In euāgelio ſcd̓m Mattheū. Sermo. xj. Fo. xl

In euāgelio ſcd̓m Marti.cant: ideo quia patrem perhibēt paſſum: cuius negant eſſealiquem filiū: ſine dubio negant eſſe ſpiritūſanctū. Fotiniani quoqꝫ patrē ſolū eſſe deū: filiū vero non niſi hoīem dicūt:negantes oīno tertiā perſonā ſpiritūſanctū. Manifeſtū eſtigitur et a paganis/ et a iudeis/ ⁊ ab hereticis blaſphemariſpiritūſanctū. Nunqͥd nā ergo deſerendi ſunt et ſine vlla ſpedeputādi: qm̄ fixa ſentētia eſt. Qui verbū dixerit ꝯtra ſpiritūſanctū no ei dimittet̉ neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro: etilli ſoli eſtimādi ſunt ab huiꝰ grauiſſimi peccati reatu liberi qͥ ex infantia ſunt catholici? Nāquicūqꝫ ꝟbo crediderūtvt catholici fierent: vtiqꝫ aut ex paganis: aut ex iudeis: autex hereticis ingratiā xp̄i pacēqꝫ venerūt. Quibꝰ ſi nō eſt dimiſſum qd̓ dixerūt verbū ꝯtra ſpiritūſanctū: inaniter ꝓmittitur et p̄dicat̉ hoībus vt cōuertant̉ ad deū: et ſiue in baptiſmo/ ſiue in eccleſia pacem / remiſſionēqꝫ accipiāt peccatoꝝNeqꝫ enī dictū eſt. Nō remittet̉ ei niſi in baptiſmo: ſed nonremittet̉ (inqͥt) neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Nōnullisvidet̉ eos tantūmodo peccare in ſpm̄ ſctm̄: qͥ lauacro regenerationis abluti in eccleſia / et accepto ſpūſancto velut tantopoſtea dono ſaluatoris ingrati: mortifero aliquo pctō ſe immerſerint: qualia ſunt vel adulteria / vel homicidia: vel ipſadiſceſſio/ ſiue oīmodo a noīe xp̄iano/ ſiue a catholica eccl̓iaSed iſte ſenſus vnde ꝓbari poſſit ignoro: cū ⁊ penitētie quorūqꝫ criminū locus in eccleſia non neget̉: et ipſos hereticosj. ii. ad hoc vtiqꝫ corripiēdos dicat apl̓s. Ne forte det illis depenitentiā ad cognoſcēdā veritatē: ⁊ reſipiſcant de diabolilaqueis a quo captiui tenent̉ ẜm ipſius volūtatē. Quis enīeſt fructꝰ correctionis ſine vlla ſpe remiſſionis? Poſtremonō ait: qui fidelis catholicꝰ dixerit verbū cōtra ſpiritū ſctm̄:ſed qͥ dixerit: hoc eſt qͥlibet dixerit: qͥcunqꝫ dixerit: nō remittet̉ ei: neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. Siue ergo ſit ille paganus: ſiue iudeus: ſiue xp̄ianꝰ: ſiue hereticꝰ: ſiue quodlibet aliud habeat nomen erroris: nō dictū eſt ille aūt ille: ſedqui dixerit ꝟbū cōtra ſpm̄ ſctm̄ .i. blaſphemauerit ſpm̄ ſctm̄:nō remittet̉ ei neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Porro aūtſi om̄is error ꝯtrarius veritati ⁊ īimicus catholice paci (ſicut ſupra oſtendimꝰ) dicit verbū ꝯtra ſpm̄ ſctm̄: nec tn̄ ceſſatex om̄i errore corrigere atqꝫ colligere qͥ remiſſionē peccatorū/ et ip̄m quem blaſphemauerāt accipiāt ſpm̄ ſctm̄: puto ꝙgrāde ſecretū tā magne huiꝰ q̄ſtionis oſtēdimꝰ. Lumen ergo expoſitionis a dn̄o requiramꝰ. Erigite itaqꝫ fratres: erigite ad me aures: ad dn̄m mētes. Dico charitati veſtre. Forte in oībus ſctīs ſcripturis nulla maior q̄ſtio: nulla difficilior inuenit̉. Unde vt vobis aliqͥd de meipſo fatear: ſemꝑ inſermonibꝰ quos ad populū habui: huiꝰ q̄ſtionis difficultatem moleſtiāqꝫ vitaui. Non qꝛ nihil haberē qd̓ inde vtcūqꝫcogitarē: neqꝫ enī in re tanta petere: q̄rere: pulſare negligerem: ſed qꝛ ip̄i ītelligētie q̄ mihi aliquātū aperiebat̉ verbisadhorā occurrētibꝰ me poſſe ſufficere nō putarē. Hodie autem lectiones audiēs de quibꝰ vobis eſſet ſermo reddēduscū euāgeliū legeret̉: ita pulſatū eſt cor meū: vt crederē deūvelle aliqͥd hinc ꝑ meū miniſteriū vos audire. Prius ergovt aduertatis ⁊ intelligatis admoneo: nō dixiſſe dn̄m. Oīsblaſphemia ſpūs nō remittet̉ ei: ſed qͥ dixerit verbū. Illudenim ſi dixiſſet: nihil nobis oīno remaneret vnde diſputarepoſſimꝰ: qm̄ ſi oīs blaſphemia et om̄e verbū qd̓ dicit̉ cōtraſpm̄ ſctm̄ nō remitteret̉ hoībus: ex nullogenere īpietatis eorū qͥ dono xp̄i ⁊ ſanctificationi eccleſie ꝯtradicūt vel paganorū/ vel iudeorū / vel quorūlibet hereticoꝝ: nōnulloꝝ etiāin ipſa catholica īperitorū quēqͣꝫ in eccleſia lucraret̉. Sedabſit vt hoc dn̄s diceret. Abſit inqͣꝫ vt veritas diceret oēmblaſphemiā / et om̄e verbū qd̓ cōtra ſpm̄ſctm̄ diceret̉ nō habere remiſſionē neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Exercerequippe nos voluit difficultate q̄ſtionis: nō decipere ſententie falſitate. Quapropternon eſt neceſſe vt oēm blaſphemiā⁊ om̄e verbū qd̓ dicit̉ ꝯtra ſpm̄ſctm̄: remiſſionē quiſqͣꝫ exiſtimet nō habere: ſed neceſſe eſt plane vt ſit aliqͣ blaſphemia etaliqd̓ verbū: qd̓ ſi dicat̉ cōtra ſpm̄ ſctm̄: nullā vnqͣꝫ veniā remiſſionēqꝫ mereat̉. Qꝛ ſi om̄e acceperimꝰ quiſnā poterit ſaluari? Si aūt rurſus nullū putauerimꝰ: ꝯtradicimꝰ ſaluatori. Eſt gͦ ſine dubio aliqͣ blaſphemia ⁊ aliqd̓ v̓bū: qd̓ ſi dictūfuerit cōtra ſpm̄ſctm̄: nō remittet̉. Quid ſit autē hoc verbū:queri a nobis dn̄s voluit: ideonō expreſſit. Queri inqͣꝫ voluit: nō negari. Solent enī ſcripture ita loqui: vt qn̄ aliqͥd ſic

