In euāgelio ſcd̓m Mattheū. Ser. iij. et. iiij. Fo. xxxvj.

3luerint hoc poſſe preſtari. Itaqꝫ aliam ſententiam vbi ait.3Attendite ne iuſticiam veſtram faciatis coram hominibusij.non alibi terminauit qͣꝫ vbi dixit. Ut videamini ab eis: necaddidit. Et glorificent patrem veſtrum qui incelis eſt: ſedpotius addidit. Alioquin mercedē non habebitis apud patrem veſtrum qui in celis eſt. Hinc enim oſtendit eos qͥ talesſunt: quales ſuos fideles eſſe nō vult: in eo ipſo mercedē querere ꝙ videntur ab hominibus: ibi conſtituere bonū ſuū: ibioblectare vanitatē cordis ſui: ibi exinaniri et inflari: ibi tumeſcere ⁊ contabeſcere. Cur enim non ſufficit vt diceret. Attēdite ne faciatis iuſticiam veſtram coram hominibus: ſedaddidit. Ut videamini ab eis: niſi quia ſunt quidam qui ſicfaciunt iuſticiam ſuā coram hominibus: non vt videant̉ abeis: ſed vt ipſa opera videantur: ⁊ glorificetur pater qui ī celis: qui ea iuſtificatis impijs donare dignatꝰ eſt? Qui talesſunt: nec ſuam iuſticiā deputāt: ſed eius ex cuius fide viuūt..iij. Unde et apoſtolus dicit. Ut chriſtū lucrifaciam ⁊ inueniain illo non habens meam iuſticiam que ex lege eſt: ſed eam q̄.v ꝑ fidem chriſti que eſt ex deo iuſticia ex fide. Et in alio loco.Ut nos ſimus iuſticia dei in illo. Unde et iudeos ita reprehendit. Ignorātes inquit dei iuſticiā ⁊ ſuā volētes ſtatuereiuſticie dei non ſunt ſubiecti. Quiſquis ergo ita vult videriab hominibus opera ſua: vt ille glorificetur a quo ea q̄ ī illovidentur accepit: ⁊ ſic ad imitandū bonum idem ipſi qui vident pietate fidei prouocētur: vere lumen eius lucet coramhominibus: quialux charitatis radiatur: nō ſuperbie fumꝰeuomitur: et in eo ipſo cauet ne iuſticiā ſuam faciat corā hominibus vt videatur ab eis: quia nec ſuam deputant illā iuſticiam: nec ideo facit vt ip̄e videatur: ſed vt ille intelligaturqͥ laudatur in homine iuſtificato: vt faciat et in laudante qd̓laudatur in altero: id eſt vt laudantem faciat eſſe laudabilē.n.x. Attendite et apoſtolum cum dixiſſet. Placete oībus ꝑ om̄iaſicut ⁊ ego omnibus per omnia placeo: quomodo non ibi remanſit quaſi ibi cōſtituerit finem intētionis ſue vt placerethominibus. Alioquinfalſum dixiſſet. Si adhuc hominibꝰplacerem chriſti ſeruus nō eſſem: ſed ſtatim ſubiunxit quarehominibus placeret. Non querens iuquit quod mihi vtile ēſed quod multis vt ſalui fiant. Ita ⁊ non placebat hominibꝰpropter ſuam vtilitatem: nec chriſti ſeruus non eſſet: ⁊ placebat hominibus propter illorum ſalutem: vt chriſti eſſet diſpenſator idoneus: quia et illi coram deo conſcientia ſufficiebat: ⁊ de illocoram hominibus quod imitarentur elucebat.¶ De eo qd̓ ſcriptū ē in euāgelio ẜm eundē. Quifecerit et docuerit ſic: maximus vocabitur in regno celorum. Sermo. iij.Um nobis pro officio cōpetat dicere: vobis aūtconueniat pro deuotione audire: quid tam neceſſarium tamqꝫ pertinens poterit vtriſqꝫ cōtingere¶Ꝙqͣꝫ vt quod religioſe dicitur et deuote audit̉: obſequijs competentibus teneatur? Nam ſi religioſa non tacerelucrum eſt: tacere diſpendiū: quanto itaqꝫ potiora lucra potuerint ꝓuenire: cū operationis effectus mōſtrat quicquidmagiſterijs celeſtibus ⁊ diſcitur etteneur? Par enī cauſa ⁊docentē ⁊ audientē cōſtringit: vt vtriuſqꝫ confeſſio factorūteſtificatiōe ſignetur. Et qͣꝫuis diſſimile doctoris diſcētiſqꝫofficiū: tamen vtriſqꝫ debet ſanctarum legum obſequium: vtiungant̉ factis qui ſeparantur officijs: copulentur opere quidiuerſi ſunt noīe: ⁊ quos vocabula ab inuicem ſeparant: eosobſeruantia preceptoꝝ fideliter ac deuote cōiungat. Quareſic fit vt vtriſqꝫ diuerſus actus ſed obſeruantie par ſit neceſſarius in vtriſqꝫ effectus: vt factorū in ambobus cōſpiret aſſenſus: qͥbus diuerſus eſt ī vocabulis ſonus. In doctore enīmoleſta eſt cauſa: nec facere: nec precipere: nec obſeruare: indiſcēte vero audire velle qd̓ nolit implere: aures vero auditu accōmodare: et ab opere voluntatem auertere. Ceterū qac. facit qd̓ docet: et quicquid imperat cōplet: maximus in celeſtibus ſentētia dn̄i declaratur. At vero qui quod diſcit negligit: et quicquid audit cōtemnit: ſalutis reus exiſtit: qͥ obſeruanda cōtēpſit: ⁊ pericula nō vitauit. Amat enī mortē: qͥ vite precepta nō ſeruat: ⁊ horret vitā qui pctā morti debita deſperata morte frequētat. Ut enī ꝑ obſeruantiā legis vita acquiritur: it a ꝑ cōtemptū mors cōtumacibus inuenitur. Diix. cente dn̄o. Si vis vitam inuenire: ſeruamandatum. Ita enī

perfectus doctor liber eſt diſcente quem docuit: vt diſcipulꝰcontemptor inexcuſatus erit: qui facienda didicit ⁊ cōtēpſitNam ⁊ doctor ecōtrario grauius affligitur: ⁊ obſequētis diſcipuli exemplo plectitur: qui facienda alijs tradidit: q̄ ipſenon fecit: vt nec a diſcipulis quos docuit potuiſſet ediſcere:vt quibus doctrine tradiderit magiſteriū: ab hiſdem factoꝝmutaretur exēplo. Neqꝫ enim ꝑfectio in legū eſt noticia cōſtituta: cū ſit ſcriptū. Non enī auditores legis iuſti ſunt apd̓ lideū: ſed factores legis iuſtificabuntur. Neqꝫ enī inqͣꝫ is religioſus et ſanctus eſt: qui nouit legē ceſſantibus factis: cū expediat facere qͣꝫ docere: quia moleſtuꝫ eſt docere ⁊ nō facereUos amici mei eſtis (inqͥt) ſi feceritis ea quemando vobis. IO magna bonitas dei. Cui cū pro cōditione reddere debeamus obſequia: vt pote ſerui domino: famuli deo: ſubiecti potenti: mancipia redēptori: amicitiarū nobis premia repromittit: vt nobis obſequia debita ſeruitutis extorqueat vt qͦsnolle ſeruire conſpicit ſpōte: ſuorū beneficioꝝ poſſit promiſſionibus inuitare: ⁊ quorum voluntates a ſe compeſcit alienas: eorum mētes premiorū liberalitatibus cōſtituat ſuas.Nam vnde frequēter aut īuitat premio aut terret ſupplicioniſi vt benignitatis conſilio a ſe formato homini conſulatredempto ꝓuideat: vt qui non terretur ſupplicio: inuiteturpremio: ⁊ quem metus a factis reuocare non poſſit: ꝓmiſſionum benignitas proſit? Cupit enim etiā nolētibꝰ ſubueniredeſiderat miſereri peccanti: qui ſi peccauerit dignos fructꝰexhibeat penitētie. Inuitus enim in reos vindicat: ſi rei indulgentiā miſerantis non cōtēnant. Amat enim corrigi peccatores: qui in vitā non in mortē a principio cōſtituit hoīes.Ipſe enim ſibi infert interitū: qui medentis dn̄i contempſitconſiliū. Reuertimini inquit ad me: et reuertar ad vos. Et ꝓiterū. Nolo mortem morientis: tantum reuertatur et viuat. ENon vult dominus in quenqͣꝫ dominari mortem: non vult in xvpenam deduci hominē: quem in vita conſtituit. Ceterum homo ipſe ſe dignū efficit morti: qui non paruit legi. Odit vitā:qui diuinam cōtempſerit diſciplinam. Nam cum dominusvellet homini demōſtrare que obſeruāti vitā: contēnēti afferunt mortem: inuitauit premio: terruit ſupplicio. Ita enī decōtemptu vita non poterit prouenire: vt de obſeruātia