In euāgelio ſcd̓m Mattheū Sermo. x. Fo

.FA. XI

In euāgelio cd̓m nanon potius dicitur. Uenite qui vācatis vt laboretis? Nam.c. et vacantes inuenit quos conduxit ī vineam: vt ferrent eſtūdiei. Et ſub illo iugo leui et ſarcina leui: audiamus apoſto.vj. lum dicere. In omnibus commendantes noſmetipſos tanqͣꝫ dei miniſtros: in multa patientia: in tribulationibꝰ: in neceſſitatibus: in anguſtijs: inplagis et cetera. Et alio loco inI. eadem epiſtola. A iudeis quinquies quadragenas vna minus accepi. Ter virgis ceſus ſum: ſemel lapidatus ſum:ter naufragium feci: nocte et die in profundo maris fuiEt cetera que numerari pericula quidē poſſunt: ſed tolerari niſi ſpūſctō iuuante nō pn̄t. Oīa ergo illa q̄ cōmemorauitaſpera et grauia: frequentius et abundantius ſuſtinebat: ſediiij profecto aderat ei ſpūſſctūs qͥ in exterioris hoīs corruptione interiorē renouaret de die in diē: ⁊ guſtata requie ſpiritali in affluētia delitiarū dei: inſpe btītudinis future oīa p̄ſentia deliniret aſꝑa ⁊ oī a grauia releuaret. Ecce qͣꝫ ſuaue iugūxp̄i portabat et qͣꝫ leuēſarcinā: et oīa illa q̄ ſuperius enumerata dura et immania oīs auditor horreſcit: leuē tribulationē diceret: intuens interioribus ⁊ fidelibꝰ oculis: quāto precio tꝑaliū emēda ſit futura vita: nō pati eternos labores impiorū: et ſine vlla ſollicitudine ꝑfrui eterna felicitate iuſtorūSęcari et vr̄i ſe homīes patiunt̉: vt dolores nō eterni ſed aliquāto diuturnioris vlcerꝭ acriorū dolorū precio redimātur.in lāguida ⁊ in certa vocatiōis breuiſſime atqꝫ vltima vitaImmaniſſimis bellis miles atterit̉: pluribus fortaſſe ānis īlaboribꝰ inquietꝰ qͣꝫ in ocio quieturus: Quibꝰ tēpeſtatibꝰ etꝓcellis: qͣꝫ horribili ⁊ tremēde ſeuicie celi et maris īportuniſūt mercatores vt diuitias vētoſas acquirāt: maioribꝰ qͣꝫ qͥbus acqͥſituri ſūt pericul̓ ⁊ tempeſtatibꝰ plenas. Quos eſtusq̄ frigora: q̄ pericula ab equis: a foſſis: a precipitijs: a fluminibus: a feris perferūt venatores: quē laborē eſuriendi ⁊ ſitiendi: quātas viliſſimi ⁊ ſordidiſſimi cibi et potꝰ anguſtias vtbeſtiā capiāt ⁊ interdū nec ip̄ius beſtie carnes ꝓpter quamhec tantas ſuſtinent epulis neceſſarias. Ꝙqͣꝫ ⁊ ſi aꝑ ceruuſqꝫ capiat̉: magis ſuaue ſit venātis aīo qꝛ captꝰ ē: qͣꝫ comedētis palato qꝛ coctꝰ eſt. Quātis cruciatibꝰ ꝓpe quotidi anaꝝplagaꝝ tenera pueroꝝ etas ſubdit̉? Quātꝭ ēt ſchol̓ vigiliaꝝ⁊ abſtinētie moleſtijs exercētur: nō ꝓpter diſcēdā ſapiētiā:ſed ꝓpter opes honoreſqꝫ vanitatis: vt numeros ⁊ lr̄as et diſertas fallacias eloqͥ diſcant? Sꝫ ī his oībꝰ qui hec nō amāteadē grauia patiunt̉. Qui vero amāt eadē quidē: ſꝫ non grauia pati vident̉. Oīa em̄ ſeua ⁊ īmania: prorſus facilia ⁊ ꝓpenulla efficit amor. Quāto ergo certiꝰ ac faciliꝰ ad verā btītudinē charitas facit: qd̓ ad miſeriā quātum potuit cupiditasfecit. Quā facile tolerat̉ q̄libet aduerſitas tꝑalis: vt et̓na pena vitet̉: eterna reqͥes cōꝑaret̉. Nō īmerito ille vas electiōislij cū ingēti leticia dixit. Nō ſūt ꝯdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis: adfuturā gl̓iam q̄ reuelabit̉ ī nobis. Ecce vn̄ illud iugū ſuaue ēet ſarcina leuis. Et ſi anguſta eſt paucis eligētibus: facilisj. tn̄ oībꝰ diligētibus. Dicit pſalmiſta. Propter verba labioꝝtuorū: ego cuſtodiui vias duras. Sꝫ q̄ dura ſūt laborātibꝰ:eiſdē ip̄is miteſcūt amātibꝰ. Propter qd̓ ita diuine pietatiiij diſpēſatiōe actū eſt: vt interior hō qͥ renouat̉ de die ī diē: nōadhuc ſub lege poſitus: ſꝫ iā ſub gr̄a exoneratꝰ ſarcinis īnumerabiliū obſeruationū: qd̓ erat reuera graue iugū ſed dureceruici ꝯueniēter impoſitū: facilitate ſimplicis fidei ⁊ boneſpei ⁊ ſctē charitatis quicqͥd moleſtiaꝝ exteriori hoī forinſecus intuliſſet ille princeps qͥ miſſus eſt foras: interiore gaudio leue fieret. Nihil em̄ tā facile bone volūtati eſt: qͣꝫ ipſa ſibi: et hec ſufficit deo. Quālibet ergo ſeuiat iſte mūdus: veriſſime angeli nato in carne dn̄o clamauerunt. Gl̓ia in excelſisdeo: ⁊ in terra pax hoībꝰ bone volūtatis: qꝛ qui natꝰ erat ſuaue iugū eſt ⁊ ſarcina leuis. Et ſicut dicit apl̓s. Fidelis deusqui nos nō ſinit tētari ſupra qd̓ poſſumꝰ ferre: ſꝫ facit cū tentatiōe etiā exitū vtpoſſimꝰ ſuſtinere.¶ De eo de quo ſupra. Uenite ad me omnesSermo. x. In quo ſiue bonū oꝑemur ſiuemalūfugiamus: abhumilitate tanqͣꝫ a fundamento inchoanduꝫ eſſe declarat et cetera.Udiuimus in euāgelio dn̄m exhilaratū ſpū dixiſ¶ ſe deo patri. ¶ Cōfiteor tibi pat̓ dn̄e celi ⁊ terre: quiabſcōdiſti hec a ſapientibꝰ et prudētibus: et reueAlaſti ea paruulis. Ita pater: qꝛ ſic placitū eſt an̄ te

