Sancti Auguſtiū. υe Lυιυισ yn

Yqꝫ ita hoc dixi: vt diuites cogā epulis et cibis pauperū veſciUtantur diuites conſuetudine infirmitatis ſue: ſed doleantaliter ſe non poſſe. Melius em̄ poſſint: ſi aliter poſſint. Si exgo non extollit̉ pauper de mēdicitate: tu quare extolleris deinfirmitate? Utere cibis electis: precioſis: qꝛ ſic cōſueuiſtiquia nō aliter potes: quia ſi cōſuetudinē mutas egrotas. Cōceditur tibi vtere ſuꝑfluis: dapauperibꝰ neceſſaria: vtere p̄cioſis da pauꝑibꝰ vilia. Expectatate expectas a deo Expectat ille manū q̄ facta ē ſecū: expectas tu manū q̄ fecit te. Sꝫnon ſolum te fecit: ſed et pauperē tecum. Dedit vobis vnā viam iſtam vitā. Inueniſtis vos comites: vnā viā ambulaſtisIlle nihil portat: tu nimiū oneratus es. Ille nihil ſecū portat: tu iterū plus portas qͣꝫ opus eſt. Oneratꝰ es: da illi de eoquod habes ⁊ illū paſcis: et pondus minuis. Date ergo pauperibus: rogo: moneo: precipio: iubeo. Quicquid vultis date pauperibus. Nō em̄ occultabo charitati veſtre: quare hūcſermonē neceſſe habui vobis promere. Ex quo hic ſumꝰ eūtes ad eccl̓iam etredeuntes: pauperes interpellant nos: ⁊ dicunt vt dicamus vobis vt aliqͥd accipiant a vobis. Nos mouerunt loqui vobis: et ſe vident nō accipere a vobis. Inanit̉arbitrant̉ nos laborare in vobis. Expectant et aliquid a nobis. Damus quantū habemus: damus ſicut poſſumus. Nūquid tn̄ ad eorū neceſſitatē implēdā idonei ſumus? Quia ergo ad eorū neceſſitatē implendam idonei non ſumus: vl̓ advos legati ip̄orum ſumus. Audiſtis: laudaſtis: deo gratiasSemen accepiſtis: verba reddidiſtis. Laudes iſte vr̄e grauant nos potius et in periculū mittunt. Toleramus illas ettremimus inter illas. Tn̄ fratres mei iſte laudes vr̄e foliaſunt arborū: fructus querit̉.iij. ¶ De puero Centurionis et verbis eiꝰ indignūſe p̄ſentia dn̄i iudicātis in euangelioẜm eundem.In quo cēturionis zachei ⁊ gentium fidē ex vnaparte cōmendat ⁊ humilitatē. phariſei vero ⁊ iudeoꝝ ex altera parte dānat ſuperbiā atqꝫ īfidelitatem. ⁊ cetera. Sermo. vj.Udiuimus cū euangeliū legeret̉: fidem noſtram īI humilitate laudari. Ad domū quippe Centuriognis cūſe promitteret dn̄s ieſus iturū vt puerū eiꝰſanaret: ille reſpondit. ☞ Non ſum dignus vt ſub tectū meū intres: ſed tm̄ dic verbo et ſanabitur. Dicendo ſe indignū: preſtitit dignuꝫ. Non in cuius parietes: ſed in cuiuscor xp̄s intraret. Neqꝫ hoc diceret cū tanta fide et humilitate: niſi iam illū quē timebat intrare domū ſuā corde geſtaretNam non erat magna felicitas: ſi dn̄s ieſus intraret in parietes eius: et nō eſſet in pectore eius. Magiſter quippe huij. militatis ⁊ verbo et exemplo diſcubuit: et in domo cuiuſdāphariſei ſuꝑbi noīe ſymonis. Et ſi in domo eius recūberet:non erat in corde eius vbi caput filius homīs reclinaret. Itaem̄ quendā ſuperbūquantū intelligitur ex verbis ip̄ius dn̄i.ij. vltro ſe ire cupientē a ſuo diſcipulatū reuocauit. Sequar tedn̄e quocunqꝫ ieris. Et dn̄s in corde eiꝰ inuiſibilia videns.Uulpes inquit foueas habēt: et volatilia celi nidos: filiꝰ aūthominis non habet vbi caput ſuū reclinet. Hoc eſt habitantin te inſidie ſicut vulpes: habitat ſuperbia ſicut celi volatiliafilius aūt homīs ſimplex contra inſidias: humilis cōtra ſuꝑbiā: nō habet vbi caput ſuū reclinet. Et ip̄a reclinatio capitnō erectio: humilitatis magiſtra. Reuocat ergo iſtumire cupientem: trahit alterū recuſantē. Eodē quippeloco ait cuiiij. dam. Sequere me. Et ille. Sequor dn̄e: ſꝫ ſine me primo ireet ſepelire patrē meū. Pie quidē excuſauit: et iō dignior cuius excuſatio remoueret̉: vocatio firmaretur. Piuerat qd̓volebat facere: ſed docuit magiſter quid debuiſſet preponere. Uolebat em̄ eum eſſe viui verbi predicatorem: ad faciendos victuros. Erant aūt alij per quos illa neceſſitas implera retur. Sine inquit mortuos ſepelire mortuos ſuos. Infideles cadauer qn̄ ſepeliunt: mortui mortuuꝫ ſepeliunt. Illiuscorpus animā perdidit: illoꝝ aīa deum. Sicut em̄ anima eſtvita corporis: ſic vita anime deus. Sic expirat corpus cumanimā emittit: ita expirat anima cum deū amittit. Deꝰ amiſſus: mors anime. Anima emiſſa mors corꝑis. Mors corpoij. ris neceſſaria: mors anime volūtaria. Diſcūbebat ergo dn̄sin domo cuiuſdā phariſei ſuꝑbi. In domo eius erat: vt dixi:

