccato/ et de iuſtitia / et de iudicio. De pctō quidē qꝛ nō crediderūt in me: tn̄ ſi nō dixerit illa cordis impenitētis duriciaverbū cōtra ſpm̄ ſctm̄: etiā hoc qd̓ dictū eſt ꝯtra filiū hoīs remittet̉. Hic fortaſſis aliqͥs querat vtrū tātūmodo ſpūſſctūspctā dimittat: an et pater et filiꝰ? Reſpōdemus ꝙ et pater ⁊filiꝰ. Ipſe enī filiꝰ de patre dicit. Si dimiſeritis pctā homi Lnibꝰ: dimittet vobis ⁊ pater veſter pctā veſtra. Cui nos quoqꝫ dicimꝰ in or̄one dn̄ica. Pater noſter qͥ es in celis. Atqꝫ inter cetera et hoc petimꝰ dicētes. Dimitte nobis debita nr̄a.De ſeip̄o aūt ait. Ut ſciatis ꝙ habeat filiꝰ hoīs poteſtatē in 7terra dimittēdi pctā. Si ergo (inqͥs) ⁊ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus dimittūt pctā: cur illa impenitētia q̄ nunqͣꝫ dimittetur:tātū modo ad ſpūs blaſphemiā dicit̉ ꝑtinere: tāqͣꝫ ille qͥ hocimpenitētie pctō fuerit obligatus: dono ſpūſſancti reſiſterevideat̉: qd̓ eo dono fiat remiſſio pctōruꝫ? Ubi et ego quero:vtrū xp̄s eiecerit demonia: an ⁊ pater et ſpūſſctūs? Si enimtātūmodo xp̄s: qͥd eſt qd̓ ip̄e dicit. Pater autē in me manēs Iipſe facit opera? Ita eniꝫ dictū eſt. Ipſe facit opera: tāqͣꝫ filius nō faciat: ſed pater manēs in filio. Cur ergo alio loco dicit. Pater meꝰ vſqꝫ modo operat̉: et ego operor? Et paulo­ Ipoſt. Quecūqꝫ enī ille fecerit: hec et filiꝰ eiꝰ ſil̓iter facit. Qd̓ 5alio loco dicit. Si opera nō feciſſem in eis q̄ nemo aliꝰ fecit: Iita dicit qͣſi ſolus faciat. Si autē hec ita dicunt̉ vt tn̄ inſeparabilia ſint opera patris: qͥd credendū eſt de ſpūſctō: niſi qꝛ⁊ ipſe pariter operat̉? Nā in eo ipſo loco vnde exorta eſt iſtaq̄ſtio quā diſcutimꝰ: cū filiꝰ eijceret demonia: ip̄e tn̄ ait. Siergo in ſpūſctō eijcio demonia: igit̉ ꝑuenit in vos regnū deiHic forte qͥs dicat ſpm̄ ſctm̄ dari potius a patre ⁊ filio qͣꝫ ſuavolūtate aliqͥd operari: et ad hoc ꝑtinere qd̓ dictū eſt: inſpirituſancto eijcio demonia: qd̓ nō ipſe ſpūſſanctꝰ ſed xp̄s idfaceret ſpū: vt ſic intelligatur qd̓ dictuꝫ eſt: in ſpirituſanctoeijcio: tanqͣꝫ diceret̉: ſpū eijcio. Solēt qͥppe ita loqui ſcripture. Interfecerūt in gladio .i. gladio. Succēderunt in igne. i.igni. Et accepit ieſus cultros petrinos in qͥbꝰ circūciderat ꝓfilios iſrael. Sed qͥ ꝓpterea demunt in ſpūſctō ꝓpriā poteſtatē: illud attēdant qd̓ a dn̄o dictū legit̉. Spiritus vbi vult Sſpirat. Illud ꝟo qd̓ apl̓s ait. Om̄i a autē hec operat̉ vnꝰ atqꝫ jͣ. ſidem ſpiritꝰ: verendū eſt ne quiſqͣꝫ arbitret̉ ꝙ ea non operet̉pater et filiꝰ: cū in eis operibꝰ cōmemorauit donationes curationū / et operationes virtutū: vbi eſt vtiqꝫ et expulſio demonioꝝ. Cū ꝟo adiungit et dicit. Diuidēs ꝓpria vnicuiqꝫ vxprout vult: nōne manifeſtat etiā ſanctiſpiritꝰ poteſtatē: ſedf ij

f ij

Lij. ſen. diſ.xliij. ca. eſtetiam.Ezech̓.xxxiij.

Iacobi .i.

ij. ſen. diſxliij. c. ſedqueritur.

Mat. iij.et. iiij.

Mat. iij.et. iiij.

Lu. xxiiij

Rom̄. ij.

j. Cor. ij.:

jTim̄. v

I

Pa

M

Ioh̓. iij.j. Cor. xij.

Ioh̓. v.vbi ſupra.Ioh̓ .xv.

Ioh̓. xiiij.

Mat. vj.vbi. sͣ.Mat. ix.

Mat. vj.

Ioh̓. v.Ioh̓. xx.

Aoh̓. ij.j. Cor. xii.

Mat. ix.

Ioſue. v.

vbi. sͣ.

Ioh̓. xvj.

Marci. iij

vbi ſupra

Ioh̓. xv.

Ioh̓ .j.

N