LLICuTUIIIIO. X. Fo. xºOmnia mihi tradita ſunt a patre meo. Et nemo agnoſcit filium niſi pater: neqꝫ patrem quis agnoſcit niſi filius: et cui voluerit filius reuelarej. In clamando laboramus: in audiendo laboratis. Audiamus ergo eum qui ſequitur et dicit.¶ Uenite ad me omēs qui laboratisj. Quare em̄ omēs laboramus: niſi quia ſumus mortales: fragiles: infirmi: lutea vaſaportantes: q̄ faciunt inuicem anguſtias? Sed ſi anguſtantur vaſa carnis: dilatentur ſpacia charitatis. Quid ergo dicit. Uenite omnes qui laboratis: niſi vt laboretis? Deniqꝫ ꝓmiſſio eius in prōptū eſt: qm̄ laborantes vocauit. Querēt forte qua mercede vocati ſūt. ¶Et ego vos) inquit reficiā. Tollite iugū meū ſuper vos: et diſcite a me nō mundū fabricarenon cuncta viſibilia et inuiſibilia creare: nō ī ip̄o mundomirabilia facere: et mortuos ſuſcitare: ſedſ qm̄ mitis ſum et humilis cordeMagnus eſſe vis: a minimo incipe. Cogitasmagnā fabricā cōſtruere celſitudinis: de fundamēto priuscogita humilitatis. Et quantū quiſqꝫ vult et diſponit ſuperimponere molem edificij: quāto erit maius edificium: tātoaltius fodit fundamentum. Et fabrica quideꝫ cum cōſtruit̉in ſuperna conſurgit. Qui autem fodit fundamentum: ad ima deprimit̉. Ergo et fabrica ante celſitudinē humiliat̉: etfaſtigium poſt humiliationē erigit̉. Quod ē faſtigiū ꝯſtrue̓de fabrice quā molimur? Quo peruenturū eſt velamen edificij? Cito dico. Uſqꝫ ad conſpectū dei. Uidetis qͣꝫ excelſumēquanta res eſt ꝯſpicere deuꝫ. Qui deſiderat et quod dico: etquod audit intelligit. Promittit̉ nobis cōſpectus dei: veridei: ſummi dei. Hoc em̄ bonū ē: videntē videre. Nam qui colunt falſos deos: facile illos vident: ſed eos vidēt qͥ ocl̓os habent et nō vident. Nobis aūt ꝓmittitur viſio dei viuētis etvidentis: vt illum deum videre cōcupiſcamus: de quo dicitſcriptura. Qui plantauit aurē: nōne audiet? Qui finxit ocu­ Plum: nōne conſiderat? Non ergo audit qui fecit tibi vn̄ audias? Et nō videt qui creauit vn̄ videas? Bn̄ aūt proloquit̉ inip̄o pſalmo ⁊ dicit. Intelligite ergo qͥ inſipientes eſtis in populo: et ſtulti aliqn̄ ſapite. Multi em̄ preterea mala faciunt:dū putant qd̓ nō videant̉ a deo: et difficile eſt quidē vt eumcredant videre nō poſſe: ſed putāt nolle. Pauci inueniunturtāte īpietatis: vt impleat̉ in eis qd̓ ſcriptū eſt. Dixit ſtultus Pin cordeſuo: nō eſt deus. Inſania iſta paucorū eſt. Sicut em̄ etmagna pietas