ii de verbis dn̄iet in pectore eius non erat. In huius vero centurionis domū nō intrauit: et pectus poſſedit. Zacheus vero dn̄m ⁊ do Lmo ſuſcepit et animo. Huius tn̄ fides in humilitate laudat̉.Dixit em̄. Non ſum dignus vt ſub tectū meū intres. ¶ Et dn̄sAmen dico vobis: nō inueni tantā fidem in iſrael) ẜm carnēNam ⁊ iſte iam iſraelites erat ẜmſpiritum Uenerat dn̄s adiſraelē carnalē id ē ad iudeos: ibi primū querere oues perditas: in quo populo ⁊ dequo populo etiā corpus aſſumpſerat:Non ibi inuenit tantā fidē: ipſe dicit: Poſſumꝰ nos mētirifidē hominū ſicut homīes? Ille qui interiora cerrebat: illequē nemo fallebat ꝑhibuit teſtimoniū cordis hoīs: audiēsverba hūilitatꝭ: ꝓnūcians ſentētiam ſanitatis Unde autemhoc p̄ſumpſit? Et ego inquit hō ſum ſub ptāte conſtitutus:habens ſub me milites: ⁊ dico huic vade ⁊ vadit: et alio veni ⁊ venit ⁊ ſeruo meo fac hoc et facit. Poteſtas ſum qͥbuſdam ſubme poſitis: ſub poteſtate quadam ſuꝑ me. Si ergoego inquit homo ſub poteſtate: iubendi habeo poteſtatem:quid tu poſſis cui omēs ſeruiunt poteſtates? Erat autē iſtede gentibus: erat quippe centurio. Iā iudea gens habebatmilitē: habebatromanū imperiū. Ibi iſte militem agebat:quantū agere centurio poterat. Et habens poteſtatem ⁊ ſubpoteſtate: ſubditꝰ obediēs: ſubditos regens. Dn̄s aūt qd̓ intendat precipue neceſſario charitas veſtra: qͣꝫuis in populoiudaico eſſꝫ: iā ꝓnunciabat eccleſiā toto orbe t̓rarū futurā īqͣ erat miſſurꝰ apl̓os. Ip̄e a gētibꝰ n̄ viſus ⁊ credit̉ a iudeisviſꝰ ⁊ occiſus. Quō eī domū huiꝰ dn̄s corꝑe nō ītrauit: ⁊ eiꝰtamē fidē atqꝫ ip̄am domū abſens corpore: preſens maieſtate ſanauit: ſic et idē dn̄s in ſolo iudeo ppl̓o corpore fuit: apd̓alias gentes nec de virgīe natus eſt: nec paſſus eſt: nec pedibus ambulauit: nec humana ꝑtulit: nec diuina mirabilia fecit. Nihil horū in ceteris gentibus: et tn̄ de illo impletuꝫ eſtquod qͥdem dictum erat. Populus quē non cognoui ẜuiuit psmihi. Quomodo ſi nō cognouit? In auditu auris obediuitmihi Iudea gēs cognouit ⁊ crucifixit. orbis terraꝝ audiuitet credidit. Hāc quodammō abſentiam corꝑis ſui et preſentiam ꝟtutis ſue in oībꝰ gentibus. et in illa muliere ſignificauit que fimbriam veſtimēti eiꝰ tetigerat. cum reqͥrit dicens.Quis me tetigit? Tanquā abſens reqͥrit: tanqͣꝫ p̄ſens ſanat. LTurbe te inqͥunt diſcipuli