Sermo. lx. et. lxj.ncri Auguſtini

Sancti Auglibido perſequitur: et vult libido effundere ſanguinē. Quādo periclitatur anima tua et quaſi in periculo conſtituitur:tunc aſtat dominꝰ ieſus a dextris patris et pugnat pro adoleſcētulo ſuo. Si ergo ſunt martyria in pacis tempore: ſuntet negationes. Nemo ergo dicat non eſſe martyrium negationis. Et martyrium eſt ⁊ negatio. Ego hodie qui videormonachus: ſi rupero propoſitum meum: chriſtum negaui.Et ſi in pace chriſtum nego: in perſecutione quid facerem:Non torqueor neqꝫ exuror et denego: ſi torquerer et exurerer quid facerem? Qui in perſecutione negat: habet veniaꝫplage. Pro illo precantur ſancti. Quid enim dicit? Uoluipugnare: caro mea in colluctatione defecit. Non ceſſit animus ſed ceſſit corpus. Aliud mens cogitabat: aliud corpuscompellebat: et tamen non habet excuſationem. Nulla eniꝫeſt plaga que debeat ab amore chriſti ſeparare. Quid enimtibi dicit? Hoc eſt. In incendio eras: in eculeo pendebas:pro me torquebaris: et dicis: non potui ſuſtinere tormenta:et quomodo ſuſtinuit petrus? quomodo paulus? quomodoceteri martyres ſuſtinuerunt: et habuerunt corpus quale ettu habes? Omonache qui ieiunium fugis: putas ignem effugere? Hoc ergo dico: quia omni tempore ſunt martyria:ſunt et perſecutiones. Deniqꝫ apoſtolus quid loquitur de viv. duis que ſecūdos duxerunt maritos? Quid dicit? Habentes damnationē quia primam fidem irritam fecerunt. Uidue quid dicit? O vidua anteqͣꝫ promitteres ꝙ eſſes viduain tua erat poteſtate vt nuberes. Ex quo tempore cōfeſſa esvt mihi permaneres: ex eo tempore mea eſſe cepiſti. Si volueris ſecūdū maritū ducere: me contempſiſti: adultera es:quia mihi iam iuncta eras. Sic et tu monache: anteqͣꝫ promitteres: in tua erat poteſtate facere qd̓ volebas. Uox tualigauit te mihi. Nonne liber eras? In poteſtate tua erat promittere: non tibi licet ea licentia dimittere quod ꝓmiſeras.Promittere fuit tuum: dimittere non eſt tuum. Si me dimiſeris: non habeo te in eo gradu in quo prius habui. Primoliber eras: ⁊ eras quidem de familia mea: ſed non eras anteoculos meos: nō eras de miniſtris meis: ſed de familia meaeras: non tamen eras mecuꝫ: ſed tamen meus eras. Ex quomihi militare cepiſti ſi receſſeris: non habeo te quaſi de familia: ſed quaſi fugitiuum. Hoc totū quare dico? quoniā innoſtra eſt poteſtate promittere ſeruire deo etobedire: nō eſtin noſtra poteſtate dimittere. Promiſiſti: premium habes:negaſti penā habes. Non eſt meum: vtrūqꝫ eſt tuū: elige qd̓velis. Habes viam mortis et vite: ingredere qua voluerisHoc totū dico fratres chariſſimi: ne quis de vobis putet ſehabere liberā poteſtatem et dicat. Ergo illi qui vxores habent: qui ſunt in ciuitatibꝰ: qui militant: qui negociantur: exgo totus mundus in periculo eſt: ſoli monachi ſaluātur. Noſtra et illorum non eſt equa conditio. Illi ſcientes imbecillitatem ſuā non promiſerūt facere quod implere nō poterantIlli quidem chriſtiani ſunt: ſed chriſtianus quaſi ſeculariset ſecularis quaſi negociator / ⁊ chriſtianus quaſi miles. Etcornelius centuriomiles fuit ſed ſaluatus eſt. Ego quidemſum monachus qui deſiui eſſe ſecularis et factus ſummonachus: aut monachus ſaluor: aut aliter non ſaluor: non eſt aliud medium. Si voluero dimittere vitam monachi et ſequiſecularem: non habebitme dn̄s quaſi ſecularē ſed quaſi preuaricatorē. Non ergo licet nobis dimittere qd̓ habemus ꝓpoſitum. Dicit aliquis. Quid facio ſi peccaui in iſto propoſito qui factus ſum nec ſecularis/ nec monachus? Aliquispeccator peccatū maiori penitentia cupit emendare. Ergohoc dico. Non nobis licet dimittere qd̓ habuimus propoſitum: licet dignitatem propoſiti perdideris. Si peccaſti invita monachi conſtitutus: eſto penitēs quaſi monachus patiens non quaſi ſecularis. Aliquis dicit. Fugi dominū meūE ne me cedat: ſemper debeo fugere? Si te penitet ꝙ fugiſti:debes reuertiad dn̄m tuum. Nemo dicit. Penitet me quiafugi: debeo ſemper fugere? Si ſanctus es: beatus es et monachus: ſi peccatores: miſer es ⁊ monachus tamenes. Monachus es licet dignitatem propoſiti perdideris. Siue ſancti ſimus ſiue peccatores ſimus: non nobis licet mutare ꝓpoſitum: quia chriſtus de celis a patre miſit ſpiritum ſuuꝫ:xliij ſicut ipſe promiſit. Non derelinquā vos orphanos: ſed mittam vobis ſpiritum veritatis qui a patre procedit: ipſe docebit vos omnia quecūqꝫ dixi vobis ⁊ cōmonebit vos. Hec