paucorū eſt: ita ⁊ magna impietas nihilominus paucorū eſt: Hoc aūt qd̓ dico turba dicit. Ecce mō īdecogitat deus vt ſciat qͥd faciā in domo mea: ⁊ curat deus qͥdvelimagere in lecto meo? Quis dicit? Intelligite qui inſipi Pentes eſtis in ppl̓o: et ſtulti aliqn̄ ſapite. Tu hocū ſis qꝛ laboras ſi oīa domꝰ tue noueris: ⁊ pertineāt ad te oīa verba: oīafacta ſeruorū tuorū: putas et deū ſic laborare vt attendat adte: qͥ nō laborauit vt crearet te? Oculū in te non intēdit ſuū qͥfecit tuū? Non eras ⁊ creauit te vt eſſes. Nō te curat cuꝫ iam Fſis: qui vocat ea q̄ non ſunt tanqͣꝫ ſint? Non ergo tibi hoc promittas: velis: nolis vidette: et ab eius oculis non eſt vbi abſcondas te. Si em̄ celum aſcēderis: ibi eſt: ſi deſcenderis ininfernū adeſt. Laboras: nolēs recedere a factis malis: ⁊ volens nō videri a deo. Magnus labor. Facere vis mala quotidie: ſuſpicaris te nō videri. Audi ſcripturā dicentem. Quiplantauit aurē: nōne audiet? Qui finxit oculum: nōne ꝯſiderat? Ubi mala facta tua abſcōdis? ab oculis dei? Si vis recedere ab ipſis: multū laboras. Audi dicētē. Uenite ad meomēs qui laboratis. Non finis laborare fugiēdo. Ab illo eligis fugere: nō ad illum. Inueni quo: et fuge. Si aūt propterea nō potes ab illo fugere: quia vbiqꝫ preſens eſt: de ꝓximofuge ad deū: qꝛ preſens eſt vbi ſtas. Fuge. Ecce fugiēdo exceſſiſti celos: ibi eſt. Deſcendiſti ad inferos: quaſcunqꝫ terrarū ſolitudines elegeris: ibi eſt qui dixit. Celū ⁊ terrā ego im ſpleo. Ergo ſi celū et terrā ip̄e implet: et quo fugere poſſis ab xjillo non eſt: noli laborare. Fuge ad preſentē: neſentias veniētē. Preſume te viſurū bene viuendo: a quo videris ⁊ male viuendo. Male em̄ viuendo videri potes: videre nō potes. Bene aūt viuēdo et videris ⁊ vides. Quāto enim te familiariꝰvidebit qui coronat dignum: qui miſericorditer vidit vt vocaret indignum: Nathanael ait dn̄o quē nondū ſciebat. Un̄ 3menoſti? Ait ei dn̄s. Cuꝫ eſſes ſub arborefici vidi te. Uidette xp̄s ī vmbra ſua: n̄ te videbit ī luce ſua. Quid ē eī: cū eſſesſub arbore fici vidi te? Quid ſibi hͦ vult? Quid ſignificat Recordare origīale pctm̄ ade: ī quo oēs morimur. Qn̄ prīo pec

D xi

i. Coꝝ. x.

Luce. ij.

ij. Cor. ijj.

Luce. ij.

Rom̄. vj ii

Psͣ. xvi

ij. Cor. xi.

li. Cor. iiij.

ij. Cor. vj

ij. Cor. vj.

Mat. xv

at. xj.

B

Hiere.xxiij.

Psͣ. xiijet. lij.

Rom̄. iiij.

Iohā. j.

Psͣ. xciij.

PPsͣ. xciij.