dicit̉ vt neqꝫ ex toto/ neqꝫ ex ꝑte dictum finiat̉: nō ſit neceſſevt ex toto fieri poſſit: vt ex parte nō intelligat̉. Iſta gͦ ſententia ex toto .i. vniuerſaliter ꝓnūciaret̉: ſi diceret̉. Onīs blaſphemia ſpūs nō remittet̉: qualecūqꝫ verbū ꝯtra ſpm̄ ſctm̄ nōremittet̉ ei: neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Ex ꝑte autē .i.particulariter ꝓnūciaret̉ ſi diceret̉. Quedā blaſphemia ſpiritus non remittet̉. Qꝛ gͦ nec vniuerſaliter / nec ꝑticulariterenūciata ſentētia eſt. Nō enī dictū ē. Oīs blaſphęmia ſpūs:aut q̄dā blaſphemia: ſed tm̄ modo indiffinite dictū eſt: ſpūsblaſphemia nō remittet̉. Nec dictū eſt. Quicūqꝫ dixerit qd̓cūqꝫ verbū: aut qͥ dixerit quoddā verbū: ſed indiffinite: quidixerit ꝟbū: nō eſt neceſſe vt oēm blaſphemiā vel om̄e ꝟbūintelligamꝰ: ſed neceſſe eſt plane vt quādā blaſphemiam etquoddā verbū voluerit ītelligi dn̄s: qͣꝫuis id exprimere noluerit: vt petēdo: querēdo: pulſando: ſi qͥd recti intellectꝰ acceperimꝰ nō viliter habeamꝰ. Hoc vt manifeſtiꝰ videatisillud attēdite qd̓ ait idēipſe iudeis. Si nō veniſſem et locu­ Itus fuiſſem eis: pctm̄ non haberēt. Neqꝫ enī ita dictū eſt: vt Zſine vllo pctō oīno vell et ītelligi futuros fuiſſe iudeos ſi nō etveniſſet ⁊ locutꝰ eis fuiſſet. Plenos qͥppe īuenit: oneratoſqꝫ capeccatis. Propter qd̓ dicit. Uenite ad me oēs qͥ laboratis Let onerati eſtis. Unde: niſi ſarcinis pctōꝝ ⁊ trāſgreſſionibꝰlegis? Qm̄ lex ſubintrauit: vt abūdaret delictū. Cum gͦ ipſe Ietiā alibi dicat. Non veni vocare iuſtos ſed pctōres: quo ſi Lnō veniſſet pctm̄ nō haberēt: niſi qꝛ ſentētia iſta nec vniuerſaliter nec ꝑticulariter: ſed indiffinite p̄nūciata nō om̄e pctm̄cogit intelligi? Sed plane niſi aliqd̓ pctm̄ intellexerimꝰ qd̓nō haberent niſi xp̄s veniſſet ⁊ locutꝰ eis fuiſſet: falſam qd̓abſit ſentētiā diceremꝰ. Nō ergo ait. Si nō veniſſem ⁊ locu­ 3tus fuiſſem eis: nullū pctm̄ haberēt: ne veritas mētiret̉: necrurſus diffinite dixit. Si nō veniſſem et locutꝰ fuiſſem eis:quoddā pctm̄ nō haberēt: ne piū ſtudiū parū exerceret̉. Irom̄i qͥppe copia ſcripturaꝝ ſanctaꝝ paſcimur apertis: exercemur obſcuris. Illic fames pellit̉: hic faſtidiū. Ꝙꝛ ergo nōeſt dictū pctm̄ nullū haberēt: non ꝑturbemur cū pctōres iudeos etiā ſi dn̄s nō veniſſet agnoſcimꝰ. Sed tn̄ qꝛ dictū eſt.Si nō veniſſem pctm̄ nō haberēt: vnde neceſſe eſt etiā ſi nōom̄e: aliqd̓ tn̄ eos ex aduētu dn̄i qd̓ nō habebāt