quidem in cōmune loquor: mihi quoqꝫ loquor: ne quis ſe putet habere poteſtatem mutare propoſitum. Et iam vt aſſolet ſi caſu quiſqꝫ inſtigante diabolo ac ſuadente peccauerit:non ei liceat mutare propoſitum: ſed ad penitētiam que eſtmedicamen lapſorum tota animi auiditate confugiat. Dominus potens eſt et preterita indulgere / et ad preſens et meet vos ab om̄ibus inſidijs diaboli tutos ſaluare. Qui viuitin ſecula ſeculorum. Amen.Sermo. lxj.I¶ De obedientia.Ipremia eterne vite volumus promereri prece-Ꝙpta dei totis viribus ſatagamus cuſtodire. PreIcepta nāqꝫ dei nolentibus grauia: volētibus ſuntSseuia. Sicut ipſe ait. Iugum enim meū ſuaue eſt: Met onus meum leue. Audiamus dn̄m et ſaluatorem noſtrumprecipientem nobis et ſuo nos exemplo āmonentem. Tol? Ulite (inquit) iugū meum ſuper vos: et diſcite ame quia mitis ſum et humilis corde. Quid eſt iugum dei ſuper ſe tollere: niſi ſancte obedientie precepto ſeipſum propter deū ſubijcere? Mitis autem eſt qui omnes iniurias et cōtumeliasque ſibi illate fuerint equanimiter tolerat: qui eam apoſtolicam ſententiam opere tenet qua dicitur. Nō reddentes ma­ 1nlum pro malo vel maledictum pro maledicto: ſed ecōtrariobenedicentes. Et iterum. Noli vinci a malo: ſed vince in bo Enomalum. Humilis vero eſt qui eligit abiectus eſſe in domo dei: et om̄es ſtudet ſibi preferre: qui ſe ſemper pulueremet cinerem eſſe penſat: et in cunctis que agit ſeruum ſe indignum: non ſolum verbo: ſed opere: cogitatione: et omni conuerſatione ſua ſemper ſe abijcit et cōtemnit. Talis ꝓculdubio ad ſeruandā diſciplinam atqꝫ obediētiam eſt idoneus:nec poteſt perire a via iuſtitie: neqꝫ declinare ad dexteramſiue ad ſiniſtraꝫ: quia in eo quod mitis eſt nulla aduerſitatefrangitur: in eo autem qd̓ humilis eſt nulla proſperitate velgloria eleuatur. Ꝙtus autem ſit obedientie fructus oſtenditur cū ſubinfertur. Et inuenietis requiem animabus veſtris. Obedientie quidem diſciplina modo in labore eſt: ſedin futuro fructum habet pacatiſſimum. Et ſciendum ꝙ qͣꝫtomodo erimus obedientes patribus noſtris: tanto erit deusobediens orationibꝰ noſtris: ⁊ tanto erit nobis iugum eiusſuaue et onus eius leue. Scire quoqꝫ oportet: quia ſuperbꝰet impatiens diſcipline et obedientie regulis ſubiacere nōpoteſt. In eo enim ꝙ elate viuit: ceteros deſpicit: et ſuis magis qͣꝫ alterius diffinitionibus obedire appetit. In eo autēꝙ impatiens eſt: ipſa parua / et leuia/ dura / et intolerabiliaeſſe diiudicat: idqꝫ ſolum rectū eſſe eſtimat quod obſtinatocorde cōceperit: ſenſuqꝫ proprio pro omniū vtitur ratione.Iſti tales fratres vnanimes ſepe perturbant: liteſqꝫ mouēt:nec volunt ad mēſuram aliorum viuere: nec ſunt contēti hisquibus cōtenta debet eſſe religioſa paupertas. Et cum negligentius ceteris viuant: plus alijs volunt honorari. Huiuſmodi rebelles et inobediētes anime: frequēter in paſſionibus ſue carnis decidunt et vſqꝫ ad turpia opera dilabunt̉:et ex his pleriqꝫ a ſocietate fratrū / et a ſancto propoſito miſerabiliter et dānabiliter diſcēdunt. De talibus terribiliterclamat Petrus apoſtolus. Si (inquit) fugientes coinqui­ ijnationes mundi his rurſus impliciti ſuperantur: facta ſunteorum poſteria peiora prioribus. Melius enim erat eis nōcognoſcere viam iuſtitie qͣꝫ poſt cognitionem retrorſum reuerti ab eoqd̓ illis traditum eſt ſancto mādato. Huic dominus ait. Ue illi per quem ſcandalū venit. Quiſquis ergo talem ſe eſſe recognoſcit: dum tempus corrigēdi habet ad lachrymas et penitētiam cito redeat: ſuperbiā cum humilitate vincat: impatientiā manſuetudine damnet: vitia in virtutes cōuertat: ne ſi in malo perſeuerat: adeterna ſupplicia ꝑueniat. Debemus ergo eam quā profeſſi ſumus obedientiāet virtute ⁊ opere cuſtodire. Qd̓ tunc agimus: cum eum quinobis preeſt pro amore dei honoramus atqꝫ diligimus: etquicquid ab eo nobis precipitur tanqͣꝫ ab ipſo celeſti domino fuerit īperatū: libenter īplere feſtinamꝰ. Prelatus enimxp̄i vices agit in monaſterio. Unde ipſe ſuis paſtoribꝰ ait.Qui vos audit me audit: et qui vos ſpernit meſpernit. Sicut enī gaudere debent ⁊ magnū a dn̄o premiū expectare qͥlibenter obediūt: quia qd̓ ipſi maiorū iuſſu faciunt: hoc ipſiauctori deo impendūt: ſic nimirū magnū a deo iudicium ti

j. Tim. v

Ioh̓. xiij.

B

Uhi ſupꝰ ⁊

Pom̄. xij.Ubi ſupra

Mat. xj.

Mat. xj.

ij. Pet̓. ij.

Ulbi sͣ.

Mat. xviij

Rom̄. xij.

B

A

C