cōprimunt: et dicis quis me tetigit? Quaſi em̄ ſic ambularet vt anullo prorſus corpore tangeretur: ita dixit. Quis me tetigit? Et illi. Turbete comprimunt. Et tanqͣꝫ diceret dn̄s: tangentē quero non prementē.Sic etiā nūc eſt corpus eius: id eſt eccl̓ia eius. Tangit eā fides paucorū: premit eā turba multorū. Corpus em̄ xp̄i eſſeeccl̓iam tanqͣꝫ filij eius audiſtis: et ſi vultis ip̄i eſtis. Apoſtolus multis locis hoc dicit. Pro corpore inquit eius q̄ eſt ec­ Lcleſia. Et iterū. Uos aūt eſtis corpus xp̄i et mēbra. Si ergo j. 1eius corpus ſumus: qd̓ tunc corpus eius in turba patiebat̉:hoc patitur eccl̓ia ip̄ius. A turbis premit̉: a paucis tāgitur.Caro em̄ premit: fides tangit. Erigite quippe oculos obſecro vos: qui habetis vn̄ videatis. Habetis em̄ quod videatꝭErigite oculos fidei: tāgite extremā fimbriā veſtimēti: ſufficiat ad ſalutē. Uidete qd̓ audiſtis ex euāgelio tunc futurūnūc preſens eſt. Iō inquit dico vobis ꝓpter laudatā centurionis fidē tanqͣꝫ alienigene carne: domeſtici corde. Propte-rea inquit: multi ab oriente et occidente venient. Non oēs ſꝫmulti: tamen ip̄i aboriente ⁊ occidēte: iſtis partibus duabꝰtotus orbis deſignat̉. Multi ab oriente et occidente veniētet recumbent cum abraam et iſaac ⁊ iacob in regno celorum:filij aūt regni eijcient̉ ī tenebras exteriores. Filij regni: iudei ſcꝫ. Un̄ filij regni? Quia legē acceperunt ad quos ꝓph̓emiſſi ſunt: apud quos templum et ſacerdotiū fuit: qͥ celebrabāt figuras oīm futuroꝝ. Quaꝝ em̄ rerū figuras celebrauerūt: preſentiā nō cognouerūt. Filij) ergo regni ibūt inquitin tenebras exteriores: ibi erit ploratus et ſtridor dentium)Uidemus iudeos reprobatos: videmꝰ xp̄ianos ab oriēte ⁊occidente vocatos ad quoddā conuiuiū celeſte: vt recūbātcū abraā: iſaac et iacob: vbi panis iuſticia: vbi potꝰ ſapiētiaAttēdite ergo fratres. Hoc eī eſtis: ex hoc ppl̓o eſtis: iā tūcpredicato: nūc preſentato. De his vtiqꝫ eſtis qͥ vocati ſunt aboriente ⁊ occidēte recūbere ī regno celoꝝ: nō in tēplis idolorū. Eſtote ergo corpus xp̄i: nō preſſura corꝑis xp̄i. Habetisveſtimēti fimbriā quātāgatꝭ: vt a ꝓfluuio ſāguīs .i. a carnaliū voluptatū fluxuſanemī. Habetꝭ inqͣꝫ veſtim̄ti fimbriā quā

Mat. viij

Ubi ſupra

Luce .vj.

Luce. vij.

Mat. vijLuce. ix

Mat. viii

A

psͣ. xvij.

Inc.xj.

Lucē. xix.

Luc̄. viij

¶l̓. j.j. Cor. xij.

B

C