contraxiſſepctm̄: illud ip̄m ꝓfecto eſt: qd̓ in pn̄tem ſibiqꝫ loquentē noncrediderūt: eūqꝫ inimicū deputātes qm̄ vera dicebat inſuiocciderūt. Hoc pctm̄ tā magnū ⁊ tā horrendū ſi nō veniſſetet locutus eis fuiſſet: vtiqꝫ nō haberēt. Sicut ergo ibi cū audimus. Peccatū nō haberēt: nō om̄e ſed aliqd̓ pctm̄ intelligimus. Ita in hodierna lectiōe cū audimꝰ. Spūs blaſphemia nō remittet̉: nō oēm blaſphemiā ſed quādā. Et cū audimus. Qui dicit ꝟbū cōtra ſpm̄ ſctm̄ nō remittet̉: nō om̄e verbū ſed quoddā ꝟbū intelligere debemꝰ. Nā ⁊ hoc ipſum qd̓ait. Spūs aūt blaſphemia nō remittet̉: vtiqꝫ nō omīs ſpūs: Lſedſpūs blaſphemia neceſſe eſt intelligamꝰ. Quod etſi planius alibi nō diceret: quis tā vecors eſſet vt aliqͥd aliud ītelligeret? Scd̓m hanc regulā locutionis: et illud accipit̉. Ni­ 3ſi qͥs renatus fuerit ex aqua et ſpūſctō. Nō enī ⁊ ibi ait: ſpirituſancto: hoc tn̄ intelligit̉. Nec qm̄ dixit: ex aqua ⁊ ſpū: oēmſpm̄ quiſqꝫ intelligit. Quocirca cū audis ſpiritus autē blaſphemia nō remittet̉: ſicut nō oēm ſpiritū: ita nō oīs ſpiritusblaſphemia oportet accipias. Audire iam velle vos video:qm̄ nō eſt oīs: que nā illa ſit blaſphemia ſpūs q̄ nō remittet̉.et qd̓ ſit verbū qm̄ nō eſt om̄e: qd̓ ſi dictū fuerit cōtra ſpiritūſctm̄ nō remittet̉: neqꝫ in hoc ſeculo/ neqꝫ in futuro. Iam etego vellē dicere qd̓ intētiſſime expectatis audire: ſed tolerate aliquātas maiores diligētie moras: donec adiuuāte dn̄ototū qd̓ occurrit expediā. Alij qͥppe duo euāgeliſte marcuset lucas cū de hac re loquerent̉: nō dixerūt: blaſphemiā ſeuverbū: vt intelligeremꝰ nō oēm blaſphemiā ſed quādā: necverbū om̄e ſed quoddā. Quid ergo dixerunt? Apud marcūita ſcriptū eſt. Amen dico vobis: qm̄ omīa dimittūtur filijs.hoīm pctā ⁊ blaſphemie quibꝰ blaſphemauerūt: qͥ aūt blaſphemauerit in ſpm̄ ſctm̄ nō habet remiſſionē in eternū: ſedreus erit eterni delicti. Apud lucā ita. Oīs qͥ dicit verbū infiliū hoīs: remittet̉ ei: ei aūt qͥ in ſpm̄ ſctm̄ blaſphemauerit:nō remittet̉. Nūquid ꝓpter nōnullā verboꝝ diuerſitatē recedit̉ ab eiuſdē ꝟitate ſentētie? Nā neqꝫ alia cauſa eſt cumeuāgeliſte eadē nō eodē modo dicāt: niſi vt inde diſcamusres ꝟbis: nō rebꝰ ꝟba ꝓponere: nihilqꝫ aliud in loquēte q̄re-

ij. Tim̄. ij.

D

Mat. xij.

o ꝯm̄.Mat. ix.

Rom̄. v.Mat. ix.

Ioh̓ .xv.De gratiaet li. arbica. ij.Mat. xj.

Ioh̓. iij.

Iohā. xv.

ca. ij.Mat. xj.

Marci. iij

Luce. xij.

Luce. xij.

E