morseuenire non poterit: vt iam homo quod voluerit mereatur: ⁊eo ꝙ meruerit iudicetur: et hoc totum in poteſtate hominisconſiſtit: qui ſibi ex qualitate vite meritum quod haberet inuenit. Quare his ſollicite perpēſis: id eſt vndeſalus ⁊ vndepericulū enaſcatur: ſalutis commodū diligenti obſeruantiateneamus: vt periculorū incommoda de legis contemptu etprouidi caueamus et contemnentes proſpera et repellentesaduerſa in conſpectu domini inueniamur ab ipſo cum oībꝰſanctis in eterna ſecula ſeculorum. Amen¶ De eo quod ſcriptum eſt in euangelio ẜm eundem. Qui dixerit fratri ſuo fatue: reus erit gehēne ignis. et cetera. Sermo. iiii. Ubi de domatione lingue perpulchra ſuccincte declarat.ncti euāgelij capl̓ꝫ qd̓ mō cū legeret̉ audiuimꝰ¶Avalde nos terruit ſi fidē habemꝰ. Eos aūt non tergruit qͥ fidē non habēt. Et qꝛ nō terret eos: volūt eē℟ ¶puerſiſecuri: neſcientes diſtribuere ⁊ diſtinguereatꝑa timoris ⁊ ſecuritatis. Timeat ergo qͥ ducit mō vitam cūfine: quo poſſit ī illa vita habere ſecuritatē ſine fine. Si ergotimuimꝰ. Quis enī nō timeat loquētē veritatē: et dicentemQui enim dixerit fratri ſuo fatue. reus erit gehenne ignis ALinguā aūt nullus hoīm domare poteſt. Et homo domat fe Isram: nō domatlinguā. Domat leonē: ⁊ nō refrenat ſermoneꝫDomat ip̄e: et nō domat ſeip̄m. Domat qd̓ timebat: ⁊ vt ſe domet nō timet qd̓ timere debebat. Sed qͥd fit? Sētētia vera etiſta ꝓceſſit de oraculo veritatis. Linguā aūt nullus hoīꝫ domare pōt. Quid ergo faciemꝰ fratres mei? Uideomē quidēadmultitudinē loqui: ſꝫ qꝛ vnū ſumus oēs in xp̄o: tanqͣꝫ ī ſecreto cōſiliū capiamus. Nullus nos audit extraneus: vnuꝫſumꝰ: qꝛ in vnū ſumus. Quid faciemꝰ? Qui dixerit fratri ſuofatue: reus erit gehēne ignis. Linguā aūt nullus hoīm domare pōt. Ibunt ergo oēs in gehennā ignis? Abſit. Dn̄e re psͣfugiū tu factꝰ es nobis: ingn̄atione. Ira tua iuſta ē: neminēin gehēnā mittis iniuſte. Quo ibo aſpūtuo: ⁊ ate quo fugiā Rniſi adte? Ergo intelligamꝰ chariſſimi: qꝛ ſi linguā nullus cxe iiij

e iiij

Mat. xj.

Mat. v.j. Retracxviij.

j. Retracxviij.

Mat. v

ij. Cor. v

Phil̓. iij.ij Tor. vRom̄. x.

Gal̓. j.

Rom̄ r

j. Corix.

FMat. vj.

Phil̓. iij.

Pat. vIaco. .iij.

psͣ. lxxxix

psͣ. lxxxixHſalꝰclxx̓rii.

Mala iij.Ezech̓.xviij.

3251cxxxviij.

Rom̄. ij.

Ioh̓. xv.

A